அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.34.1
यो जात एव प्रथमो मनस्वान् देवो देवान् क्रतुना पर्यभूषत् ।
यस्य शुष्माद्रोदसी अभ्यसेतां नृम्णस्य मह्ना स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.१ ॥
பிறந்த உடனேயே முதல்வனாய், மனம் படைத்த தேவனாய் இருந்தவன், தன் சங்கல்பத்தால் தேவர்களை அலங்கரித்தான்; அவனது வலிமையால் இரு உலகங்களும் அஞ்சின — அவனே, மக்களே, இந்திரன்.
20.34.2
यः पृथिवीं व्यथमानामदृंहद्यः पर्वतान् प्रकुपितामरम्णात् ।
यो अन्तरिक्षं विममे वरीयो यो द्यामस्तभ्नात्स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.२ ॥
நடுங்கிய பூமியை உறுதிப்படுத்தியவன், சீறிய மலைகளை அடக்கியவன்; அந்தரிக்ஷத்தை விரிவாக அளந்தவன், வானைத் தாங்கி நிறுத்தியவன் — மக்களே, அவனே இந்திரன்.
20.34.3
यो हत्वाहिमरिणात्सप्त सिन्धून् यो गा उदाजदपधा वलस्य ।
यो अश्मनोरन्तरग्निं जजान संवृक्समत्सु स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.३ ॥
அகியைக் கொன்று ஏழு நதிகளை விடுவித்தவன்; வலனின் கோட்டையிலிருந்து பசுக்களை ஓட்டியவன்; இரண்டு கற்களுக்கிடையே அக்னியை உண்டாக்கி, போர்களில் வெற்றி பெற்றவன் — மக்களே, அவனே இந்திரன்.
20.34.4
येनेमा विश्वा च्यवना कृतानि यो दासं वर्णमधरं गुहाकः ।
श्वघ्नीव यो जिगीवां लक्षमाददर्यः पुष्टानि स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.४ ॥
எவனால் இந்த அசையும் அனைத்தும் உண்டாக்கப்பட்டதோ; ஒளிந்திருந்த தாஸனையும் தாழ்ந்த வர்ணத்தையும் அடக்கியவன்; நாய்களைக் கொல்பவனைப் போல் வென்று இலக்கைப் பறித்து, செல்வங்களைக் கைப்பற்றியவன் — மக்களே, அவனே இந்திரன்.
20.34.5
यं स्मा पृच्छन्ति कुह सेति घोरमुतेमाहुर्नैषो अस्तीत्येनम् ।
सो अर्यः पुष्टीर्विज इवा मिनाति श्रदस्मै धत्त स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.५ ॥
'அவன் எங்கே?' என்று மக்கள் கேட்கும் பயங்கரனை, 'இவன் இல்லை' என்றும் சிலர் கூறுவர்; அந்தத் தலைவன் செல்வத்தை பறவையைப் போல் அழிக்கிறான் — அவனிடம் நம்பிக்கை வையுங்கள், மக்களே, அவனே இந்திரன்.
20.34.6
यो रध्रस्य चोदिता यः कृशस्य यो ब्रह्मणो नाधमानस्य कीरेः ।
युक्तग्राव्णो योऽविता सुशिप्रः सुतसोमस्य स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.६ ॥
பலவீனருக்குத் தூண்டுபவன், மெலிந்தவருக்கும், பிரார்த்தனை செய்து வேண்டும் பிரம்மனுக்கும், கீரிக்கும் தூண்டுபவன்; கல் இணைக்கப்பட்ட சோமத்தின் காப்பாளன், அழகிய தாடையுடையவன், சோமம் பிழியப்பட்டவனுக்கு — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
20.34.7
यस्याश्वासः प्रदिशि यस्य गावो यस्य ग्रामा यस्य विश्वे रथासः ।
यः सूर्यं य उषसं जजान यो अपां नेता स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.७ ॥
எவனுடைய குதிரைகள் திசைகளில் உள்ளனவோ, எவனுடைய பசுக்கள், கிராமங்கள், எல்லா தேர்களும் உள்ளனவோ; சூரியனையும், உஷஸையும் பிறப்பித்தவன், நீர்களின் தலைவன் — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
20.34.8
यं क्रन्दसी संयती विह्वयेते परेऽवरे उभया अमित्राः ।
समानं चिद्रथमातस्थिवांसा नाना हवेते स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.८ ॥
எவனால் கதறும் இரு உலகங்களும் ஒன்றாகக் கலங்குகின்றனவோ, தொலைவிலும் அருகிலுமுள்ள இரு எதிரிகளும்; ஒரே தேரில் ஏறி நின்றும் வெவ்வேறாக அவனை அழைக்கின்றனர் — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
20.34.9
यस्मान् न ऋते विजयन्ते जनासो यं युध्यमाना अवसे हवन्ते ।
यो विश्वस्य प्रतिमानं बभूव यो अच्युतच्युत्स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.९ ॥
எவன் இல்லாமல் மக்கள் வெற்றி பெறுவதில்லையோ, போரிடுபவர்கள் காப்புக்காக எவனை அழைக்கிறார்களோ; எல்லோருக்கும் அளவுகோலாக ஆனவன், அசையாததையும் அசைப்பவன் — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
20.34.10
यः शस्वतो मह्येनो दधानान् अमन्यमानां छर्वा जघान ।
यः शर्धते नानुददाति शृध्यां यो दस्योर्हन्ता स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.१० ॥
பெரும் பாவத்தைச் சுமந்தும் அதை அறியாத பல மனிதர்களை எவன் முஷ்டியால் அடித்தானோ; செருக்குடையவனுக்கும், எதிரிக்கும் விட்டுக்கொடுக்காதவன், தஸ்யுவைக் கொல்பவன் — ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
20.34.11
यः शम्भरं पर्वतेषु क्षियन्तं चत्वारिंश्यां शरद्यन्वविन्दत् ।
ओजायमानं यो अहिं जघान दानुं शयानं स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.११ ॥
மலைகளில் மறைந்திருந்த சம்பரனை நாற்பதாம் ஆண்டில் தேடிக் கண்டவன், வளர்ந்து வந்த அஹியை வீழ்த்தியவன், பதுங்கிக் கிடந்த தானுவைக் கொன்றவன் — அவனே, மக்களே, இந்திரன்.
20.34.12
यः शम्भरं पर्यतरत्कसीभिर्योऽचारुकास्नापिबत्सुतस्य ।
अन्तर्गिरौ यजमानं बहुं जनं यस्मिन्न् आमूर्छत्स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.१२ ॥
கயிறுகளின் உதவியால் சம்பரனை மீறி வென்றவன், சோமத்தின் பிழிந்த சாற்றிலிருந்து விரும்பத்தகாத பானத்தைக் குடித்தவன், மலையின் உள்ளே யாகம் செய்பவரும் பல மக்களும் மயங்கி வீழ்ந்தவன் — அவனே, மக்களே, இந்திரன்.
20.34.13
यः सप्तरश्मिर्वृषभस्तुविष्मान् अवासृजत्सर्तवे सप्त सिन्धून् ।
यो रौहिणमस्फुरद्वज्रबाहुर्द्यामारोहन्तं स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.१३ ॥
ஏழு கிரணங்களுடைய, வலிமைமிக்க காளையான அவன், ஓடுவதற்காக ஏழு நதிகளை விடுவித்தான்; வஜ்ரக் கையுடைய அவன் வானில் ஏறிக்கொண்டிருந்த ரௌஹிணனை அதிர வைத்தான் — அவனே, மக்களே, இந்திரன்.
20.34.14
द्यावा चिदस्मै पृथिवी ममेते शुष्माच्चिदस्य पर्वता भयन्ते ।
यः सोमपा निचितो वज्रबाहुर्यो वज्रहस्तः स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.१४ ॥
வானமும் பூமியும் கூட அவனுக்காகவே உள்ளன; அவனுடைய வலிமையால் மலைகளும் அஞ்சுகின்றன. சோமம் பருகுபவன், உறுதியாக நிலைபெற்றவன், வஜ்ரக் கையுடையவன், வஜ்ரத்தைக் கையில் கொண்டவன் — அவனே, மக்களே, இந்திரன்.
20.34.15
यः सुन्वन्तमवति यः पचन्तं यः शंसन्तं यः शशमानमूती ।
यस्य ब्रह्म वर्धनं यस्य सोमो यस्येदं राधः स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.१५ ॥
சோமம் பிழிபவனைக் காப்பவன், ஆகுதி சமைப்பவனைக் காப்பவன், பாடுபவனைக் காப்பவன், வழிபடுபவனைக் காப்பவன் — தன் உதவியால் காப்பவன்; எவனுடைய பிரம்மம் வளர்ப்பதோ, எவனுடைய சோமமோ, எவனுடைய இந்தச் செல்வமோ — அவனே, மக்களே, இந்திரன்.
20.34.16
जातो व्यख्यत्पित्रोरुपस्थे भुवो न वेद जनितुः परस्य ।
स्तविष्यमाणो नो यो अस्मद्व्रता देवानां स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.१६ ॥
பிறந்தவன் தாய்தந்தையரின் மடியில் தோன்றினான்; பூமியின் பிறப்பாளனாகிய உயர்ந்தவனை அவன் அறியவில்லை. நாம் துதிக்கப்படுபவனும், நம்மிடமிருந்து தேவர்களின் விரதங்களை அகற்றுபவனுமான அவனே இந்திரன், ஓ மக்களே.
20.34.17
यः सोमकामो हर्यश्वः सूरिर्यस्माद्रेजन्ते भुवनानि विश्वा ।
यो जघान शम्बरं यश्च शुष्णं य एकवीरः स जनास इन्द्रः ॥ २०.३४.१७ ॥
சோமத்தை விரும்புபவன், பொன்னிற குதிரைகளுடையவன், ஞானமுள்ளவன்; அவனால் உலகங்கள் அனைத்தும் நடுங்குகின்றன. சம்பரனையும் சுஷ்ணனையும் கொன்றவன், ஒப்பற்ற வீரன் - ஓ மக்களே, அவனே இந்திரன்.
20.34.18
यः सुन्वते पचते दुध्र आ चिद्वाजं दर्दर्षि स किलासि सत्यः ।
वयं त इन्द्र विश्वह प्रियासः सुवीरासो विदथमा वदेम ॥ २०.३४.१८ ॥
சோமத்தை பிழிபவனுக்கும் சமைப்பவனுக்கும் உறுதியுடன் வலிமையைத் தருபவன் - நிச்சயமாக நீயே உண்மையானவன். இந்திரா, நாங்கள் எப்போதும் உனக்குப் பிரியமானவர்களாகவும், நல்ல வீரர்களுடையவர்களாகவும் ஆகி, சபையில் (உன்னைப் பற்றி) பேசுவோமாக.