அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 2.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.5.1
इन्द्र जुषस्व प्र वहा याहि शूर हरिभ्याम् ।
पिबा सुतस्य मतेरिह मधोश्चकानश्चारुर्मदाय ॥ २.५.१ ॥
இந்திரா, மகிழ்ந்திரு; வீரனே, உன் இரு பழுப்புக் குதிரைகளுடன் முன்வா. இங்கே பிழியப்பட்ட சோமத்தையும் இனிய பானத்தையும் பருகு; மகிழ்ச்சிக்காக ஆவலோடு அழகாக இருக்கிறாய்.
2.5.2
इन्द्र जठरं नव्यो न पृणस्व मधोर्दिवो न ।
अस्य सुतस्य स्वर्णोप त्वा मदाः सुवाचो अगुः ॥ २.५.२ ॥
இந்திரா, புதிய சோமத்தைப் போல் வயிற்றை நிரப்பு; வானிலிருந்து வந்த தேன் போல். இந்தப் பிழிந்த சோமத்தால் பொன்போல் ஒளிரும் மகிழ்ச்சிகள் உன்னிடம் வந்தன; இனிய சொல்லான மகிழ்வுகள் வந்தடைந்தன.
2.5.3
इन्द्रस्तुराषाण्मित्रो वृत्रं यो जघान यतीर्न ।
बिभेद वलं भृगुर्न ससहे शत्रून् मदे सोमस्य ॥ २.५.३ ॥
இந்திரன், விரைவான வெற்றியாளன், நண்பன்; விருத்திரனைக் கொன்றவன், ஓடும் நீர்களைப் போல். அவன் வலத்தைப் பிளந்தான், பிருகுவைப் போல்; சோமத்தின் மகிழ்ச்சியில் எதிரிகளை வென்றான்.
2.5.4
आ त्वा विशन्तु सुतास इन्द्र पृणस्व कुक्षी विड्ढि शक्र धियेह्या नः ।
श्रुधी हवं गिरो मे जुषस्वेन्द्र स्वयुग्भिर्मत्स्वेह महे रणाय ॥ २.५.४ ॥
சோமங்கள் உன்னுள் நுழையட்டும்; இந்திரா, இரு வயிறுகளையும் நிரப்பு. ஷக்ரா, அறிவால் இங்கு வா, எங்களிடம் வா. என் அழைப்பைக் கேள், என் பாடல்களில் மகிழ்ந்திரு; இந்திரா, உன் சொந்த இணைக் குதிரைகளுடன் பெரும் மகிழ்ச்சிக்காக இங்கு களி.
2.5.5
इन्द्रस्य नु प्र वोचं वीर्याणि यानि चकार प्रथमानि वज्री ।
अहन्न् अहिमनु अपस्ततर्द प्र वक्षणा अभिनत्पर्वतानाम् ॥ २.५.५ ॥
இப்போது இந்திரனின் வீரச் செயல்களை நான் எடுத்துரைப்பேன்; வஜ்ரதாரி முதலில் செய்தவற்றை. அவன் அகியைக் கொன்றான், பின்னர் நீர்களை விடுவித்தான்; மலைகளைப் பிளந்து நதிகளை ஓடச்செய்தான்.
2.5.6
अहन्न् अहिं पर्वते शिश्रियाणं त्वष्टास्मै वज्रं स्वर्यं ततक्ष ।
वाश्रा इव धेनवः स्यन्दमाना अञ्जः समुद्रमव जग्मुरापः ॥ २.५.६ ॥
மலையின் மீது சுருண்டு கிடந்த அகியை அவன் அடித்தான். த்வஷ்டா அவனுக்காக ஒளிரும் வஜ்ரத்தை வடித்தான். கன்றுகளை அழைக்கும் பசுக்களைப் போல ஓடிய நீர்கள் நேராகக் கடலை நோக்கிச் சென்றன.
2.5.7
वृषायमाणो अवृणीत सोमं त्रिकद्रुकेषु अपिबत्सुतस्य ।
आ सायकं मघवादत्त वज्रमहन्न् एनं प्रथमजामहीनाम् ॥ २.५.७ ॥
காளை போல் களித்து அவன் சோமத்தைத் தேர்ந்தான்; பிழிந்த சோமத்தை த்ரிகத்ருகங்களில் பருகினான். வளமையுள்ள மகவான் அம்பையும் வஜ்ரத்தையும் ஏந்தி, பாம்புகளுக்குள் முதலில் பிறந்தவனை வதைத்தான்.