અથર્વવેદ · સૂક્ત 5.1
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.1.1
ऋधङ्मन्त्रो योनिं य आबभूवामृतासुर्वर्धमानः सुजन्मा ।
अदब्धासुर्भ्राजमानोऽहेव त्रितो धर्ता दाधार त्रीणि ॥ ५.१.१ ॥
જેનો મંત્ર સફળ થાય છે, અમર પ્રાણવાળો, વધતો, સુજન્મા તે મૂળસ્થાને પ્રકટ થયો; અક્ષત પ્રાણવાળો, દિવસ જેવો ઝળહળતો, ત્રીજો ધારક ત્રણને ધારે છે.
5.1.2
आ यो धर्माणि प्रथमः ससाद ततो वपूंषि कृणुषे पुरूणि ।
धास्युर्योनिं प्रथम आ विवेशा यो वाचमनुदितां चिकेत ॥ ५.१.२ ॥
જે પ્રથમ ધર્મોમાં બિરાજ્યો; ત્યારપછી તું અનેક રૂપો ધારણ કરે છે. ધારક, પ્રથમ, મૂળસ્થાનમાં પ્રવેશ્યો; જે અનુચ્ચારિત વાણી પણ જાણે છે.
5.1.3
यस्ते शोकाय तन्वं रिरेच क्षरद्धिरण्यं शुचयोऽनु स्वाः ।
अत्रा दधेते अमृतानि नामास्मे वस्त्राणि विश एरयन्ताम् ॥ ५.१.३ ॥
તારું શરીર તાપ માટે ખાલી કરનાર, વહેતા સોના જેવો; ચમકતા પોતાનાઓની પાછળ. અહીં તેઓ અમર નામ ધારણ કરે છે; અમારા માટે પ્રજાઓ વસ્ત્રો પ્રેરે.
5.1.4
प्र यदेते प्रतरं पूर्व्यं गुः सदःसद आतिष्ठन्तो अजुर्यम् ।
कविः शुषस्य मातरा रिहाणे जाम्यै धुर्यं पतिमेरयेथाम् ॥ ५.१.४ ॥
આ બંને જ્યારે પૂર્વના શ્રેષ્ઠ માર્ગે આગળ ગયા, દરેક આસન પર ઊભા રહીને, અજર માર્ગે. હે કવિઓ, શુષની બે માતાઓને ચાટનારા, બહેન માટે ધુરા વહન કરનાર પતિને તમે બંને પ્રેરો.
5.1.5
तदू षु ते महत्पृथुज्मन् नमः कविः काव्येना कृणोमि ।
यत्सम्यञ्चावभियन्तावभि क्षामत्रा मही रोधचक्रे वावृधेते ॥ ५.१.५ ॥
તે જ તને મારો મહાન, વિશાળ નમસ્કાર છે, કવિ-કૌશલથી હું કરું છું. સાથે ચાલનારા, પૃથ્વી તરફ જનારા બંને; અહીં એ બે મહાન રોધચક્રો વધે છે.
5.1.6
सप्त मर्यादाः कवयस्ततक्षुस्तासामिदेकामभ्यंहुरो गात् ।
आयोर्ह स्कम्भ उपमस्य नीडे पथां विसर्गे धरुणेषु तस्थौ ॥ ५.१.६ ॥
સાત મર્યાદાઓ કવિઓએ ઘડી; તેમાંથી એક નિર્દોષ થઈને ચાલે છે. આયુનો આધારસ્તંભ સર્વોચ્ચ માળામાં, માર્ગોના વિસ્તારમાં, ધારક સ્તંભોમાં ઊભો છે.
5.1.7
उतामृतासुर्व्रत एमि कृन्वन्न् असुरात्मा तन्वस्तत्सुमद्गुः ।
उत वा शक्रो रत्नं दधात्यूर्जया वा यत्सचते हविर्दाः ॥ ५.१.७ ॥
અમૃત-પ્રાણ થઈને હું વ્રતમાં ચાલું છું; અસુર-આત્મા શરીરને તે શુભ કૃપા આપે. અથવા શક્ર રત્ન આપે છે, અથવા બળ સાથે હવિ સાથે જોડાતો દાતા.
5.1.8
उत पुत्रः पितरं क्षत्रमीडे ज्येष्ठं मर्यादमह्वयन्त्स्वस्तये ।
दर्शन् नु ता वरुण यास्ते विष्ठा आवर्व्रततः कृणवो वपूंषि ॥ ५.१.८ ॥
પુત્ર પિતાની, શ્રેષ્ઠ ક્ષત્રની, મર્યાદા રક્ષકની સ્તુતિ કરે છે; કલ્યાણ માટે તેઓ તેને બોલાવે છે. હે વરુણ, તારાં જે નિવાસ છે તે હવે બતાવ; તું તારાં રૂપો પાછાં લાવીને પ્રગટ કરે છે.
5.1.9
अर्धमर्धेन पयसा पृणक्ष्यर्धेन शुष्म वर्धसे अमुर ।
अविं वृधाम शग्मियं सखायं वरुणं पुत्रमदित्या इषिरम् ।
कविशस्तान्यस्मै वपूंष्यवोचाम रोदसी सत्यवाचा ॥ ५.१.९ ॥
અડધાથી અડધું દૂધથી તું ભરે છે; અડધાથી, હે અમર, બળમાં વધે છે. કલ્યાણકારી સખા, અદિતિના પુત્ર, ઝડપી પ્રેરક વરુણને વધારીએ. કવિઓની સ્તુતિઓ સાથે તેમના માટે રૂપો અમે ઉચ્ચાર્યાં; સત્યવાણીથી બંને લોકો પણ.