அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 4.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.15.1
समुत्पतन्तु प्रदिशो नभस्वतीः समभ्राणि वातजूतानि यन्तु ।
महऋषभस्य नदतो नभस्वतो वाश्रा आपः पृथिवीं तर्पयन्तु ॥ ४.१५.१ ॥
ஈரம் நிறைந்த திசைகள் ஒன்றாக எழட்டும்; காற்றால் செலுத்தப்பட்ட மேகங்கள் ஒன்றாகச் செல்லட்டும். ஈரம் நிறைந்த, முழங்கும் மாபெரும் காளையின் கர்ஜனையால், கதறும் நீர்கள் பூமியை நிறைவு செய்யட்டும்.
4.15.2
समीक्षयन्तु तविषाः सुदानवोऽपां रसा ओषधीभिः सचन्ताम् ।
वर्षस्य सर्गा महयन्तु भूमिं पृथग्जायन्तामोषधयो विश्वरूपाः ॥ ४.१५.२ ॥
வலிமைமிக்க கொடையாளர்கள் கவனிக்கட்டும்; நீர்களின் சாறுகள் மூலிகைகளுடன் கலக்கட்டும். மழையின் ஓட்டங்கள் பூமியை வளமாக்கட்டும்; பல்வேறு வடிவுடைய மூலிகைகள் தனித்தனியாகத் தோன்றட்டும்.
4.15.3
समीक्षयस्व गायतो नभांस्यपां वेगासः पृथगुद्विजन्ताम् ।
वर्षस्य सर्गा महयन्तु भूमिं पृथग्जायन्तां वीरुधो विश्वरूपाः ॥ ४.१५.३ ॥
பாடுபவரின் மேகங்களை நீ கவனி; நீர்களின் வேகங்கள் தனித்தனியாக எழட்டும். மழையின் ஓட்டங்கள் பூமியை வளமாக்கட்டும்; பல்வேறு வடிவுடைய கொடிகள் தனித்தனியாகத் தோன்றட்டும்.
4.15.4
गणास्त्वोप गायन्तु मारुताः पर्जन्य घोषिणः पृथक् ।
सर्गा वर्षस्य वर्षतो वर्षन्तु पृथिवीमनु ॥ ४.१५.४ ॥
மருத்துகளின் கூட்டங்கள் உன் அருகில் பாடட்டும், முழங்கும் பர்ஜன்யனே, தனித்தனியாக. பொழியும் மழையின் ஓட்டங்கள் பூமியின் மேல் பொழியட்டும்.
4.15.5
उदीरयत मरुतः समुद्रतस्त्वेषो अर्को नभ उत्पातयाथ ।
महऋषभस्य नदतो नभस्वतो वाश्रा आपः पृथिवीं तर्पयन्तु ॥ ४.१५.५ ॥
ஓ மருத்துகளே, கடலிலிருந்து ஒளிரும் மின்னலைச் செலுத்துங்கள்; ஈரமான மேகத்தை மேலே எழுப்புங்கள். மாபெரும் காளையின் கர்ஜனையால், ஈரம் நிறைந்த, கதறும் நீர்கள் பூமியை நிறைவு செய்யட்டும்.
4.15.6
अभि क्रन्द स्तनयार्दयोदधिं भूमिं पर्जन्य पयसा समङ्धि ।
त्वया सृष्टं बहुलमैतु वर्षमाशारैषी कृशगुरेत्वस्तम् ॥ ४.१५.६ ॥
முழங்கு, இடித்திடு, கடலை நொறுக்கு. பர்ஜன்யா, பாலைப் போன்ற நீரால் நிலத்தை நிரப்பு. உன்னால் அனுப்பப்பட்ட மிகுந்த மழை வரட்டும்; திசைகளையெல்லாம் எட்டி, மெலிந்த பசு தன் இல்லத்துக்குத் திரும்புவது போல் அது வீடு சேரட்டும்.
4.15.7
सं वोऽवन्तु सुदानव उत्सा अजगरा उत ।
मरुद्भिः प्रच्युता मेघा वर्षन्तु पृथिवीमनु ॥ ४.१५.७ ॥
கொடைவள்ளல்களாகிய மருத்துகள், உங்களைக் காக்கட்டும்; ஊற்றுகளும் பாம்பு போல் ஓடும் நீரோட்டங்களும். மருத்துகளால் உலுக்கப்பட்ட மேகங்கள் பூமிமேல் பொழியட்டும்.
4.15.8
आशामाशां वि द्योततां वाता वान्तु दिशोदिशः ।
मरुद्भिः प्रच्युता मेघाः सं यन्तु पृथिवीमनु ॥ ४.१५.८ ॥
ஒவ்வொரு திசையும் ஒளிரட்டும்; காற்றுகள் திசைதோறும் வீசட்டும். மருத்துகளால் உலுக்கப்பட்ட மேகங்கள் ஒன்றுசேர்ந்து பூமியை நோக்கிச் செல்லட்டும்.
4.15.9
आपो विद्युदभ्रं वर्षं सं वोऽवन्तु सुदानव उत्सा अजगरा उत ।
मरुद्भिः प्रच्युता मेघाः प्रावन्तु पृथिवीमनु ॥ ४.१५.९ ॥
நீரே, மின்னலும் மேகமும் மழையும், கொடையாளர்களாகிய உங்களைக் காக்கட்டும்; ஊற்றுகளும் பாம்பு போல் ஓடும் நீரோட்டங்களும். மருத்துகளால் உலுக்கப்பட்ட மேகங்கள் பூமியை நிரப்பட்டும்.
4.15.10
अपामग्निस्तनूभिः संविदानो य ओषधीनामधिपा बभूव ।
स नो वर्षं वनुतां जातवेदाः प्राणं प्रजाभ्यो अमृतं दिवस्परि ॥ ४.१५.१० ॥
நீர்களின் அக்னி, தன் உடல்களுடன் ஒன்றிணைந்து மூலிகைகளுக்கு அதிபதியானவர் — அந்த ஜாதவேதஸ் எங்களுக்கு மழையை அளிக்கட்டும்; மக்களுக்கு வானிலிருந்து உயிர்மூச்சையும் அமிர்தத்தையும் அளிக்கட்டும்.
4.15.11
प्रजापतिः सलिलादा समुद्रादाप ईरयन्न् उदधिमर्दयाति ।
प्र प्यायतां वृष्णो अश्वस्य रेतोऽर्वान् एतेन स्तनयित्नुनेहि ॥ ४.१५.११ ॥
பிரஜாபதி, வெள்ளத்திலிருந்தும் கடலிலிருந்தும் நீரைச் செலுத்தி, கடலை நொறுக்குகிறார். காளையின், குதிரையின் விந்து பெருகட்டும்; இந்த இடிமுழக்கத்துடன் இங்கே வா.
4.15.12
अपो निषिञ्चन्न् असुरः पिता नः श्वसन्तु गर्गरा अपां वरुणाव नीचीरपः सृज ।
वदन्तु पृश्निबाहवो मण्डूका इरिणानु ॥ ४.१५.१२ ॥
நம் தந்தையாகிய அசுரன் நீரைப் பொழியட்டும்; கர்கரங்கள் ஒலிக்கட்டும். வருணனே, கீழ்நோக்கி ஓடும் நீரை விடுவி. புள்ளிக் கைகளையுடைய தவளைகள் வறண்ட நிலத்தின் மீது பேசட்டும்.
4.15.13
संवत्सरं शशयाना ब्राह्मणा व्रतचारिणः ।
वाचं पर्जन्यजिन्वितां प्र मण्डूका अवादिषुः ॥ ४.१५.१३ ॥
ஓராண்டு முழுவதும் உறங்கிக் கிடந்த, விரதம் கடைப்பிடிக்கும் பிராமணர்களைப் போன்ற தவளைகள் பர்ஜன்யனால் உயிர்பெற்ற குரலை வெளிப்படுத்தின.
4.15.14
उपप्रवद मण्डूकि वर्षमा वद तादुरि ।
मध्ये ह्रदस्य प्लवस्व विगृह्य चतुरः पदः ॥ ४.१५.१४ ॥
தவளையே, அருகில் வந்து மழையைப் பேசு. தாதுரியே, மழையைப் பேசு. குளத்தின் நடுவில் நான்கு கால்களையும் குவித்துக்கொண்டு நீந்து.
4.15.15
खण्वखा३ खैमखा३ मध्ये तदुरि ।
वर्षं वनुध्वं पितरो मरुतां मन इच्छत ॥ ४.१५.१५ ॥
கண்வகா, கைமகா — நடுவில், தடுரியே. பித்ருக்களே, மழையைப் பெறுங்கள்; மருத்துக்களின் மனத்தை விரும்புங்கள்.
4.15.16
महान्तं कोशमुदचाभि षिञ्च सविद्युतं भवतु वातु वातः ।
तन्वतां यज्ञं बहुधा विसृष्टा आनन्दिनीरोषधयो भवन्तु ॥ ४.१५.१६ ॥
பெரிய கலத்தை மேலே இழுத்து ஊற்று; மின்னலுடன் இருக்கட்டும், காற்று வீசட்டும். யாகத்தை பலவாறு விரிக்கும் வகையில் விடுவிக்கப்பட்ட மூலிகைகள் மகிழட்டும்.