Atharvaveda · Sūkta 9.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.5.1
आ नयैतमा रभस्व सुकृतां लोकमपि गच्छतु प्रजानन् ।
तीर्त्वा तमांसि बहुधा महान्त्यजो नाकमा क्रमतां तृतीयम् ॥ ९.५.१ ॥
Führe ihn, fasse ihn an; er soll auch in die Welt der Rechtschaffenen gehen, wissend. Nachdem er die vielfachen großen Finsternisse durchschritten hat, möge der Ajaḥ zum dritten Himmel emporsteigen.
9.5.2
इन्द्राय भागं परि त्वा नयाम्यस्मिन् यज्ञे यजमानाय सूरिम् ।
ये नो द्विषन्त्यनु तान् रभस्वानागसो यजमानस्य वीराः ॥ ९.५.२ ॥
Für Indra als Anteil führe ich dich in diesem Opfer, den Weisen, für den Opferer. Die uns hassen, ergreife sie hinter ihnen her; Helden des schuldlosen Opferers.
9.5.3
प्र पदोऽव नेनिग्धि दुश्चरितं यच्चचार शुद्धैः शफैरा क्रमतां प्रजानन् ।
तीर्त्वा तमांसि बहुधा विपश्यन्न् अजो नाकमा क्रमतां तृतीयम् ॥ ९.५.३ ॥
Wasche die Füße ab, wasche die Übeltat ab, die er begangen hat. Mit reinen Hufen möge er wissend voranschreiten. Nachdem er die vielfachen Finsternisse durchschritten hat, klar sehend, möge der Ajaḥ zum dritten Himmel emporsteigen.
9.5.4
अनुछ्य श्यामेन त्वचमेतां विशस्तर्यथापर्वसिना माभि मंस्थाः ।
माभि द्रुहः परुशः कल्पयैनं तृतीये नाके अधि वि श्रयैनम् ॥ ९.५.४ ॥
Diese dunkle Haut abziehend, o Volk, Gelenk für Gelenk, rasch — sei nicht stolz darauf mit dem Messer, denke nicht gegen den Schädiger. Ordne seine Gelenke, lege ihn in den dritten Himmel.
9.5.5
ऋचा कुम्भीमध्यग्नौ श्रयाम्या सिञ्चोदकमव धेह्येनम् ।
पर्याधत्ताग्निना शमितारः शृतो गच्छतु सुकृतां यत्र लोकः ॥ ९.५.५ ॥
Mit einem Vers stelle ich den Topf auf das Feuer; besprenge mit Wasser, setze ihn ab. Mit dem Feuer haben die Schlächter ihn ringsum gelegt; der Gekochte möge dorthin gehen, wo die Welt der Rechtschaffenen ist.
9.5.6
उत्क्रामातः परि चेदतप्तस्तप्ताच्चरोरधि नाकं तृतीयम् ।
अग्नेरग्निरधि सं बभूविथ ज्योतिष्मन्तमभि लोकं जयैतम् ॥ ९.५.६ ॥
Wenn du dich von hier erhebst, unversehrt, über den erhitzten Kessel hinaus zum dritten Himmel, bist du aus Agni zu Agni geworden. Erobere diese lichtvolle Welt.
9.5.7
अजो अग्निरजमु ज्योतिराहुरजं जीवता ब्रह्मणे देयमाहुः ।
अजस्तमांस्यप हन्ति दूरमस्मिंल्लोके श्रद्दधानेन दत्तः ॥ ९.५.७ ॥
Die Ziege ist Agni; die Ziege heißt Licht. Zu Lebzeiten soll man dem Priester eine Ziege geben, so heißt es. Die Ziege vertreibt die fernen Finsternisse; in dieser Welt mit Vertrauen gegeben.
9.5.8
पञ्चौदनः पञ्चधा वि क्रमतामाक्रंस्यमानस्त्रीणि ज्योतींषि ।
ईजानानां सुकृतां प्रेहि मध्यं तृतीये नाके अधि वि श्रयस्व ॥ ९.५.८ ॥
Pañcaudana möge auf fünf Wegen voranschreiten, aufsteigend zu den drei Lichtern. Geh in die Mitte der Opfernden und der Rechtschaffenen; steige auf und suche Zuflucht im dritten Himmel.
9.5.9
अजा रोह सुकृतां यत्र लोकः शरभो न चत्तोऽति दुर्गान्येषः ।
पञ्चौदनो ब्रह्मणे दीयमानः स दातारं तृप्त्या तर्पयाति ॥ ९.५.९ ॥
O Ziege, steige dorthin, wo die Welt der Rechtschaffenen ist. Wie ein Śarabha überwindet er schwierige Orte. Der dem Priester gegebene Pañcaudana erfreut den Geber mit Zufriedenheit.
9.5.10
अजस्त्रिनाके त्रिदिवे त्रिपृष्ठे नाकस्य पृष्ठे ददिवांसं दधाति ।
पञ्चौदनो ब्रह्मणे दीयमानो विश्वरूपा धेनुः कामदुघास्येका ॥ ९.५.१० ॥
Die Ziege setzt den Geber auf den Rücken des Himmels, in den drei Himmeln, dem dreifachen Himmel, dem dreirückigen Reich. Der dem Priester gegebene Pañcaudana ist die eine, allgestaltige, wunscherfüllende Kuh.
9.5.11
एतद्वो ज्योतिः पितरस्तृतीयं पञ्चौदनं ब्रह्मणेऽजं ददाति ।
अजस्तमांस्यप हन्ति दूरमस्मिंल्लोके श्रद्दधानेन दत्तः ॥ ९.५.११ ॥
O Väter, dies ist euer drittes Licht: Die Fünfreis-Opfergabe und die Ziege werden dem Brahman gegeben. Die Ziege treibt die Finsternisse weit fort aus dieser Welt, gegeben von dem Gläubigen.
9.5.12
ईजानानां सुकृतां लोकमीप्सन् पञ्चौदनं ब्रह्मणेऽजं ददाति ।
स व्याप्तिमभि लोकं जयैतं शिवोऽस्मभ्यं प्रतिगृहीतो अस्तु ॥ ९.५.१२ ॥
Der die Welt derer ersehnt, die opfern und gute Werke tun, gibt die Fünfreis-Gabe und die Ziege dem Brahman. Möge er die Durchdringung erlangen und diese Welt erobern; möge er für uns heilbringend und angenommen sein.
9.5.13
अजो ह्यग्नेरजनिष्ट शोकाद्विप्रो विप्रस्य सहसो विपश्चित् ।
इष्टं पूर्तमभिपूर्तं वषट्कृतं तद्देवा ऋतुशः कल्पयन्तु ॥ ९.५.१३ ॥
Fürwahr, die Ziege wurde aus der Flamme Agnis geboren — der Erleuchtete des Erleuchteten, der Weise der Kraft. Mögen die Götter nach den Jahreszeiten alles ordnen, was mit Opfer, gutem Werk, Vollendung und vaṣaṭ dargebracht wurde.
9.5.14
अमोतं वासो दद्याद्धिरण्यमपि दक्षिणाम् ।
तथा लोकान्त्समाप्नोति ये दिव्या ये च पार्थिवाः ॥ ९.५.१४ ॥
Man soll auch ungewebtes Tuch, Gold und die Opferspende geben; so erlangt man vollständig die himmlischen und irdischen Welten.
9.5.15
एतास्त्वाजोप यन्तु धाराः सोम्या देवीर्घृतपृष्ठा मधुश्चुतः ।
स्तभान् पृथिवीमुत द्यां नाकस्य पृष्ठेऽधि सप्तरश्मौ ॥ ९.५.१५ ॥
Mögen diese göttlichen, somagleichen Ströme mit Butterrücken und Honigtropfen zu dir kommen, o Ziege; mögen sie Erde und Himmel auf dem Rücken des Himmels stützen, auf dem Siebenstrahligen.
9.5.16
अजोऽस्यज स्वर्गोऽसि त्वया लोकमङ्गिरसः प्राजानन् ।
तं लोकं पुण्यं प्र ज्ञेषम् ॥ ९.५.१६ ॥
Du bist der ungeborene Aja, du bist der Himmelsgänger; durch dich erlangten die Āṅgirasas jene Welt. Möge ich jene reine Welt gut erkennen.
9.5.17
येना सहस्रं वहसि येनाग्ने सर्ववेदसम् ।
तेनेमं यज्ञं नो वह स्वर्देवेषु गन्तवे ॥ ९.५.१७ ॥
Durch das, womit du die Tausend trägst, und womit du, o Agni, allen Reichtum besitzt — eben damit bringe dieses Opfer zu uns, damit wir zum Himmel gehen unter den Göttern.
9.5.18
अजः पक्वः स्वर्गे लोके दधाति पञ्चौदनो निर्ऋतिं बाधमानः ।
तेन लोकान्त्सूर्यवतो जयेम ॥ ९.५.१८ ॥
Der gekochte Aja setzt in der himmlischen Welt ein; das Pañcaudana, Nirṛti vertreibend. Dadurch mögen wir die Welten erobern, die die Sonne besitzen.
9.5.19
यं ब्राह्मणे निदधे यं च विक्षु या विप्रुष ओदनानामजस्य ।
सर्वं तदग्ने सुकृतस्य लोके जानीतान् नः संगमने पथीनाम् ॥ ९.५.१९ ॥
Was ich im Brahmanen niederlegte, was im Volk, und welche Tropfen der Reisopfer des Aja es gibt — alles das, o Agni, lass uns erkennen in der Welt des Wohlgetanen, am Zusammentreffen der Wege.
9.5.20
अजो वा इदमग्ने व्यक्रमत तस्योर इयमभवद्द्यौः पृष्टिहम् ।
अन्तरिक्षं मध्यं दिशः पार्श्वे समुद्रौ कुक्षी ॥ ९.५.२० ॥
O Agni, der ungeborene Aja selbst hat dies entfaltet. Seine Brust wurde dieser Himmel, sein Rücken der Luftraum, die Mitte die Gegenden, seine Seiten die beiden Meere, und seine Flanken.
9.5.21
सत्यं चर्तं च चक्षुषी विश्वं सत्यं श्रद्धा प्राणो विराट् शिरः ।
एष वा अपरिमितो यज्ञो यदजः पञ्चौदनः ॥ ९.५.२१ ॥
Wahrheit und kosmische Ordnung sind seine beiden Augen; die ganze Welt ist Wahrheit; der Glaube ist der Atem, das Ausgebreitete das Haupt. Wahrlich, dies ist das unermessliche Opfer — der Aja mit den fünf Reisopfern.
9.5.22
अपरिमितमेव यज्ञमाप्नोत्यपरिमितं लोकमव रुन्द्धे ।
योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति ॥ ९.५.२२ ॥
Wer die Ziege mit den fünf Reisopfern gibt, deren Licht die Opfergabe (dakṣiṇā) ist, erlangt ein unermessliches Opfer und erwirbt eine unermessliche Welt.
9.5.23
नास्यास्थीनि भिन्द्यान् न मज्ज्ञो निर्धयेत् ।
सर्वमेनं समादायेदमिदं प्र वेशयेत् ॥ ९.५.२३ ॥
Man soll seine Knochen nicht brechen noch sein Mark auspressen. Es ganz nehmend, soll man es hineinbringen und sagen: „dies, dies“.
9.5.24
इदमिदमेवास्य रूपं भवति तेनैनं सं गमयति ।
इषं मह ऊर्जमस्मै दुहे योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति ॥ ९.५.२४ ॥
„Dies, dies“ ist wahrlich seine Gestalt; dadurch vereint er ihn (mit den Göttern). Wer die Ziege mit den fünf Reisopfern gibt, deren Licht die Opfergabe ist, melkt für ihn große Nahrung und Kraft.
9.5.25
पञ्च रुक्मा पञ्च नवानि वस्त्रा पञ्चास्मै धेनवः कामदुघा भवन्ति ।
योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति ॥ ९.५.२५ ॥
Fünf goldene Schmuckstücke, fünf neue Gewänder und fünf Milchkühe, die alle Wünsche erfüllen, werden sein. Wer die Ziege mit den fünf Reisopfern gibt, deren Licht die Opfergabe ist.
9.5.26
पञ्च रुक्मा ज्योतिरस्मै भवन्ति वर्म वासांसि तन्वे भवन्ति ।
स्वर्गं लोकमश्नुते योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति ॥ ९.५.२६ ॥
Fünf goldene Schmuckstücke werden ihm zum Licht; Gewänder werden dem Körper zur Rüstung. Wer die Ziege mit den fünf Reisopfern gibt, deren Licht die Opfergabe ist, erlangt die himmlische Welt.
9.5.27
या पूर्वं पतिं वित्त्वाऽथान्यं विन्दतेऽपरम् ।
पञ्चौदनं च तावजं ददातो न वि योषतः ॥ ९.५.२७ ॥
Die Frau, die zuerst einen Ehemann erlangt und danach einen anderen — sie und ihr Ehemann sollen die Ziege mit den fünf Reisopfern geben; sie trennen sich nicht.
9.5.28
समानलोको भवति पुनर्भुवापरः पतिः ।
योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति ॥ ९.५.२८ ॥
Wer die Ziege mit fünf Reisopfern gibt, deren Licht die dakṣiṇā ist, teilt dieselbe Welt mit dem späteren Gatten, dem Wiedervermählten.
9.5.29
अनुपूर्ववत्सां धेनुमनड्वाहमुपबर्हणम् ।
वासो हिरण्यं दत्त्वा ते यन्ति दिवमुत्तमाम् ॥ ९.५.२९ ॥
Nachdem sie eine Kuh mit ihrem Kalb in der rechten Reihenfolge, einen Zugochsen, ein Polster, ein Gewand und Gold gegeben haben, gehen sie zum höchsten Himmel.
9.5.30
आत्मानं पितरं पुत्रं पौत्रं पितामहम् ।
जायां जनित्रीं मातरं ये प्रियास्तान् उप ह्वये ॥ ९.५.३० ॥
Mich selbst, den Vater, den Sohn, den Enkel, den Großvater, die Gattin, die gebärende Mutter und die Mutter — die mir Lieben rufe ich zu mir.
9.5.31
यो वै नैदाघं नामर्तुं वेद ।
एष वै नैदाघो नामर्तुर्यदजः पञ्चौदनः ।
निरेवाप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियं दहति भवत्यात्मना ।
योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति ॥ ९.५.३१ ॥
Wer die Jahreszeit namens Sommerhitze kennt — dies ist ja die Sommerhitze-Jahreszeit, die Ziege mit fünf Reisopfern. Er verbrennt unmittelbar den Wohlstand seines ungeliebten Rivalen und wird selbst gedeihlich. Wer die Ziege mit fünf Reisopfern gibt, deren Licht die dakṣiṇā ist.
9.5.32
यो वै कुर्वन्तं नामर्तुं वेद ।
कुर्वतींकुर्वतीमेवाप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियमा दत्ते ।
एष वै कुर्वन् नामर्तुर्यदजः पञ्चौदनः ।
निरेवाप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियं दहति भवत्यात्मना ।
योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति ॥ ९.५.३२ ॥
Wer die Jahreszeit namens Kurvan kennt, eignet sich mit jeder Handlung den Wohlstand eines verhassten Rivalen an. Dies ist in der Tat die Jahreszeit Kurvan, die Ziege des Fünfreis-Opfers. Sie verbrennt den Wohlstand des verhassten Rivalen und wird durch sich selbst zu dem, was sie ist. Wer die Ziege des Fünfreis-Opfers mit der Dakṣiṇā als Licht gibt.
9.5.33
यो वै संयन्तं नामर्तुं वेद ।
संयतींसंयतीमेवाप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियमा दत्ते ।
एष वै संयन् नामर्तुर्यदजः पञ्चौदनः ।
निरेवाप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियं दहति भवत्यात्मना ।
योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति ॥ ९.५.३३ ॥
Wer die Jahreszeit namens Saṃyan kennt, eignet sich mit jeder saṃyatī den Wohlstand eines verhassten Rivalen an. Dies ist in der Tat die Jahreszeit Saṃyan, die Ziege des Fünfreis-Opfers. Sie verbrennt den Wohlstand des verhassten Rivalen und wird durch sich selbst zu dem, was sie ist. Wer die Ziege des Fünfreis-Opfers mit der Dakṣiṇā als Licht gibt.
9.5.34
यो वै पिन्वन्तं नामर्तुं वेद ।
पिन्वतींपिन्वतीमेवाप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियमा दत्ते ।
एष वै पिन्वन् नामर्तुर्यदजः पञ्चौदनः ।
निरेवाप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियं दहति भवत्यात्मना ।
योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति ॥ ९.५.३४ ॥
Wer die Jahreszeit namens 'schwellend' kennt, empfängt durch jedes Anschwellen den Wohlstand des ungeliebten Rivalen. Diese schwellende Jahreszeit ist die Ziege mit den fünf Reisgaben. Sie verbrennt den Wohlstand des ungeliebten Rivalen gänzlich, und er wird selbst zu dem. Wer die Ziege mit den fünf Reisgaben gibt, deren Licht die dakṣiṇā ist.
9.5.35
यो वा उद्यन्तं नामर्तुं वेद ।
उद्यतीमुद्यतीमेवाप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियमा दत्ते ।
एष वा उद्यन्नामर्तुर्यदजः पञ्चौदनः ।
निरेवाप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियं दहति भवत्यात्मना ।
योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति ॥ ९.५.३५ ॥
Wer die Jahreszeit namens 'aufsteigend' kennt, empfängt durch jedes Aufsteigen den Wohlstand des ungeliebten Rivalen. Diese aufsteigende Jahreszeit ist die Ziege mit den fünf Reisgaben. Sie verbrennt den Wohlstand des ungeliebten Rivalen gänzlich, und er wird selbst zu dem. Wer die Ziege mit den fünf Reisgaben gibt, deren Licht die dakṣiṇā ist.
9.5.36
यो वा अभिभुवं नामर्तुं वेद ।
अभिभवन्तीमभिभवन्तीमेवाप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियमा दत्ते ।
एष वा अभिभूर्नामर्तुर्यदजः पञ्चौदनः ।
निरेवाप्रियस्य भ्रातृव्यस्य श्रियं दहति भवत्यात्मना ।
योऽजं पञ्चौदनं दक्षिणाज्योतिषं ददाति ॥ ९.५.३६ ॥
Wer die Jahreszeit namens Abhibhū kennt, die immer wieder aufsteigt, nimmt sich den Glanz des verhassten Feindes. Dies ist die Jahreszeit namens Abhibhū: die Ziege mit den fünf Reisspeisen. Sie verbrennt geradewegs den Glanz des verhassten Feindes, und er selbst wird so. Wer die Ziege mit den fünf Reisspeisen, deren Licht die Opfergabe ist, verschenkt.
9.5.37
अजं च पचत पञ्च चौदनान् ।
सर्वा दिशः संमनसः सध्रीचीः सान्तर्देशाः प्रति गृह्णन्तु त एतम् ॥ ९.५.३७ ॥
Kocht die Ziege und die fünf Reisspeisen. Mögen alle Himmelsrichtungen, einmütig und gemeinsam wandernd, mit den Zwischenräumen, dies annehmen.
9.5.38
तास्ते रक्षन्तु तव तुभ्यमेतं ताभ्य आज्यं हविरिदं जुहोमि ॥ ९.५.३८ ॥
Mögen sie dich beschützen. Für dich ist dies (die Ziege). Ihnen opfere ich diese Schmalzspende.