Atharvaveda · Sūkta 20.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.107.1
समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः ।
समुद्रायेव सिन्धवः ॥ २०.१०७.१ ॥
Ante su ira todos los pueblos y todas las tribus se inclinaron, como los ríos ante el océano.
20.107.2
ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत् ।
इन्द्रश्चर्मेव रोदसी ॥ २०.१०७.२ ॥
Brilla aquella fuerza suya cuando Indra enrolló ambos mundos como una piel.
20.107.3
वि चिद्वृत्रस्य दोधतो वज्रेण शतपर्वणा ।
शिरो बिभेद्वृष्णिना ॥ २०.१०७.३ ॥
Indra partió la cabeza de Vṛtra, el que obstruía, con el rayo de cien nudos, con el arma poderosa.
20.107.4
तदिदास भुवनेषु ज्येष्ठं यतो जज्ञ उग्रस्त्वेषनृम्णः ।
सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्रून् अनु यदेनं मदन्ति विश्व ऊमाः ॥ २०.१०७.४ ॥
Aquello fue lo primero entre los mundos, de donde nació el feroz de fuerza resplandeciente; al nacer, destruye de inmediato a sus enemigos, cuando todos sus auxiliares se regocijan con él.
20.107.5
वावृधानः शवसा भूर्योजाः शत्रुर्दासाय भियसं दधाति ।
अव्यनच्च व्यनच्च सस्नि सं ते नवन्त प्रभृता मदेषु ॥ २०.१०७.५ ॥
Creciendo con poder, de gran vigor, pone el miedo en el dasa enemigo; los abiertos y los cerrados por igual — oh fuerte, las ofrendas traídas a ti en la embriaguez se inclinan.
20.107.6
त्वे क्रतुमपि पृञ्चन्ति भूरि द्विर्यदेते त्रिर्भवन्त्यूमाः ।
स्वादोः स्वादीयः स्वादुना सृजा समदः सु मधु मधुनाभि योधीः ॥ २०.१०७.६ ॥
En ti infunden gran resolución, cuando estos auxiliares se vuelven dobles y triples. Derrama lo más dulce que lo dulce con dulzura; oh dador de gozo, combate con miel mezclada con miel.
20.107.7
यदि चिन् नु त्वा धना जयन्तं रणेरणे अनुमदन्ति विप्राः ।
ओजीयः शुष्मिन्त्स्थिरमा तनुष्व मा त्वा दभन् दुरेवासः कशोकाः ॥ २०.१०७.७ ॥
Si los sabios, regocijándose en cada batalla, te alaban al conquistar la riqueza, entonces, oh el más poderoso poseedor de vigor, extiéndete firmemente; que los enemigos de morada malvada y burlones no te dañen.
20.107.8
त्वया वयं शाशद्महे रणेषु प्रपश्यन्तो युधेन्यानि भूरि ।
चोदयामि त आयुधा वचोभिः सं ते शिशामि ब्रह्मणा वयांसि ॥ २०.१०७.८ ॥
Por ti vencemos en las batallas, mirando hacia el abundante botín; con palabras incito tus armas, y con la fórmula sagrada afilo para ti tus fuerzas.
20.107.9
नि तद्दधिषेऽवरे परे च यस्मिन्न् आविथावसा दुरोणे ।
आ स्थापयत मातरं जिगत्नुमत इन्वत कर्वराणि भूरि ॥ २०.१०७.९ ॥
Abajo y arriba estableces ese tesoro en el que, con ayuda protectora, habitas en la casa; establece a la madre, establece al vencedor, luego impulsa las muchas obras.
20.107.10
स्तुष्व वर्ष्मन् पुरुवर्त्मानं समृभ्वाणमिनतममाप्तमाप्त्यानाम् ।
आ दर्शति शवसा भूर्योजाः प्र सक्षति प्रतिमानं पृथिव्याः ॥ २०.१०७.१० ॥
Alaba en lo alto al de muchos caminos, al diestro, el más poderoso, alcanzado entre los que alcanzan; aparece con fuerza, de vigor abundante, vence, la medida de la tierra.
20.107.11
इमा ब्रह्म बृहद्दिवः कृणवदिन्द्राय शूषमग्नियः स्वर्षाः ।
महो गोत्रस्य क्षयति स्वराजा तुरश्चिद्विश्वमर्णवत्तपस्वान् ॥ २०.१०७.११ ॥
Que estas fórmulas sagradas de Bṛhaddivā hagan fuerza para Indra; encendido por el fuego, buscador del sol, habita en el gran linaje, autogobernado, veloz, ardiente, envolviendo todo como un océano.
20.107.12
एवा महान् बृहद्दिवो अथर्वावोचत्स्वां तन्वमिन्द्रमेव ।
स्वसारौ मातरिभ्वरी अरिप्रे हिन्वन्ति चैने शवसा वर्धयन्ति च ॥ २०.१०७.१२ ॥
Así habló el gran Bṛhaddivā Atharvā sobre Indra, que posee su propia forma. Las dos hermanas, veloces como Mātariśvan e inmaculadas, los impulsan y los hacen crecer con fuerza.
20.107.13
चित्रं देवानां केतुरनीकं ज्योतिष्मान् प्रदिशः सूर्य उद्यन् ।
दिवाकरोऽति द्युम्नैस्तमांसि विश्वातारीद्दुरितानि शुक्रः ॥ २०.१०७.१३ ॥
El estandarte maravilloso y el rostro resplandeciente de los dioses, el Sol luminoso que se alza sobre las regiones. El hacedor del día, con su brillo atravesó todas las tinieblas y males, el Sol resplandeciente.
20.107.14
चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः ।
आप्राद्द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च ॥ २०.१०७.१४ ॥
Se ha alzado el rostro maravilloso de los dioses; es el ojo de Mitra, Varuṇa y Agni. Llenó el cielo, la tierra y la atmósfera; el Sol es el alma de lo que se mueve y de lo que está quieto.
20.107.15
सूर्यो देवीमुषसं रोचमानां मर्यो न योषामभ्येति पश्चात् ।
यत्रा नरो देवयन्तो युगानि वितन्वते प्रति भद्राय भद्रम् ॥ २०.१०७.१५ ॥
El Sol sigue por detrás a la diosa Aurora resplandeciente, como un hombre a una mujer. Allí donde los hombres que desean a los dioses extienden sus yugos, hacia la buena fortuna, hacia el bien.