അഥർവവേദം · സൂക്തം 20.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.107.1
समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः ।
समुद्रायेव सिन्धवः ॥ २०.१०७.१ ॥
ഇവന്റെ കോപത്തിന് മുന്നിൽ എല്ലാ ജനങ്ങളും എല്ലാ ഗോത്രങ്ങളും കുനിഞ്ഞു, നദികൾ സമുദ്രത്തിന് കുനിയുന്നതുപോലെ.
20.107.2
ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत् ।
इन्द्रश्चर्मेव रोदसी ॥ २०.१०७.२ ॥
അവന്റെ ആ ശക്തി പ്രകാശിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രൻ ഇരു ലോകങ്ങളെയും തോൽപോലെ ചുരുട്ടിയപ്പോൾ.
20.107.3
वि चिद्वृत्रस्य दोधतो वज्रेण शतपर्वणा ।
शिरो बिभेद्वृष्णिना ॥ २०.१०७.३ ॥
തടഞ്ഞുനിർത്തിയ വൃത്രന്റെ തല നൂറു സന്ധികളുള്ള വജ്രംകൊണ്ട് ഇന്ദ്രൻ പിളർന്നു, ശക്തനായ ആയുധത്താൽ.
20.107.4
तदिदास भुवनेषु ज्येष्ठं यतो जज्ञ उग्रस्त्वेषनृम्णः ।
सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्रून् अनु यदेनं मदन्ति विश्व ऊमाः ॥ २०.१०७.४ ॥
ലോകങ്ങളിൽ അതുതന്നെ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം; അവിടെനിന്നാണ് ഉഗ്രനും തേജോബലനുമായവൻ ജനിച്ചത്. ജനിച്ച ഉടനെ അവൻ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നു; എല്ലാ സഹായികളും അവനോടൊപ്പം ആഹ്ലാദിക്കുന്നു.
20.107.5
वावृधानः शवसा भूर्योजाः शत्रुर्दासाय भियसं दधाति ।
अव्यनच्च व्यनच्च सस्नि सं ते नवन्त प्रभृता मदेषु ॥ २०.१०७.५ ॥
ബലത്താൽ വളരുന്ന, അപാരമായ ഓജസ്സുള്ളവൻ, ശത്രുവായ ദാസന് ഭയം നൽകുന്നു. തുറന്നവയും മൂടിയവയും (എല്ലാം) — ശക്തനേ, മദത്തിൽ നിനക്കായി കൊണ്ടുവന്ന കാണിക്കകൾ നമിക്കുന്നു.
20.107.6
त्वे क्रतुमपि पृञ्चन्ति भूरि द्विर्यदेते त्रिर्भवन्त्यूमाः ।
स्वादोः स्वादीयः स्वादुना सृजा समदः सु मधु मधुनाभि योधीः ॥ २०.१०७.६ ॥
നിന്നിൽ വലിയ സങ്കല്പത്തെ (ശക്തിയെ) നിറയ്ക്കുന്നു, ഈ സഹായികൾ രണ്ടു തവണയും മൂന്നു തവണയും ആകുമ്പോൾ. മധുരത്തിലും മധുരമായതിനെ, മധുരത്തോടൊപ്പം ഒഴുക്കൂ; ആനന്ദം നൽകുന്നവനേ, തേൻ തേനോടു ചേർത്ത് (ശത്രുവിനെതിരെ) പോരാടൂ.
20.107.7
यदि चिन् नु त्वा धना जयन्तं रणेरणे अनुमदन्ति विप्राः ।
ओजीयः शुष्मिन्त्स्थिरमा तनुष्व मा त्वा दभन् दुरेवासः कशोकाः ॥ २०.१०७.७ ॥
യുദ്ധങ്ങളിലും സമ്പത്തിന്റെ വിജയത്തിലും നിന്നെ ജ്ഞാനികൾ ഓരോ യുദ്ധത്തിലും സന്തോഷത്തോടെ സ്തുതിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ശൗര്യവാനേ, ഉറപ്പോടെ നിന്നെത്തന്നെ വിസ്തൃതമാക്കുക; ദുർവാസികളായ പരിഹാസക്കാരായ ശത്രുക്കൾ നിന്നെ ഹനിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
20.107.8
त्वया वयं शाशद्महे रणेषु प्रपश्यन्तो युधेन्यानि भूरि ।
चोदयामि त आयुधा वचोभिः सं ते शिशामि ब्रह्मणा वयांसि ॥ २०.१०७.८ ॥
നിന്നാൽ ഞങ്ങൾ യുദ്ധങ്ങളിൽ ജയിക്കുന്നു, ധാരാളം യുദ്ധനേട്ടങ്ങൾ കാണുന്നവരായി; വാക്കുകളാൽ നിന്റെ ആയുധങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നു, ബ്രഹ്മത്താൽ (മന്ത്രത്താൽ) നിന്റെ ശക്തികളെ മൂർച്ചകൂട്ടുന്നു.
20.107.9
नि तद्दधिषेऽवरे परे च यस्मिन्न् आविथावसा दुरोणे ।
आ स्थापयत मातरं जिगत्नुमत इन्वत कर्वराणि भूरि ॥ २०.१०७.९ ॥
താഴെയും മുകളിലും ആ (നിധി)യെ നീ സ്ഥാപിക്കുന്നു; അതിൽ സംരക്ഷണ-സഹായത്തോടെ വീട്ടിൽ നീ വസിക്കുന്നു; മാതാവിനെ സ്ഥാപിക്കുക, ജേതാവിനെ സ്ഥാപിക്കുക, പിന്നെ പല കർമങ്ങളെയും പ്രേരിപ്പിക്കുക.
20.107.10
स्तुष्व वर्ष्मन् पुरुवर्त्मानं समृभ्वाणमिनतममाप्तमाप्त्यानाम् ।
आ दर्शति शवसा भूर्योजाः प्र सक्षति प्रतिमानं पृथिव्याः ॥ २०.१०७.१० ॥
ഉന്നതസ്ഥാനത്ത് പല വഴികളുള്ള, സമർത്ഥനായ, അത്യന്തം ശക്തനായ, നേടുന്നവരിൽ നേടിയ (ഇന്ദ്രനെ) സ്തുതിക്കുക; അപാര ഓജസ്സുള്ളവൻ ബലത്താൽ പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു, ഭൂമിയുടെ അളവുകോലായി ജയിക്കുന്നു.
20.107.11
इमा ब्रह्म बृहद्दिवः कृणवदिन्द्राय शूषमग्नियः स्वर्षाः ।
महो गोत्रस्य क्षयति स्वराजा तुरश्चिद्विश्वमर्णवत्तपस्वान् ॥ २०.१०७.११ ॥
ബൃഹദ്ദിവന്റെ ഈ ബ്രഹ്മമന്ത്രങ്ങൾ ഇന്ദ്രന് ബലം നൽകട്ടെ; അഗ്നിയാൽ ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെട്ടവൻ, സൂര്യാന്വേഷി, അവൻ മഹത്തായ ഗോത്രത്തിൽ വസിക്കുന്നു, സ്വരാജ്യമുള്ളവൻ, വേഗമുള്ളവൻ, തപസ്വി, സമുദ്രംപോലെ എല്ലാത്തിനെയും ചുറ്റുന്നു.
20.107.12
एवा महान् बृहद्दिवो अथर्वावोचत्स्वां तन्वमिन्द्रमेव ।
स्वसारौ मातरिभ्वरी अरिप्रे हिन्वन्ति चैने शवसा वर्धयन्ति च ॥ २०.१०७.१२ ॥
ഇങ്ങനെ മഹാനായ ബൃഹദ്ദിവാ അഥർവൻ തന്റെ സ്വന്തം ശരീരമുള്ള ഇന്ദ്രനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. മാതരിശ്വാവിനെപ്പോലെ വേഗമുള്ള, കളങ്കമില്ലാത്ത രണ്ടു സഹോദരിമാർ ഇവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ബലംകൊണ്ടു വളർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
20.107.13
चित्रं देवानां केतुरनीकं ज्योतिष्मान् प्रदिशः सूर्य उद्यन् ।
दिवाकरोऽति द्युम्नैस्तमांसि विश्वातारीद्दुरितानि शुक्रः ॥ २०.१०७.१३ ॥
ദേവന്മാരുടെ അത്ഭുത കൊടിയും തിളങ്ങുന്ന മുഖവും; ദിക്കുകളിൽ ഉദിക്കുന്ന പ്രകാശമുള്ള സൂര്യൻ. പകൽ സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, തന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ട് എല്ലാ ഇരുട്ടുകളെയും ദുരിതങ്ങളെയും കടന്നു, ആ ശുദ്ധ സൂര്യൻ.
20.107.14
चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः ।
आप्राद्द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च ॥ २०.१०७.१४ ॥
ദേവന്മാരുടെ അത്ഭുത മുഖം ഉദിച്ചു; അത് മിത്രന്റെയും വരുണന്റെയും അഗ്നിയുടെയും കണ്ണാണ്. അത് ദ്യാവാപൃഥിവിയെയും അന്തരീക്ഷത്തെയും നിറച്ചു; സൂര്യൻ ചലിക്കുന്നവയുടെയും നിശ്ചലമായവയുടെയും ആത്മാവ്.
20.107.15
सूर्यो देवीमुषसं रोचमानां मर्यो न योषामभ्येति पश्चात् ।
यत्रा नरो देवयन्तो युगानि वितन्वते प्रति भद्राय भद्रम् ॥ २०.१०७.१५ ॥
പ്രകാശിക്കുന്ന ദേവി ഉഷസ്സിനെ സൂര്യൻ പിന്നിൽ നിന്ന് പിന്തുടരുന്നു, ഒരു മനുഷ്യൻ സ്ത്രീയെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ. ദേവന്മാരെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യർ യുഗങ്ങളെ വിസ്തരിക്കുന്നിടത്ത്, ശുഭത്തിനായി ശുഭത്തിലേക്ക്.