Atharvaveda · Sūkta 20.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.107.1
समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः ।
समुद्रायेव सिन्धवः ॥ २०.१०७.१ ॥
Vor seinem Zorn beugten sich alle Völker und alle Stämme, wie Flüsse vor dem Meer.
20.107.2
ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत् ।
इन्द्रश्चर्मेव रोदसी ॥ २०.१०७.२ ॥
Seine Kraft leuchtet, als Indra beide Welten wie eine Haut zusammenrollte.
20.107.3
वि चिद्वृत्रस्य दोधतो वज्रेण शतपर्वणा ।
शिरो बिभेद्वृष्णिना ॥ २०.१०७.३ ॥
Indra spaltete das Haupt des hemmenden Vṛtra mit dem hundertgelenkigen Donnerkeil, mit der mächtigen Waffe.
20.107.4
तदिदास भुवनेषु ज्येष्ठं यतो जज्ञ उग्रस्त्वेषनृम्णः ।
सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्रून् अनु यदेनं मदन्ति विश्व ऊमाः ॥ २०.१०७.४ ॥
Das war wahrlich das Erste unter den Welten, aus dem der wilde, strahlend kraftvolle geboren wurde; kaum geboren, vernichtet er seine Feinde, während alle Helfer sich an ihm freuen.
20.107.5
वावृधानः शवसा भूर्योजाः शत्रुर्दासाय भियसं दधाति ।
अव्यनच्च व्यनच्च सस्नि सं ते नवन्त प्रभृता मदेषु ॥ २०.१०७.५ ॥
Mit Kraft wachsend, von großer Stärke, setzt er dem feindlichen Dasa Furcht ein; die Offenen wie die Verschlossenen gleichermaßen — o Starker, die dir im Rausch gebrachten Gaben neigen sich.
20.107.6
त्वे क्रतुमपि पृञ्चन्ति भूरि द्विर्यदेते त्रिर्भवन्त्यूमाः ।
स्वादोः स्वादीयः स्वादुना सृजा समदः सु मधु मधुनाभि योधीः ॥ २०.१०७.६ ॥
In dich gießen sie große Entschlossenheit, wenn diese Helfer zweifach und dreifach werden. Gieße das Süßere als das Süße mit Süße aus; o Spender der Freude, kämpfe weiter mit Honig, vermischt mit Honig.
20.107.7
यदि चिन् नु त्वा धना जयन्तं रणेरणे अनुमदन्ति विप्राः ।
ओजीयः शुष्मिन्त्स्थिरमा तनुष्व मा त्वा दभन् दुरेवासः कशोकाः ॥ २०.१०७.७ ॥
Wenn die Seher dich, der du im Kampf Reichtum gewinnst, in jedem Streit freudig preisen, so strecke dich, du überaus Kräftiger und Starker, fest aus; mögen die bösen Hausbewohner und spottenden Feinde dir nicht schaden.
20.107.8
त्वया वयं शाशद्महे रणेषु प्रपश्यन्तो युधेन्यानि भूरि ।
चोदयामि त आयुधा वचोभिः सं ते शिशामि ब्रह्मणा वयांसि ॥ २०.१०७.८ ॥
Durch dich siegen wir in den Kämpfen, den reichen Kriegsbeute vor Augen; mit Worten rege ich deine Waffen an, und mit der heiligen Formel schärfe ich für dich deine Kräfte.
20.107.9
नि तद्दधिषेऽवरे परे च यस्मिन्न् आविथावसा दुरोणे ।
आ स्थापयत मातरं जिगत्नुमत इन्वत कर्वराणि भूरि ॥ २०.१०७.९ ॥
Unten und oben stellst du jenen Schatz auf, in dem du mit schützender Hilfe im Hause wohnst; richte die Mutter auf, richte den Sieger auf, dann treibe die vielen Werke an.
20.107.10
स्तुष्व वर्ष्मन् पुरुवर्त्मानं समृभ्वाणमिनतममाप्तमाप्त्यानाम् ।
आ दर्शति शवसा भूर्योजाः प्र सक्षति प्रतिमानं पृथिव्याः ॥ २०.१०७.१० ॥
Preise auf der Höhe den Vielwegigen, den Geschickten, den Allmächtigsten, den Erreichten unter den Erreichern; er erscheint durch Kraft, von reicher Stärke, er überwältigt, das Maß der Erde.
20.107.11
इमा ब्रह्म बृहद्दिवः कृणवदिन्द्राय शूषमग्नियः स्वर्षाः ।
महो गोत्रस्य क्षयति स्वराजा तुरश्चिद्विश्वमर्णवत्तपस्वान् ॥ २०.१०७.११ ॥
Mögen diese heiligen Formeln des Bṛhaddivā dem Indra Kraft verleihen; vom Feuer entzündet, sonnensuchend, wohnt er im großen Geschlecht, selbstherrschend, schnell, glühend, alles umfassend wie ein Ozean.
20.107.12
एवा महान् बृहद्दिवो अथर्वावोचत्स्वां तन्वमिन्द्रमेव ।
स्वसारौ मातरिभ्वरी अरिप्रे हिन्वन्ति चैने शवसा वर्धयन्ति च ॥ २०.१०७.१२ ॥
So sprach der große Bṛhaddivā Atharvā über Indra, der seine eigene Gestalt hat. Die beiden Schwestern, schnell wie Mātariśvan und makellos, treiben sie an und lassen sie mit Kraft wachsen.
20.107.13
चित्रं देवानां केतुरनीकं ज्योतिष्मान् प्रदिशः सूर्य उद्यन् ।
दिवाकरोऽति द्युम्नैस्तमांसि विश्वातारीद्दुरितानि शुक्रः ॥ २०.१०७.१३ ॥
Das wundersame Banner und das leuchtende Antlitz der Götter, die lichte Sonne, die über den Himmelsrichtungen aufgeht. Der Tagmacher überwand mit seinem Glanz alle Finsternisse und Übel, der reine Sonnengott.
20.107.14
चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः ।
आप्राद्द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च ॥ २०.१०७.१४ ॥
Das wundersame Antlitz der Götter ist aufgegangen; es ist das Auge von Mitra, Varuṇa und Agni. Es erfüllte Himmel, Erde und Luftraum; die Sonne ist die Seele des Bewegten wie des Ruhenden.
20.107.15
सूर्यो देवीमुषसं रोचमानां मर्यो न योषामभ्येति पश्चात् ।
यत्रा नरो देवयन्तो युगानि वितन्वते प्रति भद्राय भद्रम् ॥ २०.१०७.१५ ॥
Die Sonne folgt der leuchtenden Göttin Morgenröte von hinten, wie ein Mann einer Frau folgt. Dort, wo die Menschen, die nach den Göttern verlangen, ihre Joche spannen, zu gutem Geschick, zum Guten.