Atharvaveda · Sūkta 4.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.39.1
पृथिव्यामग्नये समनमन्त्स आर्ध्नोत् ।
यथा पृथिव्यामग्नये समनमन्न् एवा मह्यं संनमः सं नमन्तु ॥ ४.३९.१ ॥
Auf der Erde verneigten sie sich gemeinsam vor Agni; er gedieh. Wie sie sich auf der Erde gemeinsam vor Agni verneigten, so mögen sie sich gemeinsam vor mir verneigen.
4.39.2
पृथिवी धेनुस्तस्या अग्निर्वत्सः ।
सा मेऽग्निना वत्सेनेषमूर्जं कामं दुहाम् ।
आयुः प्रथमं प्रजां पोषं रयिं स्वाहा ॥ ४.३९.२ ॥
Die Erde ist eine Kuh, und ihr Kalb ist Agni. Möge sie mit Agni als Kalb mir Speise, Kraft und Verlangen melken. Zuerst Leben, Nachkommen, Nahrung, Reichtum — svāhā.
4.39.3
अन्तरिक्षे वायवे समनमन्त्स आर्ध्नोत् ।
यथान्तरिक्षे वायवे समनमन्न् एवा मह्यं संनमः सं नमन्तु ॥ ४.३९.३ ॥
Im Luftraum verneigten sie sich gemeinsam vor Vāyu; er gedieh. Wie sie im Luftraum gemeinsam vor Vāyu sich verneigten, so mögen sie sich gemeinsam vor mir verneigen.
4.39.4
अन्तरिक्षं धेनुस्तस्या वायुर्वत्सः ।
सा मे वायुना वत्सेनेषमूर्जं कामं दुहाम् ।
आयुः प्रथमं प्रजां पोषं रयिं स्वाहा ॥ ४.३९.४ ॥
Der Luftraum ist eine Kuh, und ihr Kalb ist Vāyu. Möge sie mit Vāyu als Kalb mir Speise, Kraft und Verlangen melken. Zuerst Leben, Nachkommen, Nahrung, Reichtum — svāhā.
4.39.5
दिव्यादित्याय समनमन्त्स आर्ध्नोत् ।
यथा दिव्यादित्याय समनमन्न् एवा मह्यं संनमः सं नमन्तु ॥ ४.३९.५ ॥
Im Himmel verneigten sie sich gemeinsam vor dem Āditya; er gedieh. Wie sie im Himmel gemeinsam vor dem Āditya sich verneigten, so mögen sie sich gemeinsam vor mir verneigen.
4.39.6
द्यौर्धेनुस्तस्या आदित्यो वत्सः ।
सा म आदित्येन वत्सेनेषमूर्जं कामं दुहाम् ।
आयुः प्रथमं प्रजां पोषं रयिं स्वाहा ॥ ४.३९.६ ॥
Der Himmel ist eine Milchkuh, und die Sonne Āditya ist ihr Kalb. Möge sie mir durch das Kalb Āditya Nahrung, Kraft und Verlangen melken. Leben, erste Nachkommenschaft, Nahrung, Reichtum — svāhā.
4.39.7
दिक्षु चन्द्राय समनमन्त्स आर्ध्नोत् ।
यथा दिक्षु चन्द्राय समनमन्न् एवा मह्यं संनमः सं नमन्तु ॥ ४.३९.७ ॥
In den Himmelsrichtungen verneigten sie sich gemeinsam vor dem Mond; er gedieh. So wie sie sich in den Richtungen gemeinsam vor dem Mond verneigten, so mögen sie sich gemeinsam vor mir verneigen.
4.39.8
दिशो धेनवस्तासां चन्द्रो वत्सः ।
ता मे चन्द्रेण वत्सेनेषमूर्जं कामं दुहामायुः प्रथमं प्रजां पोषं रयिं स्वाहा ॥ ४.३९.८ ॥
Die Himmelsrichtungen sind Milchkühe, und der Mond ist ihr Kalb. Mögen sie mir durch das Kalb Mond Nahrung, Kraft und Verlangen melken. Leben, erste Nachkommenschaft, Nahrung, Reichtum — svāhā.
4.39.9
अग्नावग्निश्चरति प्रविष्ट ऋषीणां पुत्रो अभिशस्तिपा उ ।
नमस्कारेण नमसा ते जुहोमि मा देवानां मिथुया कर्म भागम् ॥ ४.३९.९ ॥
Das Feuer bewegt sich im Feuer, eingetreten; er ist der Sohn der Seher, der Schützer vor dem Fluch. Mit Verehrung und Ehrfurcht opfere ich dir; möge ich den Anteil der Götter durch mein Tun nicht vergeblich machen.
4.39.10
हृदा पूतं मनसा जातवेदो विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
सप्तास्यानि तव जातवेदस्तेभ्यो जुहोमि स जुषस्व हव्यम् ॥ ४.३९.१० ॥
Im Herzen gereinigt, mit dem Geist, o Jātavedas — o Gott, der du alle Wege kennst. O Jātavedas, du hast sieben Münder; ihnen opfere ich. Nimm diese Opfergabe an.