ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.107.1
समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः ।
समुद्रायेव सिन्धवः ॥ २०.१०७.१ ॥
ତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଆଗରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ଓ ସମସ୍ତ ଜାତି ନତ ହେଲେ, ଯେପରି ନଦୀମାନେ ସମୁଦ୍ର ଆଡ଼େ ନତ ହୁଅନ୍ତି।
20.107.2
ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत् ।
इन्द्रश्चर्मेव रोदसी ॥ २०.१०७.२ ॥
ତାଙ୍କ ସେହି ବଳ ଝଲସେ; ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଚମଡ଼ା ପରି ଗୁଡ଼ାଇଲେ ଯେବେ।
20.107.3
वि चिद्वृत्रस्य दोधतो वज्रेण शतपर्वणा ।
शिरो बिभेद्वृष्णिना ॥ २०.१०७.३ ॥
ଅଟକାଇଥିବା ବୃତ୍ରର ମୁଣ୍ଡ ଶତ-ଗ୍ରନ୍ଥି ବଜ୍ରରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଫୋଡ଼ିଦେଲେ, ବଳବାନ ଅସ୍ତ୍ରରେ।
20.107.4
तदिदास भुवनेषु ज्येष्ठं यतो जज्ञ उग्रस्त्वेषनृम्णः ।
सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्रून् अनु यदेनं मदन्ति विश्व ऊमाः ॥ २०.१०७.४ ॥
ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେଇଟି ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସେଠାରୁ ଉଗ୍ର ଓ ତେଜୋବଳ ଥିବା (ଇନ୍ଦ୍ର) ଜନ୍ମିଲେ। ଜନ୍ମ ମାତ୍ରେ ସେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି; ସମସ୍ତ ସହାୟକ ତାଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
20.107.5
वावृधानः शवसा भूर्योजाः शत्रुर्दासाय भियसं दधाति ।
अव्यनच्च व्यनच्च सस्नि सं ते नवन्त प्रभृता मदेषु ॥ २०.१०७.५ ॥
ବଳରେ ବଢ଼ୁଥିବା, ଅପାର ଓଜସ୍ୱୀ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଶତ୍ରୁ ଦାସକୁ ଭୟ ଦିଅନ୍ତି। ଖୋଲା ଓ ଢାଙ୍କା (ସମସ୍ତ) — ହେ ବଳବାନ, ମଦରେ ତୁମ ପାଇଁ ଆଣିଥିବା ଅର୍ପଣ ନତ ହୁଏ।
20.107.6
त्वे क्रतुमपि पृञ्चन्ति भूरि द्विर्यदेते त्रिर्भवन्त्यूमाः ।
स्वादोः स्वादीयः स्वादुना सृजा समदः सु मधु मधुनाभि योधीः ॥ २०.१०७.६ ॥
ତୁମରେ ବହୁ ସଂକଳ୍ପ (ବଳ) ଢାଳନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଏହି ସହାୟକମାନେ ଦୁଇଥର ଓ ତିନିଥର ହୁଅନ୍ତି। ମଧୁରଠାରୁ ମଧୁର, ମଧୁର ସହ ଢାଳ; ଆନନ୍ଦଦାତା, ମଧୁକୁ ମଧୁ ସହ ମିଶାଇ (ଶତ୍ରୁ ଉପରେ) ଯୁଦ୍ଧ କର।
20.107.7
यदि चिन् नु त्वा धना जयन्तं रणेरणे अनुमदन्ति विप्राः ।
ओजीयः शुष्मिन्त्स्थिरमा तनुष्व मा त्वा दभन् दुरेवासः कशोकाः ॥ २०.१०७.७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ, ଧନବିଜୟରେ ତୁମକୁ ବିପ୍ରମାନେ ପ୍ରତି ଯୁଦ୍ଧରେ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କଲେ, ହେ ଶୌର୍ଯ୍ୟବାନ, ଦୃଢ଼ ଭାବେ ନିଜକୁ ବିସ୍ତାର କର; ଦୁଷ୍ଟ ବାସକାରୀ ଓ ଉପହାସକାରୀ ଶତ୍ରୁମାନେ ତୁମକୁ ହାନି ନ କରନ୍ତୁ।
20.107.8
त्वया वयं शाशद्महे रणेषु प्रपश्यन्तो युधेन्यानि भूरि ।
चोदयामि त आयुधा वचोभिः सं ते शिशामि ब्रह्मणा वयांसि ॥ २०.१०७.८ ॥
ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତୁ, ପ୍ରଚୁର ଯୁଦ୍ଧଲାଭକୁ ଦେଖି; ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ, ବ୍ରହ୍ମ (ମନ୍ତ୍ର) ଦ୍ୱାରା ତୁମ ବଳକୁ ଧାର ଦିଏ।
20.107.9
नि तद्दधिषेऽवरे परे च यस्मिन्न् आविथावसा दुरोणे ।
आ स्थापयत मातरं जिगत्नुमत इन्वत कर्वराणि भूरि ॥ २०.१०७.९ ॥
ତଳେ ଓ ଉପରେ ସେହି (ନିଧି)କୁ ତୁମେ ରଖ, ଯାହାରେ ରକ୍ଷା-ସହାୟତା ସହ ଘରେ ତୁମେ ରୁହ; ମାତାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କର, ବିଜେତାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କର, ତା'ପରେ ବହୁ କର୍ମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ।
20.107.10
स्तुष्व वर्ष्मन् पुरुवर्त्मानं समृभ्वाणमिनतममाप्तमाप्त्यानाम् ।
आ दर्शति शवसा भूर्योजाः प्र सक्षति प्रतिमानं पृथिव्याः ॥ २०.१०७.१० ॥
ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ବହୁ ପଥଯୁକ୍ତ, ନିପୁଣ, ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରାପ୍ତକର୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରାପ୍ତ (ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ) ସ୍ତୁତି କର; ଅପାର ଓଜସ୍ୱାନ ବଳରେ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ମାପଦଣ୍ଡ ହୋଇ ଜୟ କରନ୍ତି।
20.107.11
इमा ब्रह्म बृहद्दिवः कृणवदिन्द्राय शूषमग्नियः स्वर्षाः ।
महो गोत्रस्य क्षयति स्वराजा तुरश्चिद्विश्वमर्णवत्तपस्वान् ॥ २०.१०७.११ ॥
ବୃହଦ୍ଦିବଙ୍କ ଏହି ବ୍ରହ୍ମମନ୍ତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ବଳ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟାନ୍ୱେଷୀ, ସେ ମହାନ ଗୋତ୍ରରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସ୍ୱରାଜ୍ୟବାନ, ଦ୍ରୁତଗାମୀ, ତପସ୍ୱୀ, ସମୁଦ୍ର ପରି ସମସ୍ତକୁ ଆବୃତ କରନ୍ତି।
20.107.12
एवा महान् बृहद्दिवो अथर्वावोचत्स्वां तन्वमिन्द्रमेव ।
स्वसारौ मातरिभ्वरी अरिप्रे हिन्वन्ति चैने शवसा वर्धयन्ति च ॥ २०.१०७.१२ ॥
ଏହିପରି ମହାନ୍ ବୃହଦ୍ଦିବା ଅଥର୍ବା ନିଜ ଦେହଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ବିଷୟରେ କହିଲେ। ମାତରିଶ୍ୱାଙ୍କ ପରି ବେଗବାନ, ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଦୁଇ ଭଉଣୀ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ବଳରେ ବଢ଼ାନ୍ତି।
20.107.13
चित्रं देवानां केतुरनीकं ज्योतिष्मान् प्रदिशः सूर्य उद्यन् ।
दिवाकरोऽति द्युम्नैस्तमांसि विश्वातारीद्दुरितानि शुक्रः ॥ २०.१०७.१३ ॥
ଦେବତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଧ୍ୱଜା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁଖ; ଦିଗରେ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ପ୍ରକାଶମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ। ଦିନ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ନିଜ ଦୀପ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାର ଓ ଦୁରିତ ପାର କରିଗଲେ, ସେହି ଶୁଭ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ।
20.107.14
चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः ।
आप्राद्द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च ॥ २०.१०७.१४ ॥
ଦେବତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ମୁଖ ଉଦୟ ହେଲା; ତାହା ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ। ତାହା ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲା; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚଳନ୍ତ ଓ ସ୍ଥିର ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା।
20.107.15
सूर्यो देवीमुषसं रोचमानां मर्यो न योषामभ्येति पश्चात् ।
यत्रा नरो देवयन्तो युगानि वितन्वते प्रति भद्राय भद्रम् ॥ २०.१०७.१५ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକାଶମାନ ଦେବୀ ଉଷାଙ୍କ ପଛେ ଆସନ୍ତି, ଯେପରି ମଣିଷ ନାରୀଙ୍କ ପଛେ ଯାଏ। ଦେବତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯୁଗ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଆଡ଼କୁ।