அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 9.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.4.1
साहस्रस्त्वेष ऋषभः पयस्वान् विश्वा रूपाणि वक्षणासु बिभ्रत् ।
भद्रं दात्रे यजमानाय शीक्षन् बार्हस्पत्य उस्रियस्तन्तुमातान् ॥ ९.४.१ ॥
ஆயிரமடங்கு வலிமையுடையவன் இந்த ரிஷபன்; பாலால் நிறைந்தவன். மடிகளில் எல்லா வடிவங்களையும் தாங்குகிறான். கொடையாளிக்கும் யஜமானனுக்கும் நலன் பொழிந்து, பிருஹஸ்பதிக்குரிய அந்த பசுவுக்குரியவன் நூலை நீட்டுகிறான்.
9.4.2
अपां यो अग्रे प्रतिमा बभूव प्रभूः सर्वस्मै पृथिवीव देवी ।
पिता वत्सानां पतिरघ्न्यानां साहस्रे पोषे अपि नः कृणोतु ॥ ९.४.२ ॥
நீரின் முதல் பிரதிமையாக ஆனவன், எல்லாவற்றுக்கும் பிரபு, தெய்வீக பூமி போல் எல்லாவற்றுக்கும் உரியவன்; கன்றுகளின் தந்தையும் அக்னியமான பசுக்களின் தலைவனும் அவனே. ஆயிரமடங்கு வளத்தில் எங்களையும் ஆக்குவானாக.
9.4.3
पुमान् अन्तर्वान्त्स्थविरः पयस्वान् वसोः कबन्धमृषभो बिभर्ति ।
तमिन्द्राय पथिभिर्देवयानैर्हुतमग्निर्वहतु जातवेदाः ॥ ९.४.३ ॥
ஆண், கருப்பம் கொண்டவன், முதியவன், பாலால் நிறைந்தவன் ஆன ரிஷபன் செல்வத்தின் கபந்தத்தை (நீர்ப்பாத்திரத்தை) தாங்குகிறான். அவனை தேவயானப் பாதைகள் வழியாக, ஹோமமான ஜாதவேதஸ் அக்னி இந்திரனிடம் கொண்டுசெல்லட்டும்.
9.4.4
पिता वत्सानां पतिरघ्न्यानामथो पिता महतां गर्गराणाम् ।
वत्सो जरायु प्रतिधुक्पीयूष आमिक्षा घृतं तद्वस्य रेतः ॥ ९.४.४ ॥
அக்னியமான பசுக்களின் கன்றுகளுக்குத் தந்தையும் தலைவனும்; மகத்தான கர்கரங்களுக்கும் அவனே தந்தை. கன்று, ஜராயு, பிரதிதுக், பீயூஷம், ஆமிக்ஷா, நெய் — அது அந்த செல்வனின் விந்து.
9.4.5
देवानां भाग उपनाह एषोऽपां रस ओषधीनां घृतस्य ।
सोमस्य भक्षमवृणीत शक्रो बृहन्न् अद्रिरभवद्यच्छरीरम् ॥ ९.४.५ ॥
இது தேவர்களின் பங்கு, கட்டு-உறை; இது நீர், மருந்துச்செடிகள், நெய் ஆகியவற்றின் சாரம். சக்கரன் சோமத்தின் பங்கை தேர்ந்தெடுத்தான், அவனது உடல் பெரிய கல்லாக (அத்ரி) ஆனபோது.
9.4.6
सोमेन पूर्णं कलशं बिभर्षि त्वष्टा रूपाणां जनिता पशूनाम् ।
शिवास्ते सन्तु प्रजन्व इह या इमा न्यस्मभ्यं स्वधिते यच्छ या अमूः ॥ ९.४.६ ॥
சோமத்தால் நிரம்பிய கலசத்தைத் தாங்குகிறாய்; வடிவங்களையும் கால்நடைகளையும் படைத்த த்வஷ்டா. இங்கு உள்ள இவை உனக்கு மங்கலமாகட்டும், பல சந்ததி தருபவையாக. ஸ்வதிதியே, அங்குள்ளவற்றை எமக்காகக் கொடு.
9.4.7
आज्यं बिभर्ति घृतमस्य रेतः साहस्रः पोषस्तमु यज्ञमाहुः ।
इन्द्रस्य रूपमृषभो वसानः सो अस्मान् देवाः शिव ऐतु दत्तः ॥ ९.४.७ ॥
அவன் ஆஜ்யத்தைத் தாங்குகிறான்; நெய் இவனது விந்து. ஆயிரம் மடங்கு வளர்ச்சியளிப்பவன், யாகம் என்று அழைக்கின்றனர். இந்திரனின் வடிவை அணிந்த ரிஷபம், தேவர்களால் கொடுக்கப்பட்ட மங்கலனாக நம்மிடம் வரட்டும்.
9.4.8
इन्द्रस्यौजो वरुणस्य बाहू अश्विनोरंसौ मरुतामियं ककुत् ।
बृहस्पतिं संभृतमेतमाहुर्ये धीरासः कवयो ये मनीषिणः ॥ ९.४.८ ॥
இந்திரனின் ஓஜஸ், வருணனின் இரு கரங்கள், அஸ்வினியின் இரு தோள்கள், மருத்களின் இந்த திமில். இவனை ஒன்றுதிரட்டப்பட்ட பிருஹஸ்பதி என்கின்றனர் — அறிவுடைய கவிகளும் சிந்தனையாளர்களும்.
9.4.9
दैवीर्विशः पयस्वान् आ तनोषि त्वामिन्द्रं त्वां सरस्वन्तमाहुः ।
सहस्रं स एकमुखा ददाति यो ब्राह्मण ऋषभमाजुहोति ॥ ९.४.९ ॥
நீ தெய்வீக மக்களைப் பால் நிறைந்தவராக விரிவாக்குகிறாய்; உன்னை இந்திரன் என்றும், சரஸ்வான் என்றும் அழைக்கின்றனர். ரிஷபத்தை ஆஹுதி செய்யும் பிராமணன் ஒரே முகத்தோடு ஆயிரம் தருகிறான்.
9.4.10
बृहस्पतिः सविता ते वयो दधौ त्वष्टुर्वायोः पर्यात्मा त आभृतः ।
अन्तरिक्षे मनसा त्वा जुहोमि बर्हिष्टे द्यावापृथिवी उभे स्ताम् ॥ ९.४.१० ॥
பிருஹஸ்பதியும் சவிதாவும் உனக்கு ஆற்றலை அளித்தனர்; த்வஷ்டாவிடமிருந்தும் வாயுவிடமிருந்தும் உன் ஆத்மா எங்கும் கொண்டுவரப்பட்டது. அந்தரிக்ஷத்தில் மனதால் உன்னை ஆஹுதி செய்கிறேன்; உன் தர்ப்பைமேல் இரு உலகங்களும் இருக்கட்டும்.
9.4.11
य इन्द्र इव देवेषु गोष्वेति विवावदत् ।
तस्य ऋषभस्याङ्गानि ब्रह्मा सं स्तौतु भद्रया ॥ ९.४.११ ॥
தேவர்களிடையேயும் பசுக்களிடையேயும் இந்திரனைப் போல உரக்க முழங்கிச் செல்பவன்; அந்த ரிஷபத்தின் அங்கங்களை பிரம்மா மங்கலமான சொல்லால் நன்கு புகழட்டும்.
9.4.12
पार्श्वे आस्तामनुमत्या भगस्यास्तामनूवृजौ ।
अष्ठीवन्तावब्रवीन् मित्रो ममैतौ केवलाविति ॥ ९.४.१२ ॥
இரு பக்கங்களும் அனுமதியினுடையவை; பகனின் இரு பின்பகுதிகள் இருந்தன; இரு முழங்கால்களையும் மித்திரன், 'இவை இரண்டும் என்னுடையவையே, என்னுடையவை மட்டுமே' என்றான்.
9.4.13
भसदासीदादित्यानां श्रोणी आस्तां बृहस्पतेः ।
पुच्छं वातस्य देवस्य तेन धूनोत्योषधीः ॥ ९.४.१३ ॥
பின்பகுதி (பசத்) ஆதித்யர்களுடையது; இடுப்புகள் (சிரோணி) பிருகஸ்பதியுடையவை; வாயுதேவனின் வால் அது; அதைக் கொண்டு அவன் மூலிகைகளை அசைக்கிறான்.
9.4.14
गुदा आसन्त्सिनीवाल्याः सूर्यायास्त्वचमब्रुवन् ।
उत्थातुरब्रुवन् पद ऋषभं यदकल्पयन् ॥ ९.४.१४ ॥
குதங்கள் சினீவாலியுடையவை; சூர்யாவின் தோலைப் பற்றி அவர்கள் சொன்னார்கள்; எழுபவனின் கால்களைப் பற்றி அவர்கள் சொன்னார்கள், அவர்கள் ரிஷபத்தை உருவாக்கியபோது.
9.4.15
क्रोड आसीज्जामिशंसस्य सोमस्य क्लशो धृतः ।
देवाः संगत्य यत्सर्व ऋषभं व्यकल्पयन् ॥ ९.४.१५ ॥
மார்பு ஜாமிசம்ஸனுடையது; சோமனின் கலசம் அதில் தாங்கப்பட்டது, தேவர்கள் அனைவரும் கூடி ரிஷபத்தை வடிவமைத்தபோது.
9.4.16
ते कुष्ठिकाः सरमायै कूर्मेभ्यो अदधुः शफान् ।
ऊबध्यमस्य कीटेभ्यः श्ववर्तेभ्यो अधारयन् ॥ ९.४.१६ ॥
அந்த குஷ்டிகர்கள் சரமைக்கு குளம்புகளைக் கொடுத்தனர்; ஆமைகளுக்கும் கொடுத்தனர்; இவனுடைய மடியை புழுக்களுக்கும் நாய்ச்சுழல்களுக்கும் அவர்கள் தாங்கச் செய்தனர்.
9.4.17
शृङ्गाभ्यां रक्ष ऋषत्यवर्तिं हन्ति चक्षुषा ।
शृणोति भद्रं कर्णाभ्यां गवां यः पतिरघ्न्यः ॥ ९.४.१७ ॥
கொம்புகளால் அரக்கனைத் தாக்குகிறான்; கண்ணால் நடுக்க நோயை அழிக்கிறான்; காதுகளால் நலமானதைக் கேட்கிறான். அவன் கொல்லப்படக் கூடாத பசுக்களின் தலைவன்.
9.4.18
शतयाजं स यजते नैनं दुन्वन्त्यग्नयः ।
जिन्वन्ति विश्वे तं देवा यो ब्राह्मण ऋषभमाजुहोति ॥ ९.४.१८ ॥
ஒரு பிராமணன் இடபத்தை ஆகுதி செய்தால், அவன் நூறு யாகங்களைச் செய்தவன் ஆகிறான்; அக்கினிகள் அவனைத் துன்புறுத்துவதில்லை; எல்லா தேவர்களும் அவனை மகிழ்விக்கின்றனர்.
9.4.19
ब्राह्मणेभ्य ऋषभं दत्त्वा वरीयः कृणुते मनः ।
पुष्टिं सो अघ्न्यानां स्वे गोष्ठेऽव पश्यते ॥ ९.४.१९ ॥
பிராமணர்களுக்கு இடபத்தைக் கொடுத்து அவன் தன் மனதை உயர்த்துகிறான்; கொல்லப்படக் கூடாத பசுக்களின் செழிப்பை தன் சொந்த தொழுவத்தில் காண்கிறான்.
9.4.20
गावः सन्तु प्रजाः सन्त्वथो अस्तु तनूबलम् ।
तत्सर्वमनु मन्यन्तां देवा ऋषभदायिने ॥ ९.४.२० ॥
பசுக்கள் இருக்கட்டும், மக்கள் இருக்கட்டும், உடலில் வலிமையும் இருக்கட்டும்; இடபத்தை அளிப்பவனுக்கு தேவர்கள் இவை அனைத்தையும் ஏற்கட்டும்.
9.4.21
अयं पिपान इन्द्र इद्रयिं दधातु चेतनीम् ।
अयं धेनुं सुदुघां नित्यवत्सां वशं दुहां विपश्चितं परो दिवः ॥ ९.४.२१ ॥
பருகும் இந்திரன் நமக்கு உணர்வுள்ள செல்வத்தை அளிக்கட்டும்; எளிதில் பால் தரும், எப்போதும் கன்றுடன் இருக்கும் பசுவை, வசப்படும் அறிவுள்ள தேனுவை வானுலகின் அப்பாலிருந்து கறக்கட்டும்.
9.4.22
पिशङ्गरूपो नभसो वयोधा ऐन्द्रः शुष्मो विश्वरूपो न आगन् ।
आयुरस्मभ्यं दधत्प्रजां च रायश्च पोषैरभि नः सचताम् ॥ ९.४.२२ ॥
பொன்னிற வடிவம் கொண்ட, வானத்தின் வயதளிப்பவனான, இந்திரனுடைய, எல்லா வடிவிலும் உள்ள வலிமை நம்மிடம் வரட்டும்; நமக்கு ஆயுளையும் மக்களையும் செல்வத்தையும் அளித்து ஊட்டங்களுடன் நம்மைச் சேரட்டும்.
9.4.23
उपेहोपपर्चनास्मिन् गोष्ठ उप पृञ्च नः ।
उप ऋषभस्य यद्रेत उपेन्द्र तव वीर्यम् ॥ ९.४.२३ ॥
இங்கே அருகில் வா, கூட்டுபவளே, இந்தத் தொழுவத்தில் எங்களுடன் கலந்திடு. காளையின் எந்த விந்து உள்ளதோ அது எங்களுக்கு அருகில் வரட்டும்; இந்திரா, உன் வீரியமும் அருகில் வரட்டும்.
9.4.24
एतं वो युवानं प्रति दध्मो अत्र तेन क्रीडन्तीश्चरत वशामनु ।
मा नो हासिष्ट जनुषा सुभागा रायश्च पोषैरभि नः सचध्वम् ॥ ९.४.२४ ॥
இந்த இளங்காளையை உங்களுக்காக இங்கே வைக்கிறோம்; அவனுடன் விளையாடியவாறு மலடி பசுக்களைத் தொடர்ந்து செல்லுங்கள். நல்ல பாக்கியமுள்ளவர்களே, பிறப்பால் எங்களை விட்டுப் போகாதீர்கள்; செல்வமும் வளமும் கொண்டு எங்களுடன் இருங்கள்.