Atharvaveda · Sūkta 4.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.11.1
अनड्वान् दाधार पृथिवीमुत द्यामनड्वान् दाधारोर्वन्तरिक्षम् ।
अनड्वान् दाधार प्रदिशः षडुर्वीरनड्वान् विश्वं भुवनमा विवेश ॥ ४.११.१ ॥
Der Ochse hielt die Erde und auch den Himmel; der Ochse hielt den weiten Luftraum. Der Ochse hielt die sechs weiten Richtungen; der Ochse durchdrang die ganze Welt.
4.11.2
अनड्वान् इन्द्रः स पशुभ्यो वि चष्टे त्रयां छक्रो वि मिमीते अध्वनः ।
भूतं भविष्यद्भुवना दुहानः सर्वा देवानां चरति व्रतानि ॥ ४.११.२ ॥
Dieser Ochse ist Indra; er wacht für die Geschöpfe; der Mächtige misst die drei Wege. Das Vergangene, Künftige und die Welten melkend, durchzieht er alle Gelübde der Götter.
4.11.3
इन्द्रो जातो मनुष्येष्वन्तर्घर्मस्तप्तश्चरति शोशुचानः ।
सुप्रजाः सन्त्स उदारे न सर्षद्यो नाश्नीयादनडुहो विजानन् ॥ ४.११.३ ॥
Indra, unter den Menschen geboren, ist das innen erhitzte Gharma; leuchtend wandelt er glühend umher. Wer gute Nachkommen hat, geht nicht zum freigebigen Opfer – wer den Anteil des Ochsen kennend nicht isst.
4.11.4
अनड्वान् दुहे सुकृतस्य लोक ऐनं प्याययति पवमानः पुरस्तात् ।
पर्जन्यो धारा मरुत ऊधो अस्य यज्ञः पयो दक्षिणा दोहो अस्य ॥ ४.११.४ ॥
Der Ochse gibt Milch in der Welt der guten Tat; der Reiniger (Pavamāna) erfreut ihn von vorn. Parjanya ist seine Strömung, die Maruts sein Euter; das Opfer ist seine Milch, die Opfergabe sein Melken.
4.11.5
यस्य नेशे यज्ञपतिर्न यज्ञो नास्य दातेशे न प्रतिग्रहीता ।
यो विश्वजिद्विश्वभृद्विश्वकर्मा घर्मं नो ब्रूत यतमश्चतुष्पात् ॥ ४.११.५ ॥
In wessen Herrschaft es weder Opferherrn noch Opfer, weder Geber noch Empfänger gibt – du, Allbezwinger, Allerhalter, Allschöpfer, sag uns das Gharma: Welcher ist der Vierfüßer?
4.11.6
येन देवाः स्वरारुरुहुर्हित्वा शरीरममृतस्य नाभिम् ।
तेन गेष्म सुकृतस्य लोकं घर्मस्य व्रतेन तपसा यशस्यवः ॥ ४.११.६ ॥
Auf dem Weg, auf dem die Götter, den Körper verlassend, zum Himmel, dem Mittelpunkt der Unsterblichkeit, emporstiegen, auf diesem Weg wollen wir durch das Gelübde des Gharma und durch Askese, nach Ruhm strebend, in die Welt der guten Taten gehen.
4.11.7
इन्द्रो रूपेणाग्निर्वहेन प्रजापतिः परमेष्ठी विराट् ।
विश्वानरे अक्रमत वैश्वानरे अक्रमतानडुह्यक्रमत ।
सोऽदृंहयत सोऽधारयत ॥ ४.११.७ ॥
Indra schritt in Gestalt voran, Agni im Tragen, Prajāpati, der höchste, strahlende, schritt voran; er schritt in Viśvānara voran, er schritt in Vaiśvānara voran, er schritt im Ochsen voran. Er festigte es; er hielt es aufrecht.
4.11.8
मध्यमेतदनडुहो यत्रैष वह आहितः ।
एतावदस्य प्राचीनं यावान् प्रत्यङ्समाहितः ॥ ४.११.८ ॥
Dies ist die Mitte des Ochsen, wo diese Deichsel angebracht ist. So weit wie sein vorderer Teil reicht, so weit ist sein hinterer Teil gesetzt.
4.11.9
यो वेदानडुहो दोहान्त्सप्तानुपदस्वतः ।
प्रजां च लोकं चाप्नोति तथा सप्तऋषयो विदुः ॥ ४.११.९ ॥
Wer die sieben unberührten Melkungen des Ochsen kennt, erlangt Nachkommenschaft und die Welt; so wissen es die sieben Seher.
4.11.10
पद्भिः सेदिमवक्रामन्न् इरां जङ्घाभिरुत्खिदन् ।
श्रमेणानड्वान् कीलालं कीनाशश्चाभि गच्छतः ॥ ४.११.१० ॥
Mit den Füßen vorwärts schreitend, mit den Schenkeln die Erde aufwühlend, geht der Ochse unter Mühe zum Wasser, und auch der Pflüger geht dorthin.
4.11.11
द्वादश वा एता रात्रीर्व्रत्या आहुः प्रजापतेः ।
तत्रोप ब्रह्म यो वेद तद्वा अनडुहो व्रतम् ॥ ४.११.११ ॥
Diese zwölf Nächte nennt man die Gelübdenächte des Prajāpati; wer das Brahman in ihrer Nähe kennt, kennt wahrlich das Gelübde des Ochsen.
4.11.12
दुहे सायं दुहे प्रातर्दुहे मध्यंदिनं परि ।
दोहा ये अस्य संयन्ति तान् विद्मानुपदस्वतः ॥ ४.११.१२ ॥
Am Abend melkt man ihn, am Morgen melkt man ihn, am Mittag melkt man ihn; jene Melkungen von ihm, die sich zusammenfinden, die kennen wir.