அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 12.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.4.1
ददामीत्येव ब्रूयादनु चैनामभुत्सत ।
वशां ब्रह्मभ्यो याचद्भ्यस्तत्प्रजावदपत्यवत् ॥ १२.४.१ ॥
நான் தருகிறேன் என்றே சொல்ல வேண்டும்; பின்னர் அவளை மறுக்கக் கூடாது. கேட்கும் பிராமணர்களுக்கு வசாவை (பசுவை) கொடுக்க வேண்டும்; அது மக்களும் சந்ததியும் உடையதாகும்.
12.4.2
प्रजया स वि क्रीणीते पशुभिश्चोप दस्यति ।
य आर्षेयेभ्यो याचद्भ्यो देवानां गां न दित्सति ॥ १२.४.२ ॥
அவன் மக்களால் தன்னை மீட்டுக்கொள்கிறான், கால்நடைகளாலும் கெடுகிறான் — கேட்கும் ஆர்ஷேய (ரிஷி வழி) பிராமணர்களுக்கு தேவர்களின் பசுவைக் கொடுக்க விரும்பாதவன்.
12.4.3
कूटयास्य सं शीर्यन्ते श्लोणया काटमर्दति ।
बण्डया दह्यन्ते गृहाः काणया दीयते स्वम् ॥ १२.४.३ ॥
அவனுடைய கூடயால் (கோணலானதால்) அவனது உடைமைகள் அழிகின்றன; ஶ்லோணயால் (நொண்டியால்) குழி தோண்டுகிறான்; பண்டயால் (மலடியால்) வீடுகள் எரிகின்றன; காணயால் (ஒற்றைக்கண்ணால்) தன் சொத்து கொடுக்கப்படுகிறது.
12.4.4
विलोहितो अधिष्ठानाच्छक्नो विन्दति गोपतिम् ।
तथा वशायाः संविद्यं दुरदभ्ना ह्युच्यसे ॥ १२.४.४ ॥
சிவப்பு நிற சக்ன (பூச்சி) தன் இடத்திலிருந்து கோபதியை (பசு உடையவனை) அடைகிறது; அவ்வாறே வசாவின் அறிவு உள்ளது — ஏனெனில் நீ துரதப்னா (எளிதில் ஏமாற்றப்பட முடியாதவள்) என்று அழைக்கப்படுகிறாய்.
12.4.5
पदोरस्या अधिष्ठानाद्विक्लिन्दुर्नाम विन्दति ।
अनामनात्सं शीर्यन्ते या मुखेनोपजिघ्रति ॥ १२.४.५ ॥
இவளுடைய காலின் இடத்திலிருந்து விக்லிந்து எனும் (உயிரி) அடைகிறது; அனாமனத்தால் (வளையாதவளால்) அழிகிறது — வாயால் முகர்பவள்.
12.4.6
यो अस्याः कर्णावास्कुनोत्या स देवेषु वृश्चते ।
लक्ष्म कुर्व इति मन्यते कनीयः कृणुते स्वम् ॥ १२.४.६ ॥
எவன் இவளுடைய காதுகளை அறுக்கிறானோ, அவன் தேவர்களிடையே துண்டிக்கப்படுகிறான்; "நான் அடையாளம் இடுகிறேன்" என்று நினைக்கிறான் — தாழ்ந்தவனாகி தனக்கே (கேடு) செய்துகொள்கிறான்.
12.4.7
यदस्याः कस्मै चिद्भोगाय बालान् कश्चित्प्रकृन्तति ।
ततः किशोरा म्रियन्ते वत्सांश्च घातुको वृकः ॥ १२.४.७ ॥
யாரேனும் ஏதேனும் பயன்பாட்டிற்காக இவளுடைய கன்றுகளை வெட்டினால், அப்போது இளம் உயிரினங்கள் இறக்கின்றன; கொல்லும் ஓநாய் கன்றுகளையும் (கொல்கிறது).
12.4.8
यदस्या गोपतौ सत्या लोम ध्वाङ्क्षो अजीहिडत् ।
ततः कुमारा म्रियन्ते यक्ष्मो विन्दत्यनामनात् ॥ १२.४.८ ॥
காளையின் உரிமையாளரிடம் இருக்கும்போது இவளுடைய மயிரைக் காக்கை கோபத்துடன் அசைத்தால், அப்போது சிறுவர்கள் இறக்கின்றனர்; வணங்காதவனை யக்ஷ்மா பற்றுகிறது.
12.4.9
यदस्याः पल्पूलनं शकृद्दासी समस्यति ।
ततोऽपरूपं जायते तस्मादव्येष्यदेनसः ॥ १२.४.९ ॥
அடிமைப் பெண் இவளுடைய சாணக் கலக்கலை சாணியுடன் கலக்கினால், அப்போது விகாரம் உண்டாகிறது; அதனால் பாவத்திலிருந்து விடுபட முடியாது.
12.4.10
जायमानाभि जायते देवान्त्सब्राह्मणान् वशा ।
तस्माद्ब्रह्मभ्यो देयैषा तदाहुः स्वस्य गोपनम् ॥ १२.४.१० ॥
பிறக்கும் வசா தேவர்களுடனும் பிராமணர்களுடனும் பிறக்கிறது; ஆகவே இவளை பிராமணர்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டும்; இதைத் தன் காப்பு என்கின்றனர்.
12.4.11
य एनां वनिमायन्ति तेषां देवकृता वशा ।
ब्रह्मज्येयं तदब्रुवन् य एनां निप्रियायते ॥ १२.४.११ ॥
இவளை பிச்சைக்காக அணுகுபவர்களுக்கு வசா தேவர்களால் படைக்கப்பட்டவள்; இவளை வீணாகத் துன்புறுத்துபவனை அவர்கள் பிராமண-வதம் என்றனர்.
12.4.12
य आर्षेयेभ्यो याचद्भ्यो देवानां गां न दित्सति ।
आ स देवेषु वृश्चते ब्राह्मणानां च मन्यवे ॥ १२.४.१२ ॥
கேட்கும் ஆர்ஷேயர்களுக்கு தேவர்களின் பசுவைக் கொடுக்க விரும்பாதவன், தேவர்களிடையே வெட்டப்படுகிறான்; பிராமணர்களின் கோபத்துக்கும் ஆளாகிறான்.
12.4.13
यो अस्य स्याद्वशाभोगो अन्यामिछेत तर्हि सः ।
हिंस्ते अदत्ता पुरुषं याचितां च न दित्सति ॥ १२.४.१३ ॥
இந்த வசாவை அனுபவிப்பவன் மற்றொன்றை விரும்பினால், அப்போது அவனை அது துன்புறுத்தும்; யாசித்தவனுக்கும் கொடுக்காத மனிதனை அது தாக்கும்.
12.4.14
यथा शेवधिर्निहितो ब्राह्मणानां तथा वशा ।
तामेतदछायन्ति यस्मिन् कस्मिंश्च जायते ॥ १२.४.१४ ॥
பிராமணர்களின் மறைந்த செல்வம் போல வசா இருக்கிறது; எங்கு பிறந்தாலும் அதையே அவர்கள் காக்கிறார்கள்.
12.4.15
स्वमेतदछायन्ति यद्वशां ब्राह्मणा अभि ।
यथैनान् अन्यस्मिन् जिनीयादेवास्या निरोधनम् ॥ १२.४.१५ ॥
பிராமணர்கள் வசாவைத் தங்களுடையதாகவே கருதி அதனிடம் செல்கிறார்கள்; தேவர்கள் இதைக் கட்டுப்படுத்தி அவர்களை மற்றவர்கள் மீது வெல்லச் செய்யட்டும்.
12.4.16
चरेदेवा त्रैहायणादविज्ञातगदा सती ।
वशां च विद्यान् नारद ब्राह्मणास्तर्ह्येष्याः ॥ १२.४.१६ ॥
தேவர்களே, மூன்று வயது கன்றிலிருந்து நோய் அறியப்படாத வசா அலையட்டும்; நாரதா, வசாவை அறிந்துகொள், அப்போது பிராமணர்கள் அவளிடம் செல்லட்டும்.
12.4.17
य एनामवशामाह देवानां निहितं निधिम् ।
उभौ तस्मै भवाशर्वौ परिक्रम्येषुमस्यतः ॥ १२.४.१७ ॥
இவளை அவசா என்று சொல்பவன், தேவர்களின் மறைந்த செல்வத்தை (அவமதிக்கிறான்); அவனைச் சுற்றிவந்து பவனும் சர்வனும் இருவரும் அம்பை எய்கின்றனர்.
12.4.18
यो अस्या ऊधो न वेदाथो अस्या स्तनान् उत ।
उभयेनैवास्मै दुहे दातुं चेदशकद्वशाम् ॥ १२.४.१८ ॥
இவளுடைய மடியையும் முலைகளையும் அறியாதவனுக்கு, வசா கொடுக்க இயன்றால் இரண்டிலிருந்தும் பால் தருகிறாள்.
12.4.19
दुरदभ्नैनमा शये याचितां च न दित्सति ।
नास्मै कामाः समृध्यन्ते यामदत्त्वा चिकीर्षति ॥ १२.४.१९ ॥
தாக்க முடியாதவள் இவனை வீழ்த்துகிறாள்; கேட்கப்பட்டபோதும் கொடுக்க விரும்பாதவனை. கொடுக்காமல் எதைச் செய்ய நினைக்கிறானோ, அவனுக்கு ஆசைகள் நிறைவேறுவதில்லை.
12.4.20
देवा वशामयाचन् मुखं कृत्वा ब्राह्मणम् ।
तेषां सर्वेषामददद्धेडं न्येति मानुषः ॥ १२.४.२० ॥
தேவர்கள் பிராமணனை முகமாகக் கொண்டு வசாவை (மலட்டுப் பசுவை) யாசித்தனர். அவர்கள் அனைவருக்கும் கொடுப்பவனுக்கு — மனிதன் ஹேடத்தின் கீழ் வருகிறான்.
12.4.21
हेडं पशूनां न्येति ब्राह्मणेभ्योऽददद्वशाम् ।
देवानां निहितं भागं मर्त्यश्चेन् निप्रियायते ॥ १२.४.२१ ॥
பிராமணர்களுக்கு வசாவைக் கொடுப்பவன் கால்நடைகளின் ஹேடத்தின் கீழ் வருகிறான். தேவர்களுக்குரிய வைக்கப்பட்ட பங்கை மனிதன் (கொடுக்காமல்) வெறுப்புக்குரியவனானால்...
12.4.22
यदन्ये शतं याचेयुर्ब्राह्मणा गोपतिं वशाम् ।
अथैनां देवा अब्रुवन्न् एवं ह विदुषो वशा ॥ १२.४.२२ ॥
மற்ற நூறு பிராமணர்கள் கோபதியிடம் வசாவைக் கேட்டால், தேவர்கள் அவளிடம் சொன்னார்கள் — "இவ்வாறுதான் வசா அறிஞனுக்குரியவள்."
12.4.23
य एवं विदुषेऽदत्त्वाथान्येभ्यो ददद्वशाम् ।
दुर्गा तस्मा अधिष्ठाने पृथिवी सहदेवता ॥ १२.४.२३ ॥
இவ்வாறு அறிஞனுக்குக் கொடாமல் மற்றவர்களுக்கு வசாவைக் கொடுப்பவனுக்கு, வசிக்கும் இடத்தில் பூமி தேவர்களுடன் சேர்ந்து கடக்க முடியாததாகும்.
12.4.24
देवा वशामयाचन् यस्मिन्न् अग्रे अजायत ।
तामेतां विद्यान् नारदः सह देवैरुदाजत ॥ १२.४.२४ ॥
தேவர்கள் வசாவை யாசித்தனர் — அவள் ஆரம்பத்தில் பிறந்தவள். அறிஞரான நாரதர் இவளை தேவர்களுடன் சேர்ந்து உயர்த்திச் சென்றார்.
12.4.25
अनपत्यमल्पपशुं वशा कृणोति पूरुषम् ।
ब्राह्मणैश्च याचितामथैनां निप्रियायते ॥ १२.४.२५ ॥
வசா குழந்தையற்றவனையும் சிறிய கால்நடைச் செல்வம் உடையவனையும் ஆக்குகிறாள்; பிராமணர்களால் கேட்கப்பட்டவளாக அவள் அவனுக்குப் பிரியமானவளாகிறாள்.
12.4.26
अग्नीषोमाभ्यां कामाय मित्राय वरुणाय च ।
तेभ्यो याचन्ति ब्राह्मणास्तेष्वा वृश्चतेऽददत् ॥ १२.४.२६ ॥
அக்னி, சோமன், காமம், மித்ரன், வருணன் ஆகியோருக்காக; பிராமணர்கள் அவர்களிடம் வேண்டுகின்றனர்; அவர்களுக்குள் கொடுப்பவன் (தனக்குரியதை) வெட்டிக்கொள்கிறான்.
12.4.27
यावदस्या गोपतिर्नोपशृणुयादृचः स्वयम् ।
चरेदस्य तावद्गोषु नास्य श्रुत्वा गृहे वसेत् ॥ १२.४.२७ ॥
இந்த வசாவின் ஆறுகளை கோபதி தானாகக் கேட்காதவரை, அவன் பசுக்களிடையே திரியட்டும்; அவற்றைக் கேட்ட பின் வீட்டில் தங்கக்கூடாது.
12.4.28
यो अस्या ऋच उपश्रुत्याथ गोष्वचीचरत् ।
आयुश्च तस्य भूतिं च देवा वृश्चन्ति हीडिताः ॥ १२.४.२८ ॥
இந்த வசாவின் ஆறுகளை கேட்ட பின்பும் பசுக்களிடையே சுற்றித் திரிபவனின் ஆயுளையும் செழிப்பையும் தேவர்கள் கோபத்துடன் வெட்டுகின்றனர்.
12.4.29
वशा चरन्ती बहुधा देवानां निहितो निधिः ।
आविष्कृणुष्व रूपाणि यदा स्थाम जिघांसति ॥ १२.४.२९ ॥
வசா பல வடிவங்களில் திரிகிறாள்; அவள் தேவர்களின் வைக்கப்பட்ட பொக்கிஷம். அவள் கொல்ல விரும்பும்போது, உன் வடிவங்களை வெளிப்படுத்து.
12.4.30
आविरात्मानं कृणुते यदा स्थाम जिघांसति ।
अथो ह ब्रह्मभ्यो वशा याञ्च्याय कृणुते मनः ॥ १२.४.३० ॥
அவள் கொல்ல விரும்பும்போது தன்னை வெளிப்படுத்துகிறாள்; பிறகு வசா பிராமணர்களால் கேட்கப்படுவதற்காக தன் மனதை அமைக்கிறாள்.
12.4.31
मनसा सं कल्पयति तद्देवामपि गच्छति ।
ततो ह ब्रह्माणो वशामुपप्रयन्ति याचितुम् ॥ १२.४.३१ ॥
மனதால் சங்கல்பிப்பவன் அதுவே தேவர்களையும் அடைகிறான். அப்போது பிராமணர்கள் வஶாவை யாசிக்க அவளிடம் வருகிறார்கள்.
12.4.32
स्वधाकारेण पितृभ्यो यज्ञेन देवताभ्यः ।
दानेन राजन्यो वशाया मातुर्हेडं न गच्छति ॥ १२.४.३२ ॥
ஸ்வதாகாரத்தால் பிதுர்களுக்கும், யஜ்ஞத்தால் தேவர்களுக்கும், தானத்தால் ராஜன்யன் வஶாவின் தாய்க்கான கோபத்தை அடைவதில்லை.
12.4.33
वशा माता राजन्यस्य तथा संभूतमग्रशः ।
तस्या आहुरनर्पणं यद्ब्रह्मभ्यः प्रदीयते ॥ १२.४.३३ ॥
வஶா ராஜன்யனின் தாய்; இவ்வாறே அவள் முதலில் தோன்றினாள். ஒருவன் பிராமணர்களுக்கு அளிப்பது அவளுக்குச் செய்யும் அனர்ப்பணம் (அளிக்காமை) என்று சொல்லப்படுகிறது.
12.4.34
यथाज्यं प्रगृहीतमालुम्पेत्स्रुचो अग्नये ।
एवा ह ब्रह्मभ्यो वशामग्नय आ वृश्चतेऽददत् ॥ १२.४.३४ ॥
ஸ்ருவிலிருந்து அக்னிக்காக எடுக்கப்பட்ட நெய் சிந்தி விழுவது போல, பிராமணர்களுக்கு வஶாவை அளித்தவன் அக்னிக்காக (யஜ்ஞத்திலிருந்து) துண்டிக்கப்படுகிறான்.
12.4.35
पुरोडाशवत्सा सुदुघा लोकेऽस्मा उप तिष्ठति ।
सास्मै सर्वान् कामान् वशा प्रददुषे दुहे ॥ १२.४.३५ ॥
புரோடாசத்தை கன்றாகக் கொண்ட, எளிதில் பால் கறக்கும் வஶா இவ்வுலகில் அவனிடம் நிற்கிறாள். அவள் கொடுப்பவனுக்காக எல்லா விருப்பங்களையும் கறக்கிறாள்.
12.4.36
सर्वान् कामान् यमराज्ये वशा प्रददुषे दुहे ।
अथाहुर्नारकं लोकं निरुन्धानस्य याचिताम् ॥ १२.४.३६ ॥
யமராஜ்யத்தில் வஶா கொடுப்பவனுக்காக எல்லா விருப்பங்களையும் கறக்கிறாள். பின்னர், யாசிப்பவனைத் தடுப்பவனுக்கு நரகலோகம் என்று சொல்லப்படுகிறது.
12.4.37
प्रवीयमाना चरति क्रुद्धा गोपतये वशा ।
वेहतं मा मन्यमानो मृत्योः पाशेषु बध्यताम् ॥ १२.४.३७ ॥
கோபதிக்காக கோபத்துடன் துரத்தப்பட்டு வசா திரிகிறாள். என்னை வேஹதன் என்று கருதுபவன் மரணத்தின் கண்ணிகளில் கட்டுண்டு போகட்டும்.
12.4.38
यो वेहतं मन्यमानोऽमा च पचते वशाम् ।
अप्यस्य पुत्रान् पौत्रांश्च याचयते बृहस्पतिः ॥ १२.४.३८ ॥
என்னை வேஹதன் என்று கருதி பச்சையுடன் வசாவைச் சமைப்பவனின் மகன்களையும் பேரன்களையும் பிருஹஸ்பதி பிச்சை எடுக்கச் செய்யட்டும்.
12.4.39
महदेषाव तपति चरन्ती गोषु गौरपि ।
अथो ह गोपतये वशाददुषे विषं दुहे ॥ १२.४.३९ ॥
இந்த வசா மாடுகளிடையே திரியும்போது பெரிதும் எரிகிறாள்; கோபதிக்காக வசாவைக் கொடுப்பவனுக்கு அவள் விஷத்தைக் கறக்கிறாள்.
12.4.40
प्रियं पशूनां भवति यद्ब्रह्मभ्यः प्रदीयते ।
अथो वशायास्तत्प्रियं यद्देवत्रा हविः स्यात् ॥ १२.४.४० ॥
பிராமணர்களுக்குக் கொடுக்கப்படுவது கால்நடைகளுக்கு விருப்பமானது; வசாவுக்கு விருப்பமானது தேவர்களுக்கான ஹவிஸ் ஆவது.
12.4.41
या वशा उदकल्पयन् देवा यज्ञादुदेत्य ।
तासां विलिप्त्यं भीमामुदाकुरुत नारदः ॥ १२.४.४१ ॥
தேவர்கள் யாகத்திலிருந்து எழுந்து நீராக ஆக்கிய வசாக்களின் பயங்கர அசுத்தத்தை நாரதர் மேலெழச் செய்தார்.
12.4.42
तां देवा अमीमांसन्त वशेया३ अवशेति ।
तामब्रवीन् नारद एषा वशानां वशतमेति ॥ १२.४.४२ ॥
தேவர்கள் அவளைப் பற்றி ஆராய்ந்தனர் — 'இவள் வசாவா, அவசாவா?' நாரதர் அவளிடம் கூறினார் — 'இவளே வசாக்களில் மிகச் சிறந்த வசா.'
12.4.43
कति नु वशा नारद यास्त्वं वेत्थ मनुष्यजाः ।
तास्त्वा पृच्छामि विद्वांसं कस्या नाश्नीयादब्राह्मणः ॥ १२.४.४३ ॥
நாரதரே, மனிதர்களிடமிருந்து பிறந்த வசாக்கள் எத்தனை என்று நீர் அறிவீர்? அறிந்தவரே, உம்மிடம் கேட்கிறேன்: எந்த வசாவை அப்ராஹ்மணர் உண்ணக்கூடாது?
12.4.44
विलिप्त्या बृहस्पते या च सूतवशा वशा ।
तस्या नाश्नीयादब्राह्मणो य आशंसेत भूत्याम् ॥ १२.४.४४ ॥
பிருஹஸ்பதியே, பூசப்பட்ட வசாவும் சூத வசாவும் — செல்வத்தை விரும்பும் அப்ராஹ்மணன் அதை உண்ணக்கூடாது.
12.4.45
नमस्ते अस्तु नारदानुष्ठु विदुषे वशा ।
कतमासां भीमतमा यामदत्त्वा पराभवेत् ॥ १२.४.४५ ॥
நாரதரே, உமக்கு வணக்கம்; அறிந்தவருக்கு அனுஷ்டுப் — வசாக்களில் எது மிகவும் பயங்கரமானது, கொடுக்காமல் ஒருவன் அழிவான்?
12.4.46
विलिप्ती या बृहस्पतेऽथो सूतवशा वशा ।
तस्या नाश्नीयादब्राह्मणो य आशंसेत भूत्याम् ॥ १२.४.४६ ॥
பிருஹஸ்பதியே, பூசப்பட்ட வசாவும் சூத வசாவும் — செல்வத்தை விரும்பும் அப்ராஹ்மணன் அதை உண்ணக்கூடாது.
12.4.47
त्रीणि वै वशाजातानि विलिप्ती सूतवशा वशा ।
ताः प्र यच्छेद्ब्रह्मभ्यः सोऽनाव्रस्कः प्रजापतौ ॥ १२.४.४७ ॥
வசாவில் பிறந்தவை மூன்று — பூசப்பட்டவை, சூத வசா, வசா; இவற்றை பிராமணர்களுக்குக் கொடுத்தால், அவன் பிரஜாபதியில் அழிவற்றவன்.
12.4.48
एतद्वो ब्राह्मणा हविरिति मन्वीत याचितः ।
वशां चेदेनं याचेयुर्या भीमाददुषो गृहे ॥ १२.४.४८ ॥
'பிராமணர்களே, இது உங்களுக்கான ஹவிஸ்' என்று கேட்கப்பட்டபோது நினைக்க வேண்டும்; பிராமணர்கள் வசாவைக் கேட்டால், பயங்கரமான வசாவைக் கொடுத்தவனின் வீட்டில் அதைக் கொடுக்க வேண்டும்.
12.4.49
देवा वशां पर्यवदन् न नोऽदादिति हीडिताः ।
एताभिर्ऋग्भिर्भेदं तस्माद्वै स पराभवत् ॥ १२.४.४९ ॥
தேவர்கள் வஷாவை நிந்தித்தனர்: "அவள் நமக்குத் தரவில்லை" என்று; கோபமுற்று இந்த ரிக்குகளால் பேதனைத் (தண்டித்தனர்); ஆகவே அவன் தோற்கடிக்கப்பட்டான்.
12.4.50
उतैनां भेदो नाददाद्वशामिन्द्रेण याचितः ।
तस्मात्तं देवा आगसोऽवृश्चन्न् अहमुत्तरे ॥ १२.४.५० ॥
மேலும் பேதன் இவளை — வஷாவை — தரவில்லை; இந்திரன் கேட்டபோதும்; ஆகையால் தேவர்கள் அவனை குற்றத்திலிருந்து துண்டித்தனர் — (அடுத்த ரிக்குகளில்) 'நானே உயர்ந்தவன்'.
12.4.51
ये वशाया अदानाय वदन्ति परिरापिणः ।
इन्द्रस्य मन्यवे जाल्मा आ वृश्चन्ते अचित्त्या ॥ १२.४.५१ ॥
வஷாவைத் தராமையைப் பற்றி பழித்துரைப்பவர்கள், இந்திரனின் கோபத்தால், அறியாமையால் கொடியவர்கள் ஆகி வெட்டப்படுகின்றனர்.
12.4.52
ये गोपतिं पराणीयाथाहुर्मा ददा इति ।
रुद्रस्यास्तां ते हेतीं परि यन्त्यचित्त्या ॥ १२.४.५२ ॥
கோபதியை (வஷாவை) அகற்றிக்கொண்டு "கொடுக்காதே" என்று சொல்பவர்களைச் சுற்றி ருத்ரனின் ஆயுதம் சுழல்கிறது — அறியாமையால்.
12.4.53
यदि हुतां यद्यहुताममा च पचते वशाम् ।
देवान्त्सब्राह्मणान् ऋत्वा जिह्मो लोकान् निर्ऋच्छति ॥ १२.४.५३ ॥
வஷாவை ஹோமத்தில் அர்ப்பித்தோ அல்லது அர்ப்பிக்காமலோ, பச்சையாகவே சமைத்தால், அவன் பிராமணர்களுடன் தேவர்களுக்குத் தீங்கிழைத்து, வஞ்சகனாகி உலகங்களிலிருந்து விழுவான்.