ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 3.20

3.20.1

अयं ते योनिर्ऋत्वियो यतो जातो अरोचथाः ।
तं जानन्न् अग्न आ रोहाधा नो वर्धय रयिम् ॥ ३.२०.१ ॥

ଋତୁ ଅନୁଯାୟୀ ଏହା ତୁମର ଉତ୍ପତ୍ତିସ୍ଥାନ; ଏଥିରୁ ତୁମେ ଜନ୍ମି ପ୍ରକାଶିତ ହେଲ। ତାହା ଜାଣି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଆରୋହଣ କର; ତା'ପରେ ଆମ ପାଇଁ ଧନ ବୃଦ୍ଧି କର।

अग्ने अच्छा वदेह नः प्रत्यङ्नः सुमना भव ।
प्र णो यच्छ विशां पते धनदा असि नस्त्वम् ॥ ३.२०.२ ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ସହିତ ସ୍ନେହରେ କଥା କୁହ, ଆମ ପ୍ରତି ମୁଖ ଫେରାଇ ପ୍ରସନ୍ନମନା ହୁଅ। ହେ ପ୍ରଜାପତି, ଆମକୁ ଦିଅ; ତୁମେ ହିଁ ଧନଦାତା।

प्र णो यच्छत्वर्यमा प्र भगः प्र बृहस्पतिः ।
प्र देवीः प्रोत सूनृता रयिं देवी दधातु मे ॥ ३.२०.३ ॥

ଅର୍ଯମା ଆମକୁ ଦେଉନ୍ତୁ; ଭଗ ଦେଉନ୍ତୁ; ବୃହସ୍ପତି ଦେଉନ୍ତୁ; ଦେବୀମାନେ ଦେଉନ୍ତୁ; ସତ୍ୟମଧୁର ବାଣୀ ମଧ୍ୟ ଦେଉନ୍ତୁ; ଦେବୀ ମୋତେ ଧନ ଧାରଣ କରାଉନ୍ତୁ।

सोमं राजानमवसेऽग्निं गीर्भिर्हवामहे ।
आदित्यं विष्णुं सूर्यं ब्रह्माणं च बृहस्पतिम् ॥ ३.२०.४ ॥

ରାଜା ସୋମ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସ୍ତୁତିରେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ଆଦିତ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।

त्वं नो अग्ने अग्निभिर्ब्रह्म यज्ञं वर्धय ।
त्वं नो देव दातवे रयिं दानाय चोदय ॥ ३.२०.५ ॥

ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମ ବ୍ରହ୍ମ ଓ ଯଜ୍ଞକୁ ବୃଦ୍ଧି କର। ତୁମେ, ହେ ଦେବ, ଦେବା ପାଇଁ ଆମକୁ ଧନ ଦିଗରେ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ; ଦାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କର।

इन्द्रवायू उभाविह सुहवेह हवामहे ।
यथा नः सर्व इज्जनः संगत्यां सुमना असद्दानकामश्च नो भुवत् ॥ ३.२०.६ ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଏଠାରେ ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନ କରୁ; ଆମ ସମସ୍ତ ଲୋକ ସଭାରେ ପ୍ରସନ୍ନମନା ହେଉନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଦାନେଚ୍ଛୁ ହେଉନ୍ତୁ।

अर्यमणं बृहस्पतिमिन्द्रं दानाय चोदय ।
वातं विष्णुं सरस्वतीं सवितारं च वाजिनम् ॥ ३.२०.७ ॥

ଅର୍ୟମା, ବୃହସ୍ପତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ; ବାତ, ବିଷ୍ଣୁ, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ବାଜୀ ସବିତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।

वाजस्य नु प्रसवे सं बभूविमेमा च विश्वा भुवनानि अन्तः ।
उतादित्सन्तं दापयतु प्रजानन् रयिं च नः सर्ववीरं नि यच्छ ॥ ३.२०.८ ॥

ବାଜର ପ୍ରେରଣାରେ ଆମେ ଏକତ୍ର ହୋଇଛୁ; ଏହି ସମସ୍ତ ଭୁବନ ଭିତରେ ଅଛି। ଯିଏ ଦେବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ, ତାକୁ ଦେବାକୁ କରାଅ; ଜାଣି, ଧନ ଓ ସର୍ବବୀର ସନ୍ତାନ ସହିତ ଆମକୁ ଦିଅ।

दुह्रां मे पञ्च प्रदिशो दुह्रामुर्वीर्यथाबलम् ।
प्रापेयं सर्वा आकूतीर्मनसा हृदयेन च ॥ ३.२०.९ ॥

ମୋ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ଦିଗ ଦୁଗ୍ଧ ଦିଅନ୍ତୁ; ବିସ୍ତୃତ ଦିଗଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ବଳ ଅନୁସାରେ ଦୁହନ୍ତୁ। ମନ ଓ ହୃଦୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ ସଂକଳ୍ପ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ।

गोसनिं वाचमुदेयं वर्चसा माभ्युदिहि ।
आ रुन्धां सर्वतो वायुस्त्वष्टा पोषं दधातु मे ॥ ३.२०.१० ॥

ଗାଈ ଜିତାଉଥିବା ବାଣୀକୁ ମୁଁ ଉଠାଇବି; ତେଜ ସହିତ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଉଦିତ ହେଉ। ସବୁ ପାଖରୁ ବାୟୁ ତାହାକୁ ଧରି ରଖୁ; ତ୍ୱଷ୍ଟା ମୋତେ ପୋଷଣ ଦିଅନ୍ତୁ।