ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
10.7.1
कस्मिन्न् अङ्गे तपो अस्याधि तिष्ठति कस्मिन्न् अङ्ग ऋतमस्याध्याहितम् ।
क्व व्रतं क्व श्रद्धास्य तिष्ठति कस्मिन्न् अङ्गे सत्यमस्य प्रतिष्ठितम् ॥ १०.७.१ ॥
ଏହାର କେଉଁ ଅଙ୍ଗରେ ଏହାର ତପ ରହେ? କେଉଁ ଅଙ୍ଗରେ ଏହାର ଋତ ରଖାଯାଇଛି? ବ୍ରତ କେଉଁଠି, ଶ୍ରଦ୍ଧା କେଉଁଠି ରହେ? କେଉଁ ଅଙ୍ଗରେ ଏହାର ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ?
10.7.2
कस्मादङ्गाद्दीप्यते अग्निरस्य कस्मादङ्गात्पवते मातरिश्व ।
कस्मादङ्गाद्वि मिमीतेऽधि चन्द्रमा मह स्कम्भस्य मिमानो अङ्गम् ॥ १०.७.२ ॥
ଏହାର କେଉଁ ଅଙ୍ଗରୁ ଅଗ୍ନି ଦୀପ୍ତ ହୁଏ? କେଉଁ ଅଙ୍ଗରୁ ମାତରିଶ୍ବା ପବନ ବହେ? କେଉଁ ଅଙ୍ଗରୁ ଚନ୍ଦ୍ର ମାପି ବିସ୍ତାର କରେ? ମହାନ ସ୍କମ୍ଭର ଅଙ୍ଗ ମାପି ମାପି।
10.7.3
कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठति भूमिरस्य कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठत्यन्तरिक्षम् ।
कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठत्याहिता द्यौः कस्मिन्न् अङ्गे तिष्ठत्युत्तरं दिवः ॥ १०.७.३ ॥
ଏହାର କେଉଁ ଅଙ୍ଗରେ ଭୂମି ରହେ? କେଉଁ ଅଙ୍ଗରେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ରହେ? କେଉଁ ଅଙ୍ଗରେ ସ୍ଥାପିତ ଦ୍ୟୌ ରହେ? କେଉଁ ଅଙ୍ଗରେ ଦିବର ଉପରର ଭାଗ ରହେ?
10.7.4
क्व प्रेप्सन् दीप्यत ऊर्ध्वो अग्निः क्व प्रेप्सन् पवते मातरिश्वा ।
यत्र प्रेप्सन्तीरभियन्त्यावृतः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.४ ॥
କେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା କରି ଊର୍ଧ୍ବ ଅଗ୍ନି ଦୀପ୍ତ ହୁଏ? କେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା କରି ମାତରିଶ୍ବା ବହେ? ଯେଉଁଠି ଇଚ୍ଛୁକାମାନେ ଆବୃତ ନିକଟକୁ ଯାନ୍ତି, ସେଇ ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ — ସେ କିଏ?
10.7.5
क्वार्धमासाः क्व यन्ति मासाः संवत्सरेण सह संविदानाः ।
यत्र यन्त्यृतवो यत्रार्तवाः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.५ ॥
ଅର୍ଧମାସଗୁଡ଼ିକ କେଉଁଠିକୁ ଯାଆନ୍ତି, ମାସଗୁଡ଼ିକ ସଂବତ୍ସର ସହିତ ଏକମତ ହୋଇ କେଉଁଠିକୁ ଯାଆନ୍ତି? ଋତୁଗୁଡ଼ିକ ଯେଉଁଠିକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଆର୍ତବଗୁଡ଼ିକ ଯେଉଁଠିକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେଇ ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.6
क्व प्रेप्सन्ती युवती विरूपे अहोरात्रे द्रवतः संविदाने ।
यत्र प्रेप्सन्तीरभियन्त्यापः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.६ ॥
ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପର ଯୁବତୀ ଦିନ ଓ ରାତି ଏକମତ ହୋଇ କେଉଁଠି ଦୌଡ଼ନ୍ତି? ପାଇବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଜଳସମୂହ ଯେଉଁଠି ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ସେଇ ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.7
यस्मिन्त्स्तब्ध्वा प्रजापतिर्लोकान्त्सर्वामधारयत् ।
स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.७ ॥
ଯେଉଁଥିରେ ସ୍ଥିର କରି ପ୍ରଜାପତି ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଧାରଣ କଲେ, ସେଇ ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.8
यत्परममवमं यच्च मध्यमं प्रजापतिः ससृजे विश्वरूपम् ।
कियता स्कम्भः प्र विवेश तत्र यन् न प्राविशत्कियत्तद्बभूव ॥ १०.७.८ ॥
ପ୍ରଜାପତି ଯେଉଁ ପରମ, ଯେଉଁ ଅବମ ଏବଂ ଯେଉଁ ମଧ୍ୟମ ବିଶ୍ୱରୂପ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ତା'ରେ ସ୍କମ୍ଭ କେତେ ପ୍ରବେଶ କଲା? ଯାହା ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କଲା ନାହିଁ, ତାହା କେତେ ହେଲା?
10.7.9
कियता स्कम्भः प्र विवेश भूतं कियद्भविष्यदन्वाशयेऽस्य ।
एकं यदङ्गमकृणोत्सहस्रधा कियता स्कम्भः प्र विवेश तत्र ॥ १०.७.९ ॥
ସ୍କମ୍ଭ ଅତୀତରେ କେତେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଭବିଷ୍ୟତରେ କେତେ? ଏହାର ଆଶ୍ରୟରେ ଯେଉଁ ଏକ ଅଙ୍ଗକୁ ସେ ହଜାର ପ୍ରକାରେ କଲା, ତା'ରେ ସ୍କମ୍ଭ କେତେ ପ୍ରବେଶ କଲା?
10.7.10
यत्र लोकाम्श्च कोशांश्चापो ब्रह्म जना विदुः ।
असच्च यत्र सच्चान्त स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१० ॥
ଯେଉଁଠାରେ ଲୋକ, କୋଶ, ଜଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଲୋକେ ଜାଣନ୍ତି, ଏବଂ ଅସତ୍ ଓ ସତ୍ର ଅନ୍ତ ଯେଉଁଠାରେ — ସେହି ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.11
यत्र तपः पराक्रम्य व्रतं धारयत्युत्तरम् ।
ऋतं च यत्र श्रद्धा चापो ब्रह्म समाहिताः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.११ ॥
ଯେଉଁଠାରେ ତପରେ ପରାକ୍ରମ କରି ବ୍ରତକୁ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ଧାରଣ କରାଯାଏ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଋତ, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଜଳ ଓ ବ୍ରହ୍ମ ସମାହିତ — ସେହି ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.12
यस्मिन् भूमिरन्तरिक्षं द्यौर्यस्मिन्न् अध्याहिता ।
यत्राग्निश्चन्द्रमाः सूर्यो वातस्तिष्ठन्त्यार्पिताः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१२ ॥
ଯେଉଁଥିରେ ଭୂମି, ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକ ସ୍ଥିତ, ଯେଉଁଥିରେ ଅଗ୍ନି, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ବାୟୁ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଠିଆ — ସେହି ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.13
यस्य त्रयस्त्रिंशद्देवा अङ्गे सर्वे समाहिताः ।
स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१३ ॥
ଯାହାର ଅଙ୍ଗରେ ତେତିଶ ଦେବତା ସମସ୍ତେ ସମାହିତ — ସେହି ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.14
यत्र ऋषयः प्रथमजा ऋचः साम यजुर्मही ।
एकर्षिर्यस्मिन्न् आर्पितः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१४ ॥
ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଥମଜାତ ଋଷି, ଋଚା, ସାମ, ଯଜୁଃ ଓ ମହାନ ଏକର୍ଷି ଯାହାଠାରେ ଅର୍ପିତ — ସେହି ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.15
यत्रामृतं च मृत्युश्च पुरुषेऽधि समाहिते ।
समुद्रो यस्य नाड्यः पुरुषेऽधि समाहिताः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१५ ॥
ଯାହାଙ୍କ ପୁରୁଷରେ ଅମୃତ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଏକତ୍ର ସମାହିତ, ଯାହାର ନାଡ଼ୀ ସମୁଦ୍ର ହୋଇ ପୁରୁଷରେ ସମାହିତ — ସେହି ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.16
यस्य चतस्रः प्रदिशो नाड्यस्तिष्ठन्ति प्रथमाः ।
यज्ञो यत्र पराक्रान्तः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१६ ॥
ଯାହାର ଚାରି ଦିଗର ପ୍ରଥମ ନାଡ଼ୀ ଠିଆ ହୋଇଛି, ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ ଅଗ୍ରସର ହୋଇଛି — ସେହି ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.17
ये पुरुषे ब्रह्म विदुस्ते विदुः परमेष्ठिनम् ।
यो वेद परमेष्ठिनं यश्च वेद प्रजापतिम् ।
ज्येष्ठं ये ब्राह्मणं विदुस्ते स्कम्भमनुसंविदुः ॥ १०.७.१७ ॥
ଯେଉଁମାନେ ପୁରୁଷରେ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମେଷ୍ଠୀଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି; ଯେ ପରମେଷ୍ଠୀଙ୍କୁ ଜାଣେ ଏବଂ ଯେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଜାଣେ, ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍କମ୍ଭକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଜାଣନ୍ତି।
10.7.18
यस्य शिरो वैश्वानरश्चक्षुरङ्गिरसोऽभवन् ।
अङ्गानि यस्य यातवः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१८ ॥
ଯାହାର ମସ୍ତକ ବୈଶ୍ବାନର, ଆଖି ଆଙ୍ଗିରସ ହେଲେ, ଯାହାର ଅଙ୍ଗ ଯାତୁ — ସେହି ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.19
यस्य ब्रह्म मुखमाहुर्जिह्वां मधुकशामुत ।
विराजमूधो यस्याहुः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.१९ ॥
ଯାହାର ମୁଖକୁ ବ୍ରହ୍ମ କହନ୍ତି, ଜିଭକୁ ମଧୁକଶା ଓ ସ୍ତନକୁ ବିରାଜ କହନ୍ତି — ସେହି ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.20
यस्मादृचो अपातक्षन् यजुर्यस्मादपाकषन् ।
सामानि यस्य लोमान्यथर्वाङ्गिरसो मुखं स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.२० ॥
ଯାହାଠାରୁ ଋକ୍ କାଟି ହୋଇଥିଲା, ଯାହାଠାରୁ ଯଜୁଃ ଟାଣି ହୋଇଥିଲା, ସାମ ଯାହାର ରୋମ, ଅଥର୍ବା-ଅଙ୍ଗିରା ଯାହାର ମୁଖ — ସେଇ ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.21
असच्शाखां प्रतिष्ठन्तीं परममिव जना विदुः ।
उतो सन्मन्यन्तेऽवरे ये ते शाखामुपासते ॥ १०.७.२१ ॥
ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଅସତ୍ର ଶାଖାକୁ ଲୋକେ ପରମ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି; ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ନିମ୍ନ ସେମାନେ ତାକୁ ସତ୍ ମନେ କରି ସେହି ଶାଖାର ଉପାସନା କରନ୍ତି।
10.7.22
यत्रादित्याश्च रुद्राश्च वसवश्च समाहिताः ।
भूतं च यत्र भव्यं च सर्वे लोकाः प्रतिष्ठिताः स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.२२ ॥
ଯେଉଁଠି ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର ଓ ବସୁ ଏକତ୍ର, ଯେଉଁଠି ଭୂତ ଓ ଭବ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ — ସେଇ ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.23
यस्य त्रयस्त्रिंशद्देवा निधिं रक्षन्ति सर्वदा ।
निधिं तमद्य को वेद यं देवा अभिरक्षथ ॥ १०.७.२३ ॥
ତେତିଶ ଦେବତା ଯାହାର ନିଧିକୁ ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି — ହେ ଦେବଗଣ, ଯେଉଁ ନିଧିକୁ ତୁମେ ରକ୍ଷା କରୁଛ, ଆଜି ତାହା କିଏ ଜାଣେ?
10.7.24
यत्र देवा ब्रह्मविदो ब्रह्म ज्येष्ठमुपासते ।
यो वै तान् विद्यात्प्रत्यक्षं स ब्रह्मा वेदिता स्यात् ॥ १०.७.२४ ॥
ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମର ଉପାସନା କରନ୍ତି, ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଜାଣେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଜ୍ଞାତା ହେଉ।
10.7.25
बृहन्तो नाम ते देवा येऽसतः परि जज्ञिरे ।
एकं तदङ्गं स्कम्भस्यासदाहुः परो जनाः ॥ १०.७.२५ ॥
ଅସତ୍ରୁ ଜନ୍ମିତ ସେ ମହାନ ଦେବତାମାନେ ବୃହନ୍ତ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ; ସ୍କମ୍ଭର ଗୋଟିଏ ଅଙ୍ଗ ଅସତ୍ ବୋଲି ଅନ୍ୟ ଲୋକେ କହନ୍ତି।
10.7.26
यत्र स्कम्भः प्रजनयन् पुराणं व्यवर्तयत् ।
एकं तदङ्गं स्कम्भस्य पुराणमनुसंविदुः ॥ १०.७.२६ ॥
ଯେଉଁଠି ସ୍କମ୍ଭ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ବେଳେ ପୁରାତନକୁ ଘୁରାଇଲେ, ସ୍କମ୍ଭର ସେହି ଏକ ଅଙ୍ଗ ପୁରାତନ ବୋଲି ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
10.7.27
यस्य त्रयस्त्रिंशद्देवा अङ्गे गात्रा विभेजिरे ।
तान् वै त्रयस्त्रिंशद्देवान् एके ब्रहमविदो विदुः ॥ १०.७.२७ ॥
ଯାହାର ଅଙ୍ଗରେ ତେତିରିଶ ଦେବତା ନିଜ ନିଜ ଅଙ୍ଗ ବାଣ୍ଟି ନେଲେ, ସେହି ତେତିରିଶ ଦେବତାଙ୍କୁ କେତେକ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ ହିଁ ଜାଣନ୍ତି।
10.7.28
हिरण्यगर्भं परममनत्युद्यं जना विदुः ।
स्कम्भस्तदग्रे प्रासिञ्चद्धिरण्यं लोके अन्तरा ॥ १०.७.२८ ॥
ପରମ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭକୁ — ଯେ ଉଦିତ ହୋଇ ଶ୍ୱାସ ନିଏ — ଲୋକେ ଜାଣନ୍ତି; ସ୍କମ୍ଭ ପ୍ରଥମେ ତାହାକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁନା ରୂପେ ଛିଟାଇଲେ।
10.7.29
स्कम्भे लोकाः स्कम्भे तपः स्कम्भेऽध्यृतमाहितम् ।
स्कम्भ त्वा वेद प्रत्यक्षमिन्द्रे सर्वं समाहितम् ॥ १०.७.२९ ॥
ସ୍କମ୍ଭରେ ଲୋକସମୂହ, ସ୍କମ୍ଭରେ ତପ, ସ୍କମ୍ଭରେ ଋତ ସ୍ଥାପିତ। ହେ ସ୍କମ୍ଭ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ ଜାଣେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁ ସମାହିତ।
10.7.30
इन्द्रे लोका इन्द्रे तप इन्द्रेऽध्यृतमाहितम् ।
इन्द्रं त्वा वेद प्रत्यक्षं स्कम्भे सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १०.७.३० ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲୋକସମୂହ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତପ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଋତ ସ୍ଥାପିତ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଭାବେ ଜାଣେ; ସ୍କମ୍ଭରେ ସବୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।
10.7.31
नाम नाम्ना जोहवीति पुरा सूर्यात्पुरोषसः ।
यदजः प्रथमं संबभूव स ह तत्स्वराज्यमियाय यस्मान् नान्यत्परमस्ति भूतम् ॥ १०.७.३१ ॥
ନାମ ନାମ ଦ୍ୱାରା ଡାକେ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ, ଉଷାଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ। ଯେ ଅଜ ପ୍ରଥମେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ସେ ନିଜ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ; ଯାହାଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ନାହିଁ।
10.7.32
यस्य भूमिः प्रमान्तरिक्षमुतोदरम् ।
दिवं यश्चक्रे मूर्धानं तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.७.३२ ॥
ଯାହାର ଭୂମି, ପ୍ରମା ଓ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଉଦର; ଯିଏ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ମସ୍ତକ କଲେ, ସେହି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
10.7.33
यस्य सूर्यश्चक्षुश्चन्द्रमाश्च पुनर्णवः ।
अग्निं यश्चक्र आस्यं तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.७.३३ ॥
ଯାହାର ଆଖି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ପୁନର୍ନବ ଚନ୍ଦ୍ର; ଯିଏ ଅଗ୍ନିକୁ ମୁଖ କଲେ, ସେହି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
10.7.34
यस्य वातः प्राणापानौ चक्षुरङ्गिरसोऽभवन् ।
दिशो यश्चक्रे प्रज्ञानीस्तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.७.३४ ॥
ଯାହାର ପ୍ରାଣ-ଅପାନ ବାୟୁ, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଆଖି ହେଲେ; ଯିଏ ଦିଗସମୂହକୁ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ କଲେ, ସେହି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
10.7.35
स्कम्भो दाधार द्यावापृथिवी उभे इमे स्कम्भो दाधारोर्वन्तरिक्षम् ।
स्कम्भो दाधार प्रदिशः षडुर्वीः स्कम्भ इदं विश्वं भुवनमा विवेश ॥ १०.७.३५ ॥
ସ୍କମ୍ଭ ଏହି ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କଲା; ସ୍କମ୍ଭ ବିସ୍ତୃତ ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ଧାରଣ କଲା; ସ୍କମ୍ଭ ଛଅଟି ବିସ୍ତୃତ ଦିଗକୁ ଧାରଣ କଲା; ସ୍କମ୍ଭ ଏହି ସମସ୍ତ ଭୁବନରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
10.7.36
यः श्रमात्तपसो जातो लोकान्त्सर्वान्त्समानशे ।
सोमं यश्चक्रे केवलं तस्मै ज्येष्ठाय ब्रह्मणे नमः ॥ १०.७.३६ ॥
ଯିଏ ଶ୍ରମ ଓ ତପସ୍ୟାରୁ ଜନ୍ମିଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ହେଲେ, କେବଳ ସୋମ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ସେହି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
10.7.37
कथं वातो नेलयति कथं न रमते मनः ।
किमापः सत्यं प्रेप्सन्तीर्नेलयन्ति कदा चन ॥ १०.७.३७ ॥
ବାୟୁ କାହିଁକି ବିଶ୍ରାମ କରେ ନାହିଁ? ମନ କାହିଁକି ରମେ ନାହିଁ? ସତ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବା ଜଳ କେବେ କାହିଁକି ଅଟକେ ନାହିଁ?
10.7.38
महद्यक्षं भुवनस्य मध्ये तपसि क्रान्तं सलिलस्य पृष्ठे ।
तस्मिन् छ्रयन्ते य उ के च देवा वृक्षस्य स्कन्धः परित इव शाखाः ॥ १०.७.३८ ॥
ଜଗତ ମଧ୍ୟରେ, ତପରେ ପ୍ରକଟ ମହାନ ଯକ୍ଷ ଜଳର ପୃଷ୍ଠରେ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କଠାରେ ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆଶ୍ରିତ, ଗଛର ସ୍କନ୍ଧ ଚାରିପାଖରେ ଶାଖା ପରି।
10.7.39
यस्मै हस्ताभ्यां पादाभ्यां वाचा श्रोत्रेण चक्षुषा ।
यस्मै देवाः सदा बलिं प्रयच्छन्ति विमितेऽमितं स्कम्भं तं ब्रूहि कतमः स्विदेव सः ॥ १०.७.३९ ॥
ଯାହା ପାଇଁ ହାତ ଦ୍ୱାରା, ପାଦ ଦ୍ୱାରା, ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା, କାନ ଦ୍ୱାରା, ଆଖି ଦ୍ୱାରା (କର୍ମ ହୁଏ), ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ ସଦା ବଳି ଦିଅନ୍ତି, ସୀମିତରେ ଅସୀମ ସେହି ସ୍କମ୍ଭକୁ କୁହ, ସେ କିଏ?
10.7.40
अप तस्य हतं तमो व्यावृत्तः स पाप्मना ।
सर्वाणि तस्मिन् ज्योतींषि यानि त्रीणि प्रजापतौ ॥ १०.७.४० ॥
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧକାର ନଷ୍ଟ ହେଲା; ସେ ପାପରୁ ଦୂର ହେଲେ। ତାଙ୍କଠାରେ ସବୁ ଜ୍ୟୋତି ଅଛି, ଯାହା ତିନି, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କଠାରେ।
10.7.41
यो वेतसं हिरण्ययं तिष्ठन्तं सलिले वेद ।
स वै गुह्यः प्रजापतिः ॥ १०.७.४१ ॥
ଜଳରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବେତସକୁ ଯିଏ ଜାଣେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଗୁହ୍ୟ ପ୍ରଜାପତି।
10.7.42
तन्त्रमेके युवती विरूपे अभ्याक्रामं वयतः षण्मयूखम् ।
प्रान्या तन्तूंस्तिरते धत्ते अन्या नाप वृञ्जाते न गमातो अन्तम् ॥ १०.७.४२ ॥
କେହି କେହି ଦୁଇ ଯୁବତୀଙ୍କୁ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ବୁଣୁଥିବା, ଛଅ-କିରଣ ଓଭେନ ଦିଗରେ ଯାଆନ୍ତି। ଜଣେ ସୂତାକୁ ଆଗକୁ ଟାଣେ, ଅନ୍ୟଜଣେ ଧରି ରଖେ; ସେମାନେ ଖୁଲନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଶେଷରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି ନାହିଁ।
10.7.43
तयोरहं परिनृत्यन्त्योरिव न वि जानामि यतरा परस्तात् ।
पुमान् एनद्वयत्युद्गृणन्ति पुमान् एनद्वि जभाराधि नाके ॥ १०.७.४३ ॥
ନାଚୁଥିବା ସେହି ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେଉଁ ଜଣ ଆଗ, ତାହା ମୁଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜାଣେ ନାହିଁ। ପୁରୁଷ ଏହାକୁ ବୁଣେ, ଲୋକମାନେ ଏହାର ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ପୁରୁଷ ଏହାକୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି।
10.7.44
इमे मयूखा उप तस्तभुर्दिवं सामानि चक्रुस्तसराणि वातवे ॥ १०.७.४४ ॥
ଏହି କିରଣ-ଦଣ୍ଡମାନେ ଆକାଶକୁ ଧରି ରଖିଛନ୍ତି; ପବନ ପାଇଁ ସେମାନେ ସାମକୁ ଘୂର୍ଣ୍ଣନଶୀଳ ତକଲି କରିଛନ୍ତି।