Atharvaveda · Sūkta 8.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.9.1
कुतस्तौ जातौ कतमः सो अर्धः कस्माल्लोकात्कतमस्याः पृथिव्याः ।
वत्सौ विराजः सलिलादुदैतां तौ त्वा पृछामि कतरेण दुग्धा ॥ ८.९.१ ॥
Woher wurden jene beiden geboren? Welche Hälfte kommt aus welcher Welt, aus welchem Teil dieser Erde? Die zwei Kälber des Virāj sind aus den Wassern hervorgekommen. Ich frage dich: Durch welches von ihnen wurde die Milch gemolken?
8.9.2
यो अक्रन्दयत्सलिलं महित्वा योनिं कृत्वा त्रिभुजं शयानः ।
वत्सः कामदुघो विराजः स गुहा चक्रे तन्वः पराचैः ॥ ८.९.२ ॥
Der durch seine Größe die Wasser brüllen ließ, der, nachdem er einen dreifachen Schoß geschaffen hatte, ruhend liegt, das Wunsch-melkende Kalb des Virāj — er bildete im Verborgenen, aus der Ferne, seine Leiber.
8.9.3
यानि त्रीणि बृहन्ति येषां चतुर्थं वियुनक्ति वाचम् ।
ब्रह्मैनद्विद्यात्तपसा विपश्चिद्यस्मिन्न् एकं युज्यते यस्मिन्न् एकम् ॥ ८.९.३ ॥
Von denen drei große Teile sind und deren vierter die Rede scheidet — dies möge der Weise durch Askese als Brahman erkennen, worin eines verbunden wird und worin eines.
8.9.4
बृहतः परि सामानि षष्ठात्पञ्चाधि निर्मिता ।
बृहद्बृहत्या निर्मितं कुतोऽधि बृहती मिता ॥ ८.९.४ ॥
Um das bṛhat herum wurden die Gesänge vom sechsten auf den fünf gebildet. Das bṛhat wurde durch die bṛhatī gemacht; woher wurde die bṛhatī gemessen?
8.9.5
बृहती परि मात्राया मातुर्मात्राधि निर्मिता ।
माया ह जज्ञे मायाया मायाया मातली परि ॥ ८.९.५ ॥
Um das Maß der bṛhatī herum wurde es auf dem Maß des Messenden gemacht. Die Täuschung wurde wahrlich aus der Täuschung geboren; aus der Täuschung Mātali.
8.9.6
वैश्वानरस्य प्रतिमोपरि द्यौर्यावद्रोदसी विबबाधे अग्निः ।
ततः षष्ठादामुतो यन्ति स्तोमा उदितो यन्त्यभि षष्ठमह्नः ॥ ८.९.६ ॥
Das Bild Vaiśvānaras reicht hinauf bis zum Himmel; Agni hat Himmel und Erde erfüllt. Von dort, von der sechsten (Welt), ziehen die Lobgesänge hinüber; vom aufgehenden Sonnengott ziehen die Lobgesänge zum sechsten Teil des Tages.
8.9.7
षट् त्वा पृच्छाम ऋषयः कश्यपेमे त्वं हि युक्तं युयुक्षे योग्यं च ।
विराजमाहुर्ब्रह्मणः पितरं तां नो वि धेहि यतिधा सखिभ्यः ॥ ८.९.७ ॥
Kaśyapa, wir Seher fragen dich sechs Dinge: du selbst jochst das Angejochte und das, was zum Joch taugt. Man nennt Virāj den Vater Brahmans; offenbare sie uns auf mannigfache Weise, für deine Freunde.
8.9.8
यां प्रच्युतामनु यज्ञाः प्रच्यवन्त उपतिष्ठन्त उपतिष्ठमानाम् ।
यस्या व्रते प्रसवे यक्षमेजति सा विराडृषयः परमे व्योमन् ॥ ८.९.८ ॥
Wenn sie abfällt, fallen die Opfer ihr nach; wenn sie nahesteht, stehen die Opfer nahe. In dessen Gelübde und Antrieb das Yakṣa zittert – das ist Virāj, o Seher, im höchsten Himmel.
8.9.9
अप्राणैति प्राणेन प्राणतीनां विराट्स्वराजमभ्येति पश्चात् ।
विश्वं मृशन्तीमभिरूपां विराजं पश्यन्ति त्वे न त्वे पश्यन्त्येनाम् ॥ ८.९.९ ॥
Sie geht ohne Atem, durch den Atem der atmenden Wesen; Virāj kommt von hinten, aus der Selbstherrschaft. Alles berührend, wird die vielgestaltige Virāj gesehen – man sieht sie in dir, und man sieht sie nicht in dir, sie.
8.9.10
को विराजो मिथुनत्वं प्र वेद क ऋतून् क उ कल्पमस्याः ।
क्रमान् को अस्याः कतिधा विदुग्धान् को अस्या धाम कतिधा व्युष्टीः ॥ ८.९.१० ॥
Wer kennt die Paarung Virājs vollständig? Wer kennt die Jahreszeiten? Wer kennt ihre Ordnung? Wer kennt ihre Schritte, und auf wie vielerlei Weise? Wer kennt die Gemolkene (Virāj), auf wie vielerlei Weise? Wer kennt ihren Wohnsitz und ihre Morgenröten, auf wie vielerlei Weise?
8.9.11
इयमेव सा या प्रथमा व्यौच्छदास्वितरासु चरति प्रविष्टा ।
महान्तो अस्यां महिमानो अन्तर्वधूर्जिगाय नवगज्जनित्री ॥ ८.९.११ ॥
Dies ist sie, die zuerst aufleuchtete; eintretend unter die anderen wandelt sie. In ihr sind große Herrlichkeiten; die Braut hat gesiegt, die Mutter, die das Neugeborene gebiert.
8.9.12
छन्दःपक्षे उषसा पेपिशाने समानं योनिमनु सं चरेते ।
सूर्यपत्नी सं चरतः प्रजानती केतुमती अजरे भूरिरेतसा ॥ ८.९.१२ ॥
Die beiden Morgenröten, die den Vers als Flügel haben, geschmückt, ziehen zusammen dem gleichen Schoß nach. Die Gattinnen der Sonne ziehen zusammen, wissend, mit leuchtenden Bannern, unvergänglich, reich an Samen.
8.9.13
ऋतस्य पन्थामनु तिस्र आगुस्त्रयो घर्मा अनु रेत आगुः ।
प्रजामेका जिन्वत्यूर्जमेका राष्ट्रमेका रक्षति देवयूनाम् ॥ ८.९.१३ ॥
Auf dem Pfad der kosmischen Ordnung kamen drei; drei Hitzen kamen nach dem Samen. Eine treibt den Nachwuchs an, eine die Kraft, eine schützt das Reich derer, die die Götter suchen.
8.9.14
अग्नीषोमावदधुर्या तुरीयासीद्यज्ञस्य पक्षावृषयः कल्पयन्तः ।
गायत्रीं त्रिष्टुभं जगतीमनुष्टुभं बृहदर्कीं यजमानाय स्वराभरन्तीम् ॥ ८.९.१४ ॥
Die vierte war sie, die Agni und Soma einsetzte; die Seher gestalteten die Flügel des Opfers. Sie bringt dem Opfernden den Gesang von Gāyatrī, Triṣṭubh, Jagatī, Anuṣṭubh und Bṛhatī in den Himmel.
8.9.15
पञ्च व्युष्टीरनु पञ्च दोहा गां पञ्चनाम्नीमृतवोऽनु पञ्च ।
पञ्च दिशः पञ्चदशेन कॢप्तास्ता एकमूर्ध्नीरभि लोकमेकम् ॥ ८.९.१५ ॥
Fünf Morgenröten, nach ihnen fünf Melkungen; die Kuh mit fünf Namen, nach ihr die fünf Jahreszeiten. Die fünf Richtungen wurden mit fünfzehn gefügt; sie, einköpfig, zur einen Welt.
8.9.16
षड्जाता भूता प्रथमजा ऋतस्य षडु सामानि षडहं वहन्ति ।
षड्योगं सीरमनु सामसाम षडााहुर्द्यावापृथिवीः षडुर्वीः ॥ ८.९.१६ ॥
Aus sechs Geburten entstanden, die Erstgeborenen des ṛta; sechs Sāmans tragen die sechs Tage. Hinter dem Pflug mit sechs Jochen folgt jedes Sāman; Dyāvāpṛthivī nennt man sechs, und die weiten Welten sechs.
8.9.17
षडाहुः शीतान् षडु मास उष्णान् ऋतुं नो ब्रूत यतमोऽतिरिक्तः ।
सप्त सुपर्णाः कवयो नि षेदुः सप्त छन्दांस्यनु सप्त दीक्षाः ॥ ८.९.१७ ॥
Sechs nennen sie kalt, sechs Monate warm; sagt uns die Jahreszeit, welche ist der Überschuss. Sieben schönbeschwingte Seher haben sich niedergelassen; sieben Metren, und nach ihnen sieben Weihen.
8.9.18
सप्त होमाः समिधो ह सप्त मधूनि सप्त ऋतवो ह सप्त ।
सप्ताज्यानि परि भूतमायन् ताः सप्तगृध्रा इति शुश्रुमा वयम् ॥ ८.९.१८ ॥
Sieben Opfergaben, wahrlich sieben Brennhölzer; sieben Süßigkeiten, wahrlich sieben Jahreszeiten; sieben Schmalzgüsse gingen um die Welt. Das sind die sieben Geier, so haben wir gehört.
8.9.19
सप्त छन्दांसि चतुरुत्तराण्यन्यो अन्यस्मिन्न् अध्यार्पितानि ।
कथं स्तोमाः प्रति तिष्ठन्ति तेषु तानि स्तोमेषु कथमार्पितानि ॥ ८.९.१९ ॥
Sieben Metren, jedes um vier mehr, sind einander aufgelegt. Wie stehen die Stomas auf ihnen, und wie sind sie in jenen Stomas angebracht?
8.9.20
कथं गायत्री त्रिवृतं व्याप कथं त्रिष्टुप्पञ्चदशेन कल्पते ।
त्रयस्त्रिंशेन जगती कथमनुष्टुप्कथमेकविंशः ॥ ८.९.२० ॥
Wie durchdringt die Gāyatrī das Dreifache? Wie fügt sich der Triṣṭubh mit fünfzehn? Wie die Jagatī mit dreiunddreißig, wie der Anuṣṭubh, wie der Einundzwanzig?
8.9.21
अष्ट जाता भूता प्रथमजा ऋतस्याष्टेन्द्रर्त्विजो दैव्या ये ।
अष्टयोनिरदितिरष्टपुत्राष्टमीं रात्रिमभि हव्यमेति ॥ ८.९.२१ ॥
Acht Geburten entstanden, die Erstgeborenen des Ṛta; acht Indras, göttliche Priester; Aditi, mit acht Schößen und acht Söhnen, geht mit der Opfergabe zur achten Nacht.
8.9.22
इत्थं श्रेयो मन्यमानेदमागमं युष्माकं सख्ये अहमस्मि शेवा ।
समानजन्मा क्रतुरस्ति वः शिवः स वः सर्वाः सं चरति प्रजानन् ॥ ८.९.२२ ॥
So das Gute denkend bin ich hierher gekommen; in eurer Freundschaft bin ich gütig. Der Entschluss gleicher Geburt ist euch heilsam; ihn kennend, geht er mit euch allen.
8.9.23
अष्टेन्द्रस्य षड्यमस्य ऋषीणां सप्त सप्तधा ।
अपो मनुष्यान् ओषधीस्तामु पञ्चानु सेचिरे ॥ ८.९.२३ ॥
Acht des Indra, die siebenfachen Teile des sechsfachen Zwillings der Seher; Wasser, Menschen und Kräuter — nach fünfen von ihnen wurde besprengt.
8.9.24
केवलीन्द्राय दुदुहे हि गृष्टिर्वशं पीयूषं प्रथमं दुहाना ।
अथातर्पयच्चतुरश्चतुर्धा देवान् मनुष्यानसुरान् उत ऋषीन् ॥ ८.९.२४ ॥
Nur für Indra melkte die gefleckte Kuh; die unfruchtbare Kuh molk zuerst den Nektar. Dann sättigte sie die Vier auf vierfache Weise — Götter, Menschen, Dämonen und Seher.
8.9.25
को नु गौः क एकऋषिः किमु धाम का आशिषः ।
यक्षं पृथिव्यामेकवृदेकर्तुः कतमो नु सः ॥ ८.९.२५ ॥
Wer ist jene Kuh? Wer ist der einzige Seher? Was ist die Wohnstätte, was das Verlangen? Jene Wundergestalt auf der Erde, einfach im Umlauf, einfach in der Jahreszeit — wer von ihnen ist er?
8.9.26
एको गौरेक एकऋषिरेकं धामैकधाशिषः ।
यक्षं पृथिव्यामेकवृदेकर्तुर्नाति रिच्यते ॥ ८.९.२६ ॥
Eine Kuh, ein Seher, eine Wohnstätte, einfache Verlangen; jene Wundergestalt auf der Erde, einfach im Umlauf, einfach in der Jahreszeit — vom einen Schöpfer bleibt nichts übrig.