ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.77.1
आ सत्यो यातु मघवाँ ऋजीषी द्रवन्त्वस्य हरय उप नः ।
तस्मा इदन्धः सुषुमा सुदक्षमिहाभिपित्वं करते गृणानः ॥ २०.७७.१ ॥
ସତ୍ୟ, ଧନବାନ ଓ ଋଜୀଷୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସନ୍ତୁ; ତାଙ୍କ ହରି-ଅଶ୍ୱମାନେ ଆମ ନିକଟକୁ ଧାବନ କରନ୍ତୁ। ସେହି ସୁଦକ୍ଷ ପାଇଁ ମୁଁ ସୋମ ନିଙ୍ଗୁଡ଼ାଏ; ସ୍ତୁତି କରି ସେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
20.77.2
अव स्य शूराध्वनो नान्तेऽस्मिन् नो अद्य सवने मन्दध्यै ।
शंसात्युक्थमुशनेव वेधाश्चिकितुषे असुर्याय मन्म ॥ २०.७७.२ ॥
ହେ ଶୂର, ସେହି ପଥର ଶେଷ ଠାରୁ ଆଜି ଆମ ଏ ସବନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଓହ୍ଲାଅ। ବେଧା ପରି ଉଶନା ଉକ୍ଥ ପାଠ କରେ; ବିବେକୀ ଅସୁର ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର-ଚିନ୍ତା ଜାଗେ।
20.77.3
कविर्न निण्यं विदथानि साधन् वृषा यत्सेकं विपिपानो अर्चात् ।
दिव इत्था जीजनत्सप्त कारून् अह्ना चिच्चक्रुर्वयुना गृणन्तः ॥ २०.७७.३ ॥
କବି ପରି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଓ ଯଜ୍ଞକର୍ମ ସାଧି, ବୃଷା ସିଞ୍ଚିତ ସୋମ ପାନ କରି ଗାଏ ବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏହିପରି ସପ୍ତ କାରୁଙ୍କୁ ଜନ୍ମାଏ; ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନରେ ସ୍ତୁତି କରି ସେମାନେ ତାହା ରଚିଲେ।
20.77.4
स्वर्यद्वेदि सुदृशीकमर्कैर्महि ज्योती रुरुचुर्यद्ध वस्तोः ।
अन्धा तमांसि दुधिता विचक्षे नृभ्यश्चकार नृतमो अभिष्टौ ॥ २०.७७.४ ॥
ସ୍ୱର୍ଗରେ ବେଦି ସୁଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଅର୍କ (ମନ୍ତ୍ର)ରେ ମହାନ ଜ୍ୟୋତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ, ଏବଂ ପ୍ରଭାତରେ ଯେବେ; ଅନ୍ଧ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଭେଦି ଦେଖିବାକୁ, ନୃତମ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନରେ ତାହା କଲେ।
20.77.5
ववक्ष इन्द्रो अमितमृजिष्युभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा ।
अतश्चिदस्य महिमा वि रेच्यभि यो विश्वा भुवना बभूव ॥ २०.७७.५ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଅପରିମିତ ଭାବେ ବଢ଼ିଲେ; ନିଜ ମହିମାରେ ସିଧା ଗତିଶୀଳ ଦୁଇ ଲୋକ (ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ)କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରିଦେଲେ। ଅତଏବ ତାଙ୍କ ମହିମା ଦୂରଦୂରାନ୍ତକୁ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ; ସେ ସମସ୍ତ ଭୁବନର ଉପରେ ହୋଇଛନ୍ତି।
20.77.6
विश्वानि शक्रो नर्याणि विद्वान् अपो रिरेच सखिभिर्निकामैः ।
अश्मानं चिद्ये बिभिदुर्वचोभिर्व्रजं गोमन्तमुशिजो वि वव्रुः ॥ २०.७७.६ ॥
ଶକ୍ର ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ମାନବୀୟ କର୍ମ ଜାଣି, ସଖାମାନଙ୍କ ସହିତ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ସହ ଜଳସମୂହକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି। ମନ୍ତ୍ରବାକ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ପଥରକୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଲେ, ଗୋରୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୋଶାଳା ଉଶିଜମାନେ ଖୋଲିଲେ।
20.77.7
अपो वृत्रं वव्रिवांसं पराहन् प्रावत्ते वज्रं पृथिवी सचेताः ।
प्रार्णांसि समुद्रियाण्यैनोः पतिर्भवं छवसा शूर धृष्णो ॥ २०.७७.७ ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଜଳକୁ ଆବୃତ କରିଥିବା ବୃତ୍ରକୁ ତୁମେ ପ୍ରହାର କରି ପକାଇଲ; ପୃଥିବୀ ସଚେତ ହୋଇ ତୁମ ବଜ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରେ। ସମୁଦ୍ରରୁ ଜାତ ପ୍ରବାହମାନଙ୍କର ତୁମେ ପତି ହେଲ; ହେ ବୀର, ହେ ସାହସୀ, ତୁମ ବଳରେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ହେଲ।
20.77.8
अपो यदद्रिं पुरुहूत दर्दराविर्भुवत्सरमा पूर्व्यं ते ।
स नो नेता वाजमा दर्षि भूरिं गोत्रा रुजन्न् अङ्गिरोभिर्गृणानः ॥ २०.७७.८ ॥
ବହୁଜନ ଆହୂତ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପର୍ବତକୁ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ କରି ଜଳସମୂହ ପ୍ରକାଶ କଲେ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରାଚୀନା ସରମା ମଧ୍ୟ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେହି ତୁମେ ଆମର ନେତା ହୋଇ ଆମକୁ ପ୍ରଚୁର ଧନ ଦିଅ; ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କ ସହିତ ସ୍ତୁତ ହୋଇ ଗୋସମୂହ ଭାଙ୍ଗି ଖୋଲିଦିଅ।