Atharvaveda · Sūkta 20.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.35.1
अस्मा इदु प्र तवसे तुराय प्रयो न हर्मि स्तोमं माहिनाय ।
ऋचीषमायाध्रिगव ओहमिन्द्राय ब्रह्माणि राततमा ॥ २०.३५.१ ॥
A ele, o poderoso e veloz, envio o louvor como alimento. Para o grande Indra, igual aos ṛcs, para o cantor inabalável, as fórmulas sagradas foram dadas com a maior generosidade.
20.35.2
अस्मा इदु प्रय इव प्र यंसि भराम्यान्गूषं बाधे सुवृक्ति ।
इन्द्राय हृदा मनसा मनीषा प्रत्नाय पत्ये धियो मर्जयन्त ॥ २०.३५.२ ॥
Para ele envio o louvor como alimento, trago o louvor em voz alta e o impulsiono com palavra bem tecida. Com coração, mente e pensamento, as intelecções são purificadas para Indra, o senhor antigo.
20.35.3
अस्मा इदु त्यमुपमं स्वर्षां भराम्याङ्गूषमास्येन ।
मंहिष्ठमछोक्तिभिर्मतीनां सुवृक्तिभिः सूरिं वावृधध्यै ॥ २०.३५.३ ॥
Para ele, o melhor, vencedor da luz celeste, trago o louvor em voz alta com a boca, para fazer crescer o sábio com os mais generosos pensamentos, com louvores sonoros e bem tecidos.
20.35.4
अस्मा इदु स्तोमं सं हिनोमि रथं न तष्टेव तत्सिनाय ।
गिरश्च गिर्वाहसे सुवृक्तीन्द्राय विश्वमिन्वं मेधिराय ॥ २०.३५.४ ॥
Para ele reúno o hino de louvor, como um carpinteiro monta um carro. Para Indra, levado pelos cantos, para aquele que põe tudo em movimento e é sábio, ofereço louvores bem tecidos e cantos.
20.35.5
अस्मा इदु सप्तिमिव श्रवस्येन्द्रायार्कं जुह्वा समञ्जे ।
वीरं दानौकसं वन्दध्यै पुरां गूर्तश्रवसं दर्माणम् ॥ २०.३५.५ ॥
Para ele, como quem busca glória unge um corcel, ungo o canto para Indra com a colher juhū, para louvar o herói, doador de dádivas, destruidor de fortalezas, de força renomada.
20.35.6
अस्मा इदु त्वष्टा तक्षद्वज्रं स्वपस्तमं स्वर्यं रणाय ।
वृत्रस्य चिद्विदद्येन मर्म तुजन्न् ईशानस्तुजता कियेधाः ॥ २०.३५.६ ॥
Para ele, Tvaṣṭar forjou o vajra, o mais habilmente feito, celeste, para a batalha, com o qual se perfuram os pontos vitais de Vṛtra. Como senhor que investe, o poderoso o trespassa com seu golpe.
20.35.7
अस्येदु मातुः सवनेषु सद्यो महः पितुं पपिवां चार्वन्ना ।
मुषायद्विष्णुः पचतं सहीयान् विध्यद्वराहं तिरो अद्रिमस्ता ॥ २०.३५.७ ॥
Nas prensagens de sua mãe, bebeu de imediato o grande licor e o bom alimento; Viṣṇu roubou o que fora cozido; o poderoso trespassou o javali e arremessou a rocha de través.
20.35.8
अस्मा इदु ग्नाश्चिद्देवपत्नीरिन्द्रायार्कमहिहत्य ऊवुः ।
परि द्यावापृथिवी जभ्र उर्वी नास्य ते महिमानं परि ष्टः ॥ २०.३५.८ ॥
Para ele, também as esposas dos deuses cantaram o hino a Indra na morte da serpente; o vasto céu e a terra o abraçaram; os dois não puderam abarcar sua grandeza.
20.35.9
अस्येदेव प्र रिरिचे महित्वं दिवस्पृथिव्याः पर्यन्तरिक्षात् ।
स्वरालिन्द्रो दम आ विश्वगूर्तः स्वरिरमत्रो ववक्षे रणाय ॥ २०.३५.९ ॥
Certamente sua grandeza superou o céu, a terra e o espaço intermediário; Indra, louvado por todos, ergue-se na casa como a luz; para a batalha cresceu sem freio.
20.35.10
अस्येदेव शवसा शुशन्तं वि वृश्चद्वज्रेण वृत्रमिन्द्रः ।
गा न व्राणा अवनीरमुञ्चदभि श्रवो दावने सचेताः ॥ २०.३५.१० ॥
Pela sua própria força Indra cortou o brilhante Vṛtra com o vajra; como quem solta vacas amarradas, libertou as águas que corriam para baixo; o atento Indra voltou-se para a fama de dar.
20.35.11
अस्येदु त्वेषसा रन्त सिन्धवः परि यद्वज्रेण सीमयच्छत् ।
ईशानकृद्दाशुषे दशस्यन् तुर्वीतये गाधं तुर्वणिः कः ॥ २०.३५.११ ॥
Pela sua força flamejante os rios correram, quando com o raio os conteve por todos os lados. Tornando o doador um senhor, abriu um vau para Turvīti; ele é o vencedor dos inimigos.
20.35.12
अस्मा इदु प्र भरा तूतुजानो वृत्राय वज्रमीशानः कियेधाः ।
गोर्न पर्व वि रदा तिरश्चेष्यन्न् अर्णांस्यपां चरध्यै ॥ २०.३५.१२ ॥
Para ele, apressando-te, lança o raio contra Vṛtra; ele é o senhor, de que grande poder! Como as juntas de uma vaca, ele racha as correntes das águas para que as águas corram.
20.35.13
अस्येदु प्र ब्रूहि पूर्व्याणि तुरस्य कर्माणि नव्य उक्थैः ।
युधे यदिष्णान आयुधान्यृघायमाणो निरिणाति शत्रून् ॥ २०.३५.१३ ॥
Proclama com novos hinos os antigos feitos do veloz, quando na batalha, buscando armas e avançando, dispersa os inimigos.
20.35.14
अस्येदु भिया गिरयश्च दृल्हा द्यावा च भूमा जनुषस्तुजेते ।
उपो वेनस्य जोगुवान ओणिं सद्यो भुवद्वीर्याय नोधाः ॥ २०.३५.१४ ॥
Por temor a ele tremem as montanhas firmes, e o céu e a terra, desde o seu nascimento. Os que invocam Vena se aproximaram; Nodhā logo se preparou para a valentia.
20.35.15
अस्मा इदु त्यदनु दाय्येषामेको यद्वव्ने भूरेरीशानः ।
प्रैतशं सूर्ये पस्पृधानं सौवश्व्ये सुष्विमावदिन्द्रः ॥ २०.३५.१५ ॥
Para ele, de fato, um destes recebe depois a sua parte, quando ele, o senhor, escolhe a abundância. Disputando pelo sol, o corredor Etaśa, na corrida de Suvaśva, Indra protegeu-o com o soma prensado.
20.35.16
एवा ते हारियोजना सुवृक्तीन्द्र ब्रह्माणि गोतमासो अक्रन् ।
ऐषु विश्वपेशसं धियं धाः प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात् ॥ २०.३५.१६ ॥
Assim, ó Indra, para ti, de carro atrelado a cavalos baios e bem louvado, os Gotamas compuseram estas fórmulas sagradas. Põe nelas um pensamento de forma universal; ao amanhecer, depressa, que venha ele, enriquecido pela sabedoria.