अथर्ववेद · सूक्त 20.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.107.1
समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः ।
समुद्रायेव सिन्धवः ॥ २०.१०७.१ ॥
त्याच्या क्रोधापुढे सर्व प्रजा आणि सर्व जमाती नमल्या, जसे नद्या समुद्राकडे झुकतात.
20.107.2
ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत् ।
इन्द्रश्चर्मेव रोदसी ॥ २०.१०७.२ ॥
त्याचे ते बल चमकते; इंद्राने दोन्ही लोक कातड्यासारखे गुंडाळले तेव्हा.
20.107.3
वि चिद्वृत्रस्य दोधतो वज्रेण शतपर्वणा ।
शिरो बिभेद्वृष्णिना ॥ २०.१०७.३ ॥
अडवणाऱ्या वृत्राचे डोके शतपर्वी वज्राने इंद्राने फोडले, पराक्रमी (आयुधाने).
20.107.4
तदिदास भुवनेषु ज्येष्ठं यतो जज्ञ उग्रस्त्वेषनृम्णः ।
सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्रून् अनु यदेनं मदन्ति विश्व ऊमाः ॥ २०.१०७.४ ॥
लोकांमध्ये तेच सर्वश्रेष्ठ; तेथूनच उग्र आणि तेजोबल असलेला (इंद्र) जन्मला. जन्मताच तो शत्रूंचा नाश करतो; सर्व सहाय्यक त्याच्यामागे आनंद करतात.
20.107.5
वावृधानः शवसा भूर्योजाः शत्रुर्दासाय भियसं दधाति ।
अव्यनच्च व्यनच्च सस्नि सं ते नवन्त प्रभृता मदेषु ॥ २०.१०७.५ ॥
बलाने वाढणारा, अपार ओजस्वी (इंद्र) शत्रू दासाला भय देतो. उघडे आणि झाकलेले (सर्व) — हे बलवान, मदांमध्ये तुझ्यासाठी आणलेले अर्पण नमतात.
20.107.6
त्वे क्रतुमपि पृञ्चन्ति भूरि द्विर्यदेते त्रिर्भवन्त्यूमाः ।
स्वादोः स्वादीयः स्वादुना सृजा समदः सु मधु मधुनाभि योधीः ॥ २०.१०७.६ ॥
तुझ्यामध्ये पुष्कळ संकल्प (बल) ओततात, जेव्हा हे सहाय्यक दोनदा व तीनदा होतात. गोडापेक्षा गोड, मधुराने (मधुर सोम) वाहू दे; आनंद देणाऱ्या, मधाला मधाने मिसळून (शत्रूवर) आक्रमण कर.
20.107.7
यदि चिन् नु त्वा धना जयन्तं रणेरणे अनुमदन्ति विप्राः ।
ओजीयः शुष्मिन्त्स्थिरमा तनुष्व मा त्वा दभन् दुरेवासः कशोकाः ॥ २०.१०७.७ ॥
युद्धात, धनविजयात तुला विप्र प्रत्येक युद्धात आनंदाने स्तविताना, हे शौर्यवाना, दृढपणे स्वतःला विस्तृत कर; दुष्ट निवासी आणि उपहास करणारे शत्रू तुला हानी करू नयेत.
20.107.8
त्वया वयं शाशद्महे रणेषु प्रपश्यन्तो युधेन्यानि भूरि ।
चोदयामि त आयुधा वचोभिः सं ते शिशामि ब्रह्मणा वयांसि ॥ २०.१०७.८ ॥
तुझ्याद्वारे आम्ही युद्धांत जिंकतो, विपुल युद्धलाभ पाहत; शब्दांनी मी तुझी आयुधे प्रेरितो, ब्रह्माने (मंत्राने) तुझी बले धारदार करतो.
20.107.9
नि तद्दधिषेऽवरे परे च यस्मिन्न् आविथावसा दुरोणे ।
आ स्थापयत मातरं जिगत्नुमत इन्वत कर्वराणि भूरि ॥ २०.१०७.९ ॥
खाली आणि वर त्या (निधीला) तू ठेवतोस, ज्यात संरक्षण-साहाय्यासह घरात तू राहतोस; मातेला स्थापन कर, विजेत्याला स्थापन कर, मग अनेक कर्मांना प्रेरित कर.
20.107.10
स्तुष्व वर्ष्मन् पुरुवर्त्मानं समृभ्वाणमिनतममाप्तमाप्त्यानाम् ।
आ दर्शति शवसा भूर्योजाः प्र सक्षति प्रतिमानं पृथिव्याः ॥ २०.१०७.१० ॥
उंच स्थानी अनेक मार्ग असलेल्या, कुशल, अत्यंत शक्तिमान, मिळवणाऱ्यांमध्ये मिळवलेल्या (इंद्राची) स्तुती कर; अपार ओज असलेला तो बलाने प्रकट होतो, पृथ्वीचे प्रमाण होऊन जिंकतो.
20.107.11
इमा ब्रह्म बृहद्दिवः कृणवदिन्द्राय शूषमग्नियः स्वर्षाः ।
महो गोत्रस्य क्षयति स्वराजा तुरश्चिद्विश्वमर्णवत्तपस्वान् ॥ २०.१०७.११ ॥
बृहद्दिवाचे हे ब्रह्ममंत्र इंद्रासाठी बल निर्माण करोत; अग्नीने प्रज्वलित, सूर्यान्वेषी, तो महान गोत्रात वास करतो, स्वराज्य असलेला, वेगवान, तपस्वी, समुद्राप्रमाणे सर्वांना वेढतो.
20.107.12
एवा महान् बृहद्दिवो अथर्वावोचत्स्वां तन्वमिन्द्रमेव ।
स्वसारौ मातरिभ्वरी अरिप्रे हिन्वन्ति चैने शवसा वर्धयन्ति च ॥ २०.१०७.१२ ॥
अशा प्रकारे महान बृहद्दिवा अथर्वाने आपल्या स्वतःच्या देहधारी इंद्राविषयी सांगितले. मातरिश्वासारख्या वेगवान, निष्कलंक अशा दोन बहिणी यांना प्रेरणा देतात आणि बलाने वाढवतात.
20.107.13
चित्रं देवानां केतुरनीकं ज्योतिष्मान् प्रदिशः सूर्य उद्यन् ।
दिवाकरोऽति द्युम्नैस्तमांसि विश्वातारीद्दुरितानि शुक्रः ॥ २०.१०७.१३ ॥
देवांचा अद्भुत ध्वज आणि तेजस्वी मुख; दिशांमध्ये उगवणारा प्रकाशमान सूर्य. दिवस निर्माण करणारा, आपल्या तेजाने सर्व अंधार आणि दुरितांना ओलांडला, तो शुद्ध सूर्य.
20.107.14
चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः ।
आप्राद्द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च ॥ २०.१०७.१४ ॥
देवांचे अद्भुत मुख उदयास आले; ते मित्र, वरुण आणि अग्नीचे डोळे आहे. त्याने द्यावापृथिवी आणि अंतरिक्ष व्यापले; सूर्य चालणाऱ्या आणि स्थिर सर्वांचा आत्मा आहे.
20.107.15
सूर्यो देवीमुषसं रोचमानां मर्यो न योषामभ्येति पश्चात् ।
यत्रा नरो देवयन्तो युगानि वितन्वते प्रति भद्राय भद्रम् ॥ २०.१०७.१५ ॥
सूर्य तेजस्वी देवी उषेच्या मागे येतो, जसा माणूस स्त्रीच्या मागे जातो. जिथे देवांची इच्छा करणारे मानव युगे विस्तारतात, कल्याणासाठी कल्याणाकडे.