ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 20.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.107.1
समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः ।
समुद्रायेव सिन्धवः ॥ २०.१०७.१ ॥
ਉਸਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਅੱਗੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪਰਜਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਕਬੀਲੇ ਝੁਕ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਝੁਕਦੀਆਂ ਹਨ।
20.107.2
ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत् ।
इन्द्रश्चर्मेव रोदसी ॥ २०.१०७.२ ॥
ਉਸਦਾ ਉਹ ਬਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਮੜੇ ਵਾਂਗ ਲਪੇਟਿਆ।
20.107.3
वि चिद्वृत्रस्य दोधतो वज्रेण शतपर्वणा ।
शिरो बिभेद्वृष्णिना ॥ २०.१०७.३ ॥
ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੌ-ਜੋੜਾਂ ਵਾਲੇ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਪਾੜਿਆ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ।
20.107.4
तदिदास भुवनेषु ज्येष्ठं यतो जज्ञ उग्रस्त्वेषनृम्णः ।
सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्रून् अनु यदेनं मदन्ति विश्व ऊमाः ॥ २०.१०७.४ ॥
ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਉੱਥੋਂ ਉਗਰ ਅਤੇ ਤੇਜ-ਬਲ ਵਾਲਾ (ਇੰਦਰ) ਜਨਮਿਆ। ਜਨਮਦਿਆਂ ਹੀ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਸਹਾਇਕ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
20.107.5
वावृधानः शवसा भूर्योजाः शत्रुर्दासाय भियसं दधाति ।
अव्यनच्च व्यनच्च सस्नि सं ते नवन्त प्रभृता मदेषु ॥ २०.१०७.५ ॥
ਬਲ ਨਾਲ ਵਧਦਾ, ਅਪਾਰ ਓਜ ਵਾਲਾ (ਇੰਦਰ) ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾਸ ਨੂੰ ਡਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਢਕੇ ਹੋਏ (ਸਭ) — ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਮਦ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਝੁਕਦੀਆਂ ਹਨ।
20.107.6
त्वे क्रतुमपि पृञ्चन्ति भूरि द्विर्यदेते त्रिर्भवन्त्यूमाः ।
स्वादोः स्वादीयः स्वादुना सृजा समदः सु मधु मधुनाभि योधीः ॥ २०.१०७.६ ॥
ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੰਕਲਪ (ਬਲ) ਭਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਹਾਇਕ ਦੋ ਵਾਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਿੱਠੇ ਤੋਂ ਵੀ ਮਿੱਠੇ ਨੂੰ, ਮਿਠਾਸ ਨਾਲ ਵਹਾ; ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਹਿਦ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ (ਦੁਸ਼ਮਣ ਉੱਤੇ) ਹਮਲਾ ਕਰ।
20.107.7
यदि चिन् नु त्वा धना जयन्तं रणेरणे अनुमदन्ति विप्राः ।
ओजीयः शुष्मिन्त्स्थिरमा तनुष्व मा त्वा दभन् दुरेवासः कशोकाः ॥ २०.१०७.७ ॥
ਜੰਗਾਂ ਅਤੇ ਧਨ-ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਜੇ ਵਿਪ੍ਰ ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਹੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਫੈਲਾ; ਬੁਰੇ ਵਾਸੀ ਅਤੇ ਮਖੌਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੈਰੀ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।
20.107.8
त्वया वयं शाशद्महे रणेषु प्रपश्यन्तो युधेन्यानि भूरि ।
चोदयामि त आयुधा वचोभिः सं ते शिशामि ब्रह्मणा वयांसि ॥ २०.१०७.८ ॥
ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦੇ ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਯੁੱਧ-ਲਾਭ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ; ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮ (ਮੰਤਰ) ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਬਲਾਂ ਨੂੰ ਤਿੱਖਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
20.107.9
नि तद्दधिषेऽवरे परे च यस्मिन्न् आविथावसा दुरोणे ।
आ स्थापयत मातरं जिगत्नुमत इन्वत कर्वराणि भूरि ॥ २०.१०७.९ ॥
ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਪਰ ਉਸ (ਨਿਧੀ) ਨੂੰ ਤੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ-ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਤੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ, ਵਿਜੇਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ, ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ।
20.107.10
स्तुष्व वर्ष्मन् पुरुवर्त्मानं समृभ्वाणमिनतममाप्तमाप्त्यानाम् ।
आ दर्शति शवसा भूर्योजाः प्र सक्षति प्रतिमानं पृथिव्याः ॥ २०.१०७.१० ॥
ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਾਰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਨਿਪੁੰਨ, ਅਤਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ (ਇੰਦਰ) ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰ; ਅਪਾਰ ਓਜ ਵਾਲਾ ਬਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਬਣ ਕੇ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
20.107.11
इमा ब्रह्म बृहद्दिवः कृणवदिन्द्राय शूषमग्नियः स्वर्षाः ।
महो गोत्रस्य क्षयति स्वराजा तुरश्चिद्विश्वमर्णवत्तपस्वान् ॥ २०.१०७.११ ॥
ਬ੍ਰਹਦਿਵ ਦੇ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਮੰਤਰ ਇੰਦਰ ਲਈ ਬਲ ਬਣਾਉਣ; ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਗੋਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਸਵੈ-ਰਾਜ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼, ਤਪਸ੍ਵੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸਭ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ।
20.107.12
एवा महान् बृहद्दिवो अथर्वावोचत्स्वां तन्वमिन्द्रमेव ।
स्वसारौ मातरिभ्वरी अरिप्रे हिन्वन्ति चैने शवसा वर्धयन्ति च ॥ २०.१०७.१२ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਿਹਦ੍ਦਿਵਾ ਅਥਰਵਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਬਾਰੇ ਆਖਿਆ। ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾ ਵਰਗੀਆਂ ਤੇਜ਼, ਬੇਦਾਗ਼ ਦੋ ਭੈਣਾਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
20.107.13
चित्रं देवानां केतुरनीकं ज्योतिष्मान् प्रदिशः सूर्य उद्यन् ।
दिवाकरोऽति द्युम्नैस्तमांसि विश्वातारीद्दुरितानि शुक्रः ॥ २०.१०७.१३ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਝੰਡਾ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾ ਚਿਹਰਾ; ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸੂਰਜ। ਦਿਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਦੀਪਤੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਹਨੇਰਿਆਂ ਅਤੇ ਦੁਰਿਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਸੂਰਜ।
20.107.14
चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः ।
आप्राद्द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च ॥ २०.१०७.१४ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਮੁਖ ਉਦੈ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਮਿੱਤਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਦਿਓਲੋਕ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਭਰ ਦਿੱਤੇ; ਸੂਰਜ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਅਚਲਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ।
20.107.15
सूर्यो देवीमुषसं रोचमानां मर्यो न योषामभ्येति पश्चात् ।
यत्रा नरो देवयन्तो युगानि वितन्वते प्रति भद्राय भद्रम् ॥ २०.१०७.१५ ॥
ਸੂਰਜ ਚਮਕਦੀ ਦੇਵੀ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਯੁਗਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਭਲਾਈ ਲਈ ਭਲਾਈ ਵੱਲ।