అథర్వవేదం · సూక్తం 13.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.1.1
उदेहि वाजिन् यो अप्स्वन्तरिदं राष्ट्रं प्र विश सूनृतावत् ।
यो रोहितो विश्वमिदं जजान स त्वा राष्ट्राय सुभृतं बिभर्तु ॥ १३.१.१ ॥
వాజిన్, లేచి రా. నీటిలో ఉన్నవాడు ఈ సత్యదానంతో నిండిన రాజ్యంలో ప్రవేశించుగాక. ఈ విశ్వాన్నంతటినీ పుట్టించిన రోహితుడు నిన్ను రాజ్యం కోసం బాగా పోషించుగాక.
13.1.2
उद्वाज आ गन् यो अप्स्वन्तर्विश आ रोह त्वद्योनयो याः ।
सोमं दधानोऽप ओषधीर्गाश्चतुष्पदो द्विपद आ वेशयेह ॥ १३.१.२ ॥
వాజుడు పైకి రావాలి, నీటిలో ఉన్నవాడు. నీవే మూలంగా గల ప్రజలపై ఎక్కు. సోమాన్ని ధరిస్తూ, నీళ్లు, ఓషధులు, గోవులు, చతుష్పాదులు, ద్విపాదులను ఇక్కడ స్థాపించు.
13.1.3
यूयमुग्रा मरुतः पृश्निमातर इन्द्रेण युजा प्र मृणीत शत्रून् ।
आ वो रोहितः शृणवत्सुदानवस्त्रिषप्तासो मरुतः स्वादुसंमुदः ॥ १३.१.३ ॥
మీరు, ఉగ్రులైన మరుద్గణాలారా, పృశ్ని-మాత పుత్రులారా, ఇంద్రునితో కలిసి శత్రువులను నాశనం చేయండి. సుదానుడైన రోహితుడు మీ మాట వినుగాక, మాధుర్యంలో ఆనందించే ఇరవై ఒక్క మరుత్తులారా.
13.1.4
रुहो रुरोह रोहित आ रुरोह गर्भो जनीनां जनुषामुपस्थम् ।
ताभिः संरब्धमन्वविन्दन् षडुर्वीर्गातुं प्रपश्यन्न् इह राष्ट्रमाहाः ॥ १३.१.४ ॥
ఎక్కినవాడైన రోహితుడు ఎక్కాడు; జన్మలకు గర్భమైనవాడు జన్మల ఒడిపై ఎక్కాడు. వారి చేత ప్రేరితులై వారు ఆరు విశాల లోకాల మార్గాన్ని కనుగొన్నారు; ఇక్కడ రాజ్యాన్ని చూస్తూ నీవు దానిని తీసుకున్నావు.
13.1.5
आ ते राष्ट्रमिह रोहितोऽहार्षीद्व्यास्थन् मृधो अभयं ते अभूत् ।
तस्मै ते द्यावापृथिवी रेवतीभिः कामं दुहातामिह शक्वरीभिः ॥ १३.१.५ ॥
నీ కోసం రోహితుడు ఇక్కడ రాజ్యాన్ని తెచ్చాడు; శత్రువులు చెదిరారు, నీకు అభయం కలిగింది. ఆ నీకోసం ద్యావాపృథివులు, ధనవతులు, శక్తిమతులైన వారితో ఇక్కడ కోరికను ఇవ్వనీ.
13.1.6
रोहितो द्यावापृथिवी जजान तत्र तन्तुं परमेष्ठी ततान ।
तत्र शिश्रियेऽज एकपादोऽदृंहद्द्यावापृथिवी बलेन ॥ १३.१.६ ॥
రోహితుడు ద్యావాపృథివిని జనింపజేశాడు; అక్కడ పరమేష్ఠి దారాన్ని విస్తరించాడు. అక్కడ ఏకపాదుడైన అజుడు ఆశ్రయించాడు; బలంతో ద్యావాపృథివిని స్థిరపరిచాడు.
13.1.7
रोहितो द्यावापृथिवी अदृंहत्तेन स्व स्तभितं तेन नाकः ।
तेनान्तरिक्षं विमिता रजांसि तेन देवा अमृतमन्वविन्दन् ॥ १३.१.७ ॥
రోహితుడు ద్యావాపృథివిని స్థిరపరిచాడు; అతనితో స్వర్గం నిలబెట్టబడింది, అతనితో నాకం. అతనితో అంతరిక్షం, లోకాలు కొలవబడ్డాయి; అతనితో దేవతలు అమృతాన్ని పొందారు.
13.1.8
वि रोहितो अमृशद्विश्वरूपं समाकुर्वाणः प्ररुहो रुहश्च ।
दिवं रूढ्वा महता महिम्ना सं ते राष्ट्रमनक्तु पयसा घृतेन ॥ १३.१.८ ॥
రోహితుడు విశ్వరూపాన్ని వ్యాపించాడు; మొలిచేవాటినీ పెరిగేవాటినీ సృష్టిస్తూ. దివిని చేరి తన గొప్ప మహిమతో నీ రాష్ట్రాన్ని పాలు, నేతితో అభిషేకించుగాక.
13.1.9
यास्ते रुहः प्ररुहो यास्त आरुहो याभिरापृणासि दिवमन्तरिक्षम् ।
तासां ब्रह्मणा पयसा ववृधानो विशि राष्ट्रे जागृहि रोहितस्य ॥ १३.१.९ ॥
నీ పెరుగుదలలు, మొలకలు, ఎక్కడాలు ఏవో వాటితో నీవు ద్యౌను, అంతరిక్షాన్ని నింపుతావు — వాటి బ్రహ్మంతోనూ పాలతోనూ పెరుగుతూ, ఓ రోహితా, రాష్ట్ర ప్రజల మధ్య మేల్కొని ఉండు.
13.1.10
यस्ते विशस्तपसः संबभूवुर्वत्सं गायत्रीमनु ता इहागुः ।
तास्त्वा विशन्तु मनसा शिवेन संमाता वत्सो अभ्येतु रोहितः ॥ १३.१.१० ॥
నీ తపస్సు నుండి పుట్టిన ప్రజలు ఏవో, అవి దూడను, గాయత్రిని అనుసరించి ఇక్కడికి వచ్చాయి — అవి శుభమైన మనసుతో నీలో ప్రవేశించుగాక; తల్లితో కూడిన దూడ రోహితుడు నీ వద్దకు రావాలి.
13.1.11
ऊर्ध्वो रोहितो अधि नाके अस्थाद्विश्वा रूपाणि जनयन् युवा कविः ।
तिग्मेनाग्निर्ज्योतिषा वि भाति तृतीये चक्रे रजसि प्रियाणि ॥ १३.१.११ ॥
రోహితుడు పైన నాకంలో నిలిచాడు; అన్ని రూపాలను సృష్టిస్తూ, యువకుడు మరియు కవి. అగ్ని తన తీక్షణ కాంతితో మూడవ చక్రంలో, అంతరిక్షంలో, ప్రియమైన వాటిని ప్రకాశింపజేస్తాడు.
13.1.12
सहस्रशृङ्गो वृषभो जातवेदा घृताहुतः सोमपृष्ठः सुवीरः ।
मा मा हासीन् नाथितो नेत्त्वा जहानि गोपोषं च मे वीरपोषं च धेहि ॥ १३.१.१२ ॥
వేయి కొమ్ములు గలవాడు, వృషభుడు, జాతవేదుడు, నెయ్యితో ఆహుతి పొందినవాడు, వీపుపై సోమం కలవాడు, మంచి వీరులు కలవాడు. నన్ను ఎవరూ విడిచిపెట్టకుండా ఉండుగాక; ప్రార్థించే నేను నిన్ను విడువకుండా ఉందును; నాకు గోసంపదను, వీరుల పోషణను ప్రసాదించు.
13.1.13
रोहितो यज्ञस्य जनिता मुखं च रोहिताय वाचा श्रोत्रेण मनसा जुहोमि ।
रोहितं देवा यन्ति सुमनस्यमानाः स मा रोहैः सामित्यै रोहयतु ॥ १३.१.१३ ॥
రోహితుడు యజ్ఞానికి జనకుడు, ముఖము. రోహితునికై వాక్కుతో, శ్రవణముతో, మనస్సుతో నేను హోమం చేస్తాను. దేవతలు సంతోషమనస్కులై రోహితుని వద్దకు వెళ్తారు; అతడు నన్ను వృద్ధితో పెంచుగాక, సామి కొరకు.
13.1.14
रोहितो यज्ञं व्यदधाद्विश्वकर्मणे तस्मात्तेजांस्युप मेमान्यागुः ।
वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि ॥ १३.१.१४ ॥
రోహితుడు విశ్వకర్మ కొరకు యజ్ఞాన్ని స్థాపించాడు; అందుచేత ఈ తేజస్సులు నా వద్దకు వచ్చాయి. లోకపు నాభిని, ఉన్నత శిఖరంపై ఉన్నదాన్ని, నేను నీకు చెబుతాను.
13.1.15
आ त्वा रुरोह बृहत्युत पङ्क्तिरा ककुब्वर्चसा जातवेदः ।
आ त्वा रुरोहोष्णिहाक्षरो वषट्कार आ त्वा रुरोह रोहितो रेतसा सह ॥ १३.१.१५ ॥
బృహతి, పంక్తి ఛందస్సులు, కకుబ్ తేజస్సుతో, ఓ జాతవేదా, నీపై ఎక్కాయి. ఉష్ణిక్ అక్షరం నీపై ఎక్కింది; వషట్కారం నీపై ఎక్కింది; రోహితుడు రేతస్సుతో కలిసి నీపై ఎక్కాడు.
13.1.16
अयं वस्ते गर्भं पृथिव्या दिवं वस्तेऽयमन्तरिक्षम् ।
अयं ब्रध्नस्य विष्टपि स्वर्लोकान् व्यानशे ॥ १३.१.१६ ॥
ఇతడు పృథివి గర్భాన్ని కప్పుతాడు, ఇతడు ద్యులోకాన్ని కప్పుతాడు; ఇతడు అంతరిక్షాన్ని కప్పుతాడు. ఇతడు బ్రధ్నుని విస్తారంలో స్వర్లోకాలను చేరాడు.
13.1.17
वाचस्पते पृथिवी नः स्योना स्योना योनिस्तल्पा नः सुशेवा ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्यग्निरायुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१७ ॥
వాచస్పతీ, భూమి మాకు సుఖప్రదంగా ఉండుగాక; సుఖప్రదమైన యోని, శయ్య మాకు అత్యంత శుభకరంగా ఉండుగాక. ఇక్కడే ప్రాణం మా స్నేహంలో ఉండుగాక. పరమేష్ఠినీ, అగ్ని నిన్ను ఆయువుతో, తేజస్సుతో చుట్టూ ధరించుగాక.
13.1.18
वाचस्पत ऋतवः पञ्च ये नौ वैश्वकर्मणाः परि ये संबभूवुः ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् परि रोहित आयुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१८ ॥
వాచస్పతీ, విశ్వకర్మకు చెందిన ఐదు ఋతువులు మనిద్దరి చుట్టూ ఉద్భవించినవి; ఇక్కడే ప్రాణం మా స్నేహంలో ఉండుగాక. పరమేష్ఠినీ, రోహితుడు నిన్ను ఆయువుతో, తేజస్సుతో చుట్టూ ధరించుగాక.
13.1.19
वाचस्पते सौमनसं मनश्च गोष्ठे नो गा जनय योनिषु प्रजाः ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्यहमायुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१९ ॥
వాచస్పతీ, గోశాలలో మాకు సౌమనస్యాన్ని, మనస్సును ఇమ్ము; ఆవులను, గర్భాలలో సంతతిని జనింపజేయి. ఇక్కడే ప్రాణం మా స్నేహంలో ఉండుగాక. పరమేష్ఠినీ, నేను నిన్ను ఆయువుతో, తేజస్సుతో చుట్టూ ధరించెదను.
13.1.20
परि त्वा धात्सविता देवो अग्निर्वर्चसा मित्रावरुणावभि त्वा ।
सर्वा अरातीरवक्रामन्न् एहीदं राष्ट्रमकरः सुनृतावत् ॥ १३.१.२० ॥
సవిత దేవుడు, అగ్ని తేజస్సుతో నిన్ను చుట్టూ నిలిపారు; మిత్రావరుణులు నిన్ను చుట్టూ (ఉంచారు). శత్రువులన్నింటినీ దాటి రా; ఈ రాజ్యాన్ని సునృతతో సంపన్నం చెయ్యి.
13.1.21
यं त्वा पृषती रथे प्रष्टिर्वहति रोहित ।
शुभा यासि रिणन्न् अपः ॥ १३.१.२१ ॥
మచ్చల మేని పృషతి, ఎర్రని ప్రష్టి ఏ నిన్ను రథంలో మోస్తాయో, నీవు మెరుస్తూ జలాలను కదిలిస్తూ వెళ్తావు.
13.1.22
अनुव्रता रोहिणी रोहितस्य सूरिः सुवर्णा बृहती सुवर्चाः ।
तया वाजान् विश्वरूपां जयेम तया विश्वाः पृतना अभि ष्याम ॥ १३.१.२२ ॥
రోహితుని అనుసరించే రోహిణి, సూర్యునిలా బంగారు వర్ణం, విశాలమైనది, తేజోవంతమైనది; ఆమె ద్వారా విశ్వరూప బలాలను గెలుద్దాం, ఆమె ద్వారా సమస్త సేనలను జయిద్దాం.
13.1.23
इदं सदो रोहिणी रोहितस्यासौ पन्थाः पृषती येन याति ।
तां गन्धर्वाः कश्यपा उन् नयन्ति तां रक्षन्ति कवयोऽप्रमादम् ॥ १३.१.२३ ॥
ఇది రోహిణి, రోహితుని ఆసనం; పృషతి వెళ్ళే ఆ మార్గం ఇదే; ఆమెను గంధర్వులు, కశ్యపులు ఎత్తుకు తీసుకెళ్తారు, కవులు ఆమెను అప్రమత్తంగా కాపాడుతారు.
13.1.24
सूर्यस्याश्वा हरयः केतुमन्तः सदा वहन्त्यमृताः सुखं रथम् ।
घृतपावा रोहितो भ्राजमानो दिवं देवः पृषतीमा विवेश ॥ १३.१.२४ ॥
సూర్యుని అశ్వాలు, పసుపుపచ్చని, పతాకాలు కలవి, ఎల్లప్పుడూ అమృతంగా సుఖంగా రథాన్ని మోస్తాయి; ఘృతం త్రాగే రోహితుడు, ప్రకాశించే దేవుడు పృషతితో కూడి ద్యులోకంలో ప్రవేశించాడు.
13.1.25
यो रोहितो वृषभस्तिग्मशृङ्गः पर्यग्निं परि सूर्यं बभूव ।
यो विष्टभ्नाति पृथिवीं दिवं च तस्माद्देवा अधि सृष्टीः सृजन्ते ॥ १३.१.२५ ॥
రోహితుడనే ఎద్దు, పదునైన కొమ్ములున్నవాడు, అగ్ని చుట్టూ, సూర్యుని చుట్టూ ఉన్నాడు; భూమిని, ద్యులోకాన్ని ధరించేవాడు అతడే; అతని నుండి దేవతలు సృష్టులపై సృష్టులు చేస్తారు.
13.1.26
रोहितो दिवमारुहन् महतः पर्यर्णवात् ।
सर्वो रुरोह रोहितो रुहः ॥ १३.१.२६ ॥
రోహితుడు ద్యులోకానికి ఎక్కుతూ మహాసముద్రం నుండి పైకి లేచాడు; పూర్తి రోహితుడు ఎక్కాడు, ఆ ఆరోహణమే.
13.1.27
वि मिमीष्व पयस्वतीं घृताचीं देवानां धेनुरनपस्पृगेषा ।
इन्द्रः सोमं पिबतु क्षेमो अस्त्वग्निः प्र स्तौतु वि मृधो नुदस्व ॥ १३.१.२७ ॥
ఓ ధేనువా, పయస్వతీ ఘృతాచీగా విస్తరించు; దేవతల ఈ అనుపస్పృక్ ధేనువు నీవే. ఇంద్రుడు సోమాన్ని త్రాగుగాక, క్షేమం కలుగుగాక; అగ్ని స్తుతించుగాక, శత్రువులను తరిమివేయుగాక.
13.1.28
समिद्धो अग्निः समिधानो घृतवृद्धो घृताहुतः ।
अभीषाट्विश्वाषाडग्निः सपत्नान् हन्तु ये मम ॥ १३.१.२८ ॥
బాగా మండుతున్న అగ్ని, నెయ్యితో పెరిగి నెయ్యితో ఆహుతి పొందినవాడు; అన్నిటినీ జయించే అగ్ని, నాకు శత్రువులైనవారిని సంహరించుగాక.
13.1.29
हन्त्वेनान् प्र दहत्वरिर्यो नः पृतन्यति ।
क्रव्यादाग्निना वयं सपत्नान् प्र दहामसि ॥ १३.१.२९ ॥
వీరిని సంహరించుగాక, దహించుగాక; మనపై సైన్యంతో దాడి చేసే శత్రువు; మాంసాహారి శత్రువులను మనం అగ్నితో దహిస్తాము, శత్రువులను పూర్తిగా దహిస్తాము.
13.1.30
अवाचीनान् अव जहीन्द्र वज्रेण बाहुमान् ।
अधा सपत्नान् मामकान् अग्नेस्तेजोभिरादिषि ॥ १३.१.३० ॥
ఓ ఇంద్రా, బలబాహువైనవాడా, వజ్రంతో క్రిందికి తల వంచిన శత్రువులను కొట్టి పడగొట్టు; తరువాత అగ్ని తేజస్సులతో నా శత్రువులను నేను ప్రేరేపిస్తాను.
13.1.31
अग्ने सपत्नान् अधरान् पादयास्मद्व्यथया सजातमुत्पिपानं बृहस्पते ।
इन्द्राग्नी मित्रावरुणावधरे पद्यन्तामप्रतिमन्यूयमानाः ॥ १३.१.३१ ॥
ఓ అగ్నీ, శత్రువులను కిందకు పడగొట్టు, మా నుండి దూరం చేయి; ఓ బృహస్పతీ, బాధతో సహోదరుడిని, ఉబ్బినవాడిని పడగొట్టు. ఇంద్రాగ్నులు, మిత్రవరుణులు వీరిని క్రిందికి పడనిద్దురు, కోపం లేకుండా నిగ్రహింపబడినవారై.
13.1.32
उद्यंस्त्वं देव सूर्य सपत्नान् अव मे जहि ।
अवैनान् अश्मना जहि ते यन्त्वधमं तमः ॥ १३.१.३२ ॥
ఓ దేవా సూర్యా, ఉదయిస్తూ నా కోసం శత్రువులను పడగొట్టు; వీరిని రాయితో కొట్టు. వారు క్రింది చీకటిలోకి వెళ్లుగాక.
13.1.33
वत्सो विराजो वृषभो मतीनामा रुरोह शुक्रपृष्ठोऽन्तरिक्षम् ।
घृतेनार्कमभ्यर्चन्ति वत्सं ब्रह्म सन्तं ब्रह्मणा वर्धयन्ति ॥ १३.१.३३ ॥
విరాజ్ యొక్క దూడ, ఆలోచనల వృషభుడు, శుక్రపృష్ఠుడు అంతరిక్షంపై ఎక్కాడు. నెయ్యితో అర్కంతో వారు దూడను పూజిస్తారు; బ్రహ్మమై ఉన్న దానిని బ్రహ్మంతో వారు వర్ధిల్లజేస్తారు.
13.1.34
दिवं च रोह पृथिवीं च रोह राष्ट्रं च रोह द्रविणं च रोह ।
प्रजां च रोहामृतं च रोह रोहितेन तन्वं सं स्पृषस्व ॥ १३.१.३४ ॥
స్వర్గంపై ఎక్కు, భూమిపై ఎక్కు, రాజ్యంపై ఎక్కు, ధనంపై ఎక్కు; సంతానంపై ఎక్కు, అమృతంపై ఎక్కు. రోహితునితో నీ శరీరాన్ని కలుపుకో.
13.1.35
ये देवा राष्ट्रभृतोऽभितो यन्ति सूर्यम् ।
तैष्टे रोहितः सम्विदानो राष्ट्रं दधातु सुमनस्यमानः ॥ १३.१.३५ ॥
రాష్ట్రాన్ని భరించే ఏ దేవతలు సూర్యుని వైపు చుట్టూ వెళ్తారో, వారితో ఏకీభవించి, సంతోషమైన మనస్సుతో రోహితుడు నీకై రాజ్యాన్ని ధరించుగాక.
13.1.36
उत्त्वा यज्ञा ब्रह्मपूता वहन्त्यध्वगतो हरयस्त्वा वहन्ति ।
तिरः समुद्रमति रोचसेऽर्णवम् ॥ १३.१.३६ ॥
బ్రహ్మంచే పవిత్రమైన యజ్ఞాలు నిన్ను పైకి మోస్తాయి; మార్గంలో ప్రయాణించే హరులు నిన్ను మోస్తారు. నీవు సముద్రాన్ని అడ్డంగా దాటి, జలరాశిని దాటి ప్రకాశిస్తావు.
13.1.37
रोहिते द्यावापृथिवी अधि श्रिते वसुजिति गोजिति संधनाजिति ।
सहस्रं यस्य जनिमानि सप्त च वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि ॥ १३.१.३७ ॥
రోహితుని యందు ద్యావాపృథివి స్థిరంగా ఉన్నాయి—ధనాన్ని గెలిచేవాడు, గోవులను గెలిచేవాడు, సంపదలను కలిపి గెలిచేవాడు. ఎవనికి వేయి మరియు ఏడు జన్మలు ఉన్నాయో, అతనిని నీ నాభి అని, లోకపు నాభి అని, అతని బలంలో నేను చెబుతాను.
13.1.38
यशा यासि प्रदिशो दिशश्च यशाः पशूनामुत चर्षणीनाम् ।
यशाः पृथिव्या अदित्या उपस्थेऽहं भूयासं सवितेव चारुः ॥ १३.१.३८ ॥
నీవు కీర్తితో దిశలను, ఉపదిశలను వెళ్తావు; కీర్తితో పశువులలో, మనుషులలో; కీర్తితో భూమి, అదితి ఒడిలో. నేను సవితలా అందమైనవాడనవ్వాలి.
13.1.39
अमुत्र सन्न् इह वेत्थेतः संस्तानि पश्यसि ।
इतः पश्यन्ति रोचनं दिवि सूर्यं विपश्चितम् ॥ १३.१.३९ ॥
పరలోకంలో ఉంటూ నీవు ఇక్కడి కూడిన వస్తువులను తెలుసుకుంటావు, చూస్తావు. ఇక్కడినుండి వారు స్వర్గంలో ప్రకాశించే, సర్వదర్శి సూర్యుని చూస్తారు.
13.1.40
देवो देवान् मर्चयस्यन्तश्चरस्यर्णवे ।
समानमग्निमिन्धते तं विदुः कवयः परे ॥ १३.१.४० ॥
ఓ దేవా, నీవు దేవతలను గౌరవిస్తావు; సముద్రంలో సంచరిస్తావు. అదే అగ్నిని వారు రగిలిస్తారు; అతనిని శ్రేష్ఠ జ్ఞానులు తెలుసుకుంటారు.
13.1.41
अवः परेण पर एनावरेण पदा वत्सं बिब्रती गौरुदस्थात् ।
सा कद्रीची कं स्विदर्धं परागात्क्व स्वित्सूते नहि यूथे अस्मिन् ॥ १३.१.४१ ॥
కింద నుండి, పైనుండి, ఈ పాదంతో, దూడను మోసుకుంటూ ఆవు లేచింది. ఆమె ఈశాన్యం వైపు తిరిగింది; ఏ సగభాగంలో ఆమె దూరంగా వెళ్లింది? ఎక్కడ ఈనుతుంది? ఈ మందలో కాదు.
13.1.42
एकपदी द्विपदी सा चतुष्पद्यष्टापदी नवपदी बभूवुषी ।
सहस्राक्षरा भुवनस्य पङ्क्तिस्तस्याः समुद्रा अधि वि क्षरन्ति ॥ १३.१.४२ ॥
ఆమె ఏకపది, ద్విపది, చతుష్పది, అష్టపది, నవపదిగా అయింది; ఆమె లోకపు వెయ్యి అక్షరాల పంక్తి; ఆమెపై సముద్రాలు ప్రవహిస్తాయి.
13.1.43
आरोहन् द्याममृतः प्राव मे वचः ।
उत्त्वा यज्ञा ब्रह्मपूता वहन्त्यध्वगतो हरयस्त्वा वहन्ति ॥ १३.१.४३ ॥
స్వర్గానికి ఎక్కుతూ, ఓ అమృతుడా, నీవు నా వాక్కును కాపాడావు. బ్రహ్మ పవిత్రమైన యజ్ఞాలు నిన్ను పైకి మోస్తాయి; దారిలో వెళ్ళే హరి అశ్వాలు నిన్ను మోస్తాయి.
13.1.44
वेद तत्ते अमर्त्य यत्त आक्रमणं दिवि ।
यत्ते सधस्थं परमे व्योमन् ॥ १३.१.४४ ॥
అమర్త్యుడా, దివిలో నీ ఆరోహణమూ, పరమ వ్యోమంలో నీ సహ-నివాసమూ నీకు తెలుసు.
13.1.45
सूर्यो द्यां सूर्यः पृठिवीं सूर्य आपोऽति पश्यति ।
सूर्यो भूतस्यैकं चक्षुरा रुरोह दिवं महीम् ॥ १३.१.४५ ॥
సూర్యుడు ఆకాశాన్ని చూస్తాడు, సూర్యుడు భూమిని చూస్తాడు; సూర్యుడు జలాలనూ దాటి చూస్తాడు. సూర్యుడు జీవులకు ఒకే కన్ను; అతను మహా దివికి ఎక్కాడు.
13.1.46
उर्वीरासन् परिधयो वेदिर्भूमिरकल्पत ।
तत्रैतावग्नी आधत्त हिमं घ्रंसं च रोहितः ॥ १३.१.४६ ॥
విశాలమైన పరిధులు ఉన్నాయి; భూమి వేదిగా సిద్ధమైంది. అక్కడ రోహితుడు ఈ రెండు అగ్నులను — శీతాన్నీ తాపాన్నీ — స్థాపించాడు.
13.1.47
हिमं घ्रंसं चाधाय यूपान् कृत्वा पर्वतान् ।
वर्षाज्यावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.४७ ॥
శీతాన్నీ తాపాన్నీ స్థాపించి, పర్వతాలను యూపాలుగా చేసి, వర్షమూ ఆజ్యమూ అయిన ఈ రెండు అగ్నులు రోహితుని స్వర్గవేదుల చేత ఆరాధించబడతాయి.
13.1.48
स्वर्विदो रोहितस्य ब्रह्मणाग्निः समिध्यते ।
तस्माद्घ्रंसस्तस्माद्धिमस्तस्माद्यज्ञोऽजायत ॥ १३.१.४८ ॥
రోహితుని స్వర్గవేదుల బ్రహ్మంతో అగ్ని ప్రజ్వలిస్తాడు. దాని నుండి తాపం, దాని నుండి శీతం, దాని నుండి యజ్ఞం జన్మించింది.
13.1.49
ब्रह्मणाग्नी वावृधानौ ब्रह्मवृद्धौ ब्रह्माहुतौ ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.४९ ॥
బ్రహ్మంతో వృద్ధి చెందినవీ, బ్రహ్మంతో పెంచబడినవీ, బ్రహ్మంలో ఆహుతి అయినవీ, బ్రహ్మంతో ప్రజ్వలించినవీ అయిన ఈ రెండు అగ్నులు రోహితుని స్వర్గవేదుల చేత ఆరాధించబడతాయి.
13.1.50
सत्ये अन्यः समाहितोऽप्स्वन्यः समिध्यते ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.५० ॥
ఒకటి సత్యంలో స్థిరంగా ఉంది, మరొకటి జలాలలో వెలిగించబడుతుంది. బ్రహ్మముతో ప్రజ్వలింపజేయబడిన ఆ రెండు అగ్నులను స్వర్గాన్ని తెలిసిన రోహితుని అనుచరులు ఆరాధిస్తారు.
13.1.51
यं वातः परिशुम्भति यं वेन्द्रो ब्रह्मणस्पतिः ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.५१ ॥
దేనిని వాయువు అలంకరిస్తాడో, దేనిని ఇంద్రుడు మరియు బ్రహ్మణస్పతి అలంకరిస్తారో; బ్రహ్మముతో ప్రజ్వలింపజేయబడిన ఆ రెండు అగ్నులను స్వర్గాన్ని తెలిసిన రోహితుని అనుచరులు ఆరాధిస్తారు.
13.1.52
वेदिं भूमिं कल्पयित्वा दिवं कृत्वा दक्षिणाम् ।
घ्रंसं तदग्निं कृत्वा चकार विश्वमात्मन्वद्वर्षेणाज्येन रोहितः ॥ १३.१.५२ ॥
భూమిని యజ్ఞవేదిగా, ఆకాశాన్ని దక్షిణగా చేసి, ఆ ఉష్ణాన్ని అగ్నిగా చేసి, రోహితుడు వర్షంతోను నెయ్యితోను ప్రాణముగల సర్వాన్ని సృష్టించాడు.
13.1.53
वर्षमाज्यं घ्रंसो अग्निर्वेदिर्भूमिरकल्पत ।
तत्रैतान् पर्वतान् अग्निर्गीर्भिरूर्ध्वामकल्पयत् ॥ १३.१.५३ ॥
వర్షం నెయ్యిగా మారింది, ఉష్ణం అగ్నిగా మారింది, భూమి యజ్ఞవేదిగా మారింది. అక్కడ అగ్ని ఈ పర్వతాలను స్తోత్రాలతో ఎత్తుగా నిలిపాడు.
13.1.54
गीर्भिरूर्ध्वान् कल्पयित्वा रोहितो भूमिमब्रवीत् ।
त्वयीदं सर्वं जायतां यद्भूतं यच्च भाव्यम् ॥ १३.१.५४ ॥
స్తోత్రాలతో వీటిని ఎత్తుగా నిలిపిన తర్వాత, రోహితుడు భూమితో ఇలా అన్నాడు: 'నీలో ఇదంతా పుట్టుగాక—ఇప్పటికే జరిగినదీ, జరగబోయేదీ.'
13.1.55
स यज्ञः प्रथमो भूतो भव्यो अजायत ।
तस्माद्ध जज्ञ इदं सर्वं यत्किं चेदं विरोचते रोहितेन ऋषिणाभृतम् ॥ १३.१.५५ ॥
ఆ యజ్ఞం మొదట ఉద్భవించింది; భవిష్యత్తులో ఉండవలసినదిగా పుట్టింది. దాని నుండే ఇక్కడ ప్రకాశించేదంతా పుట్టింది—ఋషి రోహితునిచే ధరించబడింది.
13.1.56
यश्च गां पदा स्फुरति प्रत्यङ्सूर्यं च मेहति ।
तस्य वृश्चामि ते मूलं न छायां करवोऽपरम् ॥ १३.१.५६ ॥
ఎవడు ఆవును కాలితో తొక్కుతాడో, సూర్యుని వైపు తిరిగి మూత్రం పోస్తాడో, వాడి వేరును నేను నరుకుతాను; ఓ కరవులారా, వాడి నీడను మరొకటిగా చేయకండి.
13.1.57
यो माभिछायमत्येषि मां चाग्निं चान्तरा ।
तस्य वृश्चामि ते मूलं न छायां करवोऽपरम् ॥ १३.१.५७ ॥
నా నీడపై నుండి, నాకూ అగ్నికీ మధ్య నుండి దాటిపోయేవాడా, వాడి వేరును నేను నరుకుతాను; ఓ కరవులారా, వాడి నీడను మరొకటిగా చేయకండి.
13.1.58
यो अद्य देव सूर्य त्वां च मां चान्तरायति ।
दुष्वप्न्यं तस्मिं छमलं दुरितानि च मृज्महे ॥ १३.१.५८ ॥
ఓ దేవ సూర్యా, ఈ రోజు నిన్నూ నన్నూ మధ్య వచ్చేవాడిలో చెడు కలను, మలినాన్ని, పాపాలను మేము తుడిచివేస్తాము.
13.1.59
मा प्र गाम पथो वयं मा यज्ञादिन्द्र सोमिनः ।
मान्त स्थुर्नो अरातयः ॥ १३.१.५९ ॥
మేము మార్గాలనుండి తప్పిపోకుండా ఉందుము; ఓ ఇంద్రా, సోమం పిండే మేము యజ్ఞం నుండి తప్పిపోకుండా ఉందుము; మా శత్రువులు మా అంతం కాకుండా ఉండుగాక.
13.1.60
यो यज्ञस्य प्रसाधनस्तन्तुर्देवेष्वाततः ।
तमाहुतमशीमहि ॥ १३.१.६० ॥
యజ్ఞాన్ని సిద్ధింపజేసే దారం దేవతలలో విస్తరించబడినదో, ఆ ఆహుతిని మేము పొందుదుము.