Atharvaveda · Sūkta 11.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
11.7.1
ब्रह्मचारीष्णंश्चरति रोदसी उभे तस्मिन् देवाः संमनसो भवन्ति ।
स दाधार पृथिवीं दिवं च स आचार्यं तपसा पिपर्ति ॥ ११.७.१ ॥
Der zölibatäre Schüler, erhitzt, wandelt durch beide Welten; in ihm werden die Götter eines Sinnes. Er trägt Erde und Himmel, und durch Askese erfüllt er den Lehrer.
11.7.2
ब्रह्मचारिणं पितरो देवजनाः पृथग्देवा अनुसंयन्ति सर्वे ।
गन्धर्वा एनमन्वायन् त्रयस्त्रिंशत्त्रिशताः षट्सहस्राः सर्वान्त्स देवांस्तपसा पिपर्ति ॥ ११.७.२ ॥
Die Ahnen und das göttliche Volk folgen dem zölibatären Schüler, ebenso alle einzelnen Götter. Die Gandharvas folgten ihm — dreihundertdreiunddreißig und sechstausend. Durch Askese erfüllt er alle Götter.
11.7.3
आचार्य उपनयमानो ब्रह्मचारिणं कृणुते गर्भमन्तः ।
तं रात्रीस्तिस्र उदरे बिभर्ति तं जातं द्रष्टुमभिसंयन्ति देवाः ॥ ११.७.३ ॥
Der Lehrer, der ihn einführt, macht den zölibatären Schüler im Innern zum Embryo; drei Nächte trägt er ihn in seinem Leib. Wenn er geboren ist, kommen die Götter zusammen, um ihn zu sehen.
11.7.4
इयं समित्पृथिवी द्यौर्द्वितीयोतान्तरिक्षं समिधा पृणाति ।
ब्रह्मचारी समिधा मेखलया श्रमेण लोकांस्तपसा पिपर्ति ॥ ११.७.४ ॥
Diese Erde ist das Brennholz, der Himmel ist das zweite, und mit Brennholz füllt er die Luft dazwischen. Der zölibatäre Schüler füllt mit Brennholz, mit dem Gürtel, mit Mühe die Welten durch Askese.
11.7.5
पूर्वो जातो ब्रह्मणो ब्रह्मचारी घर्मं वसानस्तपसोदतिष्ठत् ।
तस्माज्जातं ब्राह्मणं ब्रह्म ज्येष्ठं देवाश्च सर्वे अमृतेन साकम् ॥ ११.७.५ ॥
Der zölibatäre Schüler, als Erster aus Brahman geboren, im Gewand der Glut, erhob sich durch Askese. Der von ihm geborene Brahmane, Brahman, ist der Älteste; und alle Götter sind mit der Unsterblichkeit vereint.
11.7.6
ब्रह्मचार्येति समिधा समिद्धः कार्ष्णं वसानो दीक्षितो दीर्घश्मश्रुः ।
स सद्य एति पूर्वस्मादुत्तरं समुद्रं लोकान्त्संगृभ्य मुहुराचरिक्रत् ॥ ११.७.६ ॥
Der zölibatäre Schüler, mit Brennholz entzündet, in schwarzes Antilopenfell gekleidet, geweiht, langbärtig, geht sogleich vom Früheren zum nördlichen Meer, sammelt die Welten und durchwandert sie immer wieder.
11.7.7
ब्रह्मचारी जनयन् ब्रह्मापो लोकं प्रजापतिं परमेष्ठिनं विराजम् ।
गर्भो भूत्वामृतस्य योनाविन्द्रो ह भूत्वासुरांस्ततर्ह ॥ ११.७.७ ॥
Der zölibatäre Schüler, der Brahman, die Wasser, die Welt, Prajāpati, den höchsten Parameṣṭhin und Virāj erzeugt, wird als Keim im Schoß der Unsterblichkeit zum Indra und besiegte die Dämonen.
11.7.8
आचार्यस्ततक्ष नभसी उभे इमे उर्वी गम्भीरे पृथिवीं दिवं च ।
ते रक्षति तपसा ब्रह्मचारी तस्मिन् देवाः संमनसो भवन्ति ॥ ११.७.८ ॥
Der Lehrer formte diese beiden Himmel — die weite, tiefe Erde und den Himmel. Der zölibatäre Schüler beschützt sie durch askētische Glut; in ihm werden die Götter eines Sinnes.
11.7.9
इमां भूमिं पृथिवीं ब्रह्मचारी भिक्षामा जभार प्रथमो दिवं च ।
ते कृत्वा समिधावुपास्ते तयोरार्पिता भुवनानि विश्वा ॥ ११.७.९ ॥
Der zölibatäre Schüler, der Erste, brachte diese Erde, die weite Erde und den Himmel als Almosen herbei. Aus ihnen zwei Brennhölzer machend, dient er ihnen; in ihnen sind alle Welten gesetzt.
11.7.10
अर्वागन्यः परो अन्यो दिवस्पृष्ठाद्गुहा निधी निहितौ ब्राह्मणस्य ।
तौ रक्षति तपसा ब्रह्मचारी तत्केवलं कृणुते ब्रह्म विद्वान् ॥ ११.७.१० ॥
Der eine diesseits, der andere jenseits des Rückens des Himmels — die zwei Schätze des Brahman sind verborgen in einer Höhle gesetzt. Der zölibatäre Schüler beschützt beide durch askētische Glut; allein der Wissende vollzieht jenes Brahman.
11.7.11
अर्वागन्य इतो अन्यः पृथिव्या अग्नी समेतो नभसी अन्तरेमे ।
तयोः श्रयन्ते रश्मयोऽधि दृढास्तान् आ तिष्ठति तपसा ब्रह्मचारी ॥ ११.७.११ ॥
Der eine ist hier diesseits, der andere jenseits der Erde. Die beiden Feuer treffen sich zwischen den beiden Himmeln; auf ihnen ruhen feste Strahlen. Der Brahmacārin hält sie durch Askese (tapas) aufrecht.
11.7.12
अभिक्रन्दन् स्तनयन्न् अरुणः शितिङ्गो बृहच्छेपोऽनु भूमौ जभार ।
ब्रह्मचारी सिञ्चति सानौ रेतः पृथिव्यां तेन जीवन्ति प्रदिशश्चतस्रः ॥ ११.७.१२ ॥
Brüllend und donnernd, rötlich und weiß gezeichnet, mit großem Schweif, trug es ihn hinter der Erde davon. Der Brahmacārin gießt den Samen auf den Bergesgipfel; durch ihn leben die vier Himmelsrichtungen.
11.7.13
अग्नौ सूर्ये चन्द्रमसि मातरिश्वन् ब्रह्मचार्यप्सु समिधमा दधाति ।
तासामर्चींषि पृथगभ्रे चरन्ति तासामाज्यं पुरुषो वर्षमापः ॥ ११.७.१३ ॥
Im Feuer, in der Sonne, im Mond, in Mātariśvan legt der Brahmacārin das Brennholz in die Wasser. Ihre Flammen ziehen getrennt durch die Wolken; ihre Butter ist der Puruṣa, der Regen und die Gewässer.
11.7.14
आचार्यो मृत्युर्वरुणः सोम ओषधयः पयः ।
जीमूता आसन्त्सत्वानस्तैरिदं स्वराभृतम् ॥ ११.७.१४ ॥
Der Lehrer ist der Tod, Varuṇa, Soma; die Pflanzen und die Milch. Die Donnerwolken waren die Kämpfer; durch sie wurde dieses himmlische Licht herbeigebracht.
11.7.15
अमा घृतं कृणुते केवलमाचार्यो भूत्वा वरुणः यद्यदैच्छत्प्रजापतौ ।
तद्ब्रह्मचारी प्रायच्छत्स्वान् मित्रो अध्यात्मनः ॥ ११.७.१५ ॥
Mit Amā macht Varuṇa, Lehrer geworden, allein das Ghee; was er in Prajāpati begehrte, gab der Brahmacārin den Seinen; Mitra aus dem Selbst.
11.7.16
आचार्यो ब्रह्मचारी ब्रह्मचारी प्रजापतिः ।
प्रजापतिर्वि राजति विराडिन्द्रोऽभवद्वशी ॥ ११.७.१६ ॥
Der Lehrer ist der Brahmacārin; der Brahmacārin ist Prajāpati. Prajāpati strahlt; Virāj wurde zu Indra, dem Beherrscher.
11.7.17
ब्रह्मचर्येण तपसा राजा राष्ट्रं वि रक्षति ।
आचार्यो ब्रह्मचर्येण ब्रह्मचारिणमिच्छते ॥ ११.७.१७ ॥
Durch Keuschheitsdisziplin und Askese schützt der König das Reich gut; der Lehrer begehrt durch Keuschheit einen Brahmacārin.
11.7.18
ब्रह्मचर्येण कन्या युवानं विन्दते पतिम् ।
अनड्वान् ब्रह्मचर्येणाश्वो घासं जिगीषति ॥ ११.७.१८ ॥
Durch Keuschheitsdisziplin erlangt die Jungfrau einen jungen Mann als Gatten; durch Keuschheit streben Ochse und Pferd nach Futter.
11.7.19
ब्रह्मचर्येण तपसा देवा मृत्युमपाघ्नत ।
इन्द्रो ह ब्रह्मचर्येण देवेभ्यः स्वराभरत् ॥ ११.७.१९ ॥
Durch Keuschheitsdisziplin und Askese vertrieben die Götter den Tod; Indra brachte durch Keuschheit fürwahr den Himmel, das Licht, für die Götter.
11.7.20
ओषधयो भूतभव्यमहोरात्रे वनस्पतिः ।
संवत्सरः सह ऋतुभिस्ते जाता ब्रह्मचारिणः ॥ ११.७.२० ॥
Die Kräuter, das Gewesene und das Kommende, Tag und Nacht, der Waldbaum, das Jahr mit den Jahreszeiten – alle sind als Brahmacārin geboren.
11.7.21
पार्थिवा दिव्याः पशव आरण्या ग्राम्याश्च ये ।
अपक्षाः पक्षिणश्च ये ते जाता ब्रह्मचारिणः ॥ ११.७.२१ ॥
Die irdischen und die himmlischen Wesen, das Vieh, die wilden und die Haustiere, die Flügellosen und die gefiederten Vögel – alle sind als Brahmacārin geboren.
11.7.22
पृथक्सर्वे प्राजापत्याः प्राणान् आत्मसु बिभ्रति ।
तान्त्सर्वान् ब्रह्म रक्षति ब्रह्मचारिण्याभृतम् ॥ ११.७.२२ ॥
Alle Nachkommen Prajāpatis tragen getrennt die Atemhauche in ihren Selbsten; Brahman, von der brahmacārin herbeigebracht, beschützt sie alle.
11.7.23
देवानामेतत्परिषूतमनभ्यारूढं चरति रोचमानम् ।
तस्माज्जातं ब्राह्मणं ब्रह्म ज्येष्ठं देवाश्च सर्वे अमृतेन साकम् ॥ ११.७.२३ ॥
Dies ist der gereinigte Glanz der Götter, der unbezwungen und leuchtend dahinzieht; aus ihm ist der geborene Brahmane, Brahman, der Älteste; und alle Götter sind mit der Unsterblichkeit zusammen mit ihm.
11.7.24
ब्रह्मचारी ब्रह्म भ्राजद्बिभर्ति तस्मिन् देवा अधि विश्वे समोताः ।
प्राणापानौ जनयन्न् आद्व्यानं वाचं मनो हृदयं ब्रह्म मेधाम् ॥ ११.७.२४ ॥
Der brahmacārin trägt das leuchtende Brahman, in dem alle Götter zusammengewoben sind; nachdem er Prāṇa und Apāna hervorgebracht hat, dann Vyāna, Rede, Geist, Herz, Brahman und Weisheit.
11.7.25
चक्षुः श्रोत्रं यशो अस्मासु धेह्यन्नं रेतो लोहितमुदरम् ॥ ११.७.२५ ॥
Setze in uns Auge, Ohr und Ruhm; Speise, Samen, Blut und Bauch.
11.7.26
तानि कल्पन् ब्रह्मचारी सलिलस्य पृष्ठे तपोऽतिष्ठत्तप्यमानः समुद्रे ।
स स्नातो बभ्रुः पिङ्गलः पृथिव्यां बहु रोचते ॥ ११.७.२६ ॥
Diese formend stand der brahmacārin auf der Oberfläche der Wasser und übte Askese, im Ozean erhitzt. Gebadet, rötlichbraun und gelblich, leuchtet er auf der Erde gewaltig.