அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.63.1
इमा नु कं भुवना सीषधामेन्द्रश्च विश्वे च देवाः ।
यज्ञं च नस्तन्वं च प्रजां चादित्यैरिन्द्रः सह चीकॢपाति ॥ २०.६३.१ ॥
இந்த உலகங்களை நாம் வெற்றியுறச் செய்வோமாக; இந்திரனும் அனைத்து தேவர்களும் (அவ்வாறே செய்யட்டும்). இந்திரன் ஆதித்யர்களுடன் சேர்ந்து நம் யாகத்தையும், உடலையும், சந்ததியையும் ஒழுங்குபடுத்தட்டும்.
20.63.2
आदित्यैरिन्द्रः सगणो मरुद्भिरस्माकं भूत्वविता तनूनाम् ।
हत्वाय देवा असुरान् यदायन् देवा देवत्वमभिरक्षमाणाः ॥ २०.६३.२ ॥
இந்திரன் ஆதித்யர்களுடனும் மருத்கணங்களுடனும் சேர்ந்து நம் உடல்களின் காவலனாக இருக்கட்டும். தேவர்கள் அசுரர்களைக் கொன்று, தேவத்துவத்தைக் காத்தவாறு சென்றபோது (அவ்வாறு இருந்தான்).
20.63.3
प्रत्यञ्चमर्कमनयं छचीभिरादित्स्वधामिषिरां पर्यपश्यन् ।
अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतहिमाः सुवीराः ॥ २०.६३.३ ॥
அவர்கள் தம் ஆற்றல்களால் ஒளிரும் சூரியனை எதிர்முகமாகக் கொண்டு வந்தனர்; பின்னர் வேகமான தம் ஸ்வதாவை எங்கும் கண்டனர். இவ்வாறு தேவர்களுக்கு நலம் தரும் வலிமையை நாம் வெல்வோமாக; நூறு குளிர்காலங்கள் நல்ல வீரப் புதல்வர்களுடன் மகிழ்வோமாக.
20.63.4
य एक इद्विदयते वसु मर्ताय दाशुषे ।
ईशानो अप्रतिष्कुत इन्द्रो अङ्ग ॥ २०.६३.४ ॥
தனியாக ஒருவனே செல்வத்தை கொடையாளியான மனிதனுக்கு வழங்குகிறான்; எதிர்க்கப்படாத அதிபதியான இந்திரனே, நிச்சயமாக.
20.63.5
कदा मर्तमराधसं पदा क्षुम्पमिव स्फुरत् ।
कदा नः शुश्रवद्गिर इन्द्रो अङ्ग ॥ २०.६३.५ ॥
எப்போது அவன் வறிய மனிதனை காலால் பந்தை போல உதைத்துத் தள்ளுவான்? எப்போது இந்திரன் நம் துதிகளைக் கேட்பான், நிச்சயமாக?
20.63.6
यश्चिद्धि त्वा बहुभ्य आ सुतावाँ आविवासति ।
उग्रं तत्पत्यते शव इन्द्रो अङ्ग ॥ २०.६३.६ ॥
சோமம் பிழியும் ஒருவன் உன்னை பலரைவிட மிகுதியாக வழிபடுகிறானோ, அவன் உக்கிர வலிமைக்கு அதிபதியாகிறான்; இந்திரனே, நிச்சயமாக.
20.63.7
य इन्द्र सोमपातमो मदः शविष्ठ चेतति ।
येना हंसि न्यत्त्रिणं तमीमहे ॥ २०.६३.७ ॥
இந்திரா, சோமத்தை மிகுதியாகப் பருகுபவனே, மிக வலிமையுள்ளவனே, எந்த மகிழ்ச்சி உன்னில் விழிக்கிறதோ, அதனால் நீ விழுங்கும் பகைவனை அழிக்கிறாய்; அந்த (ஆற்றலை) நாங்கள் வேண்டுகிறோம்.
20.63.8
येना दशग्वमध्रिगुं वेपयन्तं स्वर्णरम् ।
येना समुद्रमाविथा तमीमहे ॥ २०.६३.८ ॥
பத்துக் குதிரைகளுடையவனையும், கல்லின் மேல் செல்பவனையும், நடுங்கிக் கொண்டிருந்தவனும், வானத்தின் மனிதனையும் நீ எதனால் காத்தாயோ, எதனால் கடலைக் காத்தாயோ, அதையே நாங்கள் வேண்டுகிறோம்.
20.63.9
येन सिन्धुं महीरपो रथामिव प्रचोदयः ।
पन्थामृतस्य यातवे तमीमहे ॥ २०.६३.९ ॥
எதனால் சிந்துவையும் பெரிய நீர்களையும் தேர்களைப் போல் முன்னே செலுத்தினாயோ, ரிதத்தின் வழியில் செல்வதற்காக (பாதையை அமைத்தாயோ), அதையே நாங்கள் வேண்டுகிறோம்.