अथर्ववेद · सूक्त 4.9

4.9.1

एहि जीवं त्रायमाणं पर्वतस्यास्यक्ष्यम् ।
विश्वेभिर्देवैर्दत्तं परिधिर्जीवनाय कम् ॥ ४.९.१ ॥

ये, पर्वताचे नेत्रांजन — जीवाचे रक्षण करणारे; सर्व देवांनी जीवनासाठी दिलेले परिवेष्टन-संरक्षण तू आहेस.

परिपाणं पुरुषाणां परिपाणं गवामसि ।
अश्वानामर्वतां परिपाणाय तस्थिषे ॥ ४.९.२ ॥

तू पुरुषांचे संरक्षण, गायींचे संरक्षण; घोडे व वेगवान अश्वांच्या रक्षणासाठी तू उभा आहेस.

उतासि परिपाणं यातुजम्भनमाञ्जन ।
उतामृतस्य त्वं वेत्थाथो असि जीवभोजनमथो हरितभेषजम् ॥ ४.९.३ ॥

तू संरक्षण आहेस, जादूटोणा नष्ट करणारे अंजन; तू अमृत जाणतोस, जिवंतांचे अन्न तू आहेस, हिरवे औषधही तूच.

यस्याञ्जन प्रसर्पस्यङ्गमङ्गं परुष्परुः ।
ततो यक्ष्मं वि बाधस उग्रो मध्यमशीरिव ॥ ४.९.४ ॥

हे अंजना, ज्याच्या अंगाअंगात, सांध्यासांध्यात तू पसरतोस, तेथून तू उग्र होऊन यक्ष्मा दूर करतोस, मध्यमशीप्रमाणे.

नैनं प्राप्नोति शपथो न कृत्या नाभिशोचनम् ।
नैनं विष्कन्धमश्नुते यस्त्वा बिभर्त्याञ्जन ॥ ४.९.५ ॥

हे अंजना, जो तुला धारण करतो, त्याला शाप पोहोचत नाही, कृत्या नाही, दाहक द्वेषही नाही; विष्कंधही त्याला गाठत नाही.

असन्मन्त्राद्दुष्वप्न्याद्दुष्कृताच्छमलादुत ।
दुर्हार्दश्चक्षुषो घोरात्तस्मान् नः पाह्याञ्जन ॥ ४.९.६ ॥

असत् मंत्रापासून, दुःस्वप्नापासून, दुष्कृतापासून, मलापासून, दुर्हृदयाच्या भयंकर नजरेपासून, त्यापासून आम्हाला रक्षण कर, हे अंजना.

इदं विद्वान् आञ्जन सत्यं वक्ष्यामि नानृतम् ।
सनेयमश्वं गामहमात्मानं तव पूरुष ॥ ४.९.७ ॥

हे अंजना, हे जाणून मी सत्यच सांगेन, असत्य नाही. हे पुरुषा, तुझ्यामुळे मला घोडा, गाय आणि स्वतःला मिळो.

त्रयो दासा आञ्जनस्य तक्मा बलास आदहिः ।
वर्षिष्ठः पर्वतानां त्रिककुन् नाम ते पिता ॥ ४.९.८ ॥

अंजनाचे तीन दास आहेत: ताप, बलास आणि आदहि सर्प. पर्वतांमध्ये सर्वात मोठा, त्रिककुत् नावाचा तुझा पिता आहे.

यदाञ्जनं त्रैककुदं जातं हिमवतस्परि ।
यातूंश्च सर्वाञ्जम्भयत्सर्वाश्च यातुधान्यः ॥ ४.९.९ ॥

हिमालयावरून, त्रिककुतापासून जन्मलेल्या अंजनाने सर्व यातूंना व सर्व यातुधानींना चिरडले.

यदि वासि त्रैककुदं यदि यामुनमुच्यसे ।
उभे ते भद्रे नाम्नी ताभ्यां नः पाह्याञ्जन ॥ ४.९.१० ॥

तू त्रैककुद असलास किंवा यामुन म्हटला जातोस, तुझ्या दोन्ही शुभ नावांनी हे अंजना, आमचे रक्षण कर.