ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.57.1
सुरूपकृत्नुमूतये सुदुघामिव गोदुहे ।
जुहूमसि द्यविद्यवि ॥ २०.५७.१ ॥
ପ୍ରତିଦିନ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ରୂପ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁ, ଯେପରି ଦୁଗ୍ଧ ଦୋହନକାରୀ ସହଜରେ ଦୋହନଯୋଗ୍ୟ ଗାଈକୁ ଡାକେ।
20.57.2
उप नः सवना गहि सोमस्य सोमपाः पिब ।
गोदा इद्रेवतो मदः ॥ २०.५७.२ ॥
ଆମ ସୋମ-ସବନ ନିକଟକୁ ଆସ, ହେ ସୋମପାୟୀ; ସୋମ ପାନ କର। ଗାଈ ଦେଉଥିବା, ଧନବାନ ଆନନ୍ଦ ତୁମର।
20.57.3
अथा ते अन्तमानां विद्याम सुमतीनाम् ।
मा नो अति ख्य आ गहि ॥ २०.५७.३ ॥
ତେବେ ତୁମର ଅତି ନିକଟର ସୁମତି ଆମେ ପାଇବା। ଆମକୁ ଅବହେଳା କର ନାହିଁ; ନିକଟକୁ ଆସ।
20.57.4
शुष्मिन्तमं न ऊतये द्युम्निनं पाहि जागृविम् ।
इन्द्र सोमं शतक्रतो ॥ २०.५७.४ ॥
ଆମ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅତି ବଳବାନ, ତେଜସ୍ୱୀ, ଜାଗ୍ରତ ସୋମକୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତକ୍ରତୁ, ସୋମ [ପାନ କର]।
20.57.5
इन्द्रियाणि शतक्रतो या ते जनेषु पञ्चसु ।
इन्द्र तानि त आ वृणे ॥ २०.५७.५ ॥
ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ପାଞ୍ଚ ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଯେଉଁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ (ଶକ୍ତି) ଅଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ବରଣ କରେ।
20.57.6
अगन्न् इन्द्र श्रवो बृहद्द्युम्नं दधिष्व दुष्टरम् ।
उत्ते शुष्मं तिरामसि ॥ २०.५७.६ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, (ଆମେ) ଆସିଛୁ। ମହାନ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଅଜେୟ ତେଜ ସ୍ଥାପନ କର। ତୁମ ବଳକୁ ଆମେ ଆହୁରି ବିସ୍ତାର କରୁ।
20.57.7
अर्वावतो न आ गह्यथो शक्र परावतः ।
उ लोको यस्ते अद्रिव इन्द्रेह तत आ गहि ॥ २०.५७.७ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିକଟରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ହେ ଶକ୍ର, ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ଆସ। ହେ ଅଦ୍ରିବାନ୍, ତୁମ ଲୋକ ଯେଉଁଠି ଅଛି ସେଠାରୁ ଏଠାକୁ ଆସ।
20.57.8
इन्द्रो अङ्ग महद्भयमभी षदप चुच्यवत् ।
स हि स्थिरो विचर्षनिः ॥ २०.५७.८ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ମହାଭୟକୁ ଦୂରେଇ ଦେଉନ୍ତୁ। ସେ ସ୍ଥିର, ସର୍ବଦ୍ରଷ୍ଟା।
20.57.9
इन्द्रश्च मृलयाति नो न नः पश्चादघं नशत् ।
भद्रं भवाति नः पुरः ॥ २०.५७.९ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ଉପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ; ପଛରୁ ଆମର ଅମଙ୍ଗଳ ନଷ୍ଟ ହେଉ। ଆଗରୁ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।
20.57.10
इन्द्र आशाभ्यस्परि सर्वाभ्यो अभयं करत् ।
जेता शत्रून् विचर्षणिः ॥ २०.५७.१० ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମକୁ ଅଭୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ସେ ଶତ୍ରୁଜୟୀ, ସର୍ବଦ୍ରଷ୍ଟା।
20.57.11
क ईं वेद सुते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे ।
अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्र्यन्धसः ॥ २०.५७.११ ॥
ସୋମ ନିଷ୍କାଶନ ସମୟରେ ସଙ୍ଗରେ ପିଉଥିବା ଜଣକୁ କିଏ ଜାଣେ? କେବେ ସେ ବଳ ଦିଅନ୍ତି? ନିଜ ଓଜସ୍ରେ ଦୁର୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗନ୍ତି ଏହି; ହେ ଶିପ୍ରୀ, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ।
20.57.12
दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा चरथं दधे ।
नकिष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महांश्चरस्योजसा ॥ २०.५७.१२ ॥
ହରିଣ କିମ୍ବା ହାତୀ ପରି ସେ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି। ସୋମ ନିଷ୍କାଶନ ସମୟରେ କେହି ତୁମକୁ ରୋକି ପାରିବେ ନାହିଁ; ମହାନ୍ ସେ ନିଜ ଓଜସ୍ରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି।
20.57.13
य उग्रः सन्न् अनिष्टृत स्थिरो रणाय संस्कृतः ।
यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत् ॥ २०.५७.१३ ॥
ଉଗ୍ର ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଅଜେୟ, ସ୍ଥିର ଓ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଯେ; ଧନବାନ ଇନ୍ଦ୍ର ଯଦି ସ୍ତୋତାଙ୍କ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣନ୍ତି, ତେବେ ବିଳମ୍ବ ନ କରି ଆସନ୍ତୁ।
20.57.14
वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः ।
पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन् परि स्तोतार आसते ॥ २०.५७.१४ ॥
ସୋମ ନିଷ୍କାଶନକାରୀ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଅଛୁ, କାଟିଥିବା ବର୍ହିସ୍ ଘାସ ପାଖ ଜଳ ପରି। ହେ ବୃତ୍ରହନ୍ତା, ପବିତ୍ରର ପ୍ରସ୍ରବଣରେ ସ୍ତୋତାମାନେ ତୁମ ଚାରିପାଖେ ବସିଛନ୍ତି।
20.57.15
स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः ।
कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः ॥ २०.५७.१५ ॥
ହେ ବସୁ, ସୋମ ନିଷ୍କାଶନ ସମୟରେ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଉକ୍ଥ-ପାଠକମାନେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି। ତୃଷିତ ହୋଇ ସୁତ ପାଖକୁ, ତୁମ ନିବାସକୁ କେବେ ଆସିବ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର?
20.57.16
कण्वेभिर्धृष्णवा धृषद्वाजं दर्षि सहस्रिणम् ।
पिशङ्गरूपं मघवन् विचर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे ॥ २०.५७.१६ ॥
କଣ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ, ହେ ଧୃଷ୍ଣୁ, ସାହସରେ ତୁମେ ସହସ୍ରଗୁଣ ବାଜ (ବଳ) ଭାଙ୍ଗ। ହେ ଧନବାନ, ହେ ବିଚର୍ଷଣ, ପିଙ୍ଗ ରୂପ, ଗୋଧନଯୁକ୍ତ ଧନ ଆମେ ଶୀଘ୍ର ମାଗୁଛୁ।