અથર્વવેદ · સૂક્ત 4.9

4.9.1

एहि जीवं त्रायमाणं पर्वतस्यास्यक्ष्यम् ।
विश्वेभिर्देवैर्दत्तं परिधिर्जीवनाय कम् ॥ ४.९.१ ॥

આવ, પર્વતનું આંખનું અંજન — જીવનની રક્ષા કરનાર; બધા દેવોએ જીવન માટે આપેલું ચોતરફનું રક્ષણ તું છે.

परिपाणं पुरुषाणां परिपाणं गवामसि ।
अश्वानामर्वतां परिपाणाय तस्थिषे ॥ ४.९.२ ॥

તું માણસોનું રક્ષણ છે, ગાયોનું રક્ષણ છે; ઘોડા અને વેગવાન અશ્વોના રક્ષણ માટે તું ઊભો છે.

उतासि परिपाणं यातुजम्भनमाञ्जन ।
उतामृतस्य त्वं वेत्थाथो असि जीवभोजनमथो हरितभेषजम् ॥ ४.९.३ ॥

તું રક્ષણ છે, જાદુ-ટોણાનો નાશ કરનાર અંજન; તું અમૃતને જાણે છે, જીવતાઓનું ભોજન તું છે, લીલી ઔષધિ પણ તું છે.

यस्याञ्जन प्रसर्पस्यङ्गमङ्गं परुष्परुः ।
ततो यक्ष्मं वि बाधस उग्रो मध्यमशीरिव ॥ ४.९.४ ॥

હે અંજન, જેના અંગેઅંગ, સાંધેસાંધમાં તું ફેલાય છે, ત્યાંથી તું ઉગ્ર થઈને યક્ષ્માને ભગાડે છે, મધ્યમશી જેવો.

नैनं प्राप्नोति शपथो न कृत्या नाभिशोचनम् ।
नैनं विष्कन्धमश्नुते यस्त्वा बिभर्त्याञ्जन ॥ ४.९.५ ॥

હે અંજન, જે તને ધારણ કરે છે, તેને શાપ પહોંચતો નથી, કૃત્યા નહીં, બાળતો દ્વેષ પણ નહીં; વિષ્કંધ પણ તેને પ્રાપ્ત થતો નથી.

असन्मन्त्राद्दुष्वप्न्याद्दुष्कृताच्छमलादुत ।
दुर्हार्दश्चक्षुषो घोरात्तस्मान् नः पाह्याञ्जन ॥ ४.९.६ ॥

અસત્ મંત્રથી, દુઃસ્વપ્નથી, દુષ્કૃતથી, મળથી, દુર્હૃદયની ભયંકર દૃષ્ટિથી — તેનાથી અમારું રક્ષણ કર, હે અંજન.

इदं विद्वान् आञ्जन सत्यं वक्ष्यामि नानृतम् ।
सनेयमश्वं गामहमात्मानं तव पूरुष ॥ ४.९.७ ॥

હે અંજન, આ જાણીને હું સત્ય જ કહીશ, અસત્ય નહીં. હે પુરુષ, તારા દ્વારા હું ઘોડો, ગાય અને પોતાને પ્રાપ્ત કરું.

त्रयो दासा आञ्जनस्य तक्मा बलास आदहिः ।
वर्षिष्ठः पर्वतानां त्रिककुन् नाम ते पिता ॥ ४.९.८ ॥

અંજનના ત્રણ દાસ છે: તાવ, બલાસ અને આદહિ સર્પ. પર્વતોમાં સૌથી મોટો, ત્રિકકુત્ નામનો તારો પિતા છે.

यदाञ्जनं त्रैककुदं जातं हिमवतस्परि ।
यातूंश्च सर्वाञ्जम्भयत्सर्वाश्च यातुधान्यः ॥ ४.९.९ ॥

હિમાલયમાંથી, ત્રિકકુતથી જન્મેલા અંજને બધા યાતુઓને અને બધી યાતુધાનીઓને કચડી નાખ્યા.

यदि वासि त्रैककुदं यदि यामुनमुच्यसे ।
उभे ते भद्रे नाम्नी ताभ्यां नः पाह्याञ्जन ॥ ४.९.१० ॥

તું ત્રૈકકુદ હો કે યામુન કહેવાય, તો તારાં બંને શુભ નામોથી, હે અંજન, અમારું રક્ષણ કર.