Mahābhārata · Adhyāya 1.108
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.108.1
चेदिराजसुतां ज्ञात्वा दाशराजेन वर्धिताम् ।
विवाहं कारयामास शास्त्रदृष्टेन कर्मणा ॥ १.१०८.१ ॥
Als er erfuhr, dass die Tochter des Cedi-Königs vom Fischerkönig aufgezogen worden war, ließ er die Hochzeit nach dem in den Schriften vorgeschriebenen Ritus vollziehen.
1.108.2
ततो विवाहे निर्वृत्ते स राजा शान्तनुर्नृपः ।
तां कन्यां रूपसंपन्नां स्वगृहे संन्यवेशयत् ॥ १.१०८.२ ॥
Als die Hochzeit vollzogen war, brachte König Śantanu die schöne Jungfrau in seinem eigenen Haus unter.
1.108.3
ततः शान्तनवो धीमान्सत्यवत्यामजायत ।
वीरश्चित्राङ्गदो नाम वीर्यवान्पुरुषेश्वरः ॥ १.१०८.३ ॥
Dann wurde von Satyavatī der weise Sohn Śantanus geboren: ein Held namens Citrāṅgada, mächtig, Herr der Menschen.
1.108.4
अथापरं महेष्वासं सत्यवत्यां सुतं प्रभुः ।
विचित्रवीर्यं राजानं जनयामास वीर्यवान् ॥ १.१०८.४ ॥
Dann zeugte der Mächtige mit Satyavatī einen weiteren großen Bogenschützen, einen König namens Vicitravīrya.
1.108.5
अप्राप्तवति तस्मिंस्तु यौवनं पुरुषर्षभे ।
स राजा शान्तनुर्धीमान्कालधर्ममुपेयिवान् ॥ १.१०८.५ ॥
Bevor jener Stier unter den Männern das Jünglingsalter erreicht hatte, ging der weise König Śantanu den Weg der Zeit zum Tod.
1.108.6
स्वर्गते शान्तनौ भीष्मश्चित्राङ्गदमरिन्दनम् ।
स्थापयामास वै राज्ये सत्यवत्या मते स्थितः ॥ १.१०८.६ ॥
Als Śantanu in den Himmel eingegangen war, setzte Bhīṣma, dem Willen Satyavatīs folgend, Citrāṅgada, den Bezwinger der Feinde, auf den Thron.
1.108.7
स तु चित्राङ्गदः शौर्यात्सर्वांश्चिक्षेप पार्थिवान् ।
मनुष्यं न हि मेन स कंचित्सदृशमात्मनः ॥ १.१०८.७ ॥
Citrāṅgada forderte aus Tapferkeit alle Könige heraus; kein Mensch, so meinte er, sei ihm gleich.
1.108.8
तं क्षिपन्तं सुरांश्चैव मनुष्यानसुरांस्तथा ।
गन्धर्वराजो बलवांस्तुल्यनामाऽभ्ययात्तदा ॥ १.१०८.८ ॥
Gegen ihn, der Götter, Menschen und Dämonen gleichermaßen herausforderte, trat damals der mächtige König der Gandharvas an, der denselben Namen trug.
1.108.9
त्वं वै सदृशनामासि युद्धं देहि नृपात्मज ।
नाम वाऽन्यत्प्रगृह्णीष्व यदि युद्धं न दास्यसि ॥ १.१०८.९ ॥
Prinz, du trägst tatsächlich denselben Namen. Gib den Kampf, oder nimm einen anderen Namen an, wenn du nicht kämpfen willst.
1.108.10
त्वयाहं युद्धमिच्छामि त्वत्सकाशं तु नामतः ।
आगतोस्मि वृथाऽऽभाष्य न गच्छेन्नाम ते मम ॥ १.१०८.१० ॥
Ich begehre den Kampf mit dir. Ich bin nur wegen des Namens vor dich getreten; hast du vergeblich gerufen, so soll dein Name nicht der meine werden.
1.108.11
इत्युक्त्वा गर्जमानौ तौ हिरण्वत्यास्तटं गतौ ।
तेनास्य सुमहद्युद्धं कुरुक्षेत्रे बभूव ह ॥ १.१०८.११ ॥
So sprechend, brüllend, gingen die beiden zum Ufer der Hiraṇvatī, und zwischen ihnen entbrannte in Kurukṣetra ein gewaltiger Kampf.
1.108.12
तयोर्बलवतोस्तत्र गन्धर्वकुरुमुख्ययोः ।
नद्यास्तीरे हिरण्वत्याः समास्तिस्रोऽभवद्रणः ॥ १.१०८.१२ ॥
Dort, am Ufer der Hiraṇvatī, zwischen jenen beiden Mächtigen, dem König der Gandharvas und dem Ersten der Kuru, dauerte der Kampf drei Jahre.
1.108.13
तस्मिन्विमर्दे तुमुले शस्त्रवर्षसमाकुले ।
मायाधिकोऽवधीद्वीरं गन्धर्वः कुरुसत्तमम् ॥ १.१०८.१३ ॥
In jenem wilden Gemetzel, erfüllt von einem Hagel von Waffen, tötete der an Māyā überlegene Gandharva den Helden, den Besten der Kurus.
1.108.14
स हत्वा तु नरश्रेष्ठं चित्राङ्गदमरिन्दमम् ।
अन्ताय कृत्वा गन्धर्वो दिवमाचक्रमे ततः ॥ १.१०८.१४ ॥
Nachdem er Citrāṅgada, den Besten unter den Männern, den Bezwinger der Feinde, erschlagen und ihn zu seinem Ende gebracht hatte, erhob sich der Gandharva danach zum Himmel.
1.108.15
तस्मिन्पुरुषशार्दूले निहते भूरितेजसि ।
भीष्मः शान्तनवो राजा प्रेतकार्याण्यकारयत् ॥ १.१०८.१५ ॥
Als jener Tiger unter den Männern, von großem Glanz, erschlagen war, ließ Bhīṣma, der Sohn Śantanus, der König, die Totenriten vollziehen.
1.108.16
विचित्रवीर्यं च तदा बालमप्राप्तयौवनम् ।
कुरुराज्ये महाबाहुरभ्यषिञ्चदनन्तरम् ॥ १.१०८.१६ ॥
Da salbte der großarmige Bhīṣma sogleich Vicitravīrya, einen Knaben, der noch nicht mannbar war, zum König über das Reich der Kurus.
1.108.17
विचित्रवीर्यः स तदा भीष्मस्य वचने स्थितः ।
अन्वशासन्महाराज पितृपैतामहं पदम् ॥ १.१०८.१७ ॥
Da regierte Vicitravīrya, der sich an Bhīṣmas Wort hielt, o großer König, auf dem Thron seiner Väter und Großväter.