Atharvaveda · Sūkta 12.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.4.1
ददामीत्येव ब्रूयादनु चैनामभुत्सत ।
वशां ब्रह्मभ्यो याचद्भ्यस्तत्प्रजावदपत्यवत् ॥ १२.४.१ ॥
Deve-se dizer «Eu dou» e depois não se deve desprezá-la. Aos brâmanes que pedem deve-se dar a vaśā (vaca); ela se torna rica em descendência e progênie.
12.4.2
प्रजया स वि क्रीणीते पशुभिश्चोप दस्यति ।
य आर्षेयेभ्यो याचद्भ्यो देवानां गां न दित्सति ॥ १२.४.२ ॥
Ele compra a própria liberdade com descendência e também se arruína pelo gado — aquele que não quer dar a vaca dos deuses aos brâmanes de linhagem arṣeya que pedem.
12.4.3
कूटयास्य सं शीर्यन्ते श्लोणया काटमर्दति ।
बण्डया दह्यन्ते गृहाः काणया दीयते स्वम् ॥ १२.४.३ ॥
Pela (vaca) torta (kūṭā) seus bens são destruídos; pela coxa (ślokṇā) ele cava um buraco; pela estéril (baṇḍyā) as casas queimam; pela caolha (kāṇā) a própria riqueza é dada.
12.4.4
विलोहितो अधिष्ठानाच्छक्नो विन्दति गोपतिम् ।
तथा वशायाः संविद्यं दुरदभ्ना ह्युच्यसे ॥ १२.४.४ ॥
O śakna (criatura nociva) vermelho encontra o senhor do gado a partir de seu lugar; assim há familiaridade com a vaśā — pois és chamada difícil de enganar (durad-bhnā).
12.4.5
पदोरस्या अधिष्ठानाद्विक्लिन्दुर्नाम विन्दति ।
अनामनात्सं शीर्यन्ते या मुखेनोपजिघ्रति ॥ १२.४.५ ॥
Do lugar de seu pé, aquele chamado viklindu o encontra; pela inflexível (anāmanā) as coisas são destruídas — ela que fareja com a boca.
12.4.6
यो अस्याः कर्णावास्कुनोत्या स देवेषु वृश्चते ।
लक्ष्म कुर्व इति मन्यते कनीयः कृणुते स्वम् ॥ १२.४.६ ॥
Quem lhe corta as orelhas é cortado entre os deuses; pensa: «Faço uma marca» — tornando-se inferior, causa a si mesmo a sua própria (perda).
12.4.7
यदस्याः कस्मै चिद्भोगाय बालान् कश्चित्प्रकृन्तति ।
ततः किशोरा म्रियन्ते वत्सांश्च घातुको वृकः ॥ १२.४.७ ॥
Quando alguém corta os bezerros desta (vaca) para algum prazer, então os jovens morrem, e o lobo assassino mata os bezerros.
12.4.8
यदस्या गोपतौ सत्या लोम ध्वाङ्क्षो अजीहिडत् ।
ततः कुमारा म्रियन्ते यक्ष्मो विन्दत्यनामनात् ॥ १२.४.८ ॥
Quando, estando sob a guarda do senhor do gado, o corvo agita com ira o pelo desta (vaca), então morrem os meninos; a consunção (yakṣma) apanha quem não se curva.
12.4.9
यदस्याः पल्पूलनं शकृद्दासी समस्यति ।
ततोऽपरूपं जायते तस्मादव्येष्यदेनसः ॥ १२.४.९ ॥
Quando a serva mistura o pal-pūlana desta (vaca), o revolver do esterco, com o esterco, então nasce a deformidade; por isso não se libertaria do pecado.
12.4.10
जायमानाभि जायते देवान्त्सब्राह्मणान् वशा ।
तस्माद्ब्रह्मभ्यो देयैषा तदाहुः स्वस्य गोपनम् ॥ १२.४.१० ॥
A vaśā, ao nascer, nasce junto com os deuses e os brâmanes; por isso esta (vaca) deve ser dada aos brâmanes; dizem que isso é a proteção de si mesmo.
12.4.11
य एनां वनिमायन्ति तेषां देवकृता वशा ।
ब्रह्मज्येयं तदब्रुवन् य एनां निप्रियायते ॥ १२.४.११ ॥
Para os que se aproximam dela em busca de esmola, a vaśā foi feita pelos deuses; quem dela abusa, dizem, comete ofensa contra os brâmanes.
12.4.12
य आर्षेयेभ्यो याचद्भ्यो देवानां गां न दित्सति ।
आ स देवेषु वृश्चते ब्राह्मणानां च मन्यवे ॥ १२.४.१२ ॥
Quem não quer dar a vaca dos deuses aos descendentes dos videntes que a pedem é cortado entre os deuses, e torna-se alvo da ira dos brâmanes.
12.4.13
यो अस्य स्याद्वशाभोगो अन्यामिछेत तर्हि सः ।
हिंस्ते अदत्ता पुरुषं याचितां च न दित्सति ॥ १२.४.१३ ॥
Quem desfruta desta vaśā e deseja outra, então ela o fere; fere também o homem que não dá quando é pedido.
12.4.14
यथा शेवधिर्निहितो ब्राह्मणानां तथा वशा ।
तामेतदछायन्ति यस्मिन् कस्मिंश्च जायते ॥ १२.४.१४ ॥
Como o tesouro escondido dos brâmanes, assim é a vaśā; onde quer que ela nasça, eles a cuidam.
12.4.15
स्वमेतदछायन्ति यद्वशां ब्राह्मणा अभि ।
यथैनान् अन्यस्मिन् जिनीयादेवास्या निरोधनम् ॥ १२.४.१५ ॥
Os brâmanes vão à vaśā considerando-a sua própria, para que os deuses, por meio do seu controle, lhes deem a vitória sobre os outros.
12.4.16
चरेदेवा त्रैहायणादविज्ञातगदा सती ।
वशां च विद्यान् नारद ब्राह्मणास्तर्ह्येष्याः ॥ १२.४.१६ ॥
Ó deuses, que a vaśā, de doença desconhecida, vagueie desde o bezerro de três anos; ó Nārada, reconhece a vaśā; então que os brâmanes se aproximem dela.
12.4.17
य एनामवशामाह देवानां निहितं निधिम् ।
उभौ तस्मै भवाशर्वौ परिक्रम्येषुमस्यतः ॥ १२.४.१७ ॥
Quem a chama 'não estéril' (despreza) o tesouro escondido dos deuses; rodeando-o, Bhava e Śarva disparam sobre ele a sua flecha.
12.4.18
यो अस्या ऊधो न वेदाथो अस्या स्तनान् उत ।
उभयेनैवास्मै दुहे दातुं चेदशकद्वशाम् ॥ १२.४.१८ ॥
Quem não conhece o seu úbere e os seus tetos: se a vaśā for capaz de dar, ela lhe fornece leite de ambos.
12.4.19
दुरदभ्नैनमा शये याचितां च न दित्सति ।
नास्मै कामाः समृध्यन्ते यामदत्त्वा चिकीर्षति ॥ १२.४.१९ ॥
A invencível o derruba, aquele que não quer dar quando é pedido. Não se realizam os desejos daquele que quer agir sem dar.
12.4.20
देवा वशामयाचन् मुखं कृत्वा ब्राह्मणम् ।
तेषां सर्वेषामददद्धेडं न्येति मानुषः ॥ १२.४.२० ॥
Os deuses, tendo o brâmane como boca, pediram a vaca estéril Vaśā. O homem que a dá a todos eles cai sob a ira (heḍa).
12.4.21
हेडं पशूनां न्येति ब्राह्मणेभ्योऽददद्वशाम् ।
देवानां निहितं भागं मर्त्यश्चेन् निप्रियायते ॥ १२.४.२१ ॥
O homem que dá a vaca Vaśā aos brâmanes cai sob a ira (heḍa) do gado. Se o mortal, tendo retido a porção posta para os deuses, torna-se desagradável...
12.4.22
यदन्ये शतं याचेयुर्ब्राह्मणा गोपतिं वशाम् ।
अथैनां देवा अब्रुवन्न् एवं ह विदुषो वशा ॥ १२.४.२२ ॥
Quando outros cem brâmanes pedissem ao senhor do gado a vaca Vaśā, os deuses lhe disseram: "Assim é Vaśā para aquele que sabe."
12.4.23
य एवं विदुषेऽदत्त्वाथान्येभ्यो ददद्वशाम् ।
दुर्गा तस्मा अधिष्ठाने पृथिवी सहदेवता ॥ १२.४.२३ ॥
Para aquele que, não a dando ao sábio, dá a vaca Vaśā a outros, a terra em sua morada torna-se difícil de atravessar, junto com as divindades.
12.4.24
देवा वशामयाचन् यस्मिन्न् अग्रे अजायत ।
तामेतां विद्यान् नारदः सह देवैरुदाजत ॥ १२.४.२४ ॥
Os deuses pediram Vaśā, que nasceu no princípio. O sábio Nārada a conduziu para cima junto com os deuses.
12.4.25
अनपत्यमल्पपशुं वशा कृणोति पूरुषम् ।
ब्राह्मणैश्च याचितामथैनां निप्रियायते ॥ १२.४.२५ ॥
A vaśā torna o homem sem descendência e pobre em gado; quando os brâmanes a pedem, ela torna-se cara para ele.
12.4.26
अग्नीषोमाभ्यां कामाय मित्राय वरुणाय च ।
तेभ्यो याचन्ति ब्राह्मणास्तेष्वा वृश्चतेऽददत् ॥ १२.४.२६ ॥
Para Agni e Soma, para Kāma, para Mitra e para Varuṇa: os brâmanes pedem a eles, e entre eles quem dá corta (a sua parte) ao dar.
12.4.27
यावदस्या गोपतिर्नोपशृणुयादृचः स्वयम् ।
चरेदस्य तावद्गोषु नास्य श्रुत्वा गृहे वसेत् ॥ १२.४.२७ ॥
Enquanto o senhor das vacas não ouvir ele mesmo os versos desta vaśā, que ande entre as vacas; tendo-os ouvido, que não habite na casa.
12.4.28
यो अस्या ऋच उपश्रुत्याथ गोष्वचीचरत् ।
आयुश्च तस्य भूतिं च देवा वृश्चन्ति हीडिताः ॥ १२.४.२८ ॥
Quem, tendo ouvido este verso da vaśā, depois vagueia entre as vacas, os deuses, irados, cortam-lhe a vida e a prosperidade.
12.4.29
वशा चरन्ती बहुधा देवानां निहितो निधिः ।
आविष्कृणुष्व रूपाणि यदा स्थाम जिघांसति ॥ १२.४.२९ ॥
A vaśā, que se move em muitas formas, é o tesouro depositado pelos deuses. Quando desejar matar, revela as tuas formas.
12.4.30
आविरात्मानं कृणुते यदा स्थाम जिघांसति ।
अथो ह ब्रह्मभ्यो वशा याञ्च्याय कृणुते मनः ॥ १२.४.३० ॥
Quando deseja matar, ela revela-se abertamente; então a vaśā dispõe o seu ânimo para ser pedida pelos brâmanes.
12.4.31
मनसा सं कल्पयति तद्देवामपि गच्छति ।
ततो ह ब्रह्माणो वशामुपप्रयन्ति याचितुम् ॥ १२.४.३१ ॥
O que se resolve com a mente chega até mesmo aos deuses. Então os brâmanes vêm a Vaśā para pedi-la.
12.4.32
स्वधाकारेण पितृभ्यो यज्ञेन देवताभ्यः ।
दानेन राजन्यो वशाया मातुर्हेडं न गच्छति ॥ १२.४.३२ ॥
Com a oferenda svadhā aos pais, com o sacrifício aos deuses e com a dádiva, o guerreiro não incorre na ira da mãe de Vaśā.
12.4.33
वशा माता राजन्यस्य तथा संभूतमग्रशः ।
तस्या आहुरनर्पणं यद्ब्रह्मभ्यः प्रदीयते ॥ १२.४.३३ ॥
Vaśā é a mãe do guerreiro; assim também ela surgiu primeiro. Diz-se que o que é dado aos brâmanes é, para ela, um não-oferecer (anarpaṇa).
12.4.34
यथाज्यं प्रगृहीतमालुम्पेत्स्रुचो अग्नये ।
एवा ह ब्रह्मभ्यो वशामग्नय आ वृश्चतेऽददत् ॥ १२.४.३४ ॥
Assim como a manteiga clarificada tomada para Agni se derrama da colher, assim quem dá Vaśā aos brâmanes é cortado de Agni.
12.4.35
पुरोडाशवत्सा सुदुघा लोकेऽस्मा उप तिष्ठति ।
सास्मै सर्वान् कामान् वशा प्रददुषे दुहे ॥ १२.४.३५ ॥
Vaśā, tendo o purodāśa como bezerro e de fácil ordenha, permanece junto a ele neste mundo; para quem dá, ela ordenha todos os desejos.
12.4.36
सर्वान् कामान् यमराज्ये वशा प्रददुषे दुहे ।
अथाहुर्नारकं लोकं निरुन्धानस्य याचिताम् ॥ १२.४.३६ ॥
No reino de Yama, Vaśā ordenha todos os desejos para quem dá. Depois se diz que para quem retém do suplicante há o mundo infernal.
12.4.37
प्रवीयमाना चरति क्रुद्धा गोपतये वशा ।
वेहतं मा मन्यमानो मृत्योः पाशेषु बध्यताम् ॥ १२.४.३७ ॥
Impelida para frente, a Vaśā irada vagueia para o senhor do gado. Que aquele que me considera perverso seja atado nos laços de Mṛtyu.
12.4.38
यो वेहतं मन्यमानोऽमा च पचते वशाम् ।
अप्यस्य पुत्रान् पौत्रांश्च याचयते बृहस्पतिः ॥ १२.४.३८ ॥
Aquele que, pensando que sou perverso, cozinha a Vaśā junto com carne crua — que Bṛhaspati faça seus filhos e netos mendigarem.
12.4.39
महदेषाव तपति चरन्ती गोषु गौरपि ।
अथो ह गोपतये वशाददुषे विषं दुहे ॥ १२.४.३९ ॥
Esta Vaśā, vagando entre as vacas, arde intensamente; e para o senhor do gado ela ordenha veneno para quem entrega a Vaśā.
12.4.40
प्रियं पशूनां भवति यद्ब्रह्मभ्यः प्रदीयते ।
अथो वशायास्तत्प्रियं यद्देवत्रा हविः स्यात् ॥ १२.४.४० ॥
O que é dado aos sacerdotes é querido pelo gado; e querido pela Vaśā é o que se torna oblação entre os deuses.
12.4.41
या वशा उदकल्पयन् देवा यज्ञादुदेत्य ।
तासां विलिप्त्यं भीमामुदाकुरुत नारदः ॥ १२.४.४१ ॥
As Vaśā que os deuses, erguendo-se do sacrifício, fizeram como água — Nārada fez elevar sua terrível untura.
12.4.42
तां देवा अमीमांसन्त वशेया३ अवशेति ।
तामब्रवीन् नारद एषा वशानां वशतमेति ॥ १२.४.४२ ॥
Os deuses deliberaram sobre ela: 'Ela é uma Vaśā ou não é Vaśā?' Nārada disse-lhe: 'Esta vai para a mais estéril das Vaśā.'
12.4.43
कति नु वशा नारद यास्त्वं वेत्थ मनुष्यजाः ।
तास्त्वा पृच्छामि विद्वांसं कस्या नाश्नीयादब्राह्मणः ॥ १२.४.४३ ॥
Nārada, quantas vaśās nascidas de humanos tu conheces? Sábio, pergunto-te: de qual vaśā não deve comer um não-brâhmane?
12.4.44
विलिप्त्या बृहस्पते या च सूतवशा वशा ।
तस्या नाश्नीयादब्राह्मणो य आशंसेत भूत्याम् ॥ १२.४.४४ ॥
Ó Bṛhaspati, a vaśā untada e a sūta-vaśā — o não-brâhmane que deseje prosperidade não deve comer dela.
12.4.45
नमस्ते अस्तु नारदानुष्ठु विदुषे वशा ।
कतमासां भीमतमा यामदत्त्वा पराभवेत् ॥ १२.४.४५ ॥
Saudações a ti, Nārada, ó anuṣṭubh sábio: qual das vaśās é a mais temível, aquela cuja não-doação arruína?
12.4.46
विलिप्ती या बृहस्पतेऽथो सूतवशा वशा ।
तस्या नाश्नीयादब्राह्मणो य आशंसेत भूत्याम् ॥ १२.४.४६ ॥
Ó Bṛhaspati, a vaśā untada e a sūta-vaśā — o não-brâhmane que deseje prosperidade não deve comer dela.
12.4.47
त्रीणि वै वशाजातानि विलिप्ती सूतवशा वशा ।
ताः प्र यच्छेद्ब्रह्मभ्यः सोऽनाव्रस्कः प्रजापतौ ॥ १२.४.४७ ॥
Três nascem da vaśā: a untada, a sūta-vaśā e a vaśā; quem as dá aos brâhmanes permanece ileso em Prajāpati.
12.4.48
एतद्वो ब्राह्मणा हविरिति मन्वीत याचितः ।
वशां चेदेनं याचेयुर्या भीमाददुषो गृहे ॥ १२.४.४८ ॥
Quando for pedido, que pense: 'Brâhmanes, esta é a vossa oblação.' Se os brâmanes pedirem uma vaśā, que a dê na casa de quem deu a vaśā temível.
12.4.49
देवा वशां पर्यवदन् न नोऽदादिति हीडिताः ।
एताभिर्ऋग्भिर्भेदं तस्माद्वै स पराभवत् ॥ १२.४.४९ ॥
Os deuses censuraram a vaśā, dizendo: «Ela não nos deu»; irados, castigaram Bheda com estes versos, e por isso ele foi derrotado.
12.4.50
उतैनां भेदो नाददाद्वशामिन्द्रेण याचितः ।
तस्मात्तं देवा आगसोऽवृश्चन्न् अहमुत्तरे ॥ १२.४.५० ॥
E Bheda não deu esta vaśā quando Indra a pediu; por isso os deuses o separaram de sua culpa — (nos versos seguintes) «Eu sou o mais elevado».
12.4.51
ये वशाया अदानाय वदन्ति परिरापिणः ।
इन्द्रस्य मन्यवे जाल्मा आ वृश्चन्ते अचित्त्या ॥ १२.४.५१ ॥
Os caluniadores que falam de não ter dado a vaśā são cortados, pela ira de Indra, por insensatez, como malvados.
12.4.52
ये गोपतिं पराणीयाथाहुर्मा ददा इति ।
रुद्रस्यास्तां ते हेतीं परि यन्त्यचित्त्या ॥ १२.४.५२ ॥
Aqueles que, afastando o senhor do gado (a vaśā), dizem «não dês», ao redor deles gira o míssil de Rudra, por insensatez.
12.4.53
यदि हुतां यद्यहुताममा च पचते वशाम् ।
देवान्त्सब्राह्मणान् ऋत्वा जिह्मो लोकान् निर्ऋच्छति ॥ १२.४.५३ ॥
Se, tendo oferecido a vaśā em oblação ou não, a cozinha crua, ele, ferindo os deuses junto com os brâmanes, tortuoso, cai dos mundos.