ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 13.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.1.1
उदेहि वाजिन् यो अप्स्वन्तरिदं राष्ट्रं प्र विश सूनृतावत् ।
यो रोहितो विश्वमिदं जजान स त्वा राष्ट्राय सुभृतं बिभर्तु ॥ १३.१.१ ॥
ବାଜିନ୍, ଉଠ। ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ଅଛି, ସେ ଏହି ସତ୍ୟଦାନସମ୍ପନ୍ନ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କରୁ। ଯେ ରୋହିତ ଏହି ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛି, ସେ ତୁମକୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ପୋଷଣ କରୁ।
13.1.2
उद्वाज आ गन् यो अप्स्वन्तर्विश आ रोह त्वद्योनयो याः ।
सोमं दधानोऽप ओषधीर्गाश्चतुष्पदो द्विपद आ वेशयेह ॥ १३.१.२ ॥
ବାଜ ଉପରକୁ ଆସୁ, ଯେ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି। ଯେଉଁ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ମୂଳ ତୁମେ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆରୋହଣ କର। ସୋମ ଧାରଣ କରି ଜଳ, ଔଷଧି, ଗାଈ, ଚତୁଷ୍ପଦ ଓ ଦ୍ୱିପଦକୁ ଏଠାରେ ସ୍ଥାପନ କର।
13.1.3
यूयमुग्रा मरुतः पृश्निमातर इन्द्रेण युजा प्र मृणीत शत्रून् ।
आ वो रोहितः शृणवत्सुदानवस्त्रिषप्तासो मरुतः स्वादुसंमुदः ॥ १३.१.३ ॥
ତୁମେ, ଉଗ୍ର ମରୁତଗଣ, ପୃଶ୍ନି-ମାତାଙ୍କ ପୁତ୍ରଗଣ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନାଶ କର। ସୁଦାନୀ ରୋହିତ ତୁମ କଥା ଶୁଣୁ, ମଧୁରତାରେ ଆନନ୍ଦିତ ଏକୋଇଶ ମରୁତ।
13.1.4
रुहो रुरोह रोहित आ रुरोह गर्भो जनीनां जनुषामुपस्थम् ।
ताभिः संरब्धमन्वविन्दन् षडुर्वीर्गातुं प्रपश्यन्न् इह राष्ट्रमाहाः ॥ १३.१.४ ॥
ଆରୋହଣ କରୁଥିବା ରୋହିତ ଆରୋହଣ କଲା; ଜନ୍ମମାନଙ୍କର ଗର୍ଭ, ଜନ୍ମମାନଙ୍କ କୋଳରେ ସେ ଚଢ଼ିଲା। ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଛଅଟି ବିସ୍ତୃତ ଲୋକର ପଥ ପାଇଲେ; ଏଠାରେ ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଦେଖି ତୁମେ ତାହା ପାଇଲ।
13.1.5
आ ते राष्ट्रमिह रोहितोऽहार्षीद्व्यास्थन् मृधो अभयं ते अभूत् ।
तस्मै ते द्यावापृथिवी रेवतीभिः कामं दुहातामिह शक्वरीभिः ॥ १३.१.५ ॥
ତୁମ ପାଇଁ ରୋହିତ ଏଠାରେ ରାଷ୍ଟ୍ର ଆଣିଲା; ଶତ୍ରୁମାନେ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହେଲେ, ତୁମ ପାଇଁ ଅଭୟ ହେଲା। ସେହି ତୁମ ପାଇଁ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଧନବତୀ ଓ ଶକ୍ତିମତୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଏଠାରେ ଇଚ୍ଛା ଦୁହନ୍ତୁ।
13.1.6
रोहितो द्यावापृथिवी जजान तत्र तन्तुं परमेष्ठी ततान ।
तत्र शिश्रियेऽज एकपादोऽदृंहद्द्यावापृथिवी बलेन ॥ १३.१.६ ॥
ରୋହିତ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ସେଠାରେ ପରମେଷ୍ଠୀ ସୂତା ବିସ୍ତାର କଲେ। ସେଠାରେ ଏକପାଦ ଅଜ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ ଏବଂ ବଳରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କଲେ।
13.1.7
रोहितो द्यावापृथिवी अदृंहत्तेन स्व स्तभितं तेन नाकः ।
तेनान्तरिक्षं विमिता रजांसि तेन देवा अमृतमन्वविन्दन् ॥ १३.१.७ ॥
ରୋହିତ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କଲେ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ଧରାଗଲା, ଏବଂ ନାକ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଓ ଲୋକମାନେ ମପାଗଲେ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଅମୃତ ପାଇଲେ।
13.1.8
वि रोहितो अमृशद्विश्वरूपं समाकुर्वाणः प्ररुहो रुहश्च ।
दिवं रूढ्वा महता महिम्ना सं ते राष्ट्रमनक्तु पयसा घृतेन ॥ १३.१.८ ॥
ରୋହିତ ବିଶ୍ୱରୂପକୁ ବ୍ୟାପିଲେ, ଅଙ୍କୁରିତ ଓ ବଢ଼ୁଥିବା ସବୁକୁ ସୃଷ୍ଟି କରି। ଦ୍ୟୁଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢ଼ି ମହାନ ମହିମାରେ ତୁମ ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ କ୍ଷୀର ଓ ଘିଅରେ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତୁ।
13.1.9
यास्ते रुहः प्ररुहो यास्त आरुहो याभिरापृणासि दिवमन्तरिक्षम् ।
तासां ब्रह्मणा पयसा ववृधानो विशि राष्ट्रे जागृहि रोहितस्य ॥ १३.१.९ ॥
ତୁମର ଯେଉଁ ବୃଦ୍ଧି, ଅଙ୍କୁର, ଆରୋହଣ ଅଛି, ଯେଉଁଥିରେ ତୁମେ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର — ସେମାନଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷୀରରେ ବଢ଼ି, ହେ ରୋହିତ, ରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗ୍ରତ ରୁହ।
13.1.10
यस्ते विशस्तपसः संबभूवुर्वत्सं गायत्रीमनु ता इहागुः ।
तास्त्वा विशन्तु मनसा शिवेन संमाता वत्सो अभ्येतु रोहितः ॥ १३.१.१० ॥
ତୁମ ତପସ୍ୟାରୁ ଜନ୍ମିତ ଯେଉଁ ପ୍ରଜା ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବାଛୁରି ଓ ଗାୟତ୍ରୀଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି — ସେମାନେ ଶୁଭ ମନରେ ତୁମ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ; ମାତା ସହ ବାଛୁରି ରୋହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ।
13.1.11
ऊर्ध्वो रोहितो अधि नाके अस्थाद्विश्वा रूपाणि जनयन् युवा कविः ।
तिग्मेनाग्निर्ज्योतिषा वि भाति तृतीये चक्रे रजसि प्रियाणि ॥ १३.१.११ ॥
ରୋହିତ ଉପରେ ନାକରେ ଠିଆ ହେଲେ; ସମସ୍ତ ରୂପ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ଯୁବା ଓ କବି। ଅଗ୍ନି ନିଜ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜ୍ୟୋତିରେ ତୃତୀୟ ଚକ୍ରରେ, ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ, ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତି।
13.1.12
सहस्रशृङ्गो वृषभो जातवेदा घृताहुतः सोमपृष्ठः सुवीरः ।
मा मा हासीन् नाथितो नेत्त्वा जहानि गोपोषं च मे वीरपोषं च धेहि ॥ १३.१.१२ ॥
ସହସ୍ର ଶୃଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ, ବୃଷଭ, ଜାତବେଦ, ଘୃତରେ ଆହୁତ, ପିଠିରେ ସୋମଧାରୀ, ସୁବୀର। ମୋତେ କେହି ଛାଡ଼ନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଆଉ ଯାଚକ ମୁଁ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ; ମୋତେ ଗୋପୋଷଣ ଓ ବୀରପୋଷଣ ଦିଅ।
13.1.13
रोहितो यज्ञस्य जनिता मुखं च रोहिताय वाचा श्रोत्रेण मनसा जुहोमि ।
रोहितं देवा यन्ति सुमनस्यमानाः स मा रोहैः सामित्यै रोहयतु ॥ १३.१.१३ ॥
ରୋହିତ ଯଜ୍ଞର ଜନକ ଓ ମୁଖ। ରୋହିତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବାକ୍ୟ, ଶ୍ରବଣ ଓ ମନ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଆହୁତି ଦିଏ। ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନମନରେ ରୋହିତ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସେ ମୋତେ ବୃଦ୍ଧିରେ ବଢ଼ାଉ, ସାମି ପାଇଁ।
13.1.14
रोहितो यज्ञं व्यदधाद्विश्वकर्मणे तस्मात्तेजांस्युप मेमान्यागुः ।
वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि ॥ १३.१.१४ ॥
ରୋହିତ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ସେଥିପାଇଁ ଏହି ତେଜସମୂହ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଜଗତର ନାଭି, ଉଚ୍ଚ ଶିଖରରେ ଯାହା ଅଛି, ତାହା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।
13.1.15
आ त्वा रुरोह बृहत्युत पङ्क्तिरा ककुब्वर्चसा जातवेदः ।
आ त्वा रुरोहोष्णिहाक्षरो वषट्कार आ त्वा रुरोह रोहितो रेतसा सह ॥ १३.१.१५ ॥
ବୃହତୀ ଓ ପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦ, କକୁଭ ତେଜ ସହିତ, ହେ ଜାତବେଦ, ତୁମ ଉପରେ ଆରୋହଣ କଲେ। ଉଷ୍ଣିକ୍ ଅକ୍ଷର ତୁମ ଉପରେ ଆରୋହଣ କଲା; ବଷଟ୍କାର ତୁମ ଉପରେ ଆରୋହଣ କଲା; ରୋହିତ ରେତସ ସହିତ ତୁମ ଉପରେ ଆରୋହଣ କଲେ।
13.1.16
अयं वस्ते गर्भं पृथिव्या दिवं वस्तेऽयमन्तरिक्षम् ।
अयं ब्रध्नस्य विष्टपि स्वर्लोकान् व्यानशे ॥ १३.१.१६ ॥
ଏ (ଯଜ୍ଞପୁରୁଷ) ପୃଥିବୀର ଗର୍ଭକୁ ଆବୃତ କରେ, ଏ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଆବୃତ କରେ; ଏ ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ଆବୃତ କରେ। ଏ ବ୍ରଧ୍ନର ବିସ୍ତାରରେ ସ୍ୱର୍ଲୋକରେ ପହଞ୍ଚିଛି।
13.1.17
वाचस्पते पृथिवी नः स्योना स्योना योनिस्तल्पा नः सुशेवा ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्यग्निरायुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१७ ॥
ହେ ବାଚସ୍ପତି, ପୃଥିବୀ ଆମ ପାଇଁ ସୁଖଦାୟୀ ହେଉ; ସୁଖଦାୟୀ ଯୋନି ଓ ଶଯ୍ୟା ଆମ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଲ୍ୟାଣକାରୀ ହେଉ। ଏଠାରେ ହିଁ ପ୍ରାଣ ଆମ ସଖ୍ୟରେ ରହୁ। ହେ ପରମେଷ୍ଠିନ୍, ଅଗ୍ନି ତୁମକୁ ଆୟୁ ଓ ତେଜରେ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଧାରଣ କରୁ।
13.1.18
वाचस्पत ऋतवः पञ्च ये नौ वैश्वकर्मणाः परि ये संबभूवुः ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् परि रोहित आयुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१८ ॥
ହେ ବାଚସ୍ପତି, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପାଞ୍ଚ ଋତୁ ଯେଉଁମାନେ ଆମ ଦୁଇଜଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ; (ସେମାନଙ୍କ ସହିତ) ଏଠାରେ ହିଁ ପ୍ରାଣ ଆମ ସଖ୍ୟରେ ରହୁ। ହେ ପରମେଷ୍ଠିନ୍, ରୋହିତ ତୁମକୁ ଆୟୁ ଓ ତେଜରେ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଧାରଣ କରୁ।
13.1.19
वाचस्पते सौमनसं मनश्च गोष्ठे नो गा जनय योनिषु प्रजाः ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्यहमायुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१९ ॥
ହେ ବାଚସ୍ପତି, ଗୋଶାଳାରେ ଆମ ପାଇଁ ସୌମନସ୍ୟ ଓ ମନ ଦିଅ; ଗାଈ ଓ ଗର୍ଭରେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କର। ଏଠାରେ ହିଁ ପ୍ରାଣ ଆମ ସଖ୍ୟରେ ରହୁ। ହେ ପରମେଷ୍ଠିନ୍, ମୁଁ ତୁମକୁ ଆୟୁ ଓ ତେଜରେ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଧାରଣ କରେ।
13.1.20
परि त्वा धात्सविता देवो अग्निर्वर्चसा मित्रावरुणावभि त्वा ।
सर्वा अरातीरवक्रामन्न् एहीदं राष्ट्रमकरः सुनृतावत् ॥ १३.१.२० ॥
ସବିତା ଦେବ ଓ ଅଗ୍ନି ତେଜ ସହିତ ତୁମକୁ ଚାରିଆଡ଼େ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ତୁମକୁ ଚାରିଆଡ଼େ (ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି)। ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆସ; ଏହି ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ସୁନୃତରେ ସମୃଦ୍ଧ କର।
13.1.21
यं त्वा पृषती रथे प्रष्टिर्वहति रोहित ।
शुभा यासि रिणन्न् अपः ॥ १३.१.२१ ॥
ଚିତ୍ରିତ ପୃଷତୀ ଓ ଲାଲ ପ୍ରଷ୍ଟି ଯାହାକୁ ରଥରେ ବହନ କରନ୍ତି, ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଜଳ ଆଲୋଡ଼ି ଯାଉଛ।
13.1.22
अनुव्रता रोहिणी रोहितस्य सूरिः सुवर्णा बृहती सुवर्चाः ।
तया वाजान् विश्वरूपां जयेम तया विश्वाः पृतना अभि ष्याम ॥ १३.१.२२ ॥
ରୋହିତଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ରୋହିଣୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣା, ବିଶାଳା ଓ ତେଜସ୍ୱିନୀ; ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱରୂପ ବଳ ଜିତିବା, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସେନା ଜିତିବା।
13.1.23
इदं सदो रोहिणी रोहितस्यासौ पन्थाः पृषती येन याति ।
तां गन्धर्वाः कश्यपा उन् नयन्ति तां रक्षन्ति कवयोऽप्रमादम् ॥ १३.१.२३ ॥
ଏହା ରୋହିଣୀ ଓ ରୋହିତଙ୍କ ଆସନ; ପୃଷତୀ ଯେଉଁ ପଥରେ ଯାଏ ସେହି ପଥ ଏହା; ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କଶ୍ୟପମାନେ ତାଙ୍କୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ନିଅନ୍ତି, କବିମାନେ ଅପ୍ରମାଦରେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
13.1.24
सूर्यस्याश्वा हरयः केतुमन्तः सदा वहन्त्यमृताः सुखं रथम् ।
घृतपावा रोहितो भ्राजमानो दिवं देवः पृषतीमा विवेश ॥ १३.१.२४ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅଶ୍ୱମାନେ, ପୀତବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଧ୍ୱଜାଧାରୀ, ସଦା ଅମର ହୋଇ ସୁଖରେ ରଥ ବହନ କରନ୍ତି; ଘୃତପାୟୀ ରୋହିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବ, ପୃଷତୀ ସହିତ ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
13.1.25
यो रोहितो वृषभस्तिग्मशृङ्गः पर्यग्निं परि सूर्यं बभूव ।
यो विष्टभ्नाति पृथिवीं दिवं च तस्माद्देवा अधि सृष्टीः सृजन्ते ॥ १३.१.२५ ॥
ରୋହିତ ନାମକ ବୃଷ, ତୀକ୍ଷ୍ଣଶୃଙ୍ଗ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ହେଲା; ଯେ ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକକୁ ଧରି ରଖେ, ସେ ସେହି; ତାଙ୍କଠାରୁ ଦେବତାମାନେ ସୃଷ୍ଟି ଉପରେ ସୃଷ୍ଟି ସୃଜନ କରନ୍ତି।
13.1.26
रोहितो दिवमारुहन् महतः पर्यर्णवात् ।
सर्वो रुरोह रोहितो रुहः ॥ १३.१.२६ ॥
ରୋହିତ ଦ୍ୟୁଲୋକରେ ଆରୋହଣ କରି ମହାସାଗରରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠିଲେ; ସମସ୍ତ ରୋହିତ ଉଠିଲେ, ସେ ହିଁ ଆରୋହଣ।
13.1.27
वि मिमीष्व पयस्वतीं घृताचीं देवानां धेनुरनपस्पृगेषा ।
इन्द्रः सोमं पिबतु क्षेमो अस्त्वग्निः प्र स्तौतु वि मृधो नुदस्व ॥ १३.१.२७ ॥
ହେ ଧେନୁ, ପୟସ୍ୱତୀ ଓ ଘୃତାଚୀ ହୋଇ ବିସ୍ତାର ହୁଅ; ଦେବତାଙ୍କର ଏହି ଅନୁପସ୍ପୃକ ଧେନୁ ତୁମେ। ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ, କଲ୍ୟାଣ ହେଉ; ଅଗ୍ନି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ ଓ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
13.1.28
समिद्धो अग्निः समिधानो घृतवृद्धो घृताहुतः ।
अभीषाट्विश्वाषाडग्निः सपत्नान् हन्तु ये मम ॥ १३.१.२८ ॥
ଭଲ ଭାବେ ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ଘିଅରେ ବଢ଼ିଥିବା ଓ ଘିଅରେ ଆହୁତ; ସର୍ବଜୟୀ, ସର୍ବପରାଭବକାରୀ ଅଗ୍ନି ମୋ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତୁ।
13.1.29
हन्त्वेनान् प्र दहत्वरिर्यो नः पृतन्यति ।
क्रव्यादाग्निना वयं सपत्नान् प्र दहामसि ॥ १३.१.२९ ॥
ଏମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତୁ, ଦଗ୍ଧ କରନ୍ତୁ ସେଇ ଶତ୍ରୁ ଯିଏ ସେନା ନେଇ ଆମ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରେ; ମାଂସଭୋଜୀ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଆମେ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ କରୁ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଦଗ୍ଧ କରୁ।
13.1.30
अवाचीनान् अव जहीन्द्र वज्रेण बाहुमान् ।
अधा सपत्नान् मामकान् अग्नेस्तेजोभिरादिषि ॥ १३.१.३० ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳବାନ ବାହୁବିଶିଷ୍ଟ, ବଜ୍ରରେ ତଳମୁଖ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ମାରି ପକାଅ; ତା'ପରେ ଅଗ୍ନିର ତେଜରେ ମୁଁ ମୋ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କରେ।
13.1.31
अग्ने सपत्नान् अधरान् पादयास्मद्व्यथया सजातमुत्पिपानं बृहस्पते ।
इन्द्राग्नी मित्रावरुणावधरे पद्यन्तामप्रतिमन्यूयमानाः ॥ १३.१.३१ ॥
ହେ ଅଗ୍ନି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତଳେ ପକାଅ, ଆମଠାରୁ ଦୂର କର; ହେ ବୃହସ୍ପତି, ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ସଜାତି ଓ ଫୁଲିଥିବା ଲୋକକୁ ପକାଅ। ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନି ଓ ମିତ୍ରବରୁଣ ଏମାନଙ୍କୁ ତଳେ ପଡ଼ିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ, କ୍ରୋଧହୀନ ଓ ସଂଯତ ହୋଇ।
13.1.32
उद्यंस्त्वं देव सूर्य सपत्नान् अव मे जहि ।
अवैनान् अश्मना जहि ते यन्त्वधमं तमः ॥ १३.१.३२ ॥
ହେ ଦେବ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଉଦୟ ହୋଇ ମୋ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପକାଅ; ଏମାନଙ୍କୁ ପଥରରେ ମାର। ସେମାନେ ତଳର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।
13.1.33
वत्सो विराजो वृषभो मतीनामा रुरोह शुक्रपृष्ठोऽन्तरिक्षम् ।
घृतेनार्कमभ्यर्चन्ति वत्सं ब्रह्म सन्तं ब्रह्मणा वर्धयन्ति ॥ १३.१.३३ ॥
ବିରାଜର ବତ୍ସ, ମତିମାନଙ୍କର ବୃଷଭ, ଶୁକ୍ରପୃଷ୍ଠ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଆରୋହଣ କଲା। ଘୃତ ସହ ଅର୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ବତ୍ସକୁ ପୂଜନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମ ହୋଇଥିବାକୁ ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ୱାରା ବଢ଼ାନ୍ତି।
13.1.34
दिवं च रोह पृथिवीं च रोह राष्ट्रं च रोह द्रविणं च रोह ।
प्रजां च रोहामृतं च रोह रोहितेन तन्वं सं स्पृषस्व ॥ १३.१.३४ ॥
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆରୋହଣ କର, ପୃଥିବୀରେ ଆରୋହଣ କର, ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଆରୋହଣ କର, ଧନରେ ଆରୋହଣ କର; ସନ୍ତାନରେ ଆରୋହଣ କର, ଅମୃତରେ ଆରୋହଣ କର। ରୋହିତ ସହିତ ନିଜ ଶରୀରକୁ ସଂଯୁକ୍ତ କର।
13.1.35
ये देवा राष्ट्रभृतोऽभितो यन्ति सूर्यम् ।
तैष्टे रोहितः सम्विदानो राष्ट्रं दधातु सुमनस्यमानः ॥ १३.१.३५ ॥
ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଚାରିପାଶରୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସହ ସହମତ ହୋଇ, ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ରୋହିତ ତୁମ ପାଇଁ ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ।
13.1.36
उत्त्वा यज्ञा ब्रह्मपूता वहन्त्यध्वगतो हरयस्त्वा वहन्ति ।
तिरः समुद्रमति रोचसेऽर्णवम् ॥ १३.१.३६ ॥
ବ୍ରହ୍ମରେ ପବିତ୍ର ଯଜ୍ଞମାନେ ତୁମକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ବହନ କରନ୍ତି; ପଥଯାତ୍ରୀ ହରିମାନେ ତୁମକୁ ବହନ କରନ୍ତି। ତୁମେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଆଡ଼ାଆଡ଼ି ପାର ହୋଇ, ଜଳରାଶି ପାରରେ ଝଲସୁଛ।
13.1.37
रोहिते द्यावापृथिवी अधि श्रिते वसुजिति गोजिति संधनाजिति ।
सहस्रं यस्य जनिमानि सप्त च वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि ॥ १३.१.३७ ॥
ରୋହିତରେ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଆଶ୍ରିତ—ଧନ ଜିତୁଥିବା, ଗୋରୁ ଜିତୁଥିବା, ସମ୍ପଦ ସହ ଜିତୁଥିବା। ଯାହାର ସହସ୍ର ଓ ସାତ ଜନ୍ମ ଅଛି, ତାକୁ ତୁମର ନାଭି, ଭୁବନର ନାଭି ବୋଲି ତା'ର ବଳରେ ମୁଁ କହିବି।
13.1.38
यशा यासि प्रदिशो दिशश्च यशाः पशूनामुत चर्षणीनाम् ।
यशाः पृथिव्या अदित्या उपस्थेऽहं भूयासं सवितेव चारुः ॥ १३.१.३८ ॥
ତୁମେ ଯଶ ସହିତ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗରେ ଯାଅ; ଯଶ ସହିତ ପଶୁ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ; ଯଶ ସହିତ ପୃଥିବୀ ଓ ଅଦିତିଙ୍କ କୋଳରେ। ମୁଁ ସବିତାଙ୍କ ପରି ସୁନ୍ଦର ହେଉ।
13.1.39
अमुत्र सन्न् इह वेत्थेतः संस्तानि पश्यसि ।
इतः पश्यन्ति रोचनं दिवि सूर्यं विपश्चितम् ॥ १३.१.३९ ॥
ପରଲୋକରେ ରହି ତୁମେ ଏଠାର ସଂଗୃହୀତ ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣ, ଦେଖ। ଏଠାରୁ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦୀପ୍ତ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି।
13.1.40
देवो देवान् मर्चयस्यन्तश्चरस्यर्णवे ।
समानमग्निमिन्धते तं विदुः कवयः परे ॥ १३.१.४० ॥
ହେ ଦେବ, ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର; ସମୁଦ୍ର ଭିତରେ ବିଚରଣ କର। ସେହି ଅଗ୍ନିକୁ ସେମାନେ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କବିମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
13.1.41
अवः परेण पर एनावरेण पदा वत्सं बिब्रती गौरुदस्थात् ।
सा कद्रीची कं स्विदर्धं परागात्क्व स्वित्सूते नहि यूथे अस्मिन् ॥ १३.१.४१ ॥
ତଳୁ ଓ ଉପରୁ, ଏହି ପାଦ ଦ୍ୱାରା, ବାଛୁରୀକୁ ଧାରଣ କରି ଗାଈ ଉଠିଲା। ସେ ଈଶାନ ଦିଗକୁ ଫେରିଲା; କେଉଁ ଅର୍ଦ୍ଧ ଭାଗକୁ ସେ ଦୂରକୁ ଗଲା? କେଉଁଠି ସେ ପ୍ରସବ କରେ? ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀରେ ତ ନୁହେଁ।
13.1.42
एकपदी द्विपदी सा चतुष्पद्यष्टापदी नवपदी बभूवुषी ।
सहस्राक्षरा भुवनस्य पङ्क्तिस्तस्याः समुद्रा अधि वि क्षरन्ति ॥ १३.१.४२ ॥
ସେ ଏକପଦୀ, ଦ୍ୱିପଦୀ, ଚତୁଷ୍ପଦୀ, ଅଷ୍ଟପଦୀ, ନବପଦୀ ହେଲା; ସେ ଜଗତର ସହସ୍ରାକ୍ଷରା ପଙ୍କ୍ତି; ତାଙ୍କ ଉପରେ ସମୁଦ୍ର ବହନ୍ତି।
13.1.43
आरोहन् द्याममृतः प्राव मे वचः ।
उत्त्वा यज्ञा ब्रह्मपूता वहन्त्यध्वगतो हरयस्त्वा वहन्ति ॥ १३.१.४३ ॥
ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କରି, ହେ ଅମୃତ, ତୁମେ ମୋ ବାଣୀ ରକ୍ଷା କଲ। ବ୍ରହ୍ମରେ ପବିତ୍ର ଯଜ୍ଞମାନେ ତୁମକୁ ଉପରକୁ ବହନ କରନ୍ତି; ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା ହରି ଅଶ୍ୱମାନେ ତୁମକୁ ବହନ କରନ୍ତି।
13.1.44
वेद तत्ते अमर्त्य यत्त आक्रमणं दिवि ।
यत्ते सधस्थं परमे व्योमन् ॥ १३.१.४४ ॥
ହେ ଅମର୍ତ୍ୟ, ଦିବରେ ତୁମର ଆରୋହଣ ଓ ପରମ ବ୍ୟୋମରେ ତୁମର ସହବାସସ୍ଥାନ ତୁମେ ଜାଣ।
13.1.45
सूर्यो द्यां सूर्यः पृठिवीं सूर्य आपोऽति पश्यति ।
सूर्यो भूतस्यैकं चक्षुरा रुरोह दिवं महीम् ॥ १३.१.४५ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଦେଖେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୃଥିବୀ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଜଳ ପାରି ମଧ୍ୟ ଦେଖେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଏକ ଚକ୍ଷୁ; ସେ ମହାନ ଦିବକୁ ଆରୋହଣ କରିଛି।
13.1.46
उर्वीरासन् परिधयो वेदिर्भूमिरकल्पत ।
तत्रैतावग्नी आधत्त हिमं घ्रंसं च रोहितः ॥ १३.१.४६ ॥
ବିଶାଳ ପରିଧି ଥିଲା; ପୃଥିବୀ ବେଦି ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା। ସେଠାରେ ରୋହିତ ଏହି ଦୁଇ ଅଗ୍ନି — ଶୀତ ଓ ତାପ — ସ୍ଥାପନ କଲା।
13.1.47
हिमं घ्रंसं चाधाय यूपान् कृत्वा पर्वतान् ।
वर्षाज्यावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.४७ ॥
ଶୀତ ଓ ତାପ ସ୍ଥାପନ କରି, ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁ ଯୂପ କରି, ବର୍ଷା ଓ ଘୃତ ରୂପୀ ଏହି ଦୁଇ ଅଗ୍ନି ରୋହିତର ସ୍ୱର୍ଗବିଦମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି।
13.1.48
स्वर्विदो रोहितस्य ब्रह्मणाग्निः समिध्यते ।
तस्माद्घ्रंसस्तस्माद्धिमस्तस्माद्यज्ञोऽजायत ॥ १३.१.४८ ॥
ରୋହିତର ସ୍ୱର୍ଗବିଦମାନଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ। ତାହାରୁ ତାପ, ତାହାରୁ ଶୀତ, ତାହାରୁ ଯଜ୍ଞ ଜନ୍ମିଲା।
13.1.49
ब्रह्मणाग्नी वावृधानौ ब्रह्मवृद्धौ ब्रह्माहुतौ ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.४९ ॥
ବ୍ରହ୍ମରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା, ବ୍ରହ୍ମରେ ବର୍ଦ୍ଧିତ, ବ୍ରହ୍ମରେ ଆହୁତ ଓ ବ୍ରହ୍ମରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଏହି ଦୁଇ ଅଗ୍ନି ରୋହିତର ସ୍ୱର୍ଗବିଦମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି।
13.1.50
सत्ये अन्यः समाहितोऽप्स्वन्यः समिध्यते ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.५० ॥
ଗୋଟିଏ ସତ୍ୟରେ ସ୍ଥିତ, ଅନ୍ୟଟି ଜଳରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୁଏ। ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ସେ ଦୁଇ ଅଗ୍ନିକୁ ସ୍ୱର୍ଗଜ୍ଞ ରୋହିତଙ୍କ ଅନୁଗାମୀମାନେ ପୂଜନ୍ତି।
13.1.51
यं वातः परिशुम्भति यं वेन्द्रो ब्रह्मणस्पतिः ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.५१ ॥
ଯାହାକୁ ବାୟୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରେ ଏବଂ ଯାହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ସଜାନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ସେ ଦୁଇ ଅଗ୍ନିକୁ ସ୍ୱର୍ଗଜ୍ଞ ରୋହିତଙ୍କ ଅନୁଗାମୀମାନେ ପୂଜନ୍ତି।
13.1.52
वेदिं भूमिं कल्पयित्वा दिवं कृत्वा दक्षिणाम् ।
घ्रंसं तदग्निं कृत्वा चकार विश्वमात्मन्वद्वर्षेणाज्येन रोहितः ॥ १३.१.५२ ॥
ପୃଥିବୀକୁ ବେଦି ଓ ଆକାଶକୁ ଦକ୍ଷିଣା କରି, ସେ ତାପକୁ ଅଗ୍ନି କରି, ରୋହିତ ବର୍ଷା ଓ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଣବାନ ବିଶ୍ୱକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
13.1.53
वर्षमाज्यं घ्रंसो अग्निर्वेदिर्भूमिरकल्पत ।
तत्रैतान् पर्वतान् अग्निर्गीर्भिरूर्ध्वामकल्पयत् ॥ १३.१.५३ ॥
ବର୍ଷା ଘିଅ ହେଲା, ତାପ ଅଗ୍ନି ହେଲା, ପୃଥିବୀ ବେଦି ହେଲା। ସେଠାରେ ଅଗ୍ନି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚ କରି ଠିଆ କଲେ।
13.1.54
गीर्भिरूर्ध्वान् कल्पयित्वा रोहितो भूमिमब्रवीत् ।
त्वयीदं सर्वं जायतां यद्भूतं यच्च भाव्यम् ॥ १३.१.५४ ॥
ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଏମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ କରି ରୋହିତ ପୃଥିବୀକୁ କହିଲେ: 'ତୁମଠାରେ ଏ ସବୁ ଜନ୍ମୁ—ଯାହା ହୋଇଛି ଏବଂ ଯାହା ହେବ।'
13.1.55
स यज्ञः प्रथमो भूतो भव्यो अजायत ।
तस्माद्ध जज्ञ इदं सर्वं यत्किं चेदं विरोचते रोहितेन ऋषिणाभृतम् ॥ १३.१.५५ ॥
ସେ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରଥମେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ଭବିଷ୍ୟତରେ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ଜନ୍ମିଲା। ତାହାରୁ ହିଁ ଏଠାରେ ଯାହା ଝଲସେ ସବୁ ଜନ୍ମିଲା—ଋଷି ରୋହିତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ।
13.1.56
यश्च गां पदा स्फुरति प्रत्यङ्सूर्यं च मेहति ।
तस्य वृश्चामि ते मूलं न छायां करवोऽपरम् ॥ १३.१.५६ ॥
ଯେ ଗାଈକୁ ପାଦରେ ଆଘାତ କରେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ମୁହଁ କରି ପ୍ରସ୍ରାବ କରେ, ତାର ମୂଳ ମୁଁ କାଟିଦିଏ; ହେ କରବଗଣ, ତାର ଛାୟାକୁ ଅନ୍ୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
13.1.57
यो माभिछायमत्येषि मां चाग्निं चान्तरा ।
तस्य वृश्चामि ते मूलं न छायां करवोऽपरम् ॥ १३.१.५७ ॥
ଯେ ମୋ ଛାୟା ଉପରେ ଦେଇ ଏବଂ ମୋ ଓ ଅଗ୍ନିର ମଧ୍ୟରେ ଦେଇ ଗଲା, ତାର ମୂଳ ମୁଁ କାଟିଦିଏ; ହେ କରବଗଣ, ତାର ଛାୟାକୁ ଅନ୍ୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
13.1.58
यो अद्य देव सूर्य त्वां च मां चान्तरायति ।
दुष्वप्न्यं तस्मिं छमलं दुरितानि च मृज्महे ॥ १३.१.५८ ॥
ହେ ଦେବ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆଜି ଯେ ତୁମ ଓ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଆସେ, ତାଠାରୁ ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନ, ମଳ ଓ ପାପ ଆମେ ପୋଛିଦିଏ।
13.1.59
मा प्र गाम पथो वयं मा यज्ञादिन्द्र सोमिनः ।
मान्त स्थुर्नो अरातयः ॥ १३.१.५९ ॥
ଆମେ ପଥରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ନ ହେଉ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ନିଷ୍କାସନକାରୀ ଆମେ ଯଜ୍ଞରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ନ ହେଉ; ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମର ଅନ୍ତ ନ ହୁଅନ୍ତୁ।
13.1.60
यो यज्ञस्य प्रसाधनस्तन्तुर्देवेष्वाततः ।
तमाहुतमशीमहि ॥ १३.१.६० ॥
ଯଜ୍ଞକୁ ସିଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଯେଉଁ ସୂତ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତୃତ, ସେହି ଆହୁତି ଆମେ ପାଇବା।