アタルヴァ・ヴェーダ · スークタ 20.49

20.49.1

यच्छक्रा वाचमारुहन्न् अन्तरिक्षं सिषासथः ।
सं देवा अमदन् वृषा ॥ २०.४९.१ ॥

力ある神々が言葉に登り、中空を征服しようとしたとき、神々はみな雄牛（インドラ）とともに喜んだ。

शक्रो वाचमधृष्टायोरुवाचो अधृष्णुहि ।
मंहिष्ठ आ मदर्दिवि ॥ २०.४९.२ ॥

力ある者の言葉、不屈の者の言葉は、不屈のままに語られた。最も施しの多いインドラよ、天で喜べ。

शक्रो वाचमधृष्णुहि धामधर्मन् वि राजति ।
विमदन् बर्हिरासरन् ॥ २०.४९.३ ॥

力ある者の不屈の言葉は、その座と法において輝く。喜びつつ彼らは聖草の上に座した。

तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः ।
अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे ॥ २०.४९.४ ॥

あの驚異の、敵を征服する者、富とソーマに喜ぶ者を、私たちは讃歌で呼ぶ。牛が牛舎で子牛を呼ぶように。

द्युक्षं सुदानुं तविषीभिरावृतं गिरिं न पुरुभोजसम् ।
क्षुमन्तं वाजं शतिनं सहस्रिणं मक्षू गोमन्तमीमहे ॥ २०.४९.५ ॥

輝き、気前よく与える者、自らの力に囲まれ、山のように多くの享受を持ち、食物に富む力を持ち、百と千を持ち、牛を持つインドラを、私たちは速やかに求める。

तत्त्वा यामि सुवीर्यं तद्ब्रह्म पूर्वचित्तये ।
येना यतिभ्यो भृगवे धने हिते येन प्रस्कण्वमाविथ ॥ २०.४९.६ ॥

インドラよ、私はあなたの卓越した力、その聖なる言葉へ向かう。最初の思念のために。それによってあなたは苦行者たちを、富に立つブリグを守り、それによってプラスカンヴァを守った。

येना समुद्रमसृजो महीरपस्तदिन्द्र वृष्णि ते शवः ।
सद्यः सो अस्य महिमा न संनशे यं क्षोणीरनुचक्रदे ॥ २०.४९.७ ॥

お前が大海と大いなる水を創り出したその力、インドラよ、それがお前の雄々しい力である。その偉大さはたちまちには至り得ず、大地がそれを呼び求める。