अथर्ववेद · सूक्त 20.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.77.1
आ सत्यो यातु मघवाँ ऋजीषी द्रवन्त्वस्य हरय उप नः ।
तस्मा इदन्धः सुषुमा सुदक्षमिहाभिपित्वं करते गृणानः ॥ २०.७७.१ ॥
सत्य, धनवान आणि ऋजीषी (सोमप्रिय) इंद्र येवोत; त्यांचे हरि-अश्व आमच्याजवळ धावू देत. त्या सुदक्षासाठी मी सोम पिळतो; स्तुती करीत ते येथे येवोत.
20.77.2
अव स्य शूराध्वनो नान्तेऽस्मिन् नो अद्य सवने मन्दध्यै ।
शंसात्युक्थमुशनेव वेधाश्चिकितुषे असुर्याय मन्म ॥ २०.७७.२ ॥
हे शूरा, त्या मार्गाच्या टोकापासून आज आमच्या या सवनात आनंदासाठी खाली ये. वेधाप्रमाणे उशना उक्थ म्हणतो; विवेकी असुरासाठी मंत्रविचार उठतो.
20.77.3
कविर्न निण्यं विदथानि साधन् वृषा यत्सेकं विपिपानो अर्चात् ।
दिव इत्था जीजनत्सप्त कारून् अह्ना चिच्चक्रुर्वयुना गृणन्तः ॥ २०.७७.३ ॥
कवीप्रमाणे गुप्त रहस्ये व यज्ञकर्मे साधत, वृषा (इंद्र) सेचलेला सोम पिऊन गातो तेव्हा स्वर्गातून अशा प्रकारे सात कारूंना जन्म देतो; दिवसाही ज्ञानाने स्तुती करीत त्यांनी ते रचले.
20.77.4
स्वर्यद्वेदि सुदृशीकमर्कैर्महि ज्योती रुरुचुर्यद्ध वस्तोः ।
अन्धा तमांसि दुधिता विचक्षे नृभ्यश्चकार नृतमो अभिष्टौ ॥ २०.७७.४ ॥
स्वर्गात वेदी सुस्पष्टपणे दिसली तेव्हा, अर्कांनी (मंत्रांनी) महान ज्योती चमकली, आणि उषेला जेव्हा; आंधळ्या अंधारांना भेदून पाहण्यासाठी, नृतम (श्रेष्ठ नेत्याने) माणसांसाठी आवाहनात ते केले.
20.77.5
ववक्ष इन्द्रो अमितमृजिष्युभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा ।
अतश्चिदस्य महिमा वि रेच्यभि यो विश्वा भुवना बभूव ॥ २०.७७.५ ॥
इंद्र अमर्याद वाढला; आपल्या महिम्याने सरळ चालणाऱ्या दोन्ही लोकांना (द्यावापृथिवी) पूर्णपणे भरले. म्हणून त्याची महिमा दूरवर पसरते; जो सर्व भुवनांच्या वर झाला.
20.77.6
विश्वानि शक्रो नर्याणि विद्वान् अपो रिरेच सखिभिर्निकामैः ।
अश्मानं चिद्ये बिभिदुर्वचोभिर्व्रजं गोमन्तमुशिजो वि वव्रुः ॥ २०.७७.६ ॥
शक्र इंद्र सर्व मानवी कर्मे जाणून, मित्रांसह इच्छित वस्तूंसह उदकांना मुक्त करतो. मंत्रवचनांनी ज्यांनी दगडही फोडला, त्या उशिजांनी गाईंनी भरलेला गोठा उघडला.
20.77.7
अपो वृत्रं वव्रिवांसं पराहन् प्रावत्ते वज्रं पृथिवी सचेताः ।
प्रार्णांसि समुद्रियाण्यैनोः पतिर्भवं छवसा शूर धृष्णो ॥ २०.७७.७ ॥
हे इंद्रा, उदकांना झाकून ठेवणाऱ्या वृत्राला तू प्रहार करून पाडलेस; पृथ्वी सावधपणे तुझ्या वज्राचे रक्षण करते. समुद्रांतून उत्पन्न झालेल्या प्रवाहांचा तू स्वामी झालास; हे वीरा, हे धाडसी, तुझ्या बळाने तू त्यांचा पती झालास.
20.77.8
अपो यदद्रिं पुरुहूत दर्दराविर्भुवत्सरमा पूर्व्यं ते ।
स नो नेता वाजमा दर्षि भूरिं गोत्रा रुजन्न् अङ्गिरोभिर्गृणानः ॥ २०.७७.८ ॥
बहुजनांनी आवाहन केलेल्या इंद्रा, तू पर्वत फोडून उदके प्रकट केलीस तेव्हा प्राचीन सरमाही प्रकट झाली. तोच तू आमचा नेता होऊन आम्हाला विपुल धन दे; अंगिरसांसह स्तुत होऊन गोधनाचे समूह फोडून उघडून दे.