അഥർവവേദം · സൂക്തം 13.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.1.1
उदेहि वाजिन् यो अप्स्वन्तरिदं राष्ट्रं प्र विश सूनृतावत् ।
यो रोहितो विश्वमिदं जजान स त्वा राष्ट्राय सुभृतं बिभर्तु ॥ १३.१.१ ॥
വാജിൻ, എഴുന്നേൽക്കൂ. ജലത്തിനുള്ളിലുള്ളവൻ സത്യദാനസമൃദ്ധമായ ഈ രാഷ്ട്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ. ഈ ലോകമെല്ലാം ജനിപ്പിച്ച രോഹിതൻ നിന്നെ രാഷ്ട്രത്തിനായി നന്നായി പോഷിപ്പിക്കട്ടെ.
13.1.2
उद्वाज आ गन् यो अप्स्वन्तर्विश आ रोह त्वद्योनयो याः ।
सोमं दधानोऽप ओषधीर्गाश्चतुष्पदो द्विपद आ वेशयेह ॥ १३.१.२ ॥
വാജൻ മുകളിലേക്ക് വരട്ടെ, ജലത്തിനുള്ളിലുള്ളവൻ. നീ തന്നെ ഉറവിടമായ പ്രജകളിൽ കയറുക. സോമത്തെ ധരിച്ച്, ജലം, ഓഷധികൾ, പശുക്കൾ, നാലുകാലികൾ, രണ്ടുകാലികൾ എന്നിവയെ ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുക.
13.1.3
यूयमुग्रा मरुतः पृश्निमातर इन्द्रेण युजा प्र मृणीत शत्रून् ।
आ वो रोहितः शृणवत्सुदानवस्त्रिषप्तासो मरुतः स्वादुसंमुदः ॥ १३.१.३ ॥
നിങ്ങൾ, ഉഗ്രരായ മരുത്തുക്കളേ, പൃശ്നി-മാതാവിന്റെ മക്കളേ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേർന്ന് ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുക. ദാനശീലനായ രോഹിതൻ നിങ്ങളെ കേൾക്കട്ടെ, മധുരത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്ന ഇരുപത്തൊന്ന് മരുത്തുക്കളേ.
13.1.4
रुहो रुरोह रोहित आ रुरोह गर्भो जनीनां जनुषामुपस्थम् ।
ताभिः संरब्धमन्वविन्दन् षडुर्वीर्गातुं प्रपश्यन्न् इह राष्ट्रमाहाः ॥ १३.१.४ ॥
ആരോഹണം ചെയ്യുന്ന രോഹിതൻ ആരോഹണം ചെയ്തു; ജന്മങ്ങളുടെ ഗർഭമായവൻ ജന്മങ്ങളുടെ മടിയിൽ കയറി. അവരാൽ ഉത്തേജിതരായി അവർ ആറ് വിശാല ലോകങ്ങളിലേക്കുള്ള വഴി കണ്ടെത്തി; ഇവിടെ രാഷ്ട്രം കണ്ട് നീ അത് സ്വീകരിച്ചു.
13.1.5
आ ते राष्ट्रमिह रोहितोऽहार्षीद्व्यास्थन् मृधो अभयं ते अभूत् ।
तस्मै ते द्यावापृथिवी रेवतीभिः कामं दुहातामिह शक्वरीभिः ॥ १३.१.५ ॥
നിനക്കായി രോഹിതൻ ഇവിടെ രാഷ്ട്രം കൊണ്ടുവന്നു; ശത്രുക്കൾ ചിതറി, നിനക്ക് അഭയം ഉണ്ടായി. ആ നിനക്കായി ദ്യാവാപൃഥിവി, ധനവതികളും ശക്തിമതികളുമായവരോടൊപ്പം ഇവിടെ ആഗ്രഹം ചുരത്തട്ടെ.
13.1.6
रोहितो द्यावापृथिवी जजान तत्र तन्तुं परमेष्ठी ततान ।
तत्र शिश्रियेऽज एकपादोऽदृंहद्द्यावापृथिवी बलेन ॥ १३.१.६ ॥
രോഹിതൻ ദ്യാവാപൃഥിവിയെ ജനിപ്പിച്ചു; അവിടെ പരമേഷ്ഠി നൂൽ നീട്ടി. അവിടെ ഏകപാദനായ അജൻ ആശ്രയം തേടി; ബലത്താൽ ദ്യാവാപൃഥിവിയെ ഉറപ്പിച്ചു.
13.1.7
रोहितो द्यावापृथिवी अदृंहत्तेन स्व स्तभितं तेन नाकः ।
तेनान्तरिक्षं विमिता रजांसि तेन देवा अमृतमन्वविन्दन् ॥ १३.१.७ ॥
രോഹിതൻ ദ്യാവാപൃഥിവിയെ ഉറപ്പിച്ചു; അവനാൽ സ്വർഗ്ഗം നിലനിന്നു, അവനാൽ നാകം. അവനാൽ അന്തരീക്ഷവും ലോകങ്ങളും അളക്കപ്പെട്ടു; അവനാൽ ദേവന്മാർ അമൃതം കണ്ടെത്തി.
13.1.8
वि रोहितो अमृशद्विश्वरूपं समाकुर्वाणः प्ररुहो रुहश्च ।
दिवं रूढ्वा महता महिम्ना सं ते राष्ट्रमनक्तु पयसा घृतेन ॥ १३.१.८ ॥
രോഹിതൻ വിശ്വരൂപത്തെ വ്യാപിച്ചു; മുളയ്ക്കുന്നവയെയും വളരുന്നവയെയും സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട്. ദ്യുലോകത്തെത്തി മഹത്തായ മഹിമയാൽ നിന്റെ രാഷ്ട്രത്തെ പാലും നെയ്യും കൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ.
13.1.9
यास्ते रुहः प्ररुहो यास्त आरुहो याभिरापृणासि दिवमन्तरिक्षम् ।
तासां ब्रह्मणा पयसा ववृधानो विशि राष्ट्रे जागृहि रोहितस्य ॥ १३.१.९ ॥
നിന്റെ വളർച്ചകൾ, മുളകൾ, ആരോഹണങ്ങൾ ഏവയോ, അവയാൽ നീ ദ്യുലോകവും അന്തരീക്ഷവും നിറയ്ക്കുന്നു — അവയുടെ ബ്രഹ്മത്താലും പാലാലും വളർന്ന് രാഷ്ട്രത്തിലെ പ്രജകൾക്കിടയിൽ, രോഹിതാ, ജാഗ്രത പാലിക്കുക.
13.1.10
यस्ते विशस्तपसः संबभूवुर्वत्सं गायत्रीमनु ता इहागुः ।
तास्त्वा विशन्तु मनसा शिवेन संमाता वत्सो अभ्येतु रोहितः ॥ १३.१.१० ॥
നിന്റെ തപസ്സിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായ പ്രജകൾ ഏവരോ, അവർ കിടാവിനെയും ഗായത്രിയെയും പിന്തുടർന്ന് ഇവിടെ വന്നു — അവർ ശിവമായ മനസ്സോടെ നിന്നിൽ പ്രവേശിക്കട്ടെ; അമ്മയോടൊപ്പം കിടാവ് രോഹിതൻ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരട്ടെ.
13.1.11
ऊर्ध्वो रोहितो अधि नाके अस्थाद्विश्वा रूपाणि जनयन् युवा कविः ।
तिग्मेनाग्निर्ज्योतिषा वि भाति तृतीये चक्रे रजसि प्रियाणि ॥ १३.१.११ ॥
രോഹിതൻ മുകളിൽ നാകത്തിൽ നിന്നു; എല്ലാ രൂപങ്ങളെയും ജനിപ്പിക്കുന്ന യുവാവും കവിയുമായി. അഗ്നി തന്റെ തീക്ഷ്ണമായ പ്രകാശത്താൽ മൂന്നാം ചക്രത്തിൽ, അന്തരീക്ഷത്തിൽ, പ്രിയമായവയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
13.1.12
सहस्रशृङ्गो वृषभो जातवेदा घृताहुतः सोमपृष्ठः सुवीरः ।
मा मा हासीन् नाथितो नेत्त्वा जहानि गोपोषं च मे वीरपोषं च धेहि ॥ १३.१.१२ ॥
ആയിരം കൊമ്പുള്ളവൻ, വൃഷഭൻ, ജാതവേദൻ, നെയ്യാൽ ആഹുതനായവൻ, പുറത്ത് സോമമുള്ളവൻ, നല്ല വീരപുത്രന്മാരുള്ളവൻ. എന്നെ ആരും കൈവിടാതിരിക്കട്ടെ; യാചിക്കുന്ന ഞാൻ നിന്നെ വിടാതിരിക്കട്ടെ; എനിക്ക് ഗോപോഷണവും വീരപോഷണവും നൽകേണമേ.
13.1.13
रोहितो यज्ञस्य जनिता मुखं च रोहिताय वाचा श्रोत्रेण मनसा जुहोमि ।
रोहितं देवा यन्ति सुमनस्यमानाः स मा रोहैः सामित्यै रोहयतु ॥ १३.१.१३ ॥
രോഹിതൻ യജ്ഞത്തിന്റെ ജനയിതാവും മുഖവുമാണ്. രോഹിതനായി വാക്കിനാലും ശ്രോത്രത്താലും മനസ്സിനാലും ഞാൻ ഹോമിക്കുന്നു. ദേവന്മാർ പ്രസന്നമനസ്കരായി രോഹിതന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്നു; അവൻ എന്നെ വളർച്ചയാൽ വളർത്തട്ടെ, സാമിക്കായി.
13.1.14
रोहितो यज्ञं व्यदधाद्विश्वकर्मणे तस्मात्तेजांस्युप मेमान्यागुः ।
वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि ॥ १३.१.१४ ॥
രോഹിതൻ വിശ്വകർമ്മാവിനായി യജ്ഞം സ്ഥാപിച്ചു; അതിനാൽ ഈ തേജസ്സുകൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ലോകത്തിന്റെ നാഭിയെ, ഉന്നതമായ ഉയരത്തിലുള്ളതിനെ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം.
13.1.15
आ त्वा रुरोह बृहत्युत पङ्क्तिरा ककुब्वर्चसा जातवेदः ।
आ त्वा रुरोहोष्णिहाक्षरो वषट्कार आ त्वा रुरोह रोहितो रेतसा सह ॥ १३.१.१५ ॥
ബൃഹതി, പങ്തി ഛന്ദസ്സുകൾ, കകുഭ് തേജസ്സോടെ, ഓ ജാതവേദസ്സേ, നിന്നെ കയറി. ഉഷ്ണിക് അക്ഷരം നിന്നെ കയറി; വഷട്കാരം നിന്നെ കയറി; രോഹിതൻ രേതസ്സോടെ നിന്നെ കയറി.
13.1.16
अयं वस्ते गर्भं पृथिव्या दिवं वस्तेऽयमन्तरिक्षम् ।
अयं ब्रध्नस्य विष्टपि स्वर्लोकान् व्यानशे ॥ १३.१.१६ ॥
ഇവൻ പൃഥിവിയുടെ ഗർഭത്തെ മൂടുന്നു; ഇവൻ ദ്യുലോകത്തെ മൂടുന്നു; ഇവൻ അന്തരീക്ഷത്തെ മൂടുന്നു. ഇവൻ ബ്രധ്നന്റെ വിസ്തൃതിയിൽ സ്വർലോകങ്ങളിലെത്തി.
13.1.17
वाचस्पते पृथिवी नः स्योना स्योना योनिस्तल्पा नः सुशेवा ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्यग्निरायुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१७ ॥
വാചസ്പതേ, ഭൂമി ഞങ്ങൾക്ക് സുഖകരമാകട്ടെ; സുഖകരമായ യോനിയും ശയ്യയും ഞങ്ങൾക്ക് ഏറെ മംഗളമാകട്ടെ. ഇവിടെത്തന്നെ പ്രാണൻ ഞങ്ങളുടെ സഖ്യത്തിലുണ്ടാകട്ടെ. പരമേഷ്ഠിൻ, അഗ്നി നിന്നെ ആയുസ്സും തേജസ്സുംകൊണ്ട് ചുറ്റിപ്പിടിക്കട്ടെ.
13.1.18
वाचस्पत ऋतवः पञ्च ये नौ वैश्वकर्मणाः परि ये संबभूवुः ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् परि रोहित आयुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१८ ॥
വാചസ്പതേ, വിശ്വകർമ്മാവിനുള്ള അഞ്ച് ഋതുക്കൾ നമ്മൾ ഇരുവരെയും ചുറ്റി ഉണ്ടായവ; ഇവിടെത്തന്നെ പ്രാണൻ ഞങ്ങളുടെ സഖ്യത്തിലുണ്ടാകട്ടെ. പരമേഷ്ഠിൻ, രോഹിതൻ നിന്നെ ആയുസ്സും തേജസ്സുംകൊണ്ട് ചുറ്റിപ്പിടിക്കട്ടെ.
13.1.19
वाचस्पते सौमनसं मनश्च गोष्ठे नो गा जनय योनिषु प्रजाः ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्यहमायुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१९ ॥
വാചസ്പതേ, ഗോശാലയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് സൗമനസ്യവും മനസ്സും നൽകേണമേ; പശുക്കളെയും യോനികളിൽ സന്തതികളെയും ജനിപ്പിക്കേണമേ. ഇവിടെത്തന്നെ പ്രാണൻ ഞങ്ങളുടെ സഖ്യത്തിലുണ്ടാകട്ടെ. പരമേഷ്ഠിൻ, ഞാൻ നിന്നെ ആയുസ്സും തേജസ്സുംകൊണ്ട് ചുറ്റിപ്പിടിക്കട്ടെ.
13.1.20
परि त्वा धात्सविता देवो अग्निर्वर्चसा मित्रावरुणावभि त्वा ।
सर्वा अरातीरवक्रामन्न् एहीदं राष्ट्रमकरः सुनृतावत् ॥ १३.१.२० ॥
സവിതാ ദേവനും അഗ്നിയും തേജസ്സോടെ നിന്നെ ചുറ്റി സ്ഥാപിച്ചു; മിത്രനും വരുണനും നിന്നെ ചുറ്റി. എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും കടന്നു വരൂ; ഈ രാഷ്ട്രത്തെ സുനൃതത്താൽ സമൃദ്ധമാക്കൂ.
13.1.21
यं त्वा पृषती रथे प्रष्टिर्वहति रोहित ।
शुभा यासि रिणन्न् अपः ॥ १३.१.२१ ॥
പുള്ളിയുള്ള പൃഷതിയും ചുവന്ന പ്രഷ്ടിയും ഏത് നിന്നെ രഥത്തിൽ വഹിക്കുന്നുവോ, നീ തിളങ്ങി ജലങ്ങളെ ഇളക്കി കടന്നുപോകുന്നു.
13.1.22
अनुव्रता रोहिणी रोहितस्य सूरिः सुवर्णा बृहती सुवर्चाः ।
तया वाजान् विश्वरूपां जयेम तया विश्वाः पृतना अभि ष्याम ॥ १३.१.२२ ॥
രോഹിതനെ അനുസരിക്കുന്ന രോഹിണി, സൂര്യനെപ്പോലെ സ്വർണ്ണവർണ്ണയും വിശാലയും തേജസ്വിനിയുമാണ്; അവളാൽ വിശ്വരൂപമായ ബലങ്ങളെ നേടാം, അവളാൽ എല്ലാ സേനകളെയും ജയിക്കാം.
13.1.23
इदं सदो रोहिणी रोहितस्यासौ पन्थाः पृषती येन याति ।
तां गन्धर्वाः कश्यपा उन् नयन्ति तां रक्षन्ति कवयोऽप्रमादम् ॥ १३.१.२३ ॥
ഇത് രോഹിണിയുടെയും രോഹിതന്റെയും ആസനമാണ്; പൃഷതി പോകുന്ന പാതയും ഇതുതന്നെ; ഗന്ധർവരും കശ്യപരും അവളെ ഉയർത്തുന്നു, കവികൾ ജാഗ്രതയോടെ അവളെ രക്ഷിക്കുന്നു.
13.1.24
सूर्यस्याश्वा हरयः केतुमन्तः सदा वहन्त्यमृताः सुखं रथम् ।
घृतपावा रोहितो भ्राजमानो दिवं देवः पृषतीमा विवेश ॥ १३.१.२४ ॥
സൂര്യന്റെ കുതിരകൾ, മഞ്ഞനിറമുള്ളവയും കൊടിയുള്ളവയും, എന്നും അമൃതരായി സുഖമായി രഥം വഹിക്കുന്നു; നെയ്യ് കുടിക്കുന്ന രോഹിതൻ, തിളങ്ങുന്ന ദേവൻ, പൃഷതിയോടെ ദ്യുലോകത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
13.1.25
यो रोहितो वृषभस्तिग्मशृङ्गः पर्यग्निं परि सूर्यं बभूव ।
यो विष्टभ्नाति पृथिवीं दिवं च तस्माद्देवा अधि सृष्टीः सृजन्ते ॥ १३.१.२५ ॥
രോഹിതൻ എന്ന വൃഷഭൻ, മൂർച്ചയുള്ള കൊമ്പുള്ളവൻ, അഗ്നിക്കും സൂര്യനും ചുറ്റും ആയി; ഭൂമിയെയും ദ്യുലോകത്തെയും താങ്ങുന്നവൻ അവനാണ്; അവനിൽ നിന്ന് ദേവന്മാർ സൃഷ്ടികൾക്കു മേൽ സൃഷ്ടികൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു.
13.1.26
रोहितो दिवमारुहन् महतः पर्यर्णवात् ।
सर्वो रुरोह रोहितो रुहः ॥ १३.१.२६ ॥
രോഹിതൻ ദ്യുലോകത്തിലേക്ക് കയറി മഹാസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു; മുഴുവൻ രോഹിതനും കയറി, ആ കയറ്റം തന്നെ.
13.1.27
वि मिमीष्व पयस्वतीं घृताचीं देवानां धेनुरनपस्पृगेषा ।
इन्द्रः सोमं पिबतु क्षेमो अस्त्वग्निः प्र स्तौतु वि मृधो नुदस्व ॥ १३.१.२७ ॥
ഓ പശുവേ, പാലും നെയ്യും ചൊരിഞ്ഞ് പരക്കുക; ദേവന്മാരുടെ ഈ അനുപസ്പൃക് ധേനു നീ തന്നെ. ഇന്ദ്രൻ സോമം കുടിക്കട്ടെ, ക്ഷേമമുണ്ടാകട്ടെ; അഗ്നി സ്തുതിക്കട്ടെ, ശത്രുക്കളെ അകറ്റട്ടെ.
13.1.28
समिद्धो अग्निः समिधानो घृतवृद्धो घृताहुतः ।
अभीषाट्विश्वाषाडग्निः सपत्नान् हन्तु ये मम ॥ १३.१.२८ ॥
നന്നായി ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നി, നെയ്യാൽ വളർന്ന് നെയ്യാൽ ആഹുതി ലഭിച്ചവൻ; എല്ലാം ജയിക്കുന്ന അഗ്നി, എന്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കട്ടെ.
13.1.29
हन्त्वेनान् प्र दहत्वरिर्यो नः पृतन्यति ।
क्रव्यादाग्निना वयं सपत्नान् प्र दहामसि ॥ १३.१.२९ ॥
ഇവരെ സംഹരിക്കട്ടെ, ദഹിപ്പിക്കട്ടെ; നമ്മുടെ നേരെ സൈന്യവുമായി ആക്രമിക്കുന്ന ശത്രു; മാംസഭോജികളായ ശത്രുക്കളെ നാം അഗ്നികൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കുന്നു, ശത്രുക്കളെ പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
13.1.30
अवाचीनान् अव जहीन्द्र वज्रेण बाहुमान् ।
अधा सपत्नान् मामकान् अग्नेस्तेजोभिरादिषि ॥ १३.१.३० ॥
ഹേ ഇന്ദ്ര, ബലമുള്ള ബാഹുക്കളുള്ളവനേ, വജ്രംകൊണ്ട് താഴോട്ടു മുഖം തിരിച്ച ശത്രുക്കളെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തുക; പിന്നെ അഗ്നിയുടെ തേജസ്സുകളാൽ എന്റെ ശത്രുക്കളെ ഞാൻ നയിക്കുന്നു.
13.1.31
अग्ने सपत्नान् अधरान् पादयास्मद्व्यथया सजातमुत्पिपानं बृहस्पते ।
इन्द्राग्नी मित्रावरुणावधरे पद्यन्तामप्रतिमन्यूयमानाः ॥ १३.१.३१ ॥
അഗ്നേ, ശത്രുക്കളെ താഴെ വീഴ്ത്തുക, ഞങ്ങളിൽനിന്ന് അകറ്റുക; ബൃഹസ്പതേ, വേദനയാൽ സഹോദരനെയും ഊതിവീർത്തവനെയും വീഴ്ത്തുക. ഇന്ദ്രാഗ്നികളും മിത്രവരുണരും ഇവരെ താഴെ വീഴട്ടെ, കോപമില്ലാതെ അടക്കപ്പെട്ടവരായി.
13.1.32
उद्यंस्त्वं देव सूर्य सपत्नान् अव मे जहि ।
अवैनान् अश्मना जहि ते यन्त्वधमं तमः ॥ १३.१.३२ ॥
ദേവനായ സൂര്യാ, ഉദിച്ചുയർന്ന് എനിക്കുവേണ്ടി ശത്രുക്കളെ വീഴ്ത്തുക; ഇവരെ കല്ലുകൊണ്ട് അടിക്കുക. അവർ താഴത്തെ ഇരുട്ടിലേക്കു പോകട്ടെ.
13.1.33
वत्सो विराजो वृषभो मतीनामा रुरोह शुक्रपृष्ठोऽन्तरिक्षम् ।
घृतेनार्कमभ्यर्चन्ति वत्सं ब्रह्म सन्तं ब्रह्मणा वर्धयन्ति ॥ १३.१.३३ ॥
വിരാജിന്റെ കിടാവ്, ചിന്തകളുടെ കാളൻ, ശുക്രപൃഷ്ഠൻ അന്തരീക്ഷത്തിൽ കയറി. നെയ്യോടെ അർക്കംകൊണ്ട് അവർ കിടാവിനെ വണങ്ങുന്നു; ബ്രഹ്മമായിരിക്കുന്നതിനെ ബ്രഹ്മത്താൽ അവർ വളർത്തുന്നു.
13.1.34
दिवं च रोह पृथिवीं च रोह राष्ट्रं च रोह द्रविणं च रोह ।
प्रजां च रोहामृतं च रोह रोहितेन तन्वं सं स्पृषस्व ॥ १३.१.३४ ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ കയറുക, ഭൂമിയിൽ കയറുക, രാഷ്ട്രത്തിൽ കയറുക, സമ്പത്തിൽ കയറുക; സന്തതിയിൽ കയറുക, അമൃതത്തിൽ കയറുക. രോഹിതനോടുകൂടി നിന്റെ ശരീരത്തെ ചേർക്കുക.
13.1.35
ये देवा राष्ट्रभृतोऽभितो यन्ति सूर्यम् ।
तैष्टे रोहितः सम्विदानो राष्ट्रं दधातु सुमनस्यमानः ॥ १३.१.३५ ॥
രാഷ്ട്രത്തെ വഹിക്കുന്ന ഏതു ദേവന്മാർ സൂര്യനിലേക്ക് ചുറ്റും പോകുന്നുവോ, അവരോടു ഐക്യപ്പെട്ട്, പ്രസന്നമനസ്സോടെ രോഹിതൻ നിനക്കായി രാഷ്ട്രത്തെ ധരിക്കട്ടെ.
13.1.36
उत्त्वा यज्ञा ब्रह्मपूता वहन्त्यध्वगतो हरयस्त्वा वहन्ति ।
तिरः समुद्रमति रोचसेऽर्णवम् ॥ १३.१.३६ ॥
ബ്രഹ്മത്താൽ പവിത്രമായ യജ്ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു; വഴിയാത്രക്കാരായ ഹരികൾ നിന്നെ വഹിക്കുന്നു. നീ സമുദ്രത്തെ കുറുകെ കടന്ന്, ജലപ്പരപ്പിനപ്പുറം പ്രകാശിക്കുന്നു.
13.1.37
रोहिते द्यावापृथिवी अधि श्रिते वसुजिति गोजिति संधनाजिति ।
सहस्रं यस्य जनिमानि सप्त च वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि ॥ १३.१.३७ ॥
രോഹിതനിൽ ദ്യാവാപൃഥിവി ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു—ധനം ജയിക്കുന്നവൻ, പശുക്കളെ ജയിക്കുന്നവൻ, സമ്പത്തുകൾ ഒന്നിച്ചു ജയിക്കുന്നവൻ. ആയിരവും ഏഴും ജന്മങ്ങൾ ആർക്കുണ്ടോ, അവനെ നിന്റെ നാഭി, ലോകത്തിന്റെ നാഭി എന്ന് അവന്റെ ബലത്തിൽ ഞാൻ പറയും.
13.1.38
यशा यासि प्रदिशो दिशश्च यशाः पशूनामुत चर्षणीनाम् ।
यशाः पृथिव्या अदित्या उपस्थेऽहं भूयासं सवितेव चारुः ॥ १३.१.३८ ॥
നീ യശസ്സോടെ ദിശകളിലും ഉപദിശകളിലും പോകുന്നു; യശസ്സോടെ പശുക്കളിലും മനുഷ്യരിലും; യശസ്സോടെ ഭൂമിയുടെയും അദിതിയുടെയും മടിയിൽ. ഞാൻ സവിതാവിനെപ്പോലെ സുന്ദരനാകട്ടെ.
13.1.39
अमुत्र सन्न् इह वेत्थेतः संस्तानि पश्यसि ।
इतः पश्यन्ति रोचनं दिवि सूर्यं विपश्चितम् ॥ १३.१.३९ ॥
പരലോകത്തിരുന്നുകൊണ്ട് നീ ഇവിടത്തെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടിയ വസ്തുക്കളെ അറിയുന്നു, കാണുന്നു. ഇവിടെനിന്ന് അവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന, സർവദർശിയായ സൂര്യനെ കാണുന്നു.
13.1.40
देवो देवान् मर्चयस्यन्तश्चरस्यर्णवे ।
समानमग्निमिन्धते तं विदुः कवयः परे ॥ १३.१.४० ॥
ദേവാ, നീ ദേവന്മാരെ ആദരിക്കുന്നു; സമുദ്രത്തിനുള്ളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അതേ അഗ്നിയെ അവർ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു; അവനെ ശ്രേഷ്ഠരായ കവികൾ അറിയുന്നു.
13.1.41
अवः परेण पर एनावरेण पदा वत्सं बिब्रती गौरुदस्थात् ।
सा कद्रीची कं स्विदर्धं परागात्क्व स्वित्सूते नहि यूथे अस्मिन् ॥ १३.१.४१ ॥
താഴെ നിന്നും മുകളിൽ നിന്നും, ഈ പാദത്താൽ, കിടാവിനെ വഹിച്ചുകൊണ്ട് പശു എഴുന്നേറ്റു. അവൾ വടക്കുകിഴക്കോട്ട് തിരിഞ്ഞു; ഏത് പകുതിയിലേക്ക് അവൾ അകന്നുപോയി? എവിടെ അവൾ പ്രസവിക്കുന്നു? ഈ കൂട്ടത്തിലല്ല.
13.1.42
एकपदी द्विपदी सा चतुष्पद्यष्टापदी नवपदी बभूवुषी ।
सहस्राक्षरा भुवनस्य पङ्क्तिस्तस्याः समुद्रा अधि वि क्षरन्ति ॥ १३.१.४२ ॥
അവൾ ഏകപദി, ദ്വിപദി, ചതുഷ്പദി, അഷ്ടപദി, നവപദിയായി. അവൾ ലോകത്തിന്റെ ആയിരം അക്ഷരമുള്ള നിര; അവളുടെ മേൽ സമുദ്രങ്ങൾ ഒഴുകുന്നു.
13.1.43
आरोहन् द्याममृतः प्राव मे वचः ।
उत्त्वा यज्ञा ब्रह्मपूता वहन्त्यध्वगतो हरयस्त्वा वहन्ति ॥ १३.१.४३ ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കയറുന്ന അമൃതാ, നീ എന്റെ വാക്ക് സംരക്ഷിച്ചു. ബ്രഹ്മത്താൽ ശുദ്ധമായ യജ്ഞങ്ങൾ നിന്നെ മേലോട്ട് വഹിക്കുന്നു; വഴിയിൽ പോകുന്ന ഹരി കുതിരകൾ നിന്നെ വഹിക്കുന്നു.
13.1.44
वेद तत्ते अमर्त्य यत्त आक्रमणं दिवि ।
यत्ते सधस्थं परमे व्योमन् ॥ १३.१.४४ ॥
അമർത്യനേ, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ നിന്റെ ആരോഹണവും പരമാകാശത്തിലെ നിന്റെ സഹവാസവും നിനക്കറിയാം.
13.1.45
सूर्यो द्यां सूर्यः पृठिवीं सूर्य आपोऽति पश्यति ।
सूर्यो भूतस्यैकं चक्षुरा रुरोह दिवं महीम् ॥ १३.१.४५ ॥
സൂര്യൻ ദ്യുലോകത്തെ കാണുന്നു, സൂര്യൻ ഭൂമിയെ; സൂര്യൻ ജലങ്ങൾക്കപ്പുറവും നോക്കുന്നു. സൂര്യൻ ജീവജാലങ്ങളുടെ ഏകനേത്രം; അവൻ മഹാദിവിയിലേക്ക് ഉയർന്നു.
13.1.46
उर्वीरासन् परिधयो वेदिर्भूमिरकल्पत ।
तत्रैतावग्नी आधत्त हिमं घ्रंसं च रोहितः ॥ १३.१.४६ ॥
വിശാലമായ പരിധികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഭൂമി വേദിയായി ഒരുങ്ങി. അവിടെ രോഹിതൻ ഈ രണ്ടു അഗ്നികളെ — ശീതവും താപവും — സ്ഥാപിച്ചു.
13.1.47
हिमं घ्रंसं चाधाय यूपान् कृत्वा पर्वतान् ।
वर्षाज्यावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.४७ ॥
ശീതവും താപവും സ്ഥാപിച്ച്, പർവതങ്ങളെ യൂപങ്ങളാക്കി, മഴയും നെയ്യുമായ ഈ രണ്ടു അഗ്നികളെ രോഹിതന്റെ സ്വർവിദുകൾ ആരാധിക്കുന്നു.
13.1.48
स्वर्विदो रोहितस्य ब्रह्मणाग्निः समिध्यते ।
तस्माद्घ्रंसस्तस्माद्धिमस्तस्माद्यज्ञोऽजायत ॥ १३.१.४८ ॥
രോഹിതന്റെ സ്വർവിദുകളുടെ ബ്രഹ്മത്താൽ അഗ്നി ജ്വലിക്കുന്നു. അതിൽനിന്ന് താപം, അതിൽനിന്ന് ശീതം, അതിൽനിന്ന് യജ്ഞം ജനിച്ചു.
13.1.49
ब्रह्मणाग्नी वावृधानौ ब्रह्मवृद्धौ ब्रह्माहुतौ ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.४९ ॥
ബ്രഹ്മത്താൽ വളർന്നവയും, ബ്രഹ്മത്താൽ വർധിപ്പിക്കപ്പെട്ടവയും, ബ്രഹ്മത്തിൽ ആഹുതിയായവയും, ബ്രഹ്മത്താൽ ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ടവയുമായ ഈ രണ്ടു അഗ്നികളെ രോഹിതന്റെ സ്വർവിദുകൾ ആരാധിക്കുന്നു.
13.1.50
सत्ये अन्यः समाहितोऽप्स्वन्यः समिध्यते ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.५० ॥
ഒന്ന് സത്യത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; മറ്റൊന്ന് ജലത്തിൽ ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ബ്രഹ്മത്താൽ ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ട ആ രണ്ട് അഗ്നികളെ സ്വർഗ്ഗത്തെ അറിയുന്ന രോഹിതന്റെ അനുയായികൾ ആരാധിക്കുന്നു.
13.1.51
यं वातः परिशुम्भति यं वेन्द्रो ब्रह्मणस्पतिः ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.५१ ॥
ഏതിനെ വായു അലങ്കരിക്കുന്നുവോ, ഏതിനെ ഇന്ദ്രനും ബ്രഹ്മണസ്പതിയും അലങ്കരിക്കുന്നുവോ; ബ്രഹ്മത്താൽ ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ട ആ രണ്ട് അഗ്നികളെ സ്വർഗ്ഗത്തെ അറിയുന്ന രോഹിതന്റെ അനുയായികൾ ആരാധിക്കുന്നു.
13.1.52
वेदिं भूमिं कल्पयित्वा दिवं कृत्वा दक्षिणाम् ।
घ्रंसं तदग्निं कृत्वा चकार विश्वमात्मन्वद्वर्षेणाज्येन रोहितः ॥ १३.१.५२ ॥
ഭൂമിയെ വേദിയാക്കി, ആകാശത്തെ ദക്ഷിണയാക്കി, ആ ചൂടിനെ അഗ്നിയാക്കി, രോഹിതൻ മഴകൊണ്ടും നെയ്യുകൊണ്ടും പ്രാണിയുള്ള സർവ്വത്തെയും സൃഷ്ടിച്ചു.
13.1.53
वर्षमाज्यं घ्रंसो अग्निर्वेदिर्भूमिरकल्पत ।
तत्रैतान् पर्वतान् अग्निर्गीर्भिरूर्ध्वामकल्पयत् ॥ १३.१.५३ ॥
മഴ നെയ്യായി, ചൂട് അഗ്നിയായി, ഭൂമി വേദിയായി. അവിടെ അഗ്നി ഈ പർവതങ്ങളെ സ്തുതികളാൽ ഉയർത്തി നിർത്തി.
13.1.54
गीर्भिरूर्ध्वान् कल्पयित्वा रोहितो भूमिमब्रवीत् ।
त्वयीदं सर्वं जायतां यद्भूतं यच्च भाव्यम् ॥ १३.१.५४ ॥
സ്തുതികളാൽ ഇവയെ ഉയർത്തിയ ശേഷം രോഹിതൻ ഭൂമിയോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്നിൽ ഇതെല്ലാം ജനിക്കട്ടെ—ഭൂതവും ഭാവിയുമായതെല്ലാം.'
13.1.55
स यज्ञः प्रथमो भूतो भव्यो अजायत ।
तस्माद्ध जज्ञ इदं सर्वं यत्किं चेदं विरोचते रोहितेन ऋषिणाभृतम् ॥ १३.१.५५ ॥
ആ യജ്ഞം ആദ്യം ഉത്ഭവിച്ചു; ഭാവിയിൽ ഉണ്ടാകേണ്ടതായി ജനിച്ചു. അതിൽനിന്നുതന്നെ ഇവിടെ പ്രകാശിക്കുന്നതെല്ലാം ജനിച്ചു—ഋഷി രോഹിതനാൽ ധരിക്കപ്പെട്ടത്.
13.1.56
यश्च गां पदा स्फुरति प्रत्यङ्सूर्यं च मेहति ।
तस्य वृश्चामि ते मूलं न छायां करवोऽपरम् ॥ १३.१.५६ ॥
ആരു പശുവിനെ കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടുന്നുവോ, സൂര്യനു നേരെ തിരിഞ്ഞ് മൂത്രമൊഴിക്കുന്നുവോ, അവന്റെ വേര് ഞാൻ മുറിക്കുന്നു; ഹേ കരവുകളേ, അവന്റെ നിഴലിനെ മറ്റൊന്നാക്കരുതേ.
13.1.57
यो माभिछायमत्येषि मां चाग्निं चान्तरा ।
तस्य वृश्चामि ते मूलं न छायां करवोऽपरम् ॥ १३.१.५७ ॥
എന്റെ നിഴലിന്മേൽ കടന്ന്, എനിക്കും അഗ്നിക്കും ഇടയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നവനേ, അവന്റെ വേര് ഞാൻ മുറിക്കുന്നു; ഹേ കരവുകളേ, അവന്റെ നിഴലിനെ മറ്റൊന്നാക്കരുതേ.
13.1.58
यो अद्य देव सूर्य त्वां च मां चान्तरायति ।
दुष्वप्न्यं तस्मिं छमलं दुरितानि च मृज्महे ॥ १३.१.५८ ॥
ഹേ ദേവനായ സൂര്യാ, ഇന്ന് നിന്നെയും എന്നെയും ഇടയിൽ വരുന്നവനിൽ ദുഃസ്വപ്നവും മാലിന്യവും പാപങ്ങളും ഞങ്ങൾ തുടച്ചുനീക്കുന്നു.
13.1.59
मा प्र गाम पथो वयं मा यज्ञादिन्द्र सोमिनः ।
मान्त स्थुर्नो अरातयः ॥ १३.१.५९ ॥
ഞങ്ങൾ വഴികളിൽ നിന്ന് തെറ്റാതിരിക്കട്ടെ; ഹേ ഇന്ദ്രാ, സോമം പിഴിയുന്ന ഞങ്ങൾ യജ്ഞത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റാതിരിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കൾ ഞങ്ങളുടെ അന്തമാകാതിരിക്കട്ടെ.
13.1.60
यो यज्ञस्य प्रसाधनस्तन्तुर्देवेष्वाततः ।
तमाहुतमशीमहि ॥ १३.१.६० ॥
യജ്ഞത്തെ പൂർത്തിയാക്കുന്ന നൂൽ ദേവന്മാർക്കിടയിൽ നീട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ, ആ ആഹുതി ഞങ്ങൾ പ്രാപിക്കട്ടെ.