அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.125
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.125.1
अपेन्द्र प्राचो मघवन्न् अमित्रान् अपापाचो अभिभूते नुदस्व ।
अपोदीचो अप शूराधराच उरौ यथा तव शर्मन् मदेम ॥ २०.१२५.१ ॥
இந்திரா, மகவன், கிழக்கிலிருந்து எதிரிகளை விரட்டு; அபிபூதியே, மேற்கிலிருந்தும் வடக்கிலிருந்தும் தெற்கிலிருந்தும் வீரர்களை விலக்கு; உன் பரந்த பாதுகாப்பில் நாங்கள் மகிழ்வோம்.
20.125.2
कुविदङ्ग यवमन्तो यवं चिद्यथा दान्त्यनुपूर्वं वियूय ।
इहेहैषां कृणुहि भोजनानि ये बर्हिषो नमोवृक्तिं न जग्मुः ॥ २०.१२५.२ ॥
நிச்சயமாக, வாற்கோதுமை உடையவர்கள் வாற்கோதுமையைப் பிரித்து வரிசையாகத் தூற்றுவது போல, இந்திரா, குசப்புல்லிலிருந்து வணக்கத்தை மறுத்துச் செல்லாதவர்களின் உணவை இங்கிங்கே ஏற்பாடு செய்.
20.125.3
नहि स्थूर्यृतुथा यातमस्ति नोत श्रवो विविदे संगमेषु ।
गव्यन्त इन्द्रं सख्याय विप्रा अश्वायन्तो वृषणं वाजयन्तः ॥ २०.१२५.३ ॥
ஸ்தூரி பருவத்தின்படி சென்றுவிடவில்லை; சபைகளில் புகழும் கிடைக்கவில்லை; பசுக்களை விரும்பும் விப்ரர்கள் நட்புக்காக இந்திரனை, குதிரைகளையும் வலிமையையும் விரும்பி வீரனை அழைக்கின்றனர்.
20.125.4
युवं सुराममश्विना नमुचावासुरे सचा ।
विपिपाना शुभस्पती इन्द्रं कर्मस्वावतम् ॥ २०.१२५.४ ॥
அஸ்வினர்களே, அசுரன் நமுசியின் இடத்தில் நீங்கள் இருவரும் சேர்ந்து சுராவைப் பருகி, ஒளியின் அதிபதிகளே, செயல்களில் இந்திரனைக் காத்தீர்கள்.
20.125.5
पुत्रमिव पितरावश्विनोभेन्द्रावथुः काव्यैर्दंसनाभिः ।
यत्सुरामं व्यपिबः शचीभिः सरस्वती त्वा मघवन्न् अभिष्णक् ॥ २०.१२५.५ ॥
பெற்றோர் மகனைக் காப்பது போல, அஸ்வினர்களே, நீங்கள் இருவரும் இந்திரனும் கவித் திறமையாலும் அற்புதச் செயல்களாலும் உதவினீர்கள்; நீ சக்திகளால் சுராவைப் பருகியபோது, மகவனே, சரஸ்வதி உன்னை அபிஷேகம் செய்தாள்.
20.125.6
इन्द्रः सुत्रामा स्ववामवोभिः सुमृडीको भवतु विश्ववेदाः ।
बाधतां द्वेषो अभयं नः कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥ २०.१२५.६ ॥
இந்திரன் சிறந்த காவலனாக இருக்கட்டும்; தனது செல்வ உதவிகளுடன் கருணையுள்ளவனாக, அனைத்தையும் அறிந்தவனாக இருக்கட்டும். அவன் வெறுப்பை விரட்டி, எங்களுக்கு அபயத்தை அளிக்கட்டும்; நாங்கள் சிறந்த வீரத்தின் தலைவர்களாக ஆகட்டும்.
20.125.7
स सुत्रामा स्ववामिन्द्रो अस्मदाराच्चिद्द्वेषः सनुतर्युयोतु ।
तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम ॥ २०.१२५.७ ॥
அந்த நல்ல காவலனும் தனது செல்வத்தின் உடையவனுமான இந்திரன், தொலைவிலிருந்தாலும் எங்களிடமிருந்து வெறுப்பை விலக்கட்டும். யாகத்திற்குரிய அவனது நல்லெண்ணத்திலும், மங்கலமான நல்மனத்திலும் நாங்கள் இருப்போமாக.