ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.9

4.9.1

एहि जीवं त्रायमाणं पर्वतस्यास्यक्ष्यम् ।
विश्वेभिर्देवैर्दत्तं परिधिर्जीवनाय कम् ॥ ४.९.१ ॥

ଆ, ପର୍ବତର ଆଖି-ଅଞ୍ଜନ — ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଜୀବନ ପାଇଁ ଦେଇଥିବା ଚତୁର୍ଦିଗ ରକ୍ଷା ତୁମେ।

परिपाणं पुरुषाणां परिपाणं गवामसि ।
अश्वानामर्वतां परिपाणाय तस्थिषे ॥ ४.९.२ ॥

ତୁମେ ମଣିଷର ରକ୍ଷା, ଗାଈର ରକ୍ଷା; ଘୋଡା ଓ ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଅଶ୍ୱର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ତୁମେ ଠିଆ ହୋଇଛ।

उतासि परिपाणं यातुजम्भनमाञ्जन ।
उतामृतस्य त्वं वेत्थाथो असि जीवभोजनमथो हरितभेषजम् ॥ ४.९.३ ॥

ତୁମେ ରକ୍ଷା, ଯାଦୁ-ଟୋଣା ବିନାଶକାରୀ ଅଞ୍ଜନ; ତୁମେ ଅମୃତ ଜାଣ, ଜୀବିତଙ୍କ ଭୋଜନ ତୁମେ, ସବୁଜ ଔଷଧ ମଧ୍ୟ ତୁମେ।

यस्याञ्जन प्रसर्पस्यङ्गमङ्गं परुष्परुः ।
ततो यक्ष्मं वि बाधस उग्रो मध्यमशीरिव ॥ ४.९.४ ॥

ହେ ଅଞ୍ଜନ, ଯାହାର ଅଙ୍ଗ-ଅଙ୍ଗ, ଗଣ୍ଠି-ଗଣ୍ଠିରେ ତୁମେ ବ୍ୟାପ, ସେଠାରୁ ତୁମେ ଉଗ୍ର ହୋଇ ଯକ୍ଷ୍ମାକୁ ତଡ଼ି ଦିଅ, ମଧ୍ୟମଶୀ ପରି।

नैनं प्राप्नोति शपथो न कृत्या नाभिशोचनम् ।
नैनं विष्कन्धमश्नुते यस्त्वा बिभर्त्याञ्जन ॥ ४.९.५ ॥

ହେ ଅଞ୍ଜନ, ଯେ ତୁମକୁ ଧାରଣ କରେ, ତା'ପାଖକୁ ଶାପ ପହଞ୍ଚେ ନାହିଁ, କୃତ୍ୟା ନାହିଁ, ଦହନକାରୀ ଦ୍ୱେଷ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ବିଷ୍କନ୍ଧ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।

असन्मन्त्राद्दुष्वप्न्याद्दुष्कृताच्छमलादुत ।
दुर्हार्दश्चक्षुषो घोरात्तस्मान् नः पाह्याञ्जन ॥ ४.९.६ ॥

ଅସତ୍ ମନ୍ତ୍ରରୁ, ଦୁଃସ୍ୱପ୍ନରୁ, ଦୁଷ୍କୃତରୁ, ମଳରୁ, ଦୁର୍ହୃଦୟର ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରୁ — ତାହାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଅଞ୍ଜନ।

इदं विद्वान् आञ्जन सत्यं वक्ष्यामि नानृतम् ।
सनेयमश्वं गामहमात्मानं तव पूरुष ॥ ४.९.७ ॥

ହେ ଅଞ୍ଜନ, ଏହା ଜାଣି ମୁଁ ସତ୍ୟ କହିବି, ମିଥ୍ୟା ନୁହେଁ। ହେ ପୁରୁଷ, ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଘୋଡା, ଗାଇ ଓ ନିଜକୁ ପାଇବି।

त्रयो दासा आञ्जनस्य तक्मा बलास आदहिः ।
वर्षिष्ठः पर्वतानां त्रिककुन् नाम ते पिता ॥ ४.९.८ ॥

ଅଞ୍ଜନର ତିନି ଦାସ: ଜ୍ୱର, ବଲାସ ଓ ଆଦହି ସର୍ପ। ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବବୃହତ, ତ୍ରିକକୁତ୍ ନାମକ ତୁମ ପିତା।

यदाञ्जनं त्रैककुदं जातं हिमवतस्परि ।
यातूंश्च सर्वाञ्जम्भयत्सर्वाश्च यातुधान्यः ॥ ४.९.९ ॥

ହିମାଳୟରୁ, ତ୍ରିକକୁତ୍‌ରୁ ଜାତ ଯେଉଁ ଅଞ୍ଜନ, ସେ ସମସ୍ତ ଯାତୁ ଓ ସମସ୍ତ ଯାତୁଧାନୀଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି।

यदि वासि त्रैककुदं यदि यामुनमुच्यसे ।
उभे ते भद्रे नाम्नी ताभ्यां नः पाह्याञ्जन ॥ ४.९.१० ॥

ତୁମେ ତ୍ରୈକକୁଦ ହେଉ କି ଯାମୁନ ବୋଲାଯାଉ, ତୁମର ଦୁଇ ଶୁଭ ନାମରେ ହେ ଅଞ୍ଜନ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।