Atharvaveda · Sūkta 10.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.7.1
कस्मिन्न् अङ्गे तपो अस्याधि तिष्ठति कस्मिन्न् अङ्ग ऋतमस्याध्याहितम् ।
क्व व्रतं क्व श्रद्धास्य तिष्ठति कस्मिन्न् अङ्गे सत्यमस्य प्रतिष्ठितम् ॥ १०.७.१ ॥
In welchem Glied von ihm ruht seine tapas? In welchem Glied ist seine ṛta niedergelegt? Wo ist sein vrata, wo steht seine śraddhā? In welchem Glied ist seine satya gegründet?
10.7.2
कस्मादङ्गाद्दीप्यते अग्निरस्य कस्मादङ्गात्पवते मातरिश्व ।
कस्मादङ्गाद्वि मिमीतेऽधि चन्द्रमा मह स्कम्भस्य मिमानो अङ्गम् ॥ १०.७.२ ॥
Aus welchem Glied von ihm leuchtet Agni? Aus welchem Glied weht Mātariśvan? Aus welchem Glied misst der Mond aus und dehnt sich, das Glied des großen Pfeilers vermessend?
10.7.3
कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठति भूमिरस्य कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठत्यन्तरिक्षम् ।
कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठत्याहिता द्यौः कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठत्युत्तरं दिवः ॥ १०.७.३ ॥
In welchem Glied von ihm steht die Erde? In welchem Glied steht der Luftraum? In welchem Glied steht der gesetzte Himmel? In welchem Glied steht das, was jenseits des Himmels liegt?
10.7.4
क्व प्रेप्सन् दीप्यत ऊर्ध्वो अग्निः क्व प्रेप्सन् पवते मातरिश्वा ।
यत्र प्रेप्सन्तीरभियन्त्यावृतः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.४ ॥
Wo leuchtet der obere Agni, verlangend? Wo weht Mātariśvan, verlangend? Sag mir jenen Pfeiler, zu dem die Verlangenden gehen, den Umschlossenen: welcher ist er?
10.7.5
क्वार्धमासाः क्व यन्ति मासाः संवत्सरेण सह संविदानाः ।
यत्र यन्त्यृतवो यत्रार्तवाः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.५ ॥
Wohin gehen die Halbmonate und die Monate, einträchtig mit dem Jahr? Wohin die Jahreszeiten gehen, wohin die Zeiten der Jahreszeiten gehen, nenne jenen Stützpfeiler (skambha): wer ist er?
10.7.6
क्व प्रेप्सन्ती युवती विरूपे अहोरात्रे द्रवतः संविदाने ।
यत्र प्रेप्सन्तीरभियन्त्यापः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.६ ॥
Wohin laufen die jungen, verschieden gestalteten Tag und Nacht einträchtig, da sie erreichen wollen? Wohin die Wasser sich nähern, die erreichen wollen, nenne jenen Stützpfeiler (skambha): wer ist er?
10.7.7
यस्मिन्त्स्तब्ध्वा प्रजापतिर्लोकान्त्सर्वामधारयत् ।
स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.७ ॥
In dem er, fest gegründet, Prajāpati alle Welten trug: nenne jenen Stützpfeiler (skambha), wer ist er?
10.7.8
यत्परममवमं यच्च मध्यमं प्रजापतिः ससृजे विश्वरूपम् ।
कियता स्कम्भः प्र विवेश तत्र यन् न प्राविशत्कियत्तद्बभूव ॥ १०.७.८ ॥
Was Prajāpati an Höchstem, Niedrigstem und Mittlerem, an Allgestalt schuf: Wieviel des Stützpfeilers (skambha) trat darin ein? Wieviel wurde das, was nicht eintrat?
10.7.9
कियता स्कम्भः प्र विवेश भूतं कियद्भविष्यदन्वाशयेऽस्य ।
एकं यदङ्गमकृणोत्सहस्रधा कियता स्कम्भः प्र विवेश तत्र ॥ १०.७.९ ॥
Wieviel des Stützpfeilers trat ins Gewesene ein, und wieviel ins Kommende? In seinem Ruheort machte er ein Glied auf tausendfache Weise: Wieviel des Stützpfeilers trat dort ein?
10.7.10
यत्र लोकाम्श्च कोशांश्चापो ब्रह्म जना विदुः ।
असच्च यत्र सच्चान्त स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१० ॥
Wo die Welten und Schätze, die Wasser und Brahman von den Menschen erkannt werden, und wo Nichtsein und Sein enden — sag mir diese Stütze: welche ist es?
10.7.11
यत्र तपः पराक्रम्य व्रतं धारयत्युत्तरम् ।
ऋतं च यत्र श्रद्धा चापो ब्रह्म समाहिताः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.११ ॥
Wo man durch Askese und Mühen das Gelübde als das höchste hält, und wo Rta, Glaube, Wasser und Brahman versammelt sind — sag mir diese Stütze: welche ist es?
10.7.12
यस्मिन् भूमिरन्तरिक्षं द्यौर्यस्मिन्न् अध्याहिता ।
यत्राग्निश्चन्द्रमाः सूर्यो वातस्तिष्ठन्त्यार्पिताः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१२ ॥
In dem Erde, Luftraum und Himmel gegründet sind, und in dem Feuer, Mond, Sonne und Wind festgemacht stehen — sag mir diese Stütze: welche ist es?
10.7.13
यस्य त्रयस्त्रिंशद्देवा अङ्गे सर्वे समाहिताः ।
स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१३ ॥
In dessen Glied alle dreiunddreißig Götter versammelt sind — sag mir diese Stütze: welche ist es?
10.7.14
यत्र ऋषयः प्रथमजा ऋचः साम यजुर्मही ।
एकर्षिर्यस्मिन्न् आर्पितः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१४ ॥
In dem die erstgeborenen Seher, die Verse, die Lieder, die Opferformeln und der große Ekarṣi befestigt sind — sag mir diese Stütze: welche ist es?
10.7.15
यत्रामृतं च मृत्युश्च पुरुषेऽधि समाहिते ।
समुद्रो यस्य नाड्यः पुरुषेऽधि समाहिताः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१५ ॥
In dem Unsterblichkeit und Tod zusammengefügt sind, dessen Adern ein Ozean sind, im Menschen eingefügt: Nenne mir jenen Stützpfeiler, wer ist er?
10.7.16
यस्य चतस्रः प्रदिशो नाड्यस्तिष्ठन्ति प्रथमाः ।
यज्ञो यत्र पराक्रान्तः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१६ ॥
Dessen vier ersten Adern in den vier Richtungen stehen, wo das Opfer weit vorangeschritten ist: Nenne mir jenen Stützpfeiler, wer ist er?
10.7.17
ये पुरुषे ब्रह्म विदुस्ते विदुः परमेष्ठिनम् ।
यो वेद परमेष्ठिनं यश्च वेद प्रजापतिम् ।
ज्येष्ठं ये ब्राह्मणं विदुस्ते स्कम्भमनुसंविदुः ॥ १०.७.१७ ॥
Die das Brahman im Menschen kennen, kennen den Höchsten Wohnsitz; wer den Höchsten Wohnsitz kennt und wer Prajāpati kennt, die den erstgeborenen Brāhmaṇa kennen, die kennen den Stützpfeiler in Übereinstimmung mit ihm.
10.7.18
यस्य शिरो वैश्वानरश्चक्षुरङ्गिरसोऽभवन् ।
अङ्गानि यस्य यातवः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१८ ॥
Dessen Haupt Vaiśvānara ist, dessen Augen die Aṅgiras wurden, dessen Glieder die Yātu sind: Nenne mir jenen Stützpfeiler, wer ist er?
10.7.19
यस्य ब्रह्म मुखमाहुर्जिह्वां मधुकशामुत ।
विराजमूधो यस्याहुः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१९ ॥
Dessen Mund sie Brahman nennen, dessen Zunge die Honigpeitsche, und dessen Euter sie Virāj nennen: Nenne mir jenen Stützpfeiler, wer ist er?
10.7.20
यस्मादृचो अपातक्षन् यजुर्यस्मादपाकषन् ।
सामानि यस्य लोमान्यथर्वाङ्गिरसो मुखं स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.२० ॥
Aus dem die ṛc geschnitzt wurden, aus dem die yajus herausgezogen wurden, dessen Haare die sāman sind, dessen Gesicht Atharvan und Aṅgiras sind — sag mir, wer jener Skambha ist.
10.7.21
असच्शाखां प्रतिष्ठन्तीं परममिव जना विदुः ।
उतो सन्मन्यन्तेऽवरे ये ते शाखामुपासते ॥ १०.७.२१ ॥
Den Zweig des festen asat erkennen die Menschen als wäre er der höchste; und die Geringeren, die ihn für sat halten, verehren jenen Zweig.
10.7.22
यत्रादित्याश्च रुद्राश्च वसवश्च समाहिताः ।
भूतं च यत्र भव्यं च सर्वे लोकाः प्रतिष्ठिताः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.२२ ॥
Wo die Ādityas und die Rudras und die Vasus versammelt sind, wo das Vergangene und das Zukünftige und alle Welten gegründet sind — sag mir, wer jener Skambha ist.
10.7.23
यस्य त्रयस्त्रिंशद्देवा निधिं रक्षन्ति सर्वदा ।
निधिं तमद्य को वेद यं देवा अभिरक्षथ ॥ १०.७.२३ ॥
Dessen Schatz die dreiunddreißig Götter stets bewachen — diesen Schatz, den ihr, o Götter, bewacht, wer kennt ihn heute?
10.7.24
यत्र देवा ब्रह्मविदो ब्रह्म ज्येष्ठमुपासते ।
यो वै तान् विद्यात्प्रत्यक्षं स ब्रह्मा वेदिता स्यात् ॥ १०.७.२४ ॥
Wo die brahman-kundigen Götter das älteste Brahman verehren, wer sie unmittelbar erkennt, der sei der Brahmā und der Wissende.
10.7.25
बृहन्तो नाम ते देवा येऽसतः परि जज्ञिरे ।
एकं तदङ्गं स्कम्भस्यासदाहुः परो जनाः ॥ १०.७.२५ ॥
Jene großen Götter namens bṛhanta, die aus dem asat geboren wurden — ein Glied des Skambha heißt asat, sagen die anderen Leute.
10.7.26
यत्र स्कम्भः प्रजनयन् पुराणं व्यवर्तयत् ।
एकं तदङ्गं स्कम्भस्य पुराणमनुसंविदुः ॥ १०.७.२६ ॥
Wo Skambha, indem er erzeugte, das Uralte in Umlauf setzte, ist jenes eine Glied Skambhas als das Uralte bekannt.
10.7.27
यस्य त्रयस्त्रिंशद्देवा अङ्गे गात्रा विभेजिरे ।
तान् वै त्रयस्त्रिंशद्देवान् एके ब्रहमविदो विदुः ॥ १०.७.२७ ॥
In dessen Gliedern die dreiunddreißig Götter ihre Teile verteilten – diese dreiunddreißig Götter kennen wahrlich einige Brahman-Wissende.
10.7.28
हिरण्यगर्भं परममनत्युद्यं जना विदुः ।
स्कम्भस्तदग्रे प्रासिञ्चद्धिरण्यं लोके अन्तरा ॥ १०.७.२८ ॥
Den höchsten goldenen Schoß, der sich erhebt und atmet, kennen die Menschen; Skambha goss ihn zuerst als Gold zwischen die Welten.
10.7.29
स्कम्भे लोकाः स्कम्भे तपः स्कम्भेऽध्यृतमाहितम् ।
स्कम्भ त्वा वेद प्रत्यक्षमिन्द्रे सर्वं समाहितम् ॥ १०.७.२९ ॥
In Skambha sind die Welten, in Skambha die Askese, in Skambha ist die kosmische Ordnung gegründet. O Skambha, ich erkenne dich unmittelbar; in Indra ist alles zusammengefasst.
10.7.30
इन्द्रे लोका इन्द्रे तप इन्द्रेऽध्यृतमाहितम् ।
इन्द्रं त्वा वेद प्रत्यक्षं स्कम्भे सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १०.७.३० ॥
In Indra sind die Welten, in Indra die Askese, in Indra ist die kosmische Ordnung gegründet. O Indra, ich erkenne dich unmittelbar; in Skambha ist alles fest gegründet.
10.7.31
नाम नाम्ना जोहवीति पुरा सूर्यात्पुरोषसः ।
यदजः प्रथमं संबभूव स ह तत्स्वराज्यमियाय यस्मान् नान्यत्परमस्ति भूतम् ॥ १०.७.३१ ॥
Name ruft Name an, vor der Sonne, vor der Morgenröte. Er, der Ungeborene, der zuerst entstand, erlangte seine Selbstherrschaft, über ihn hinaus gibt es kein höheres Wesen.
10.7.32
यस्य भूमिः प्रमान्तरिक्षमुतोदरम् ।
दिवं यश्चक्रे मूर्धानं तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.७.३२ ॥
Dessen Erde das Maß ist, dessen Luftraum der Bauch, und der den Himmel zu seinem Haupt machte: Verehrung diesem ältesten Brahman.
10.7.33
यस्य सूर्यश्चक्षुश्चन्द्रमाश्च पुनर्णवः ।
अग्निं यश्चक्र आस्यं तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.७.३३ ॥
Dessen Auge die Sonne und der sich stets erneuernde Mond ist, der das Feuer zu seinem Mund machte: Verehrung diesem ältesten Brahman.
10.7.34
यस्य वातः प्राणापानौ चक्षुरङ्गिरसोऽभवन् ।
दिशो यश्चक्रे प्रज्ञानीस्तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.७.३४ ॥
Dessen Ein- und Ausatem der Wind ist, dessen Augen die Aṅgiras wurden, der die Richtungen wissend machte: Verehrung diesem ältesten Brahman.
10.7.35
स्कम्भो दाधार द्यावापृथिवी उभे इमे स्कम्भो दाधारोर्वन्तरिक्षम् ।
स्कम्भो दाधार प्रदिशः षडुर्वीः स्कम्भ इदं विश्वं भुवनमा विवेश ॥ १०.७.३५ ॥
Der Pfeiler trug diese beiden, Himmel und Erde; der Pfeiler trug den weiten Luftraum; der Pfeiler trug die sechs weiten Richtungen; der Pfeiler drang in diese ganze Welt ein.
10.7.36
यः श्रमात्तपसो जातो लोकान्त्सर्वान्त्समानशे ।
सोमं यश्चक्रे केवलं तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.७.३६ ॥
Aus Mühe und Askese geboren, der alle Welten durchdrang, der allein den Soma machte: Verehrung diesem ältesten Brahman.
10.7.37
कथं वातो नेलयति कथं न रमते मनः ।
किमापः सत्यं प्रेप्सन्तीर्नेलयन्ति कदा चन ॥ १०.७.३७ ॥
Wie kommt es, dass der Wind nicht ruht? Wie kommt es, dass der Geist nicht Freude findet? Warum ruhen die nach Wahrheit verlangenden Wasser niemals?
10.7.38
महद्यक्षं भुवनस्य मध्ये तपसि क्रान्तं सलिलस्य पृष्ठे ।
तस्मिन् छ्रयन्ते य उ के च देवा वृक्षस्य स्कन्धः परित इव शाखाः ॥ १०.७.३८ ॥
Ein großes wunderbares Wesen, hervorgetreten in der Glut der Askese, inmitten der Welt, auf der Oberfläche der Wasser. In ihm ruhen alle Götter, die es gibt, wie die Äste rings um den Stamm eines Baumes.
10.7.39
यस्मै हस्ताभ्यां पादाभ्यां वाचा श्रोत्रेण चक्षुषा ।
यस्मै देवाः सदा बलिं प्रयच्छन्ति विमितेऽमितं स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.३९ ॥
Für wen mit Händen, Füßen, Rede, Gehör und Auge gehandelt wird, dem die Götter stets Opfergaben bringen: im Gemessenen das Unermessliche. Sage mir jene Stütze, wer ist er?
10.7.40
अप तस्य हतं तमो व्यावृत्तः स पाप्मना ।
सर्वाणि तस्मिन् ज्योतींषि यानि त्रीणि प्रजापतौ ॥ १०.७.४० ॥
Durch ihn ist die Finsternis vernichtet; er wendet sich vom Bösen ab. In ihm sind alle Lichter, die drei sind, in Prajāpati.
10.7.41
यो वेतसं हिरण्ययं तिष्ठन्तं सलिले वेद ।
स वै गुह्यः प्रजापतिः ॥ १०.७.४१ ॥
Wer das goldene Schilfrohr kennt, das im Wasser steht, der ist wahrlich der verborgene Prajāpati.
10.7.42
तन्त्रमेके युवती विरूपे अभ्याक्रामं वयतः षण्मयूखम् ।
प्रान्या तन्तूंस्तिरते धत्ते अन्या नाप वृञ्जाते न गमातो अन्तम् ॥ १०.७.४२ ॥
Manche gehen auf einen sechsstrahligen Kettfaden zu, zwei junge Frauen von verschiedener Gestalt weben darauf. Die eine zieht die Fäden vor, die andere hält sie fest; sie lösen sich nicht und gelangen nicht ans Ende.
10.7.43
तयोरहं परिनृत्यन्त्योरिव न वि जानामि यतरा परस्तात् ।
पुमान् एनद्वयत्युद्गृणन्ति पुमान् एनद्वि जभाराधि नाके ॥ १०.७.४३ ॥
Von jenen beiden, die sich im Tanz umkreisen, weiß ich nicht klar, welche die frühere ist. Der Mann webt dies, die Menschen preisen es; der Mann hat es im Himmelsgewölbe ausgebreitet.
10.7.44
इमे मयूखा उप तस्तभुर्दिवं सामानि चक्रुस्तसराणि वातवे ॥ १०.७.४४ ॥
Diese Strahlen haben den Himmel gestützt; für den Wind machten sie die Gesänge zu bewegten Spindeln.