ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 13.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.1.1
उदेहि वाजिन् यो अप्स्वन्तरिदं राष्ट्रं प्र विश सूनृतावत् ।
यो रोहितो विश्वमिदं जजान स त्वा राष्ट्राय सुभृतं बिभर्तु ॥ १३.१.१ ॥
ವಾಜಿನ್, ಏಳು. ನೀರಿನೊಳಗಿರುವವನು ಈ ಸತ್ಯದಾನಭರಿತ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ. ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ರೋಹಿತನು ನಿನ್ನನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೋಷಿಸಲಿ.
13.1.2
उद्वाज आ गन् यो अप्स्वन्तर्विश आ रोह त्वद्योनयो याः ।
सोमं दधानोऽप ओषधीर्गाश्चतुष्पदो द्विपद आ वेशयेह ॥ १३.१.२ ॥
ವಾಜನು ಮೇಲೇರಲಿ, ನೀರಿನೊಳಗಿರುವವನು. ನೀನೇ ಮೂಲವಾದ ಪ್ರಜೆಗಳ ಮೇಲೆ ಏರು. ಸೋಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನೀರು, ಓಷಧಿಗಳು, ಹಸುಗಳು, ಚತುಷ್ಪಾದಿಗಳು ಮತ್ತು ದ್ವಿಪಾದಿಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸು.
13.1.3
यूयमुग्रा मरुतः पृश्निमातर इन्द्रेण युजा प्र मृणीत शत्रून् ।
आ वो रोहितः शृणवत्सुदानवस्त्रिषप्तासो मरुतः स्वादुसंमुदः ॥ १३.१.३ ॥
ನೀವು, ಉಗ್ರ ಮರುತರೇ, ಪೃಶ್ನಿ-ಮಾತೆಯ ಮಕ್ಕಳೇ, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ. ಸುದಾನನಾದ ರೋಹಿತನು ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಕೇಳಲಿ, ಮಾಧುರ್ಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಮರುತರೇ.
13.1.4
रुहो रुरोह रोहित आ रुरोह गर्भो जनीनां जनुषामुपस्थम् ।
ताभिः संरब्धमन्वविन्दन् षडुर्वीर्गातुं प्रपश्यन्न् इह राष्ट्रमाहाः ॥ १३.१.४ ॥
ಏರುವವನಾದ ರೋಹಿತನು ಏರಿದನು; ಜನ್ಮಗಳ ಗರ್ಭನಾದವನು ಜನ್ಮಗಳ ಮಡಿಲ ಮೇಲೆ ಏರಿದನು. ಅವರಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಅವರು ಆರು ವಿಶಾಲ ಲೋಕಗಳ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು; ಇಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನೀನು ಅದನ್ನು ಪಡೆದೆ.
13.1.5
आ ते राष्ट्रमिह रोहितोऽहार्षीद्व्यास्थन् मृधो अभयं ते अभूत् ।
तस्मै ते द्यावापृथिवी रेवतीभिः कामं दुहातामिह शक्वरीभिः ॥ १३.१.५ ॥
ನಿನಗಾಗಿ ರೋಹಿತನು ಇಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ತಂದನು; ಶತ್ರುಗಳು ಚದುರಿದರು, ನಿನಗೆ ಅಭಯ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆ ನಿನಗಾಗಿ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಗಳು ಐಶ್ವರ್ಯವಂತರು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಕರೆಯಲಿ.
13.1.6
रोहितो द्यावापृथिवी जजान तत्र तन्तुं परमेष्ठी ततान ।
तत्र शिश्रियेऽज एकपादोऽदृंहद्द्यावापृथिवी बलेन ॥ १३.१.६ ॥
ರೋಹಿತನು ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಪರಮೇಷ್ಠಿ ದಾರವನ್ನು ಹರಡಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಏಕಪಾದನಾದ ಅಜನು ನೆಲೆಸಿದನು; ಬಲದಿಂದ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿದನು.
13.1.7
रोहितो द्यावापृथिवी अदृंहत्तेन स्व स्तभितं तेन नाकः ।
तेनान्तरिक्षं विमिता रजांसि तेन देवा अमृतमन्वविन्दन् ॥ १३.१.७ ॥
ರೋಹಿತನು ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿದನು; ಅವನಿಂದ ಸ್ವರ್ಗ ನೆಲೆಗೊಂಡಿತು, ಅವನಿಂದ ನಾಕ. ಅವನಿಂದ ಅಂತರಿಕ್ಷ ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳು ಅಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು; ಅವನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಅಮೃತವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು.
13.1.8
वि रोहितो अमृशद्विश्वरूपं समाकुर्वाणः प्ररुहो रुहश्च ।
दिवं रूढ्वा महता महिम्ना सं ते राष्ट्रमनक्तु पयसा घृतेन ॥ १३.१.८ ॥
ರೋಹಿತನು ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿದನು; ಮೊಳೆಯುವವುಗಳನ್ನೂ ಬೆಳೆಯುವವುಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾ. ದಿವವನ್ನು ತಲುಪಿ ತನ್ನ ಮಹಾ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿಸಲಿ.
13.1.9
यास्ते रुहः प्ररुहो यास्त आरुहो याभिरापृणासि दिवमन्तरिक्षम् ।
तासां ब्रह्मणा पयसा ववृधानो विशि राष्ट्रे जागृहि रोहितस्य ॥ १३.१.९ ॥
ನಿನ್ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು, ಮೊಳಕೆಗಳು, ಏರಿಕೆಗಳು ಯಾವುವೋ, ಅವುಗಳಿಂದ ನೀನು ದಿವ ಮತ್ತು ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತೀ — ಅವುಗಳ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಓ ರೋಹಿತ, ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರಜೆಗಳ ನಡುವೆ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರು.
13.1.10
यस्ते विशस्तपसः संबभूवुर्वत्सं गायत्रीमनु ता इहागुः ।
तास्त्वा विशन्तु मनसा शिवेन संमाता वत्सो अभ्येतु रोहितः ॥ १३.१.१० ॥
ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಯಾರೋ, ಅವರು ಕರುವನ್ನೂ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು — ಅವರು ಶುಭ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿ; ತಾಯಿಯೊಡನೆ ಕರು ರೋಹಿತ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿ.
13.1.11
ऊर्ध्वो रोहितो अधि नाके अस्थाद्विश्वा रूपाणि जनयन् युवा कविः ।
तिग्मेनाग्निर्ज्योतिषा वि भाति तृतीये चक्रे रजसि प्रियाणि ॥ १३.१.११ ॥
ರೋಹಿತನು ಮೇಲೆ ನಾಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತನು; ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತ, ಯುವಕನೂ ಕವಿಯೂ ಆಗಿ. ಅಗ್ನಿಯು ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಜ್ಯೋತಿಯಿಂದ ಮೂರನೇ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ, ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಿಯವಾದವುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.1.12
सहस्रशृङ्गो वृषभो जातवेदा घृताहुतः सोमपृष्ठः सुवीरः ।
मा मा हासीन् नाथितो नेत्त्वा जहानि गोपोषं च मे वीरपोषं च धेहि ॥ १३.१.१२ ॥
ಸಾವಿರ ಕೊಂಬುಗಳುಳ್ಳವನು, ವೃಷಭನು, ಜಾತವೇದನು, ತುಪ್ಪದಿಂದ ಆಹುತಿಯಾದವನು, ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಸೋಮವುಳ್ಳವನು, ಉತ್ತಮ ವೀರರುಳ್ಳವನು. ನನ್ನನ್ನು ಯಾರೂ ಕೈಬಿಡದಿರಲಿ; ಬೇಡುವ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡದಿರಲಿ; ನನಗೆ ಗೋಪೋಷಣೆಯನ್ನೂ ವೀರಪೋಷಣೆಯನ್ನೂ ನೀಡು.
13.1.13
रोहितो यज्ञस्य जनिता मुखं च रोहिताय वाचा श्रोत्रेण मनसा जुहोमि ।
रोहितं देवा यन्ति सुमनस्यमानाः स मा रोहैः सामित्यै रोहयतु ॥ १३.१.१३ ॥
ರೋಹಿತನು ಯಜ್ಞದ ಜನಕನು ಮತ್ತು ಮುಖವು. ರೋಹಿತನಿಗಾಗಿ ವಾಕ್ಕಿನಿಂದ, ಶ್ರೋತ್ರದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಆಹುತಿ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಕರಾಗಿ ರೋಹಿತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಂದ ಬೆಳೆಸಲಿ, ಸಾಮಿಗಾಗಿ.
13.1.14
रोहितो यज्ञं व्यदधाद्विश्वकर्मणे तस्मात्तेजांस्युप मेमान्यागुः ।
वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि ॥ १३.१.१४ ॥
ರೋಹಿತನು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಗಾಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ತೇಜಸ್ಸುಗಳು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದವು. ಲೋಕದ ನಾಭಿಯನ್ನು, ಉನ್ನತ ಶಿಖರದ ಮೇಲಿರುವುದನ್ನು, ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವೆನು.
13.1.15
आ त्वा रुरोह बृहत्युत पङ्क्तिरा ककुब्वर्चसा जातवेदः ।
आ त्वा रुरोहोष्णिहाक्षरो वषट्कार आ त्वा रुरोह रोहितो रेतसा सह ॥ १३.१.१५ ॥
ಬೃಹತೀ ಮತ್ತು ಪಂಕ್ತಿ ಛಂದಸ್ಸುಗಳು, ಕಕುಭ್ ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ, ಓ ಜಾತವೇದನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಏರಿದವು. ಉಷ್ಣಿಹ್ ಅಕ್ಷರವು ನಿನ್ನನ್ನು ಏರಿತು; ವಷಟ್ಕಾರವು ನಿನ್ನನ್ನು ಏರಿತು; ರೋಹಿತನು ರೇತಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಏರಿದನು.
13.1.16
अयं वस्ते गर्भं पृथिव्या दिवं वस्तेऽयमन्तरिक्षम् ।
अयं ब्रध्नस्य विष्टपि स्वर्लोकान् व्यानशे ॥ १३.१.१६ ॥
ಇವನು ಪೃಥ್ವಿಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇವನು ದ್ಯುಲೋಕವನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇವನು ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇವನು ಬ್ರಧ್ನನ ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾನೆ.
13.1.17
वाचस्पते पृथिवी नः स्योना स्योना योनिस्तल्पा नः सुशेवा ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्यग्निरायुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१७ ॥
ವಾಚಸ್ಪತಿಯೇ, ಭೂಮಿ ನಮಗೆ ಸುಖಕರವಾಗಿರಲಿ; ಸುಖಕರ ಯೋನಿ ಮತ್ತು ಶಯ್ಯೆ ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಶುಭವಾಗಿರಲಿ. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಾಣವು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿರಲಿ. ಪರಮೇಷ್ಠಿನೇ, ಅಗ್ನಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಆಯುಸ್ಸು ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸುತ್ತಿ ಧರಿಸಲಿ.
13.1.18
वाचस्पत ऋतवः पञ्च ये नौ वैश्वकर्मणाः परि ये संबभूवुः ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् परि रोहित आयुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१८ ॥
ವಾಚಸ್ಪತಿಯೇ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಗೆ ಸೇರಿದ ಐದು ಋತುಗಳು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಾಣವು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿರಲಿ. ಪರಮೇಷ್ಠಿನೇ, ರೋಹಿತನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆಯುಸ್ಸು ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸುತ್ತಿ ಧರಿಸಲಿ.
13.1.19
वाचस्पते सौमनसं मनश्च गोष्ठे नो गा जनय योनिषु प्रजाः ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्यहमायुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१९ ॥
ವಾಚಸ್ಪತಿಯೇ, ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸೌಮನಸ್ಯವನ್ನೂ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ನೀಡು; ಹಸುಗಳನ್ನೂ ಗರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತತಿಯನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿಸು. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಾಣವು ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿರಲಿ. ಪರಮೇಷ್ಠಿನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆಯುಸ್ಸು ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸುತ್ತಿ ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.1.20
परि त्वा धात्सविता देवो अग्निर्वर्चसा मित्रावरुणावभि त्वा ।
सर्वा अरातीरवक्रामन्न् एहीदं राष्ट्रमकरः सुनृतावत् ॥ १३.१.२० ॥
ಸವಿತೃ ದೇವ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಇರಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರುಣರು ನಿನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಬಾ; ಈ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಸುನೃತದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸು.
13.1.21
यं त्वा पृषती रथे प्रष्टिर्वहति रोहित ।
शुभा यासि रिणन्न् अपः ॥ १३.१.२१ ॥
ಚುಕ್ಕೆಗಳ ಪೃಷತಿ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಪ್ರಷ್ಟಿ ರಥದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆಯೋ, ನೀನು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ನೀರುಗಳನ್ನು ಕಲಕುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತೀ.
13.1.22
अनुव्रता रोहिणी रोहितस्य सूरिः सुवर्णा बृहती सुवर्चाः ।
तया वाजान् विश्वरूपां जयेम तया विश्वाः पृतना अभि ष्याम ॥ १३.१.२२ ॥
ರೋಹಿತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ರೋಹಿಣಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಚಿನ್ನದ ವರ್ಣದವಳು, ವಿಶಾಲಳು, ತೇಜೋವಂತಳು; ಅವಳಿಂದ ವಿಶ್ವರೂಪ ಬಲಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲೋಣ, ಅವಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸೋಣ.
13.1.23
इदं सदो रोहिणी रोहितस्यासौ पन्थाः पृषती येन याति ।
तां गन्धर्वाः कश्यपा उन् नयन्ति तां रक्षन्ति कवयोऽप्रमादम् ॥ १३.१.२३ ॥
ಇದು ರೋಹಿಣಿಯ, ರೋಹಿತನ ಆಸನ; ಪೃಷತಿ ಸಾಗುವ ಮಾರ್ಗ ಅದೇ; ಅವಳನ್ನು ಗಂಧರ್ವರೂ ಕಶ್ಯಪರೂ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತುತ್ತಾರೆ, ಕವಿಗಳು ಅವಳನ್ನು ಅಪ್ರಮತ್ತರಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.1.24
सूर्यस्याश्वा हरयः केतुमन्तः सदा वहन्त्यमृताः सुखं रथम् ।
घृतपावा रोहितो भ्राजमानो दिवं देवः पृषतीमा विवेश ॥ १३.१.२४ ॥
ಸೂರ್ಯನ ಕುದುರೆಗಳು, ಹಳದಿಯವು, ಧ್ವಜವುಳ್ಳವು, ಸದಾ ಅಮರವಾಗಿ ರಥವನ್ನು ಸುಖದಿಂದ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆ; ತುಪ್ಪ ಕುಡಿಯುವ ರೋಹಿತ, ಹೊಳೆಯುವ ದೇವ, ಪೃಷತಿಯೊಂದಿಗೆ ದ್ಯುಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
13.1.25
यो रोहितो वृषभस्तिग्मशृङ्गः पर्यग्निं परि सूर्यं बभूव ।
यो विष्टभ्नाति पृथिवीं दिवं च तस्माद्देवा अधि सृष्टीः सृजन्ते ॥ १३.१.२५ ॥
ರೋಹಿತನೆಂಬ ಗೂಳಿ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕೊಂಬಿನವನು, ಅಗ್ನಿಯ ಸುತ್ತಲೂ ಸೂರ್ಯನ ಸುತ್ತಲೂ ಆದನು; ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ದ್ಯುಲೋಕವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟವನು ಅವನೇ; ಅವನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ಸೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ಸೃಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.1.26
रोहितो दिवमारुहन् महतः पर्यर्णवात् ।
सर्वो रुरोह रोहितो रुहः ॥ १३.१.२६ ॥
ರೋಹಿತ ದ್ಯುಲೋಕಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾ ಮಹಾಸಾಗರದಿಂದ ಮೇಲೆದ್ದನು; ಸಂಪೂರ್ಣ ರೋಹಿತ ಏರಿದನು, ಅದೇ ಆರೋಹಣ.
13.1.27
वि मिमीष्व पयस्वतीं घृताचीं देवानां धेनुरनपस्पृगेषा ।
इन्द्रः सोमं पिबतु क्षेमो अस्त्वग्निः प्र स्तौतु वि मृधो नुदस्व ॥ १३.१.२७ ॥
ಓ ಧೇನು, ಹಾಲು ತುಪ್ಪ ಹರಿಸಿ ಹರಡು; ದೇವತೆಗಳ ಈ ಅನುಪಸ್ಪೃಕ್ ಧೇನು ನೀನೇ. ಇಂದ್ರ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯಲಿ, ಕ್ಷೇಮವಾಗಲಿ; ಅಗ್ನಿ ಸ್ತುತಿಸಲಿ, ವೈರಿಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಲಿ.
13.1.28
समिद्धो अग्निः समिधानो घृतवृद्धो घृताहुतः ।
अभीषाट्विश्वाषाडग्निः सपत्नान् हन्तु ये मम ॥ १३.१.२८ ॥
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿ, ತುಪ್ಪದಿಂದ ಬೆಳೆದು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಆಹುತಿ ಪಡೆದವನು; ಎಲ್ಲವನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಅಗ್ನಿ, ನನ್ನ ವೈರಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲಿ.
13.1.29
हन्त्वेनान् प्र दहत्वरिर्यो नः पृतन्यति ।
क्रव्यादाग्निना वयं सपत्नान् प्र दहामसि ॥ १३.१.२९ ॥
ಇವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲಿ, ಸುಡಲಿ; ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಧಾಳಿ ಮಾಡುವ ವೈರಿ; ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ವೈರಿಗಳನ್ನು ನಾವು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಡುತ್ತೇವೆ, ವೈರಿಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುಡುತ್ತೇವೆ.
13.1.30
अवाचीनान् अव जहीन्द्र वज्रेण बाहुमान् ।
अधा सपत्नान् मामकान् अग्नेस्तेजोभिरादिषि ॥ १३.१.३० ॥
ಓ ಇಂದ್ರ, ಬಲಬಾಹುವೇ, ವಜ್ರದಿಂದ ಕೆಳಮುಖರಾದ ವೈರಿಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬೀಳಿಸು; ನಂತರ ಅಗ್ನಿಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನ ವೈರಿಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.1.31
अग्ने सपत्नान् अधरान् पादयास्मद्व्यथया सजातमुत्पिपानं बृहस्पते ।
इन्द्राग्नी मित्रावरुणावधरे पद्यन्तामप्रतिमन्यूयमानाः ॥ १३.१.३१ ॥
ಓ ಅಗ್ನಿ, ವೈರಿಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸು, ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಮಾಡು; ಓ ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ನೋವಿನಿಂದ ಸಹೋದರನನ್ನು, ಉಬ್ಬಿದವನನ್ನು ಬೀಳಿಸು. ಇಂದ್ರಾಗ್ನಿಗಳು, ಮಿತ್ರವರುಣರು ಇವರನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಲಿ, ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ ನಿಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿ.
13.1.32
उद्यंस्त्वं देव सूर्य सपत्नान् अव मे जहि ।
अवैनान् अश्मना जहि ते यन्त्वधमं तमः ॥ १३.१.३२ ॥
ಓ ದೇವ ಸೂರ್ಯನೇ, ಉದಯಿಸುತ್ತಾ ನನಗಾಗಿ ವೈರಿಗಳನ್ನು ಬೀಳಿಸು; ಇವರನ್ನು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆ. ಅವರು ಕೆಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಗೆ ಹೋಗಲಿ.
13.1.33
वत्सो विराजो वृषभो मतीनामा रुरोह शुक्रपृष्ठोऽन्तरिक्षम् ।
घृतेनार्कमभ्यर्चन्ति वत्सं ब्रह्म सन्तं ब्रह्मणा वर्धयन्ति ॥ १३.१.३३ ॥
ವಿರಾಜನ ಕರು, ಮತಿಗಳ ವೃಷಭ, ಶುಕ್ರಪೃಷ್ಠನು ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ ಏರಿದನು. ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅರ್ಕದಿಂದ ಅವರು ಕರುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಬ್ರಹ್ಮವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಅವರು ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ.
13.1.34
दिवं च रोह पृथिवीं च रोह राष्ट्रं च रोह द्रविणं च रोह ।
प्रजां च रोहामृतं च रोह रोहितेन तन्वं सं स्पृषस्व ॥ १३.१.३४ ॥
ಸ್ವರ್ಗದ ಮೇಲೇರು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೇರು, ರಾಷ್ಟ್ರದ ಮೇಲೇರು, ಧನದ ಮೇಲೇರು; ಸಂತತಿಯ ಮೇಲೇರು, ಅಮೃತದ ಮೇಲೇರು. ರೋಹಿತನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಸೇರಿಸು.
13.1.35
ये देवा राष्ट्रभृतोऽभितो यन्ति सूर्यम् ।
तैष्टे रोहितः सम्विदानो राष्ट्रं दधातु सुमनस्यमानः ॥ १३.१.३५ ॥
ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುವ ಯಾವ ದೇವತೆಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ಸುತ್ತಲೂ ಹೋಗುತ್ತಾರೋ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಿ, ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ರೋಹಿತನು ನಿನಗಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಲಿ.
13.1.36
उत्त्वा यज्ञा ब्रह्मपूता वहन्त्यध्वगतो हरयस्त्वा वहन्ति ।
तिरः समुद्रमति रोचसेऽर्णवम् ॥ १३.१.३६ ॥
ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ಯಜ್ಞಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೊರುತ್ತವೆ; ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುವ ಹರಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರುತ್ತವೆ. ನೀನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಅಡ್ಡವಾಗಿ ದಾಟಿ, ಜಲರಾಶಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಬೆಳಗುತ್ತೀಯ.
13.1.37
रोहिते द्यावापृथिवी अधि श्रिते वसुजिति गोजिति संधनाजिति ।
सहस्रं यस्य जनिमानि सप्त च वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि ॥ १३.१.३७ ॥
ರೋಹಿತನಲ್ಲಿ ದ್ಯಾವಾಪೃಥಿವಿಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ—ಧನವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವನು, ಗೋವುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವನು, ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ಕೂಡಿ ಗೆಲ್ಲುವವನು. ಯಾರಿಗೆ ಸಾವಿರ ಮತ್ತು ಏಳು ಜನ್ಮಗಳಿವೆಯೋ, ಅವನನ್ನು ನಿನ್ನ ನಾಭಿ, ಲೋಕದ ನಾಭಿ ಎಂದು, ಅವನ ಬಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳುವೆನು.
13.1.38
यशा यासि प्रदिशो दिशश्च यशाः पशूनामुत चर्षणीनाम् ।
यशाः पृथिव्या अदित्या उपस्थेऽहं भूयासं सवितेव चारुः ॥ १३.१.३८ ॥
ನೀನು ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಹೋಗುತ್ತೀಯೆ; ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಪಶುಗಳಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ; ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಅದಿತಿಯ ಮಡಿಯಲ್ಲಿ. ನಾನು ಸವಿತೃವಿನಂತೆ ಸುಂದರನಾಗಲಿ.
13.1.39
अमुत्र सन्न् इह वेत्थेतः संस्तानि पश्यसि ।
इतः पश्यन्ति रोचनं दिवि सूर्यं विपश्चितम् ॥ १३.१.३९ ॥
ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ನೀನು ಇಲ್ಲಿನ ಸಂಗ್ರಹಿತ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತೀಯೆ, ನೋಡುತ್ತೀಯೆ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ, ಸರ್ವದರ್ಶಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
13.1.40
देवो देवान् मर्चयस्यन्तश्चरस्यर्णवे ।
समानमग्निमिन्धते तं विदुः कवयः परे ॥ १३.१.४० ॥
ಓ ದೇವನೇ, ನೀನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಸಮುದ್ರದೊಳಗೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೀಯೆ. ಅದೇ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಅವರು ಉರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವನನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕವಿಗಳು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
13.1.41
अवः परेण पर एनावरेण पदा वत्सं बिब्रती गौरुदस्थात् ।
सा कद्रीची कं स्विदर्धं परागात्क्व स्वित्सूते नहि यूथे अस्मिन् ॥ १३.१.४१ ॥
ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಮೇಲಿನಿಂದ, ಈ ಪದದಿಂದ, ಕರುವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಹಸು ಎದ್ದಿತು. ಅವಳು ಈಶಾನ್ಯದತ್ತ ತಿರುಗಿದಳು; ಯಾವ ಅರ್ಧಭಾಗಕ್ಕೆ ಅವಳು ದೂರ ಹೋದಳು? ಎಲ್ಲಿ ಅವಳು ಈಯುತ್ತಾಳೆ? ಈ ಹಿಂಡಿನಲ್ಲಂತೂ ಅಲ್ಲ.
13.1.42
एकपदी द्विपदी सा चतुष्पद्यष्टापदी नवपदी बभूवुषी ।
सहस्राक्षरा भुवनस्य पङ्क्तिस्तस्याः समुद्रा अधि वि क्षरन्ति ॥ १३.१.४२ ॥
ಅವಳು ಏಕಪದಿ, ದ್ವಿಪದಿ, ಚತುಷ್ಪದಿ, ಅಷ್ಟಪದಿ, ನವಪದಿಯಾಗಿ ಆದಳು; ಅವಳು ಲೋಕದ ಸಾವಿರ ಅಕ್ಷರಗಳ ಸಾಲು; ಅವಳ ಮೇಲೆ ಸಮುದ್ರಗಳು ಹರಿಯುತ್ತವೆ.
13.1.43
आरोहन् द्याममृतः प्राव मे वचः ।
उत्त्वा यज्ञा ब्रह्मपूता वहन्त्यध्वगतो हरयस्त्वा वहन्ति ॥ १३.१.४३ ॥
ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತ, ಓ ಅಮೃತನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡ ಯಜ್ಞಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆ; ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವ ಹರಿ ಕುದುರೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತವೆ.
13.1.44
वेद तत्ते अमर्त्य यत्त आक्रमणं दिवि ।
यत्ते सधस्थं परमे व्योमन् ॥ १३.१.४४ ॥
ಅಮರ್ತ್ಯನೇ, ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಆರೋಹಣವನ್ನೂ, ಪರಮ ವ್ಯೋಮದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಹನಿವಾಸವನ್ನೂ ನೀನು ಬಲ್ಲೆ.
13.1.45
सूर्यो द्यां सूर्यः पृठिवीं सूर्य आपोऽति पश्यति ।
सूर्यो भूतस्यैकं चक्षुरा रुरोह दिवं महीम् ॥ १३.१.४५ ॥
ಸೂರ್ಯನು ದ್ಯುಲೋಕವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ, ಸೂರ್ಯನು ಭೂಮಿಯನ್ನು; ಸೂರ್ಯನು ಜಲಗಳನ್ನೂ ದಾಟಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಸೂರ್ಯನು ಭೂತಗಳ ಏಕ ನೇತ್ರ; ಅವನು ಮಹಾ ದಿವಿಗೆ ಏರಿದ್ದಾನೆ.
13.1.46
उर्वीरासन् परिधयो वेदिर्भूमिरकल्पत ।
तत्रैतावग्नी आधत्त हिमं घ्रंसं च रोहितः ॥ १३.१.४६ ॥
ವಿಶಾಲವಾದ ಪರಿಧಿಗಳಿದ್ದವು; ಭೂಮಿ ವೇದಿಯಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ರೋಹಿತನು ಈ ಎರಡು ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು — ಶೀತ ಮತ್ತು ತಾಪವನ್ನು — ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.
13.1.47
हिमं घ्रंसं चाधाय यूपान् कृत्वा पर्वतान् ।
वर्षाज्यावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.४७ ॥
ಶೀತ ಮತ್ತು ತಾಪವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಯೂಪಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಮಳೆ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವಾದ ಈ ಎರಡು ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ರೋಹಿತನ ಸ್ವರ್ವಿದರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.1.48
स्वर्विदो रोहितस्य ब्रह्मणाग्निः समिध्यते ।
तस्माद्घ्रंसस्तस्माद्धिमस्तस्माद्यज्ञोऽजायत ॥ १३.१.४८ ॥
ರೋಹಿತನ ಸ್ವರ್ವಿದರ ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದರಿಂದ ತಾಪ, ಅದರಿಂದ ಶೀತ, ಅದರಿಂದ ಯಜ್ಞ ಹುಟ್ಟಿತು.
13.1.49
ब्रह्मणाग्नी वावृधानौ ब्रह्मवृद्धौ ब्रह्माहुतौ ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.४९ ॥
ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಬೆಳೆದು, ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ವರ್ಧಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಯಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದ ಈ ಎರಡು ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ರೋಹಿತನ ಸ್ವರ್ವಿದರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.1.50
सत्ये अन्यः समाहितोऽप्स्वन्यः समिध्यते ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.५० ॥
ಒಂದು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಉರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಉರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಎರಡು ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಅರಿತ ರೋಹಿತನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.1.51
यं वातः परिशुम्भति यं वेन्द्रो ब्रह्मणस्पतिः ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.५१ ॥
ಯಾವುದನ್ನು ವಾಯು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಯಾವುದನ್ನು ಇಂದ್ರನೂ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತಿಯೂ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾರೋ; ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಉರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಎರಡು ಅಗ್ನಿಗಳನ್ನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಅರಿತ ರೋಹಿತನ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.1.52
वेदिं भूमिं कल्पयित्वा दिवं कृत्वा दक्षिणाम् ।
घ्रंसं तदग्निं कृत्वा चकार विश्वमात्मन्वद्वर्षेणाज्येन रोहितः ॥ १३.१.५२ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನು ವೇದಿಕೆಯಾಗಿಸಿ, ಆಕಾಶವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿಸಿ, ಆ ತಾಪವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಾಗಿಸಿ, ರೋಹಿತನು ಮಳೆ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಪ್ರಾಣವುಳ್ಳ ಸಕಲವನ್ನೂ ರಚಿಸಿದನು.
13.1.53
वर्षमाज्यं घ्रंसो अग्निर्वेदिर्भूमिरकल्पत ।
तत्रैतान् पर्वतान् अग्निर्गीर्भिरूर्ध्वामकल्पयत् ॥ १३.१.५३ ॥
ಮಳೆ ತುಪ್ಪವಾಯಿತು, ತಾಪ ಅಗ್ನಿಯಾಯಿತು, ಭೂಮಿ ವೇದಿಕೆಯಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಈ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಎತ್ತರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.
13.1.54
गीर्भिरूर्ध्वान् कल्पयित्वा रोहितो भूमिमब्रवीत् ।
त्वयीदं सर्वं जायतां यद्भूतं यच्च भाव्यम् ॥ १३.१.५४ ॥
ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಇವನ್ನು ಎತ್ತರಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ, ರೋಹಿತನು ಭೂಮಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲ ಹುಟ್ಟಲಿ—ಆಗಿರುವುದೂ ಆಗಲಿರುವುದೂ.'
13.1.55
स यज्ञः प्रथमो भूतो भव्यो अजायत ।
तस्माद्ध जज्ञ इदं सर्वं यत्किं चेदं विरोचते रोहितेन ऋषिणाभृतम् ॥ १३.१.५५ ॥
ಆ ಯಜ್ಞ ಮೊದಲು ಉತ್ಪನ್ನವಾಯಿತು; ಮುಂದೆ ಇರಬೇಕಾದುದಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿತು. ಅದರಿಂದಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಎಲ್ಲವೂ ಹುಟ್ಟಿತು—ಋಷಿ ರೋಹಿತನಿಂದ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
13.1.56
यश्च गां पदा स्फुरति प्रत्यङ्सूर्यं च मेहति ।
तस्य वृश्चामि ते मूलं न छायां करवोऽपरम् ॥ १३.१.५६ ॥
ಯಾರು ಹಸುವನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ತುಳಿಯುತ್ತಾನೋ, ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ಮೂತ್ರ ವಿಸರ್ಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನ ಬೇರನ್ನು ನಾನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಓ ಕರವರೇ, ಅವನ ನೆರಳನ್ನು ಮತ್ತೊಂದಾಗಿ ಮಾಡಬೇಡಿ.
13.1.57
यो माभिछायमत्येषि मां चाग्निं चान्तरा ।
तस्य वृश्चामि ते मूलं न छायां करवोऽपरम् ॥ १३.१.५७ ॥
ನನ್ನ ನೆರಳಿನ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದು, ನನಗೂ ಅಗ್ನಿಗೂ ನಡುವೆ ದಾಟುವವನೇ, ಅವನ ಬೇರನ್ನು ನಾನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಓ ಕರವರೇ, ಅವನ ನೆರಳನ್ನು ಮತ್ತೊಂದಾಗಿ ಮಾಡಬೇಡಿ.
13.1.58
यो अद्य देव सूर्य त्वां च मां चान्तरायति ।
दुष्वप्न्यं तस्मिं छमलं दुरितानि च मृज्महे ॥ १३.१.५८ ॥
ಓ ದೇವ ಸೂರ್ಯನೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ನಡುವೆ ಬರುವವನಲ್ಲಿ ದುಃಸ್ವಪ್ನ, ಮಾಲಿನ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾವು ಒರೆಸಿ ತೆಗೆಯುತ್ತೇವೆ.
13.1.59
मा प्र गाम पथो वयं मा यज्ञादिन्द्र सोमिनः ।
मान्त स्थुर्नो अरातयः ॥ १३.१.५९ ॥
ನಾವು ದಾರಿಗಳಿಂದ ತಪ್ಪದಿರಲಿ; ಓ ಇಂದ್ರನೇ, ಸೋಮ ಹಿಂಡುವ ನಾವು ಯಜ್ಞದಿಂದ ತಪ್ಪದಿರಲಿ; ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳು ನಮ್ಮ ಅಂತ್ಯವಾಗದಿರಲಿ.
13.1.60
यो यज्ञस्य प्रसाधनस्तन्तुर्देवेष्वाततः ।
तमाहुतमशीमहि ॥ १३.१.६० ॥
ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ದಾರವು ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಹರಡಿದೆಯೋ, ಆ ಆಹುತಿಯನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯೋಣ.