Mahābhārata · Adhyāya 1.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.114.1
पुनर्भरतवंशस्य हेतुं सन्तानवृद्धये ।
वक्ष्यामि नियतं मातस्तन्मे निगदतः शृणु ॥ १.११४.१ ॥
Mutter, ich werde dir nun gewiss erneut das Mittel nennen, die Nachkommenschaft des Bharata-Geschlechts zu mehren; höre, was ich spreche.
1.114.2
ब्राह्मणो गुणवान्कश्चिद्धनेनोपनिमन्त्र्यताम् ।
विचित्रवीर्यक्षेत्रेषु यः समुत्पादयेत्प्रजाः ॥ १.११४.२ ॥
Ein tugendhafter Brahmane soll gegen Reichtum eingeladen werden, der in den Feldern der Frauen Vicitravīryas Nachkommen zeugen möge.
1.114.3
भीष्मस्य तु वचः श्रुत्वा धर्महेत्वर्थसंहितम् ।
माता सत्यवती भीष्मं पुनरेवाभ्यभाषत ॥ १.११४.३ ॥
Nachdem sie Bhīṣmas Worte gehört hatte, die mit Dharma und Zweck verbunden waren, sprach die Mutter Satyavatī erneut zu Bhīṣma.
1.114.4
औचथ्यमधिकृत्येदमङ्गं च यदुदाहृतम् ।
पौराणी श्रुतिरित्येषा प्राप्तकालमिदं कुरु ॥ १.११४.४ ॥
Dies ist die alte Überlieferung über Aucathya und das erwähnte Glied; die Zeit ist gekommen, handle danach.
1.114.5
त्वं हि पुत्र कुलस्यास्य ज्येष्ठः श्रेष्ठश्च भारत ।
यथा च ते पितुर्वाक्यं मम कार्यं तथाऽनघ ॥ १.११४.५ ॥
Du, mein Sohn, bist der Älteste und Beste dieser Familie, Nachkomme Bharatas; wie das Wort deines Vaters, so ist auch meine Aufgabe, o Makelloser.
1.114.6
मम पुत्रस्तव भ्राता यवीयान्सुप्रियश्च ते ।
बाल एव गतः स्वर्गं भारतो भरतर्षभ ॥ १.११४.६ ॥
Mein Sohn, dein jüngerer Bruder Bhārata, dir sehr lieb, ging als Kind in den Himmel, o Stier unter den Bharatas.
1.114.7
इमे महिष्यौ तस्येह काशिराजसुते उभे ।
रूपयौवनसंपन्ने पुत्रकामे च भारत ॥ १.११४.७ ॥
Diese beiden Hauptköniginnen, die beiden Töchter des Königs von Kāśi, voll Schönheit und Jugend, verlangen nach Söhnen, o Bhārata.
1.114.8
धर्म्यमेतत्परं ज्ञात्वा सन्तानाय कुलस्य च ।
आभ्यां मम नियोगात्तु धर्मं चरितुमर्हसि ॥ १.११४.८ ॥
Da du weißt, dass dies dharma-gemäß und das Höchste ist, für die Fortdauer des Geschlechts, sollst du auf meinen Befehl hin deine Pflicht mit diesen beiden erfüllen.
1.114.9
असंशयं परो धर्मस्त्वयाः मातः प्रकीर्तितः ।
त्वमप्येतां प्रतिज्ञां तु वेत्थ या मयि वर्तते ॥ १.११४.९ ॥
Ohne Zweifel, Mutter, hast du das höchste dharma verkündet. Auch du kennst das Gelübde, das in mir lebt.
1.114.10
अमरत्वस्य वा हेतोस्त्रैलोक्यसदनस्य वा ।
उत्सृजेयमहं प्राणान्न तु सत्यं कथंचन ॥ १.११४.१० ॥
Um der Unsterblichkeit willen, oder selbst um der Wohnstatt der drei Welten willen, würde ich mein Leben hingeben, doch niemals die Wahrheit aufgeben.
1.114.11
जानामि त्वयि धर्मज्ञ सत्यं सत्यपराक्रम ।
इच्छंस्त्वमिह लोकांस्त्रीन्सृजेरन्यानरिन्दम ॥ १.११४.११ ॥
O Kenner des dharma, ich kenne die Wahrheit in dir, o du von wahrer Tapferkeit! O Bezwinger der Feinde, wolltest du, könntest du hier die drei Welten anders erschaffen.
1.114.12
यथा तु नः कुलं चैव धर्मश्च न पराभवेत् ।
सुहृदश्च प्रहृष्टाः स्युस्तथा त्वं कर्तुमर्हसि ॥ १.११४.१२ ॥
Damit unser Geschlecht und das dharma nicht zugrunde gehen und unsere Freunde sich freuen, so sollst du handeln.
1.114.13
त्वमेव कुलवृद्धासि गौरवं तु परं त्वयि ।
सोपायं कुलसन्ताने वक्तुमर्हसि नः परम् ॥ १.११४.१३ ॥
Du bist wahrlich die Älteste des Geschlechts, und in dir ruht die höchste Ehre. Du solltest uns deutlich das Mittel zur Fortführung unseres Geschlechts nennen.
1.114.14
स्त्रियो हि परमं गुह्यं धारयन्ति सदा कुले ।
पुरुषांश्चैव मायाभिर्बह्वीभिरुपगृह्णते ॥ १.११४.१४ ॥
Frauen bewahren stets das höchste Geheimnis in der Familie und gewinnen die Männer durch vielerlei Listen.
1.114.15
सा सत्यवति संपश्य धर्मं सत्यपरायणे ।
यथा न जह्यां सत्यं च न सीदेच्च कुलं हि नः ॥ १.११४.१५ ॥
O Satyavatī, der Wahrheit ergeben, betrachte wohl das Dharma, damit ich die Wahrheit nicht aufgebe und unser Geschlecht nicht untergehe.
1.114.16
ततः सत्यवती भीष्मं वाचा संसज्जमानया ।
विहसन्तीव सव्रीडमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.११४.१६ ॥
Da sprach Satyavatī, von Scham erfüllt, gleichsam lächelnd, mit stockender Stimme diese Worte zu Bhīṣma.
1.114.17
सत्यमेतन्महाबाहो यथा वदसि भारत ।
विश्वासात्ते प्रवक्ष्यामि सन्तानाय कुलस्य नः ॥ १.११४.१७ ॥
Das ist wahr, o Bhārata mit den mächtigen Armen, wie du sagst. Aus Vertrauen will ich dir für die Fortführung unseres Geschlechts sprechen.
1.114.18
न ते शक्यमनाख्यातुमापद्धर्मं तथाविधम् ।
त्वमेव नः कुले धर्मस्त्वं सत्यं त्वं परा गतिः ॥ १.११४.१८ ॥
Du kannst ein solches Notstands-Dharma nicht ungesagt lassen. In unserem Geschlecht bist du das Dharma, du bist die Wahrheit, du bist die höchste Zuflucht.
1.114.19
यत्त्वं वक्ष्यसि तत्कार्यमस्माभिरिति मे मतिः ।
तस्मान्निशम्य सत्यं मे कुरुष्व यदनन्तरम्।
शृणु भीष्म वचो मह्यं धर्मार्थसहितं हितम् ॥ १.११४.१९ ॥
Was du sagst, das sollen wir tun, so ist meine Meinung. Darum höre es als Wahrheit und tu danach, was folgt. Höre, Bhīṣma, mein Wort, verbunden mit Dharma und Reichtum, das heilsam ist.
1.114.20
न च विस्रम्भकथितं भवान्सूचितुमर्हति ।
यस्तु राजा वसुर्नाम श्रुतस्ते भरतर्षभ ॥ १.११४.२० ॥
Was im Vertrauen gesagt wurde, darfst du nicht preisgeben. Der König namens Vasu, von dem du gehört hast, o Stier der Bharatas—
1.114.21
तस्य शुक्लादहं मत्स्या धृता कुक्षौ पुरा किल ।
मातरं मे जलाद्धृत्वा दाशः परमधर्मवित् ॥ १.११४.२१ ॥
Aus seinem Samen wurde ich einst im Bauch eines Fisches getragen. Der Fischer Dāśa, Kenner des höchsten Dharma, holte meine Mutter aus dem Wasser—
1.114.22
मां तु स्वगृहमानीय दुहितृत्वेऽभ्यकल्पयत् ।
धर्मयुक्तः स धर्मेण पिता चासीत्ततो मम ॥ १.११४.२२ ॥
Er brachte mich in sein Haus und nahm mich als Tochter an. Von Dharma erfüllt, wurde er durch Dharma mein Vater.
1.114.23
धर्मयुक्तस्य धर्मार्थं पितुरासीत्तरी मम ।
सा कदाचिदहं तत्र गता प्रथमयौवनम् ॥ १.११४.२३ ॥
Mein Vater, von Dharma erfüllt, hatte um des Dharma willen eine Fähre. Einmal, in meiner ersten Jugend, ging ich dorthin.
1.114.24
अथ धर्मविदां श्रेष्ठः परमर्षिः पराशरः ।
आजगाम तरीं धीमांस्तरिष्यन्यमुनां नदीम् ॥ १.११४.२४ ॥
Da kam Parāśara, der Vornehmste unter den Kennern des Dharma, der höchste Seher, der Weise, zur Fähre, da er den Fluss Yamunā überqueren wollte.
1.114.25
स तार्यमाणो यमुनां मामुपेत्याब्रवीत्तदा ।
सान्त्वपूर्वं मुनिश्रेष्ठः कामार्तो मधुरं वचः।
उक्त्वा जन्म कुलं मह्यं नासि दाशसुतेति च ॥ १.११४.२५ ॥
Als er mich über die Yamunā übersetzte, trat der beste der Weisen zu mir und sprach, von Begierde gequält, sanfte, tröstende Worte. Er nannte meine Geburt und meine Abstammung und sagte, du bist nicht die Tochter eines Fischers.
1.114.26
तमहं शापभीता च पितुर्भीता च भारत ।
वरैरसुलभैरुक्ता न प्रत्याख्यातुमुत्सहे ॥ १.११४.२६ ॥
O Bhārata, von seinem Fluch eingeschüchtert und vor meinem Vater verängstigt, angesprochen mit seltenen Gaben, wagte ich nicht, ihn abzuweisen.
1.114.27
प्रेक्ष्य तांस्तु महाभागान्पारावारे ऋषीन्स्थितान् ।
यमुनातीरविन्यस्तान्प्रदीप्तानिव पावकान् ॥ १.११४.२७ ॥
Als ich jene hochgesegneten Weisen am jenseitigen Ufer der Yamunā stehen sah, am Ufer aufgestellt wie flammende Feuer.
1.114.28
पुरस्तादरुणश्चैव तरुणः संप्रकाशते ।
येनैषा ताम्रवस्त्रेव द्यौः कृता प्रविजृम्भिता ॥ १.११४.२८ ॥
Im Osten strahlte der junge Aruṇa, durch den sich dieser Himmel ausbreitete, als wäre er in ein kupferfarbenes Gewand gehüllt.
1.114.29
उक्तमात्रो मया तत्र नीहारमसृजत्प्रभुः ।
पराशरः सत्यधृतिर्द्वीपे च यमुनाम्भसि ॥ १.११४.२९ ॥
Kaum hatte ich gesprochen, da erzeugte der mächtige Parāśara, standhaft in der Wahrheit, dort einen Nebel auf der Insel in den Wassern der Yamunā.
1.114.30
अभिभूय स मां बालां तेजसा वशमानयत् ।
तमसा लोकमावृत्य नौगतामेव भारत ॥ १.११४.३० ॥
Mich, das junge Mädchen, überwältigte er mit seiner Strahlkraft und brachte mich unter seine Gewalt; o Bhārata, die Welt in Finsternis hüllend, unterwarf er mich, die ich im Boot saß.
1.114.31
मत्स्यगन्धो महानासीत्पुरा मम जुगुप्सितः ।
तमपास्य शुभं गन्धमिमं प्रादात्स मे मुनिः ॥ १.११४.३१ ॥
Früher war mein Fischgeruch groß und abstoßend. Jener Weise entfernte ihn und gab mir diesen glückverheißenden Duft.
1.114.32
ततो मामाह स मुनिर्गर्भमुत्सृज्य मामकम् ।
द्वोपेऽस्या एव सरितः कन्यैव त्वं भविष्यसि ॥ १.११४.३२ ॥
Da sprach jener Weise zu mir: 'Nachdem du mein Kind zurückgelassen hast, wirst du auf der Insel dieses Flusses eine Jungfrau bleiben.'
1.114.33
कन्यात्वं च ददौ प्रीतः पुनर्विद्वांस्तपोधनः ।
तस्य वीर्यमहं दृष्ट्वा तथा युक्तं महात्मनः ॥ १.११४.३३ ॥
Erfreut gewährte mir jener gelehrte, an Askese reiche Weise erneut den Jungfrauenstand. Und ich sah, dass ich mit der Manneskraft jenes Großmütigen erfüllt war.
1.114.34
विस्मिता व्यथिता चैव प्रादामात्मानमेव च ।
ततस्तदा महात्मा स कन्यायां मयि भारत।
प्रहृष्टोऽजनयत्पुत्रं द्वीप एव पराशरः ॥ १.११४.३४ ॥
Erstaunt und betrübt gab ich mich selbst hin. Da zeugte, o Bhārata, jener Großmütige Parāśara, an mir als Jungfrau erfreut, auf eben jener Insel einen Sohn.
1.114.35
पाराशर्यो महायोगी स बभूव महानृषिः ।
कन्यापुत्रो मम पुरा द्वैपायन इति श्रुतः ॥ १.११४.३५ ॥
Jener Sohn Parāśaras wurde ein großer Yogin und großer Weiser. Mein Sohn, geboren von einer Jungfrau, war einst als Dvaipāyana bekannt.
1.114.36
यो व्यस्य वेदांश्चतुरस्तपसा भगवानृषिः ।
लोके व्यासत्वमापेदे कार्ष्ण्यात्कृष्णत्वमेव च ॥ १.११४.३६ ॥
Jener gesegnete Weise, der durch Askese die vier Veden ordnete, erlangte in der Welt den Rang eines Vyāsa, und wegen seiner dunklen Hautfarbe erhielt er auch den Namen Kṛṣṇa.
1.114.37
सत्यवादी शमपरस्तपस्वी दग्धकिल्बिषः ।
सद्योत्पन्नः स तु महान्सह पित्रा ततो गतः ॥ १.११४.३७ ॥
Er war wahrhaftig, der Stille ergeben, ein Asket, dessen Sünden verbrannt waren. Sogleich geboren, zog der Große mit seinem Vater von dannen.
1.114.38
स नियुक्तो मया व्यक्तं त्वया चाप्रतिमद्युतिः ।
भ्रातुः क्षेत्रेषु कल्याणमपत्यं जनयिष्यति ॥ १.११४.३८ ॥
Er, den ich und du klar bestimmt haben, von unvergleichlichem Glanz, wird bei den Gattinnen seines Bruders eine glückverheißende Nachkommenschaft zeugen.
1.114.39
स हि मामुक्तवांस्तत्र स्मरेः कृच्छ्रेषु मामिति ।
तं स्मरिष्ये महाबाहो यदि भीष्म त्वमिच्छसि ॥ १.११४.३९ ॥
Dort sagte er zu mir: »Denke in Nöten an mich.« O Bhīṣma, Starkarmiger, wenn du es wünschst, werde ich mich seiner erinnern.
1.114.40
तव ह्यनुमते भीष्म नियतं स महातपाः ।
विचित्रवीर्यक्षेत्रेषु पुत्रानुत्पादयिष्यति ॥ १.११४.४० ॥
Mit deiner Zustimmung, o Bhīṣma, wird jener große Asket gewiss Söhne bei den Gattinnen Vicitravīryas zeugen.
1.114.41
महर्षेः कीर्तने तस्य भीष्मः प्राञ्जलिरब्रवीत् ।
देशकालौ च जानासि क्रियतामर्थसिद्धये। ॥ १.११४.४१ ॥
Als jener große Weise genannt wurde, sprach Bhīṣma mit gefalteten Händen: »Du kennst Ort und Zeit; möge es geschehen, damit das Ziel erreicht wird.«
1.114.42
अर्थमर्थानुबन्धं च धर्मं धर्मानुबन्धनम् ।
कामं कामानुबन्धं च विपरीतान्पृथक्पृथक् ॥ १.११४.४२ ॥
Reichtum und seine Bindung, Rechtschaffenheit und ihre Bindung, Begierde und ihre Bindung, und deren Gegensätze — erkenne jedes für sich.
1.114.43
यो विचिन्त्य धिया धीरो व्यवस्यति स बुद्धिमान् ।
तदिदं धर्मयुक्तं च हितं चैव कुलस्य नः ॥ १.११४.४३ ॥
Wer nach reiflicher Überlegung mit standhaftem Verstand entscheidet, der ist weise. Dieser Entschluss steht im Einklang mit dharma und dient unserer Familie.
1.114.44
उक्तं भवत्या यच्छ्रेयस्तन्मह्यं रोचते भृशम् ।
ततस्तस्मिन्प्रतिज्ञाते भीष्मेण कुरुनन्दन ॥ १.११४.४४ ॥
Was Ihr Gutes gesagt habt, gefällt mir sehr. Als Bhīṣma dann jenes Gelöbnis abgelegt hatte, o Freude der Kurus,
1.114.45
कृष्णद्वैपायनं काली चिन्तयामास वै मुनिम् ।
स वेदान्विब्रुवन्धीमान्मातुर्विज्ञाय चिन्तितम् ॥ १.११४.४५ ॥
Kālī dachte an den Weisen Kṛṣṇa Dvaipāyana. Jener weise Seher, der die Veden ordnete, erkannte den Gedanken der Mutter,
1.114.46
प्रादुर्बभूवाविदितः क्षणेन कुरुनन्दन ।
तस्मै पूजां ततः कृत्वा सुताय विधिपूर्वकम् ॥ १.११४.४६ ॥
In einem Augenblick erschien er, unangekündigt. O Freude der Kurus, da erwies die Mutter ihm, dem Sohn, die Verehrung nach Vorschrift.
1.114.47
परिष्वज्य च बाहुभ्यां प्रस्रवैरभ्यषिञ्चत ।
मुमोच बाष्पं दाशेयी पुत्रं दृष्ट्वा चिरस्य तु ॥ १.११४.४७ ॥
Sie umarmte ihn mit beiden Armen und benetzte ihn mit Strömen von Tränen. Als Dāśeyī ihren Sohn nach langer Zeit erblickte, vergoss sie Tränen.
1.114.48
तामद्भिः परिषिच्यार्तां महर्षिरभिवाद्य च ।
मातरं पूर्वजः पुत्रो व्यासो वचनमब्रवीत् ॥ १.११४.४८ ॥
Nachdem er die bekümmerte Mutter mit Wasser besprengt und dem großen Seher seine Ehrerbietung erwiesen hatte, sprach der erstgeborene Sohn Vyāsa diese Worte.
1.114.49
भवत्या यदभिप्रेतं तदहं कर्तुमागतः ।
शाधि मां धर्मतत्त्वज्ञे करवाणि प्रियं तव ॥ १.११४.४९ ॥
Ich bin gekommen, um zu tun, was du wünschst. O du Kennerin des wahren Wesens des Dharma, befiehl mir; ich werde tun, was dir lieb ist.
1.114.50
तस्मै पूजां ततोऽकार्षीत्पुरोधाः परमर्षये ।
स च तां प्रतिजग्राह विधिमन्मन्त्रपूर्वकम् ॥ १.११४.५० ॥
Darauf erwies der Priester jenem großen Weisen die Verehrung, und dieser nahm sie nach Vorschrift, mit Mantras, an.
1.114.51
पूजितो मन्त्रपूर्वं तु विधिवत्प्रीतिमाप सः ।
तमासनगतं माता पृष्ट्वा कुशलमव्ययम् ॥ १.११४.५१ ॥
Nach Vorschrift und mit Mantras geehrt, war er erfreut; und seine Mutter fragte, als sie ihn sitzen sah, nach seinem unvergänglichen Wohlergehen.
1.114.52
सत्यवत्यथ वीक्ष्यैनमुवाचेदमनन्तरम् ।
मातापित्रोः प्रजायन्ते पुत्राः साधारणाः कवे ॥ १.११४.५२ ॥
Da sprach Satyavatī, ihn anblickend: O Weiser, Söhne werden gleichermaßen von Mutter und Vater geboren.
1.114.53
तेषां पिता यथा स्वीमी तथा माता न संशयः ।
विधानविहितः स त्वं यथा मे प्रथमः सुतः ॥ १.११४.५३ ॥
So wie der Vater ihr Herr ist, so ist es auch die Mutter, ohne Zweifel. Du, nach der Regel bestimmt, bist mein erster Sohn.
1.114.54
विचित्रवीर्यो ब्रह्मर्षे तथा मेऽवरजः सुतः ।
यथैव पितृतो भीष्मस्तथा त्वमपि मातृतः ॥ १.११४.५४ ॥
O Brahmarṣi, Vicitravīrya ist mein jüngerer Sohn. So wie Bhīṣma es von väterlicher Seite ist, so bist auch du es von mütterlicher Seite.
1.114.55
भ्राता विचित्रवीर्यस्य यथा वा पुत्र मन्यसे ।
अयं शान्तनवः सत्यं पालयन्सत्यविक्रमः ॥ १.११४.५५ ॥
Ob du ihn als Bruder oder Sohn Vicitravīryas ansiehst: Dieser ist Śantanus Sohn, der die Wahrheit bewahrt und von wahrhaftiger Tapferkeit ist.
1.114.56
बुद्धिं न कुरुतेऽपत्ये तथा राज्याऽनुशासने ।
स त्वं व्यपेक्षया भ्रातुः सन्तानाय कुलस्य च ॥ १.११४.५६ ॥
Er richtet seinen Sinn weder auf Nachkommen noch auf die Regierung des Reiches; darum sollst du es aus Achtung vor deinem Bruder und für die Fortsetzung des Geschlechts tun.
1.114.57
भीष्मस्य चास्य वचनान्नियोगाच्च ममानघ ।
अनुक्रोशाच्च भूतानां सर्वेषां रक्षणाय च ॥ १.११४.५७ ॥
O Makelloser, auf Bhīṣmas Wort, auf meinen Befehl, aus Mitgefühl für alle Wesen und auch zu ihrem Schutz.
1.114.58
आनृशंस्याच्च यद्ब्रूयां तच्छ्रुत्वा कर्तुमर्हसि ।
यवीयसस्व भ्रातुर्भार्ये सुरसुतोपमे ॥ १.११४.५८ ॥
Und was ich aus Güte sage, das sollst du, nachdem du es gehört hast, tun: Die Frauen des jüngeren Bruders, die den Göttertöchtern gleichen.
1.114.59
रूपयौवनसंपन्ने पुत्रकामे च धर्मतः ।
तयोरुत्पादयापत्यं समर्थो ह्यसि पुत्रक ॥ १.११४.५९ ॥
Mit diesen beiden, begabt mit Schönheit und Jugend und sich nach Söhnen sehnend, zeuge gemäß dem Dharma Nachkommen; denn du bist dazu fähig, mein Sohn.
1.114.60
अनुरूपं कुलस्यास्य संतत्याः प्रसवस्य च ।
वेत्थ धर्मं सत्यवति परं चापरमेव च ॥ १.११४.६० ॥
Dies passt zur Fortführung und Geburt dieses Geschlechts; o Satyavatī, du kennst den Dharma, den höheren wie den niederen.
1.114.61
तथा तव महाप्राज्ञे धर्मे प्रणिहिता मतिः ।
तस्मादहं त्वन्नियोगाद्धर्ममुद्दिश्य कारणम् ॥ १.११४.६१ ॥
Ebenso, o Hochweise, ist dein Sinn auf den Dharma gerichtet. Darum werde ich auf dein Geheiß hin dies tun, den Dharma als Grund vor Augen.
1.114.62
ईप्सितं ते करिष्यामि दृष्टं ह्येतत्सनातनम् ।
भ्रातुः पुत्रान्प्रदास्यामि मित्रावरुणयोः समान् ॥ १.११४.६२ ॥
Ich werde tun, was du wünschst, denn diese ewige Sitte ist bewährt. Für meinen Bruder werde ich Söhne geben, Mitra und Varuṇa gleich.
1.114.63
व्रतं चरेतां ते देव्यौ निर्दिष्टमिह यन्मया ।
संवत्सरं यथान्यायं ततः शुद्धे भविष्यतः ॥ १.११४.६३ ॥
Deine beiden Königinnen sollen hier das von mir vorgeschriebene Gelübde ordnungsgemäß ein Jahr lang halten; dann werden sie rein sein.
1.114.64
नहि मामव्रतोपेता उपेयात्काचिदङ्गना ।
सद्यो यथा प्रपद्येते देव्यौ गर्भं तथा कुरु ॥ १.११४.६४ ॥
Keine Frau, die das Gelübde nicht gehalten hat, soll sich mir nähern; sorge dafür, dass die beiden Königinnen sogleich empfangen.
1.114.65
अराजकेषु राष्ट्रेषु प्रजाऽनाथा विनश्यति ।
नश्यन्ति च क्रियाः सर्वा नास्ति वृष्टिर्न देवता ॥ १.११४.६५ ॥
In königlosen Reichen gehen die Untertanen, ohne Schutz, zugrunde; alle Riten gehen verloren; es gibt weder Regen noch die Gunst der Götter.
1.114.66
कथं चाराजकं राष्ट्रं शक्यं धारयितुं प्रभो ।
तस्माद्गर्भं समाधत्स्व भीष्मः संवर्धयिष्यति ॥ १.११४.६६ ॥
Wie, o Herr, kann ein Reich ohne König erhalten werden? Empfange daher das Kind; Bhīṣma wird es aufziehen.
1.114.67
यदि पुत्रः प्रदातव्यो मया भ्रातुरकालिकः ।
विरूपतां मे सहतां तयोरेतत्परं व्रतम् ॥ १.११४.६७ ॥
„Wenn ich meinem Bruder zur rechten Zeit einen Sohn schenken muss, so sollen die beiden meine Hässlichkeit ertragen; dies ist ihr höchstes Gelübde.“
1.114.68
यदि मे सहते गन्धं रूपं वेषं तथा वपुः ।
अद्यैव गर्भं कौसल्या विशिष्टं प्रतिपद्यताम् ॥ १.११४.६८ ॥
„Wenn sie meinen Geruch, meine Gestalt, meine Kleidung und meinen Leib erträgt, dann soll sie, Kauśalyā, noch heute einen vortrefflichen Sohn empfangen.“
1.114.69
तस्यापि च शतं पुत्रा भवितारो न संशयः ।
गोप्तारः कुरुवंशस्य भवत्याः शोकनाशनाः ॥ १.११४.६९ ॥
„Auch er wird hundert Söhne haben, ohne Zweifel. Sie werden die Beschützer des Kuru-Geschlechts und die Vernichter deines Kummers sein.“
1.114.70
एवमुक्त्वा महातेजा व्यासः सत्यवतीं तदा ।
शयने सा च कौसल्या शुचिवस्त्रा ह्यलङ्कृता ॥ १.११४.७० ॥
Nachdem der an Glanz Mächtige Vyāsa so zu Satyavatī gesprochen hatte, lag Kauśalyā, in reine Gewänder gekleidet und geschmückt, nun auf dem Lager.
1.114.71
समागमनमाकाङ्क्षेदिति सोऽन्तर्हितो मुनिः ।
ततोऽभिगम्य सा देवी स्नुषां रहसि संगताम् ॥ १.११४.७१ ॥
„Sie soll sich mit mir zu vereinen wünschen“ — so sprach der Weise und verschwand. Dann ging die Königin zu ihrer Schwiegertochter, die sie im Verborgenen traf.
1.114.72
धर्म्यमर्थसमायुक्तमुवाच वचनं हितम् ।
कौसल्ये धर्मतन्त्रं त्वां यद्ब्रवीमि निबोध तत् ॥ १.११४.७२ ॥
Sie sprach rechtmäßige, zielgerichtete und heilsame Worte: „Kauśalyā, verstehe die Lehre des Dharma, die ich dir verkünde.“
1.114.73
भरतानां समुच्छेदो व्यक्तं मद्भाग्यसंक्षयात् ।
व्यथितां मां च संप्रेक्ष्य पितृवंशं च पीडितम् ॥ १.११४.७३ ॥
Es ist klar, dass das Geschlecht der Bharatas ausgelöscht wird, durch den Untergang meines Glücks. Als er mich betrübt sah und das Geschlecht meines Vaters bedrängt,
1.114.74
भीष्मो बुद्धिमदान्मह्यं कुलस्यास्य विवृद्धये ।
सा च बुद्धिस्त्वय्यधीना पुत्रि प्रापय मां तथा ॥ १.११४.७४ ॥
Zum Gedeihen dieser Familie gab mir Bhīṣma einen klugen Rat. Und diese Weisheit hängt von dir ab, Tochter; führe mich so dorthin.
1.114.75
नष्टं च भारतं वंशं पुनरेव समुद्धऱ ।
पुत्रं जनय सुश्रोणि देवराजसमप्रभम् ॥ १.११४.७५ ॥
Richte das Geschlecht der Bhāratas wieder auf, das zugrunde ging. O schönhüftige, gebäre einen Sohn, strahlend wie der König der Götter.
1.114.76
स हि राज्यधुरं गुर्वीमुद्वक्ष्यति कुलस्य नः ।
एवमुक्त्वा तु सा देवी स्नुषां सत्यवती तदा ॥ १.११४.७६ ॥
Er wird die schwere Last der Herrschaft unseres Geschlechts tragen. Nachdem sie dies gesagt hatte, sprach die Göttin Satyavatī da zu ihrer Schwiegertochter.
1.114.77
सा धर्मतोऽनुनीयैनां कथंचिद्धर्मचारिणीम् ।
भोजयामास विप्रांश्च देवर्षीनतिथींस्तथा ॥ १.११४.७७ ॥
Nachdem sie die tugendhafte Frau gemäß dem Dharma irgendwie überzeugt hatte, speiste sie die Brahmanen, die göttlichen Seher und ebenso die Gäste.