أثارفافيدا · سوكتا 13.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.3.2
य इमे द्यावापृथिवी जजान यो द्रापिं कृत्वा भुवनानि वस्ते ।
यस्मिन् क्षियन्ति प्रदिशः षडुर्वीर्याः पतङ्गो अनु विचाकशीति ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
यस्माद्वाता ऋतुथा पवन्ते यस्मात्समुद्रा अधि विक्षरन्ति ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.२ ॥
الذي خلق هاتين السماء والأرض، والذي تدثّر بالعوالم متخذًا منها رداءً، والذي تسكن فيه الجهات الست الواسعة، والذي يتبعه الطائر الشمس بالنظر. هذه جناية ذلك الإله الغاضب على من يؤذي البرهمي العارف بذلك. الذي بسببه تهب الرياح في فصولها، والذي منه تفيض البحار. هذه جناية ذلك الإله الغاضب على من يؤذي البرهمي العارف بذلك. أيها الروهيتا، فزعه وطارده، وأطلق الحبال على قاتل البرهمي.
13.3.3
यो मारयति प्राणयति यस्मात्प्राणन्ति भुवनानि विश्वा ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.३ ॥
الذي يميت ويحيي، والذي منه تتنفس جميع العوالم. هذه جناية ذلك الإله الغاضب على من يؤذي البرهمي العارف بذلك. أيها الروهيتا، فزعه وطارده، وأطلق الحبال على قاتل البرهمي.
13.3.4
यः प्राणेन द्यावापृथिवी तर्पयत्यपानेन समुद्रस्य जठरं यः पिपर्ति ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.४ ॥
الذي بالنَّفَس يُشبِع السماء والأرض، وبالنَّفَس الخارج يملأ بطن البحر — هذا جُرم ذلك الإله الغاضب على من يؤذي البراهمي العارف هكذا. يا روهيتا، زلزِله، أهلِكه؛ ألقِ عليه أغلال قاتل البراهمي.
13.3.5
यस्मिन् विराट्परमेष्ठी प्रजापतिरग्निर्वैश्वानरः सह पङ्क्त्या श्रितः ।
यः परस्य प्राणं परमस्य तेज आददे ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.५ ॥
الذي فيه يستقرّ فيراج والإله الأعلى براجاباتي ونار فايشفانارا مع وزن البانكتي؛ الذي يأخذ نَفَس الأعلى وبهاء الأسمى — هذا جُرم ذلك الإله الغاضب على من يؤذي البراهمي العارف هكذا. يا روهيتا، زلزِله، أهلِكه؛ ألقِ عليه أغلال قاتل البراهمي.
13.3.6
यस्मिन् षडुर्वीः पञ्च दिशो अधिश्रिताश्चतस्र आपो यज्ञस्य त्रयोऽक्षराः ।
यो अन्तरा रोदसी क्रुद्धश्चक्षुषैक्षत ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.६ ॥
فيه تستقر العوالم الستة الواسعة والجهات الخمس، والمياه الأربعة وحروف القربان الثلاثة، ومن نظر بعينه غاضبًا بين السماء والأرض — هذا هو ذنب ذلك الإله الغاضب: أنه يؤذي البراهمي الذي يعرف هكذا. يا روهيتا، زلزله، أفنِه تمامًا، أطلق الحبال على قاتل البراهمي.
13.3.7
यो अन्नादो अन्नपतिर्बभूव ब्रह्मणस्पतिरुत यः ।
भूतो भविष्यत्भुवनस्य यस्पतिः ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.७ ॥
الذي صار آكلًا للطعام ورب الطعام، وهو رب الكلمة المقدسة، رب العالم الماضي والمستقبل — هذا هو ذنب ذلك الإله الغاضب: أنه يؤذي البراهمي الذي يعرف هكذا. يا روهيتا، زلزله، أفنِه تمامًا، أطلق الحبال على قاتل البراهمي.
13.3.8
अहोरात्रैर्विमितं त्रिंशदङ्गं त्रयोदशं मासं यो निर्मिमीते ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.८ ॥
هذا ذنب ذلك الإله الغاضب الذي يقيس الشهر الثالث عشر، ذا الأعضاء الثلاثين، بالأيام والليالي، على من يؤذي البراهماني العارف هكذا. يا روهita، أرعِد، أهلِك تماماً؛ أطلق حبال مضطهد البراهمان.
13.3.9
कृस्णं नियानं हरयः सुपर्णा अपो वसाना दिवमुत्पतन्ति ।
त आववृत्रन्त्सदनादृतस्य ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.९ ॥
طريق مظلم: خيول صفراء ذات أجنحة جميلة، متدثرة بالمياه، تطير نحو السماء؛ وقد عادت من مقعد النظام الكوني. هذا ذنب ذلك الإله الغاضب، على من يؤذي البراهماني العارف هكذا. يا روهita، أرعِد، أهلِك تماماً؛ أطلق حبال مضطهد البراهمان.
13.3.10
यत्ते चन्द्रं कश्यप रोचनावद्यत्संहितं पुष्कलं चित्रभानु यस्मिन्त्सूर्या आर्पिताः सप्त साकम् ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.१० ॥
يا كشيapa، قمرك الذي يحمل النور، المجتمع الممتلئ، ذو الأشعة المتنوعة، الذي فيه سبعة شموس مثبتة معاً: هذا ذنب ذلك الإله الغاضب، على من يؤذي البراهماني العارف هكذا. يا روهita، أرعِد، أهلِك تماماً؛ أطلق حبال مضطهد البراهمان.
13.3.11
बृहदेनमनु वस्ते पुरस्ताद्रथंतरं प्रति गृह्णाति पश्चात् ।
ज्योतिर्वसाने सदमप्रमादम् ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.११ ॥
يكسوه البريهات من الأمام، ويتلقاه الراثانتارا بالمقابل من الخلف. متوشحاً بالنور، جالس في مقعد لا يخطئ. هذا هو ذنب ذلك الإله الغاضب الذي يؤذي البراهمي العارف هكذا. يا روهيتا، أرجفه، أهلكه؛ فك أغلال قاتل البراهمة!
13.3.12
बृहदन्यतः पक्ष आसीद्रथंतरमन्यतः सबले सध्रीची ।
यद्रोहितमजनयन्त देवाः ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.१२ ॥
كان البريهات جناحاً، والراثانتارا الجناح الآخر، يسيران معاً. حين أنشأ الآلهة الروهيتا. هذا هو ذنب ذلك الإله الغاضب الذي يؤذي البراهمي العارف هكذا. يا روهيتا، أرجفه، أهلكه؛ فك أغلال قاتل البراهمة!
13.3.13
स वरुणः सायमग्निर्भवति स मित्रो भवति प्रातरुद्यन् ।
स सविता भूत्वान्तरिक्षेण याति स इन्द्रो भूत्वा तपति मध्यतो दिवम् ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.१३ ॥
يصبح عند المساء أغني، وعند شروق الصباح يصبح ميترا. متحولاً إلى سافيتري يمضي عبر الفضاء؛ ومتحولاً إلى إندرا يحرق من وسط السماء. هذه هي جريمة ذلك الإله الغاضب على من يؤذي البراهمي العالم هكذا. أيها الروهيتا، زلزله، أهلكه تماماً، ألق الأغلال على قاتل البراهمي.
13.3.14
सहस्राह्ण्यं वियतावस्य पक्षौ हरेर्हंसस्य पततः स्वर्गम् ।
स देवान्त्सर्वान् उरस्युपदद्य संपश्यन् याति भुवनानि विश्वा ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.१४ ॥
جناحا ذلك البجعة الذهبية الطائرة نحو السماء يمتدان ألف يوم. حاملاً جميع الآلهة على صدره، يمضي ناظراً إلى جميع العوالم. هذه هي جريمة ذلك الإله الغاضب على من يؤذي البراهمي العالم هكذا. أيها الروهيتا، زلزله، أهلكه تماماً، ألق الأغلال على قاتل البراهمي.
13.3.15
अयं स देवो अप्स्वन्तः सहस्रमूलः परुशाको अत्त्रिः ।
य इदं विश्वं भुवनं जजान ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.१५ ॥
ذلك الإله داخل المياه، ذو ألف جذر، ذو أغصان عقدية، الآكل، الذي أنشأ هذا العالم كله. هذا هو إثم ذلك الإله الغاضب: من يؤذي البراهمن العارف هكذا. يا روهيتا، زلزله، أهلكه؛ أطلق الأغلال على مُحتقِر البراهمن.
13.3.16
शुक्रं वहन्ति हरयो रघुष्यदो देवं दिवि वर्चसा भ्राजमानम् ।
यस्योर्ध्वा दिवं तन्वस्तपन्त्यर्वाङ्सुवर्णैः पटरैर्वि भाति ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.१६ ॥
خيول بيض ذهبية سريعة الانزلاق تحمل الإله الذي يلمع في السماء بالبهاء. الذي تُسخِّن أشعته الصاعدة السماء، ويلمع نازلاً بأجنحة من ذهب. هذا هو إثم ذلك الإله الغاضب: من يؤذي البراهمن العارف هكذا. يا روهيتا، زلزله، أهلكه؛ أطلق الأغلال على مُحتقِر البراهمن.
13.3.17
येनादित्यान् हरितः सम्वहन्ति येन यज्ञेन बहवो यन्ति प्रजानन्तः ।
यदेकं ज्योतिर्बहुधा विभाति ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.१७ ॥
بالقربان الذي به تحمل الخيول الشقراء الآديتيا، وبه يمضي كثيرون عارفين الطريق، والنور الواحد الذي يتلألأ بأشكال شتى — هذا هو ذنب ذلك الإله الغاضب الذي يصيب البراهمي العارف هكذا. أيها الرُّوهِتا، أرعِده، أفنِه تماماً؛ ألقِ الأشراك على قاتل البراهمي.
13.3.18
सप्त युञ्जन्ति रथमेकचक्रमेको अश्वो वहति सप्तनामा ।
त्रिनाभि चक्रमजरमनर्वं यत्रेमा विश्वा भुवनाधि तस्थुः ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.१८ ॥
سبعة يقرنون عربة ذات عجلة واحدة؛ وفرس واحد ذو سبعة أسماء يحملها. عجلة ذات ثلاثة أكسية، لا تشيخ، لا تكلّ، عليها تستقر هذه العوالم كلها. هذا هو ذنب ذلك الإله الغاضب الذي يصيب البراهمي العارف هكذا. أيها الرُّوهِتا، أرعِده، أفنِه تماماً؛ ألقِ الأشراك على قاتل البراهمي.
13.3.19
अष्टधा युक्तो वहति वह्निरुग्रः पिता देवानां जनिता मतीनाम् ।
ऋतस्य तन्तुं मनसा मिमानः सर्वा दिशः पवते मातरिश्वा ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.१९ ॥
يُقرَن بثماني طرق، فيحمل النار الشديدة الحامل؛ وهو أبو الآلهة ومولّد الأفكار. يقيس بعقله خيط الرِّتا، فيهبّ مَاتَرِيشفان في جميع الجهات ويطهّر. هذا هو ذنب ذلك الإله الغضبان: من يؤذي البرهمي العارف هكذا. أيها الأحمر، ارجُفهم، أهلِكهم تمامًا، وأطلِق الأغلال على قاتل البراهمة!
13.3.20
सम्यञ्चं तन्तुं प्रदिशोऽनु सर्वा अन्तर्गायत्र्याममृतस्य गर्भे ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.२० ॥
الخيط المتلاقي عبر جميع الجهات الفرعية وضعه في رحم الخلود، داخل الغايتري. هذا هو ذنب ذلك الإله الغضبان: من يؤذي البرهمي العارف هكذا. أيها الأحمر، ارجُفهم، أهلِكهم تمامًا، وأطلِق الأغلال على قاتل البراهمة!
13.3.21
निम्रुचस्तिस्रो व्युषो ह तिस्रस्त्रीणि रजांसि दिवो अङ्ग तिस्रः ।
विद्मा ते अग्ने त्रेधा जनित्रं त्रेधा देवानां जनिमानि विद्म ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.२१ ॥
ثلاثة نيمروتشا، وثلاث فجرات، وثلاثة عوالم متنفسة في السماء؛ أيها الصديق، ثلاثة. أيها النار أغني، نعرف ميلادك الثلاثي، ونعرف ميلاد الآلهة الثلاثي. هذا هو ذنب ذلك الإله الغاضب الذي يؤذي البراهمي العارف هكذا. يا روهيتا، زلزله، وتقدّم وأهلكه؛ ألقِ الحبال على مبغض البراهمن.
13.3.22
वि य और्णोत्पृथिवीं जायमान आ समुद्रमदधातन्तरिक्षे ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.२२ ॥
الذي، عند ولادته، بسط الأرض ووضع المحيط في الفضاء؛ هذا هو ذنب ذلك الإله الغاضب الذي يؤذي البراهمي العارف هكذا. يا روهيتا، زلزله، وتقدّم وأهلكه؛ ألقِ الحبال على مبغض البراهمن.
13.3.23
त्वमग्ने क्रतुभिः केतुभिर्हितोऽर्कः समिद्ध उदरोचथा दिवि ।
किमभ्यार्चन् मरुतः पृश्निमातरो यद्रोहितमजनयन्त देवाः ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.२३ ॥
يا أغني، أنت المُقام بقواك وعلاماتك، المتّقد المتلألئ، أشرقتَ في السماء. المارُوتُ الذين أمّهم بريشني، ماذا عبدوا حين أنجب الآلهةُ الأحمرَ؟ هذا ذنب ذلك الإله الغاضب على من يؤذي البراهمي العالم هكذا. أيها الأحمر، زلزِل، أهلِك تماماً، ألقِ الأغلال على قاتل البراهمي.
13.3.24
य आत्मदा बलदा यस्य विश्व उपासते प्रशिषं यस्य देवाः ।
योऽस्येशे द्विपदो यश्चतुष्पदः ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.२४ ॥
الذي يهب النفس، الذي يهب القوة، الذي تعبده جميع الآلهة، الذي تطيع الآلهةُ أمرَه، الذي هو سيد ذوات القدمين وذوات الأربع. هذا ذنب ذلك الإله الغاضب على من يؤذي البراهمي العالم هكذا. أيها الأحمر، زلزِل، أهلِك تماماً، ألقِ الأغلال على قاتل البراهمي.
13.3.25
एकपाद्द्विपदो भूयो वि चक्रमे द्विपात्त्रिपादमभ्येति पश्चात् ।
चतुष्पाच्चक्रे द्विपदामभिस्वरे संपश्यन् पङ्क्तिमुपतिष्ठमानः ।
तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतदागो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
उद्वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥ १३.३.२५ ॥
يتحرك ذو القدم الواحدة من جديد بين ذوات القدمين؛ ويتبع ذو القدمين ذا الثلاث الأقدام من الخلف. صنع ذو الأقدام الأربعة ذوات القدمين نحو صياحهم، وهو ينظر إلى الصف ويقف قريبًا. هذا هو ذنب ذلك الإله الغاضب الذي يؤذي البراهمي العارف هكذا. أيها الروهيتا، أرعِده وأهلكه تمامًا؛ وفُكَّ عنه أغلال مؤذي البراهمي.
13.3.26
कृष्णायाः पुत्रो अर्जुनो रात्र्या वत्सोऽजायत ।
स ह द्यामधि रोहति रुहो रुरोह रोहितः ॥ १३.३.२६ ॥
وُلِد أرجونا، ابن السوداء، عجلُ الليل. إنه حقًّا يصعد فوق السماء؛ وقد ارتفع روهيتا الصاعد، الأحمر، في العلاء.