Atharvaveda · Sūkta 20.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.35.1
अस्मा इदु प्र तवसे तुराय प्रयो न हर्मि स्तोमं माहिनाय ।
ऋचीषमायाध्रिगव ओहमिन्द्राय ब्रह्माणि राततमा ॥ २०.३५.१ ॥
Ihm, dem Mächtigen und Schnellen, sende ich das Lob wie Nahrung. Dem großen Indra, den Ṛcs gleich, dem unerschütterlichen Sänger, sind die Brahman-Formeln in höchster Freigebigkeit gegeben worden.
20.35.2
अस्मा इदु प्रय इव प्र यंसि भराम्यान्गूषं बाधे सुवृक्ति ।
इन्द्राय हृदा मनसा मनीषा प्रत्नाय पत्ये धियो मर्जयन्त ॥ २०.३५.२ ॥
Für ihn sende ich das Lob wie Nahrung, bringe den lauten Preis und treibe ihn mit wohlgefügter Rede voran. Mit Herz, Geist und Gedanke werden die Einsichten für Indra, den alten Herrn, gereinigt.
20.35.3
अस्मा इदु त्यमुपमं स्वर्षां भराम्याङ्गूषमास्येन ।
मंहिष्ठमछोक्तिभिर्मतीनां सुवृक्तिभिः सूरिं वावृधध्यै ॥ २०.३५.३ ॥
Für ihn, den Besten, Sieger über das himmlische Licht, bringe ich den lauten Preis mit meinem Munde, um den Weisen mit den freigebigsten Gedanken, mit klingenden und wohlgefügten Lobreden wachsen zu lassen.
20.35.4
अस्मा इदु स्तोमं सं हिनोमि रथं न तष्टेव तत्सिनाय ।
गिरश्च गिर्वाहसे सुवृक्तीन्द्राय विश्वमिन्वं मेधिराय ॥ २०.३५.४ ॥
Für ihn füge ich den Lobhymnus zusammen, wie ein Wagenbauer einen Wagen fertigt. Für Indra, getragen von den Liedern, für den, der alles in Bewegung setzt und weise ist, biete ich wohlgefügte Lobreden und Lieder.
20.35.5
अस्मा इदु सप्तिमिव श्रवस्येन्द्रायार्कं जुह्वा समञ्जे ।
वीरं दानौकसं वन्दध्यै पुरां गूर्तश्रवसं दर्माणम् ॥ २०.३५.५ ॥
Für ihn salbe ich, wie einer, der Ruhm sucht, ein Ross salbt, den Gesang für Indra mit dem Juhū-Löffel, um den Helden zu preisen, den Gabenspender, Zerstörer der Burgen, von berühmter Kraft.
20.35.6
अस्मा इदु त्वष्टा तक्षद्वज्रं स्वपस्तमं स्वर्यं रणाय ।
वृत्रस्य चिद्विदद्येन मर्म तुजन्न् ईशानस्तुजता कियेधाः ॥ २०.३५.६ ॥
Für ihn schmiedete Tvaṣṭar den Donnerkeil, den kunstvollsten, himmlischen, für den Kampf, mit dem man Vṛtras Lebensstellen durchbohrt. Als Herr stoßend, durchbohrt ihn der Mächtige mit seinem Stoß.
20.35.7
अस्येदु मातुः सवनेषु सद्यो महः पितुं पपिवां चार्वन्ना ।
मुषायद्विष्णुः पचतं सहीयान् विध्यद्वराहं तिरो अद्रिमस्ता ॥ २०.३५.७ ॥
In den Pressungen seiner Mutter trank er sogleich den großen Trank und die gute Speise; Viṣṇu stahl das Gekochte; der Mächtige durchbohrte den Eber und schleuderte den Felsen quer.
20.35.8
अस्मा इदु ग्नाश्चिद्देवपत्नीरिन्द्रायार्कमहिहत्य ऊवुः ।
परि द्यावापृथिवी जभ्र उर्वी नास्य ते महिमानं परि ष्टः ॥ २०.३५.८ ॥
Für ihn sangen auch die Göttergattinnen den Hymnus für Indra bei der Tötung der Schlange; der weite Himmel und die Erde umfingen ihn; die beiden konnten seine Größe nicht umfassen.
20.35.9
अस्येदेव प्र रिरिचे महित्वं दिवस्पृथिव्याः पर्यन्तरिक्षात् ।
स्वरालिन्द्रो दम आ विश्वगूर्तः स्वरिरमत्रो ववक्षे रणाय ॥ २०.३५.९ ॥
Gewiss hat seine Größe Himmel, Erde und Zwischenraum überragt; Indra, von allen gepriesen, steht im Haus wie das Licht; zum Kampf ist er ungehemmt gewachsen.
20.35.10
अस्येदेव शवसा शुशन्तं वि वृश्चद्वज्रेण वृत्रमिन्द्रः ।
गा न व्राणा अवनीरमुञ्चदभि श्रवो दावने सचेताः ॥ २०.३५.१० ॥
Durch seine eigene Kraft zerschnitt Indra den leuchtenden Vṛtra mit dem Donnerkeil; wie man gefesselte Kühe befreit, ließ er die abwärts fließenden Wasser frei; der aufmerksame Indra wandte sich dem Ruhm des Gebens zu.
20.35.11
अस्येदु त्वेषसा रन्त सिन्धवः परि यद्वज्रेण सीमयच्छत् ।
ईशानकृद्दाशुषे दशस्यन् तुर्वीतये गाधं तुर्वणिः कः ॥ २०.३५.११ ॥
Durch seine flammende Kraft eilten die Flüsse dahin, als er sie mit dem Donnerkeil ringsum festhielt. Den Geber zum Herrn machend, bahnte er dem Turvīti eine Furt; er ist der Überwinder der Feinde.
20.35.12
अस्मा इदु प्र भरा तूतुजानो वृत्राय वज्रमीशानः कियेधाः ।
गोर्न पर्व वि रदा तिरश्चेष्यन्न् अर्णांस्यपां चरध्यै ॥ २०.३५.१२ ॥
Für ihn, eilend, schleudere den Donnerkeil gegen Vṛtra; er ist der Herr, von welcher gewaltigen Macht! Wie die Gelenke einer Kuh spaltet er die Wasserströme, dass die Wasser fließen.
20.35.13
अस्येदु प्र ब्रूहि पूर्व्याणि तुरस्य कर्माणि नव्य उक्थैः ।
युधे यदिष्णान आयुधान्यृघायमाणो निरिणाति शत्रून् ॥ २०.३५.१३ ॥
Verkünde mit neuen Lobliedern die alten Taten des Schnellen, wenn er im Kampf, Waffen suchend und herbeistürmend, die Feinde zerstreut.
20.35.14
अस्येदु भिया गिरयश्च दृल्हा द्यावा च भूमा जनुषस्तुजेते ।
उपो वेनस्य जोगुवान ओणिं सद्यो भुवद्वीर्याय नोधाः ॥ २०.३५.१४ ॥
Aus Furcht vor ihm zittern die festen Berge, Himmel und Erde seit ihrer Geburt. Die Vena anrufenden nahten sich; Nodhā wurde sogleich bereit zur Tapferkeit.
20.35.15
अस्मा इदु त्यदनु दाय्येषामेको यद्वव्ने भूरेरीशानः ।
प्रैतशं सूर्ये पस्पृधानं सौवश्व्ये सुष्विमावदिन्द्रः ॥ २०.३५.१५ ॥
Für ihn wird fürwahr einer von diesen danach zugeteilt, wenn er, der Herr, den Reichtum erwählt. Um die Sonne wetteifernd, den Läufer Etaśa, im Wettlauf des Suvaśva, beschützte Indra mit dem gepressten Soma.
20.35.16
एवा ते हारियोजना सुवृक्तीन्द्र ब्रह्माणि गोतमासो अक्रन् ।
ऐषु विश्वपेशसं धियं धाः प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात् ॥ २०.३५.१६ ॥
So, o Indra, haben die Gotamas für dich, dessen Wagen mit falben Rossen bespannt und wohl gepriesen ist, diese heiligen Formeln verfasst. Lege in sie einen Gedanken von allumfassender Gestalt; im Morgengrauen, schnell, möge er kommen, reich an Einsicht.