Atharvaveda · Sūkta 20.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.76.1
वने न वा यो न्यधायि चाक्रं छुचिर्वां स्तोमो भुरणावजीगः ।
यस्येदिन्द्रः पुरुदिनेषु होता नृणां नर्वो नृतमः क्षपावान् ॥ २०.७६.१ ॥
Como en el bosque o como se coloca una rueda, oh vosotros dos portadores, un himno puro ha despertado para vosotros. Aquel para quien Indra es el hotṛ en muchos días es el más varonil de los hombres, poseedor de la noche.
20.76.2
प्र ते अस्या उषसः प्रापरस्या नृतौ स्याम नृतमस्य नृणाम् ।
अनु त्रिशोकः शतमावहन् नॄन् कुत्सेन रथो यो असत्ससवान् ॥ २०.७६.२ ॥
En esta aurora y en la aurora posterior que estemos en la marcha victoriosa del más varonil de los hombres. El carro de tres llamas, trayendo cien hombres, marchó con Kutsa; es aquel que siempre permanece despierto.
20.76.3
कस्ते मद इन्द्र रन्त्यो भूद्दुरो गिरो अभ्युग्रो वि धाव ।
कद्वाहो अर्वागुप मा मनीषा आ त्वा शक्यामुपमं राधो अन्नैः ॥ २०.७६.३ ॥
Oh Indra, ¿cuál de tus embriagueces se volvió deliciosa? Feroz, corre hacia las puertas de los cantos; ¿cuándo vendrán hacia nosotros los portadores (caballos)? Que mi pensamiento esté cerca, para que con alimento pueda llevarte a la riqueza más excelente.
20.76.4
कदु द्युम्नमिन्द्र त्वावतो नॄन् कया धिया करसे कन् न आगन् ।
मित्रो न सत्य उरुगाय भृत्या अन्ने समस्य यदसन् मनीषाः ॥ २०.७६.४ ॥
Oh Indra, ¿cuándo nos darás el esplendor de hombres como tú? ¿Con qué pensamiento nos harás, y cuándo vendrás a nosotros? Oh verdadero como un amigo, muy alabado, con los sostenes en el alimento, que mis pensamientos estén juntos con esto.
20.76.5
प्रेरय सूरो अर्थं न पारं ये अस्य कामं जनिधा इव ग्मन् ।
गिरश्च ये ते तुविजात पूर्वीर्नर इन्द्र प्रतिशिक्षन्त्यन्नैः ॥ २०.७६.५ ॥
Oh sol, impulsa hacia la orilla lejana como una meta; los que cumplen su deseo vienen como si hubieran nacido. Y tus antiguos cantos, oh Indra de muchos nacimientos, los hombres los enseñan de nuevo con alimento.
20.76.6
मात्रे नु ते सुमिते इन्द्र पूर्वी द्यौर्मज्मना पृथिवी काव्येन ।
वराय ते घृतवन्तः सुतासः स्वाद्नन् भवन्तु पीतये मधूनि ॥ २०.७६.६ ॥
Oh Indra, para la madre de buena medida, tu antiguo cielo y tu tierra se sostienen por tu fuerza y por la pericia del canto. Para ti sean dulces los somas prensados, rebosantes de mantequilla clarificada; sean dulces para beber.
20.76.7
आ मध्वो अस्मा असिचन्न् अमत्रमिन्द्राय पूर्णं स हि सत्यराधाः ।
स वावृधे वरिमन्न् आ पृथिव्या अभि क्रत्वा नर्यः पौंस्यैश्च ॥ २०.७६.७ ॥
Para él se vertió una copa llena de hidromiel, para Indra, pues es dador de riqueza verdadera. Por la amplitud de la tierra crece por su voluntad y sus hazañas viriles, amigo de los hombres.
20.76.8
व्यानळ् इन्द्रः पृतनाः स्वोजा आस्मै यतन्ते सख्याय पूर्वीः ।
आ स्मा रथं न पृतनासु तिष्ठ यं भद्रया सुमत्या चोदयासे ॥ २०.७६.८ ॥
Indra, con su propia fuerza vigorosa, vence a los ejércitos enemigos; muchos se esfuerzan hacia él por amistad. En las batallas, ponte junto a él como un carro, a aquel a quien impulsas con benévola buena voluntad.