ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 13.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.1.1
उदेहि वाजिन् यो अप्स्वन्तरिदं राष्ट्रं प्र विश सूनृतावत् ।
यो रोहितो विश्वमिदं जजान स त्वा राष्ट्राय सुभृतं बिभर्तु ॥ १३.१.१ ॥
ਵਾਜਿਨ, ਉੱਠ। ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ ਉਹ ਇਸ ਸੱਚੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ। ਜਿਸ ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਲੇ।
13.1.2
उद्वाज आ गन् यो अप्स्वन्तर्विश आ रोह त्वद्योनयो याः ।
सोमं दधानोऽप ओषधीर्गाश्चतुष्पदो द्विपद आ वेशयेह ॥ १३.१.२ ॥
ਵਾਜ ਉੱਪਰ ਆਵੇ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ। ਸੋਮ ਨੂੰ ਧਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ, ਓਸ਼ਧੀਆਂ, ਗਾਈਆਂ, ਚੌਪਾਏ ਅਤੇ ਦੋਪਾਏ ਇੱਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ।
13.1.3
यूयमुग्रा मरुतः पृश्निमातर इन्द्रेण युजा प्र मृणीत शत्रून् ।
आ वो रोहितः शृणवत्सुदानवस्त्रिषप्तासो मरुतः स्वादुसंमुदः ॥ १३.१.३ ॥
ਤੁਸੀਂ, ਉਗਰ ਮਰੁਤੋ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ-ਮਾਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰੋ। ਸੁਦਾਨੀ ਰੋਹਿਤ ਤੁਹਾਡੀ ਸੁਣੇ, ਮਿਠਾਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕੀ ਮਰੁਤੋ।
13.1.4
रुहो रुरोह रोहित आ रुरोह गर्भो जनीनां जनुषामुपस्थम् ।
ताभिः संरब्धमन्वविन्दन् षडुर्वीर्गातुं प्रपश्यन्न् इह राष्ट्रमाहाः ॥ १३.१.४ ॥
ਚੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਰੋਹਿਤ ਚੜ੍ਹਿਆ; ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਰਭ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਤੇਜਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਛੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭਿਆ; ਇੱਥੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਲਿਆ।
13.1.5
आ ते राष्ट्रमिह रोहितोऽहार्षीद्व्यास्थन् मृधो अभयं ते अभूत् ।
तस्मै ते द्यावापृथिवी रेवतीभिः कामं दुहातामिह शक्वरीभिः ॥ १३.१.५ ॥
ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੋਹਿਤ ਇੱਥੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਲੈ ਆਇਆ; ਵੈਰੀ ਖਿੰਡ ਗਏ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਭੈ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦਿਓਲੋਕ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਧਨਵਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਮਤੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਇੱਥੇ ਇੱਛਾ ਦੁਹਣ।
13.1.6
रोहितो द्यावापृथिवी जजान तत्र तन्तुं परमेष्ठी ततान ।
तत्र शिश्रियेऽज एकपादोऽदृंहद्द्यावापृथिवी बलेन ॥ १३.१.६ ॥
ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਉੱਥੇ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ ਨੇ ਧਾਗਾ ਫੈਲਾਇਆ। ਉੱਥੇ ਏਕਪਾਦ ਅਜ ਨੇ ਸ਼ਰਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕੀਤਾ।
13.1.7
रोहितो द्यावापृथिवी अदृंहत्तेन स्व स्तभितं तेन नाकः ।
तेनान्तरिक्षं विमिता रजांसि तेन देवा अमृतमन्वविन्दन् ॥ १३.१.७ ॥
ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਟਿਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਨਾਕ। ਉਸ ਨਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਅਤੇ ਲੋਕ ਮਾਪੇ ਗਏ; ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾਇਆ।
13.1.8
वि रोहितो अमृशद्विश्वरूपं समाकुर्वाणः प्ररुहो रुहश्च ।
दिवं रूढ्वा महता महिम्ना सं ते राष्ट्रमनक्तु पयसा घृतेन ॥ १३.१.८ ॥
ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਨੂੰ ਵਿਆਪਿਆ, ਉੱਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਵਧਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰਚਦਿਆਂ। ਦਿਊਲੋਕ ਤੱਕ ਵਧ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਘਿਓ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਕਰੇ।
13.1.9
यास्ते रुहः प्ररुहो यास्त आरुहो याभिरापृणासि दिवमन्तरिक्षम् ।
तासां ब्रह्मणा पयसा ववृधानो विशि राष्ट्रे जागृहि रोहितस्य ॥ १३.१.९ ॥
ਤੇਰੇ ਜੋ ਵਾਧੇ, ਅੰਕੁਰ, ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦਿਊਲੋਕ ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਭਰਦਾ ਹੈਂ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਵਧਦਿਆਂ, ਹੇ ਰੋਹਿਤ, ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਵਿੱਚ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿ।
13.1.10
यस्ते विशस्तपसः संबभूवुर्वत्सं गायत्रीमनु ता इहागुः ।
तास्त्वा विशन्तु मनसा शिवेन संमाता वत्सो अभ्येतु रोहितः ॥ १३.१.१० ॥
ਤੇਰੇ ਤਪ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ ਜੋ ਪਰਜਾਵਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਛੇ ਅਤੇ ਗਾਯਤਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਥੇ ਆਈਆਂ — ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ; ਮਾਤਾ ਸਮੇਤ ਵੱਛਾ ਰੋਹਿਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
13.1.11
ऊर्ध्वो रोहितो अधि नाके अस्थाद्विश्वा रूपाणि जनयन् युवा कविः ।
तिग्मेनाग्निर्ज्योतिषा वि भाति तृतीये चक्रे रजसि प्रियाणि ॥ १३.१.११ ॥
ਰੋਹਿਤ ਉੱਪਰ ਨਾਕ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ; ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ, ਜਵਾਨ ਅਤੇ ਕਵੀ। ਅਗਨੀ ਆਪਣੀ ਤਿੱਖੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਤੀਜੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ, ਪਿਆਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ।
13.1.12
सहस्रशृङ्गो वृषभो जातवेदा घृताहुतः सोमपृष्ठः सुवीरः ।
मा मा हासीन् नाथितो नेत्त्वा जहानि गोपोषं च मे वीरपोषं च धेहि ॥ १३.१.१२ ॥
ਹਜ਼ਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਜਾਤਵੇਦ, ਘਿਓ ਨਾਲ ਆਹੁਤ, ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਸੋਮ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੇ ਵੀਰਾਂ ਵਾਲਾ। ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨਾ ਛੱਡੇ, ਅਤੇ ਯਾਚਕ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਗੋਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵੀਰਪੋਸ਼ਣ ਦੇ।
13.1.13
रोहितो यज्ञस्य जनिता मुखं च रोहिताय वाचा श्रोत्रेण मनसा जुहोमि ।
रोहितं देवा यन्ति सुमनस्यमानाः स मा रोहैः सामित्यै रोहयतु ॥ १३.१.१३ ॥
ਰੋਹਿਤ ਯੱਗ ਦਾ ਜਨਮਦਾਤਾ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਹੈ। ਰੋਹਿਤ ਲਈ ਵਾਣੀ, ਸ੍ਰਵਣ ਅਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਹੂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ ਰੋਹਿਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਾਧੇ ਨਾਲ ਵਧਾਵੇ, ਸਾਮੀ ਲਈ।
13.1.14
रोहितो यज्ञं व्यदधाद्विश्वकर्मणे तस्मात्तेजांस्युप मेमान्यागुः ।
वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि ॥ १३.१.१४ ॥
ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਲਈ ਯੱਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ; ਇਸੇ ਲਈ ਇਹ ਤੇਜ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ। ਜਗਤ ਦੀ ਨਾਭੀ, ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਜੋ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
13.1.15
आ त्वा रुरोह बृहत्युत पङ्क्तिरा ककुब्वर्चसा जातवेदः ।
आ त्वा रुरोहोष्णिहाक्षरो वषट्कार आ त्वा रुरोह रोहितो रेतसा सह ॥ १३.१.१५ ॥
ਬ੍ਰਿਹਤੀ ਅਤੇ ਪੰਕਤੀ ਛੰਦ, ਕਕੁਭ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ। ਉਸ਼ਣਿਕ ਅੱਖਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ; ਵਸ਼ਟਕਾਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ; ਰੋਹਿਤ ਰੇਤਸ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
13.1.16
अयं वस्ते गर्भं पृथिव्या दिवं वस्तेऽयमन्तरिक्षम् ।
अयं ब्रध्नस्य विष्टपि स्वर्लोकान् व्यानशे ॥ १३.१.१६ ॥
ਇਹ (ਯਗਯ-ਪੁਰਖ) ਧਰਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦਿਓਲੋਕ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬ੍ਰਧ੍ਨ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ-ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ।
13.1.17
वाचस्पते पृथिवी नः स्योना स्योना योनिस्तल्पा नः सुशेवा ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्यग्निरायुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१७ ॥
ਹੇ ਵਾਚਸਪਤੀ, ਧਰਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋਵੇ; ਸੁਖਦਾਈ ਯੋਨੀ ਅਤੇ ਸੇਜ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਤਿ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਪ੍ਰਾਣ ਸਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ, ਅਗਨੀ ਤੈਨੂੰ ਆਯੂ ਅਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚੁਫੇਰਿਓਂ ਧਾਰਨ ਕਰੇ।
13.1.18
वाचस्पत ऋतवः पञ्च ये नौ वैश्वकर्मणाः परि ये संबभूवुः ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् परि रोहित आयुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१८ ॥
ਹੇ ਵਾਚਸਪਤੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਪੰਜ ਰੁੱਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਚੁਫੇਰੇ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ; (ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ) ਇੱਥੇ ਹੀ ਪ੍ਰਾਣ ਸਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ, ਰੋਹਿਤ ਤੈਨੂੰ ਆਯੂ ਅਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚੁਫੇਰਿਓਂ ਧਾਰਨ ਕਰੇ।
13.1.19
वाचस्पते सौमनसं मनश्च गोष्ठे नो गा जनय योनिषु प्रजाः ।
इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्यहमायुषा वर्चसा दधातु ॥ १३.१.१९ ॥
ਹੇ ਵਾਚਸਪਤੀ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਸੌਮਨਸਯ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇਹ; ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਪ੍ਰਾਣ ਸਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ। ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਯੂ ਅਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚੁਫੇਰਿਓਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
13.1.20
परि त्वा धात्सविता देवो अग्निर्वर्चसा मित्रावरुणावभि त्वा ।
सर्वा अरातीरवक्रामन्न् एहीदं राष्ट्रमकरः सुनृतावत् ॥ १३.१.२० ॥
ਸਵਿਤਾ ਦੇਵ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਚੁਫੇਰਿਓਂ ਥਾਪਿਆ ਹੈ; ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਚੁਫੇਰਿਓਂ (ਥਾਪਿਆ ਹੈ)। ਸਭ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲੰਘ ਕੇ ਆ; ਇਸ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਸੁਨ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰ।
13.1.21
यं त्वा पृषती रथे प्रष्टिर्वहति रोहित ।
शुभा यासि रिणन्न् अपः ॥ १३.१.२१ ॥
ਚਿਤਕਬਰੀ ਪ੍ਰਿਸ਼ਤੀ ਅਤੇ ਲਾਲ ਪ੍ਰਸ਼ਟਿ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਢੋਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ।
13.1.22
अनुव्रता रोहिणी रोहितस्य सूरिः सुवर्णा बृहती सुवर्चाः ।
तया वाजान् विश्वरूपां जयेम तया विश्वाः पृतना अभि ष्याम ॥ १३.१.२२ ॥
ਰੋਹਿਤ ਦੀ ਅਨੁਸਾਰੀ ਰੋਹਿਣੀ, ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਸੁਨਹਿਰੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਤੇਜੋਮਈ ਹੈ; ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਬਲ ਜਿੱਤੀਏ, ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਸਾਰੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈਏ।
13.1.23
इदं सदो रोहिणी रोहितस्यासौ पन्थाः पृषती येन याति ।
तां गन्धर्वाः कश्यपा उन् नयन्ति तां रक्षन्ति कवयोऽप्रमादम् ॥ १३.१.२३ ॥
ਇਹ ਰੋਹਿਣੀ ਤੇ ਰੋਹਿਤ ਦਾ ਆਸਣ ਹੈ; ਪ੍ਰਿਸ਼ਤੀ ਜਿਸ ਰਾਹ ਤੋਂ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਹ ਇਹੀ ਹੈ; ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
13.1.24
सूर्यस्याश्वा हरयः केतुमन्तः सदा वहन्त्यमृताः सुखं रथम् ।
घृतपावा रोहितो भ्राजमानो दिवं देवः पृषतीमा विवेश ॥ १३.१.२४ ॥
ਸੂਰਜ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਪੀਲੇ ਅਤੇ ਧੁਜਾਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਅਮਰ ਹੋ ਕੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਰਥ ਢੋਂਦੇ ਹਨ; ਘਿਓ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਰੋਹਿਤ, ਚਮਕਦਾ ਦੇਵ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਤੀ ਸਮੇਤ ਦਿਉਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
13.1.25
यो रोहितो वृषभस्तिग्मशृङ्गः पर्यग्निं परि सूर्यं बभूव ।
यो विष्टभ्नाति पृथिवीं दिवं च तस्माद्देवा अधि सृष्टीः सृजन्ते ॥ १३.१.२५ ॥
ਰੋਹਿਤ ਨਾਮ ਦਾ ਬਲਦ, ਤਿੱਖੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹੋਇਆ; ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਦਿਉਲੋਕ ਨੂੰ ਥੰਮਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਉੱਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਆਂ ਰਚਦੇ ਹਨ।
13.1.26
रोहितो दिवमारुहन् महतः पर्यर्णवात् ।
सर्वो रुरोह रोहितो रुहः ॥ १३.१.२६ ॥
ਰੋਹਿਤ ਦਿਉਲੋਕ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਮਹਾਸਾਗਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠਿਆ; ਸਾਰਾ ਰੋਹਿਤ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਉਹੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੈ।
13.1.27
वि मिमीष्व पयस्वतीं घृताचीं देवानां धेनुरनपस्पृगेषा ।
इन्द्रः सोमं पिबतु क्षेमो अस्त्वग्निः प्र स्तौतु वि मृधो नुदस्व ॥ १३.१.२७ ॥
ਹੇ ਧੇਨੂ, ਪਯਸ੍ਵਤੀ ਤੇ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਹੋ ਕੇ ਫੈਲ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇਹ ਅਨੁਪਸ੍ਪ੍ਰਿਕ੍ ਧੇਨੂ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ। ਇੰਦਰ ਸੋਮ ਪੀਵੇ, ਕਲਿਆਣ ਹੋਵੇ; ਅਗਨੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੇ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾਵੇ।
13.1.28
समिद्धो अग्निः समिधानो घृतवृद्धो घृताहुतः ।
अभीषाट्विश्वाषाडग्निः सपत्नान् हन्तु ये मम ॥ १३.१.२८ ॥
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਲਦਾ ਅਗਨੀ, ਘਿਓ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਅਤੇ ਘਿਓ ਨਾਲ ਆਹੁਤ ਹੋਇਆ; ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲਾ ਅਗਨੀ ਮੇਰੇ ਜੋ ਵੈਰੀ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ।
13.1.29
हन्त्वेनान् प्र दहत्वरिर्यो नः पृतन्यति ।
क्रव्यादाग्निना वयं सपत्नान् प्र दहामसि ॥ १३.१.२९ ॥
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਸਾੜੇ ਉਹ ਵੈਰੀ ਜੋ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮਾਸਖੋਰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਸਾੜਦੇ ਹਾਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜਦੇ ਹਾਂ।
13.1.30
अवाचीनान् अव जहीन्द्र वज्रेण बाहुमान् ।
अधा सपत्नान् मामकान् अग्नेस्तेजोभिरादिषि ॥ १३.१.३० ॥
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬਲਵਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਮੂੰਹ ਕੀਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਡੇਗ ਦੇ; ਫਿਰ ਅਗਨੀ ਦੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹਾਂ।
13.1.31
अग्ने सपत्नान् अधरान् पादयास्मद्व्यथया सजातमुत्पिपानं बृहस्पते ।
इन्द्राग्नी मित्रावरुणावधरे पद्यन्तामप्रतिमन्यूयमानाः ॥ १३.१.३१ ॥
ਹੇ ਅਗਨੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਡੇਗ, ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਸਜਾਤੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਡੇਗ। ਇੰਦਰਾਗਨੀ ਅਤੇ ਮਿੱਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਣ ਦੇਣ, ਬਿਨਾਂ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਸੰਜਮਿਤ ਹੋ ਕੇ।
13.1.32
उद्यंस्त्वं देव सूर्य सपत्नान् अव मे जहि ।
अवैनान् अश्मना जहि ते यन्त्वधमं तमः ॥ १३.१.३२ ॥
ਹੇ ਦੇਵ ਸੂਰਜ, ਉਦੈ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡੇਗ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਮਾਰ। ਉਹ ਹੇਠਲੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਣ।
13.1.33
वत्सो विराजो वृषभो मतीनामा रुरोह शुक्रपृष्ठोऽन्तरिक्षम् ।
घृतेनार्कमभ्यर्चन्ति वत्सं ब्रह्म सन्तं ब्रह्मणा वर्धयन्ति ॥ १३.१.३३ ॥
ਵਿਰਾਜ ਦਾ ਵੱਛਾ, ਮਤੀਆਂ ਦਾ ਬਲਦ, ਸ਼ੁਕ੍ਰਪ੍ਰਿਸ਼ਠ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਘਿਓ ਨਾਲ ਅਰਕ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਵੱਛੇ ਦੀ ਅਰਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।
13.1.34
दिवं च रोह पृथिवीं च रोह राष्ट्रं च रोह द्रविणं च रोह ।
प्रजां च रोहामृतं च रोह रोहितेन तन्वं सं स्पृषस्व ॥ १३.१.३४ ॥
ਸਵਰਗ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਰਾਸ਼ਟਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਧਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ; ਸੰਤਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ। ਰੋਹਿਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜੋੜ।
13.1.35
ये देवा राष्ट्रभृतोऽभितो यन्ति सूर्यम् ।
तैष्टे रोहितः सम्विदानो राष्ट्रं दधातु सुमनस्यमानः ॥ १३.१.३५ ॥
ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ ਰੋਹਿਤ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰੇ।
13.1.36
उत्त्वा यज्ञा ब्रह्मपूता वहन्त्यध्वगतो हरयस्त्वा वहन्ति ।
तिरः समुद्रमति रोचसेऽर्णवम् ॥ १३.१.३६ ॥
ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਯਗ੍ਯ ਤੈਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਰਾਹੀ ਹਰੀ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਢੋਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਆੜਾ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਜਲ-ਰਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਪਾਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।
13.1.37
रोहिते द्यावापृथिवी अधि श्रिते वसुजिति गोजिति संधनाजिति ।
सहस्रं यस्य जनिमानि सप्त च वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि ॥ १३.१.३७ ॥
ਰੋਹਿਤ ਵਿੱਚ ਦਿਆਵਾਪ੍ਰਿਥਵੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ—ਧਨ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਪਤੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ। ਜਿਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਸੱਤ ਜਨਮ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਤੇਰੀ ਨਾਭੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨਾਭੀ ਆਖਾਂਗਾ, ਉਸਦੇ ਬਲ ਵਿੱਚ।
13.1.38
यशा यासि प्रदिशो दिशश्च यशाः पशूनामुत चर्षणीनाम् ।
यशाः पृथिव्या अदित्या उपस्थेऽहं भूयासं सवितेव चारुः ॥ १३.१.३८ ॥
ਤੂੰ ਯਸ਼ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਪ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਯਸ਼ ਨਾਲ ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ; ਯਸ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ। ਮੈਂ ਸਵਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਹੋਵਾਂ।
13.1.39
अमुत्र सन्न् इह वेत्थेतः संस्तानि पश्यसि ।
इतः पश्यन्ति रोचनं दिवि सूर्यं विपश्चितम् ॥ १३.१.३९ ॥
ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਤੂੰ ਇੱਥੋਂ ਦੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਇੱਥੋਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਸਰਵਦਰਸ਼ੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
13.1.40
देवो देवान् मर्चयस्यन्तश्चरस्यर्णवे ।
समानमग्निमिन्धते तं विदुः कवयः परे ॥ १३.१.४० ॥
ਹੇ ਦੇਵ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਚਰਦਾ ਹੈਂ। ਉਸੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਉਹ ਬਾਲਦੇ ਹਨ; ਉਸਨੂੰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਕਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
13.1.41
अवः परेण पर एनावरेण पदा वत्सं बिब्रती गौरुदस्थात् ।
सा कद्रीची कं स्विदर्धं परागात्क्व स्वित्सूते नहि यूथे अस्मिन् ॥ १३.१.४१ ॥
ਹੇਠੋਂ ਅਤੇ ਉੱਪਰੋਂ, ਇਸ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕੀ ਗਾਂ ਉੱਠੀ। ਉਹ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੜੀ; ਕਿਸ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੂਰ ਗਈ? ਕਿੱਥੇ ਉਹ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਨਹੀਂ।
13.1.42
एकपदी द्विपदी सा चतुष्पद्यष्टापदी नवपदी बभूवुषी ।
सहस्राक्षरा भुवनस्य पङ्क्तिस्तस्याः समुद्रा अधि वि क्षरन्ति ॥ १३.१.४२ ॥
ਉਹ ਇੱਕਪਦੀ, ਦੋਪਦੀ, ਚਾਰਪਦੀ, ਅੱਠਪਦੀ, ਨੌਪਦੀ ਹੋ ਗਈ; ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੀ ਪੰਕਤੀ ਹੈ; ਉਸ ਉੱਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ।
13.1.43
आरोहन् द्याममृतः प्राव मे वचः ।
उत्त्वा यज्ञा ब्रह्मपूता वहन्त्यध्वगतो हरयस्त्वा वहन्ति ॥ १३.१.४३ ॥
ਸਵਰਗ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ, ਹੇ ਅਮ੍ਰਿਤ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਯੱਗ ਤੈਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਰਾਹ ਤੁਰਦੇ ਹਰੀ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਢੋਂਦੇ ਹਨ।
13.1.44
वेद तत्ते अमर्त्य यत्त आक्रमणं दिवि ।
यत्ते सधस्थं परमे व्योमन् ॥ १३.१.४४ ॥
ਹੇ ਅਮਰ, ਦਿਵ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਚੜ੍ਹਨਾ ਅਤੇ ਪਰਮ ਵਿਓਮ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਸਾਂਝਾ ਟਿਕਾਣਾ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
13.1.45
सूर्यो द्यां सूर्यः पृठिवीं सूर्य आपोऽति पश्यति ।
सूर्यो भूतस्यैकं चक्षुरा रुरोह दिवं महीम् ॥ १३.१.४५ ॥
ਸੂਰਜ ਦਿਵ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਧਰਤੀ ਨੂੰ; ਸੂਰਜ ਜਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਵੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਅੱਖ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਨ ਦਿਵ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
13.1.46
उर्वीरासन् परिधयो वेदिर्भूमिरकल्पत ।
तत्रैतावग्नी आधत्त हिमं घ्रंसं च रोहितः ॥ १३.१.४६ ॥
ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਰਿਧੀਆਂ ਸਨ; ਧਰਤੀ ਵੇਦੀ ਵਜੋਂ ਤਿਆਰ ਹੋਈ। ਉੱਥੇ ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਇਹ ਦੋ ਅਗਨੀਆਂ — ਸ਼ੀਤ ਅਤੇ ਤਾਪ — ਟਿਕਾਈਆਂ।
13.1.47
हिमं घ्रंसं चाधाय यूपान् कृत्वा पर्वतान् ।
वर्षाज्यावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.४७ ॥
ਸ਼ੀਤ ਅਤੇ ਤਾਪ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਪਰਬਤਾਂ ਨੂੰ ਯੂਪ ਬਣਾ ਕੇ, ਬਰਸਾਤ ਅਤੇ ਘਿਓ ਰੂਪ ਇਹ ਦੋ ਅਗਨੀਆਂ ਰੋਹਿਤ ਦੇ ਸਵਰਗ-ਗਿਆਤਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
13.1.48
स्वर्विदो रोहितस्य ब्रह्मणाग्निः समिध्यते ।
तस्माद्घ्रंसस्तस्माद्धिमस्तस्माद्यज्ञोऽजायत ॥ १३.१.४८ ॥
ਰੋਹਿਤ ਦੇ ਸਵਰਗ-ਗਿਆਤਾਵਾਂ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਅਗਨੀ ਬਲਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਤਾਪ, ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ੀਤ, ਉਸ ਤੋਂ ਯੱਗ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
13.1.49
ब्रह्मणाग्नी वावृधानौ ब्रह्मवृद्धौ ब्रह्माहुतौ ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.४९ ॥
ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਵਧੀਆਂ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਵਧਾਈਆਂ, ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਬਲਾਈਆਂ ਇਹ ਦੋ ਅਗਨੀਆਂ ਰੋਹਿਤ ਦੇ ਸਵਰਗ-ਗਿਆਤਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
13.1.50
सत्ये अन्यः समाहितोऽप्स्वन्यः समिध्यते ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.५० ॥
ਇੱਕ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬਲਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਬਾਲੇ ਗਏ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਗਨੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਰੋਹਿਤ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
13.1.51
यं वातः परिशुम्भति यं वेन्द्रो ब्रह्मणस्पतिः ।
ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥ १३.१.५१ ॥
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਯੂ ਸ਼ੋਭਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਬਾਲੇ ਗਏ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਅਗਨੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਰੋਹਿਤ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
13.1.52
वेदिं भूमिं कल्पयित्वा दिवं कृत्वा दक्षिणाम् ।
घ्रंसं तदग्निं कृत्वा चकार विश्वमात्मन्वद्वर्षेणाज्येन रोहितः ॥ १३.१.५२ ॥
ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਦੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਬਣਾ ਕੇ, ਉਸ ਤਪਸ਼ ਨੂੰ ਅਗਨੀ ਬਣਾ ਕੇ, ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣਵਾਨ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ।
13.1.53
वर्षमाज्यं घ्रंसो अग्निर्वेदिर्भूमिरकल्पत ।
तत्रैतान् पर्वतान् अग्निर्गीर्भिरूर्ध्वामकल्पयत् ॥ १३.१.५३ ॥
ਵਰਖਾ ਘਿਉ ਬਣੀ, ਤਪਸ਼ ਅਗਨੀ ਬਣੀ, ਧਰਤੀ ਵੇਦੀ ਬਣੀ। ਉੱਥੇ ਅਗਨੀ ਨੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਰਬਤਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ।
13.1.54
गीर्भिरूर्ध्वान् कल्पयित्वा रोहितो भूमिमब्रवीत् ।
त्वयीदं सर्वं जायतां यद्भूतं यच्च भाव्यम् ॥ १३.१.५४ ॥
ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕਰਕੇ ਰੋਹਿਤ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਜਨਮੇ—ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ।'
13.1.55
स यज्ञः प्रथमो भूतो भव्यो अजायत ।
तस्माद्ध जज्ञ इदं सर्वं यत्किं चेदं विरोचते रोहितेन ऋषिणाभृतम् ॥ १३.१.५५ ॥
ਉਹ ਯਜ ਪਹਿਲਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਯੋਗ ਬਣ ਕੇ ਜੰਮਿਆ। ਉਸੇ ਤੋਂ ਹੀ ਇੱਥੇ ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਭ ਜੰਮਿਆ—ਰਿਸ਼ੀ ਰੋਹਿਤ ਦੁਆਰਾ ਧਾਰਿਆ ਹੋਇਆ।
13.1.56
यश्च गां पदा स्फुरति प्रत्यङ्सूर्यं च मेहति ।
तस्य वृश्चामि ते मूलं न छायां करवोऽपरम् ॥ १३.१.५६ ॥
ਜੋ ਗਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਲਤਾੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਮੈਂ ਕੱਟਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਕਰਵੋ, ਉਸਦੀ ਛਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿਓ।
13.1.57
यो माभिछायमत्येषि मां चाग्निं चान्तरा ।
तस्य वृश्चामि ते मूलं न छायां करवोऽपरम् ॥ १३.१.५७ ॥
ਜੋ ਮੇਰੀ ਛਾਂ ਉੱਤੋਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਜੜ੍ਹ ਮੈਂ ਕੱਟਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਕਰਵੋ, ਉਸਦੀ ਛਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿਓ।
13.1.58
यो अद्य देव सूर्य त्वां च मां चान्तरायति ।
दुष्वप्न्यं तस्मिं छमलं दुरितानि च मृज्महे ॥ १३.१.५८ ॥
ਹੇ ਦੇਵ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਬੁਰੇ ਸੁਪਨੇ, ਮੈਲ ਅਤੇ ਪਾਪ ਅਸੀਂ ਪੂੰਝ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
13.1.59
मा प्र गाम पथो वयं मा यज्ञादिन्द्र सोमिनः ।
मान्त स्थुर्नो अरातयः ॥ १३.१.५९ ॥
ਅਸੀਂ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਨਾ ਭਟਕੀਏ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਅਸੀਂ ਯੱਗ ਤੋਂ ਨਾ ਭਟਕੀਏ; ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਸਾਡਾ ਅੰਤ ਨਾ ਬਣਨ।
13.1.60
यो यज्ञस्य प्रसाधनस्तन्तुर्देवेष्वाततः ।
तमाहुतमशीमहि ॥ १३.१.६० ॥
ਯੱਗ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜੋ ਧਾਗਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਆਹੁਤੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪਾਈਏ।