மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.114.1
पुनर्भरतवंशस्य हेतुं सन्तानवृद्धये ।
वक्ष्यामि नियतं मातस्तन्मे निगदतः शृणु ॥ १.११४.१ ॥
அம்மா, பரத வம்சத்தின் சந்ததி பெருக்கத்திற்கான வழியை நிச்சயமாக மீண்டும் கூறுவேன்; நான் சொல்வதைக் கேள்.
1.114.2
ब्राह्मणो गुणवान्कश्चिद्धनेनोपनिमन्त्र्यताम् ।
विचित्रवीर्यक्षेत्रेषु यः समुत्पादयेत्प्रजाः ॥ १.११४.२ ॥
நற்குணமுள்ள ஒரு பிராமணரைச் செல்வம் கொடுத்து அழைக்கட்டும்; அவர் விசித்திரவீரியனின் மனைவியரின் கருப்பைகளில் சந்ததிகளை உண்டாக்கட்டும்.
1.114.3
भीष्मस्य तु वचः श्रुत्वा धर्महेत्वर्थसंहितम् ।
माता सत्यवती भीष्मं पुनरेवाभ्यभाषत ॥ १.११४.३ ॥
பீஷ்மரின் சொற்களைக் கேட்டு, அவை தர்மமும் நோக்கமும் கொண்டவையாக இருந்தன; தாயான சத்யவதி மீண்டும் பீஷ்மரிடம் பேசினாள்.
1.114.4
औचथ्यमधिकृत्येदमङ्गं च यदुदाहृतम् ।
पौराणी श्रुतिरित्येषा प्राप्तकालमिदं कुरु ॥ १.११४.४ ॥
ஔசத்தியனைக் குறித்து கூறப்பட்ட அங்கமும் இதுவே; இது பௌராணிக சுருதி; இப்போது காலம் வந்துவிட்டது, இதைச் செய்.
1.114.5
त्वं हि पुत्र कुलस्यास्य ज्येष्ठः श्रेष्ठश्च भारत ।
यथा च ते पितुर्वाक्यं मम कार्यं तथाऽनघ ॥ १.११४.५ ॥
மகனே, நீயே இக்குலத்தில் மூத்தவனும் சிறந்தவனும் ஆவாய், பாரதனே; உன் தந்தையின் சொல் எவ்வாறோ அவ்வாறே என் செயலும் ஆகும், குற்றமற்றவனே.
1.114.6
मम पुत्रस्तव भ्राता यवीयान्सुप्रियश्च ते ।
बाल एव गतः स्वर्गं भारतो भरतर्षभ ॥ १.११४.६ ॥
என் மகன், உனக்குப் பிரியமான உன் இளைய சகோதரன் பாரதன், சிறுவனாகவே சொர்க்கம் சென்றுவிட்டான், பரதர்களில் காளையே.
1.114.7
इमे महिष्यौ तस्येह काशिराजसुते उभे ।
रूपयौवनसंपन्ने पुत्रकामे च भारत ॥ १.११४.७ ॥
பாரதா! காசிராஜனின் இரு மகள்களான இந்த இரு பட்டத்தரசிகளும், அழகும் இளமையும் நிறைந்தவர்களாய், புதல்வர்களை விரும்புகின்றனர்.
1.114.8
धर्म्यमेतत्परं ज्ञात्वा सन्तानाय कुलस्य च ।
आभ्यां मम नियोगात्तु धर्मं चरितुमर्हसि ॥ १.११४.८ ॥
இது தருமத்திற்கு உகந்ததும் உயர்ந்ததும் என்றறிந்து, குலத்தின் சந்ததிக்காக, இவ்விருவருடனும் என் கட்டளைப்படி நீ தருமத்தைச் செய்ய வேண்டும்.
1.114.9
असंशयं परो धर्मस्त्वयाः मातः प्रकीर्तितः ।
त्वमप्येतां प्रतिज्ञां तु वेत्थ या मयि वर्तते ॥ १.११४.९ ॥
தாயே! நீ கூறியது ஐயமின்றி உயர்ந்த தருமமே. என்னிடம் உள்ள அந்தச் சபதத்தை நீயும் அறிவாய்.
1.114.10
अमरत्वस्य वा हेतोस्त्रैलोक्यसदनस्य वा ।
उत्सृजेयमहं प्राणान्न तु सत्यं कथंचन ॥ १.११४.१० ॥
அமரத்துவத்திற்காகவோ, மூவுலகத்தின் வாசத்திற்காகவோ கூட நான் உயிரை விடுவேன்; ஆனால் எந்த வகையிலும் சத்தியத்தைக் கைவிடமாட்டேன்.
1.114.11
जानामि त्वयि धर्मज्ञ सत्यं सत्यपराक्रम ।
इच्छंस्त्वमिह लोकांस्त्रीन्सृजेरन्यानरिन्दम ॥ १.११४.११ ॥
தருமம் அறிந்தவனே! உன்னிடம் சத்தியம் இருப்பதை அறிவேன்; சத்தியப் பராக்கிரமனே! பகைவரை அடக்குபவனே! நீ விரும்பினால் இங்கு மூன்று உலகங்களையும் வேறாகப் படைக்கலாம்.
1.114.12
यथा तु नः कुलं चैव धर्मश्च न पराभवेत् ।
सुहृदश्च प्रहृष्टाः स्युस्तथा त्वं कर्तुमर्हसि ॥ १.११४.१२ ॥
நமது குலமும் தருமமும் அழியாமல், நண்பர்கள் மகிழும் வண்ணம், அவ்வாறே நீ செய்ய வேண்டும்.
1.114.13
त्वमेव कुलवृद्धासि गौरवं तु परं त्वयि ।
सोपायं कुलसन्ताने वक्तुमर्हसि नः परम् ॥ १.११४.१३ ॥
நீயே குலத்தின் மூத்தவள்; உன்னிடமே உயர்ந்த மரியாதை உள்ளது. குலச் சந்ததிக்கான வழியை நீ எங்களுக்குத் தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டும்.
1.114.14
स्त्रियो हि परमं गुह्यं धारयन्ति सदा कुले ।
पुरुषांश्चैव मायाभिर्बह्वीभिरुपगृह्णते ॥ १.११४.१४ ॥
பெண்கள் எப்போதும் குலத்தில் மிக ரகசியமான மறைபொருளைக் காக்கின்றனர்; பல மாயங்களால் ஆண்களையும் தம் வசமாக்குகின்றனர்.
1.114.15
सा सत्यवति संपश्य धर्मं सत्यपरायणे ।
यथा न जह्यां सत्यं च न सीदेच्च कुलं हि नः ॥ १.११४.१५ ॥
சத்தியத்தில் நிலைத்த சத்தியவதியே, தர்மத்தை நன்கு ஆராய்ந்து பார்; நான் சத்தியத்தைக் கைவிடாமலும், எங்கள் குலம் அழியாமலும் இருக்கும் வழியை நோக்கு.
1.114.16
ततः सत्यवती भीष्मं वाचा संसज्जमानया ।
विहसन्तीव सव्रीडमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.११४.१६ ॥
பின்னர் சத்தியவதி வெட்கத்துடன், சற்றே சிரிப்பவள் போலத் தடுமாறும் குரலில் பீஷ்மரிடம் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னாள்.
1.114.17
सत्यमेतन्महाबाहो यथा वदसि भारत ।
विश्वासात्ते प्रवक्ष्यामि सन्तानाय कुलस्य नः ॥ १.११४.१७ ॥
ஓ மகாபாகு பாரதா, நீ சொல்வது போல இது உண்மை. நம்பிக்கையின் காரணமாக, நம் குலச் சந்ததிக்காக உன்னிடம் சொல்வேன்.
1.114.18
न ते शक्यमनाख्यातुमापद्धर्मं तथाविधम् ।
त्वमेव नः कुले धर्मस्त्वं सत्यं त्वं परा गतिः ॥ १.११४.१८ ॥
இத்தகைய ஆபத்துதர்மத்தை நீ சொல்லாமல் விடுவது உனக்கு இயலாது. நம் குலத்தில் நீயே தர்மம்; நீயே சத்தியம்; நீயே உயர்ந்த புகலிடம்.
1.114.19
यत्त्वं वक्ष्यसि तत्कार्यमस्माभिरिति मे मतिः ।
तस्मान्निशम्य सत्यं मे कुरुष्व यदनन्तरम्।
शृणु भीष्म वचो मह्यं धर्मार्थसहितं हितम् ॥ १.११४.१९ ॥
நீ சொல்வதையே நாம் செய்ய வேண்டும் என்பது என் கருத்து. ஆகவே உண்மையென்று கேட்டு, அதன் பின் அதைச் செய். பீஷ்மா, தர்மமும் அர்த்தமும் கூடிய என் நன்மையான வார்த்தையைக் கேள்.
1.114.20
न च विस्रम्भकथितं भवान्सूचितुमर्हति ।
यस्तु राजा वसुर्नाम श्रुतस्ते भरतर्षभ ॥ १.११४.२० ॥
நம்பிக்கையுடன் சொல்லப்பட்ட சொல்லை நீ வெளிப்படுத்துவது தகாது. பரதர்களில் சிறந்தவனே, நீ கேள்விப்பட்ட அந்த வசு என்ற அரசன்—
1.114.21
तस्य शुक्लादहं मत्स्या धृता कुक्षौ पुरा किल ।
मातरं मे जलाद्धृत्वा दाशः परमधर्मवित् ॥ १.११४.२१ ॥
அவனது விந்திலிருந்து நான் மீனின் வயிற்றில் முன்பு தரிக்கப்பட்டேன். என் தாயை நீரிலிருந்து எடுத்த தாசன், பரம தர்மத்தை அறிந்தவன்—
1.114.22
मां तु स्वगृहमानीय दुहितृत्वेऽभ्यकल्पयत् ।
धर्मयुक्तः स धर्मेण पिता चासीत्ततो मम ॥ १.११४.२२ ॥
என்னை அவன் தன் வீட்டுக்குக் கொண்டு வந்து மகளாக ஏற்றுக்கொண்டான். தர்மம் நிறைந்த அவன் தர்மத்தாலேயே எனக்குத் தந்தையானான்.
1.114.23
धर्मयुक्तस्य धर्मार्थं पितुरासीत्तरी मम ।
सा कदाचिदहं तत्र गता प्रथमयौवनम् ॥ १.११४.२३ ॥
தர்மம் நிறைந்த என் தந்தைக்கு தர்மத்தின் பொருட்டு ஒரு படகு இருந்தது. ஒருமுறை என் முதல் இளமையில் நான் அங்கே சென்றேன்.
1.114.24
अथ धर्मविदां श्रेष्ठः परमर्षिः पराशरः ।
आजगाम तरीं धीमांस्तरिष्यन्यमुनां नदीम् ॥ १.११४.२४ ॥
அப்போது தர்மம் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரும், பரம ரிஷியுமான பராசரர், யமுனை நதியைக் கடக்க விரும்பி, அறிவுள்ள அவர் படகுக்கு வந்தார்.
1.114.25
स तार्यमाणो यमुनां मामुपेत्याब्रवीत्तदा ।
सान्त्वपूर्वं मुनिश्रेष्ठः कामार्तो मधुरं वचः।
उक्त्वा जन्म कुलं मह्यं नासि दाशसुतेति च ॥ १.११४.२५ ॥
யமுனையைக் கடக்க உதவியபோது, அவர் என்னிடம் வந்தார். காமத்தால் வாடிய அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவர் இனிய சொற்களால் ஆறுதல் கூறி, என் பிறப்பையும் குலத்தையும் சொல்லி, 'நீ மீனவனின் மகள் அல்ல' என்றார்.
1.114.26
तमहं शापभीता च पितुर्भीता च भारत ।
वरैरसुलभैरुक्ता न प्रत्याख्यातुमुत्सहे ॥ १.११४.२६ ॥
பாரதா, சாபத்துக்கு அஞ்சியவளும் தந்தைக்கு அஞ்சியவளுமான நான், அரிய வரங்களால் பேசப்பட்டு அவரை மறுக்கத் துணியவில்லை.
1.114.27
प्रेक्ष्य तांस्तु महाभागान्पारावारे ऋषीन्स्थितान् ।
यमुनातीरविन्यस्तान्प्रदीप्तानिव पावकान् ॥ १.११४.२७ ॥
யமுனைக் கரையில் நிறுத்தப்பட்டிருந்த, எரியும் நெருப்புகள் போன்ற அந்த மகாபாக்கியம் உடைய முனிவர்களை மறுகரையில் கண்டு.
1.114.28
पुरस्तादरुणश्चैव तरुणः संप्रकाशते ।
येनैषा ताम्रवस्त्रेव द्यौः कृता प्रविजृम्भिता ॥ १.११४.२८ ॥
கிழக்கில் இளம் அருணன் ஒளிர்ந்தான்; அதனால் இந்த வானம் செம்பட்டாடை போல விரிந்தது.
1.114.29
उक्तमात्रो मया तत्र नीहारमसृजत्प्रभुः ।
पराशरः सत्यधृतिर्द्वीपे च यमुनाम्भसि ॥ १.११४.२९ ॥
நான் சொன்னவுடனே, அங்கே சத்தியத்தில் நிலைத்த பராசரர் என்ற பிரபு யமுனையின் நீர்த்திவில் பனிமூட்டத்தைப் படைத்தார்.
1.114.30
अभिभूय स मां बालां तेजसा वशमानयत् ।
तमसा लोकमावृत्य नौगतामेव भारत ॥ १.११४.३० ॥
அவர் என் தேஜஸால் என்னை வென்று, இளம் பெண்ணான என்னை வசப்படுத்தினார். பாரதா, படகில் இருந்த என்னை இருளால் உலகை மூடி அவர் வசப்படுத்தினார்.
1.114.31
मत्स्यगन्धो महानासीत्पुरा मम जुगुप्सितः ।
तमपास्य शुभं गन्धमिमं प्रादात्स मे मुनिः ॥ १.११४.३१ ॥
முன்பு என் மீன் வாசனை மிகப் பெரியதாகவும் வெறுக்கத்தக்கதாகவும் இருந்தது. அந்த முனிவர் அதை நீக்கி எனக்கு இந்த நல்ல நறுமணத்தைக் கொடுத்தார்.
1.114.32
ततो मामाह स मुनिर्गर्भमुत्सृज्य मामकम् ।
द्वोपेऽस्या एव सरितः कन्यैव त्वं भविष्यसि ॥ १.११४.३२ ॥
அப்போது அந்த முனிவர் என்னிடம், 'என் குழந்தையை விட்டுவிட்டு, இந்த நதியின் தீவிலேயே நீ கன்னியாகவே இருப்பாய்' என்றார்.
1.114.33
कन्यात्वं च ददौ प्रीतः पुनर्विद्वांस्तपोधनः ।
तस्य वीर्यमहं दृष्ट्वा तथा युक्तं महात्मनः ॥ १.११४.३३ ॥
மகிழ்ந்த அந்த அறிஞரும் தவச்செல்வருமான முனிவர் மீண்டும் எனக்கு கன்னித்தன்மையை அளித்தார். அந்த மகாத்மாவின் வீரியத்தால் நிறைந்ததை நான் கண்டேன்.
1.114.34
विस्मिता व्यथिता चैव प्रादामात्मानमेव च ।
ततस्तदा महात्मा स कन्यायां मयि भारत।
प्रहृष्टोऽजनयत्पुत्रं द्वीप एव पराशरः ॥ १.११४.३४ ॥
வியப்பும் துயரும் அடைந்து நான் என்னையே ஒப்படைத்தேன். அப்போது, பாரதா, அந்த மகாத்மா பராசரர் கன்னியான என்னிடம் மகிழ்ந்து தீவிலேயே ஒரு மகனைப் பெற்றார்.
1.114.35
पाराशर्यो महायोगी स बभूव महानृषिः ।
कन्यापुत्रो मम पुरा द्वैपायन इति श्रुतः ॥ १.११४.३५ ॥
அந்த பராசரரின் மகனான அவர் மகா யோகியும் பெரிய ரிஷியுமாக ஆனார். என் கன்னிப்பிள்ளை முன்பு துவைபாயனன் என்று அறியப்பட்டான்.
1.114.36
यो व्यस्य वेदांश्चतुरस्तपसा भगवानृषिः ।
लोके व्यासत्वमापेदे कार्ष्ण्यात्कृष्णत्वमेव च ॥ १.११४.३६ ॥
தவத்தால் நான்கு வேதங்களையும் பகுத்த அந்த பகவான் ரிஷி உலகில் வியாசர் என்ற நிலையை அடைந்தார்; இருளால் கிருஷ்ணன் என்ற பெயரையும் பெற்றார்.
1.114.37
सत्यवादी शमपरस्तपस्वी दग्धकिल्बिषः ।
सद्योत्पन्नः स तु महान्सह पित्रा ततो गतः ॥ १.११४.३७ ॥
அவர் உண்மை பேசுபவர், அமைதியில் நிலைத்தவர், தவம் செய்பவர்; பாவத்தை எரித்தவர். பிறந்த உடனேயே அவர் மகத்தானவராக, தந்தையுடன் அங்கிருந்து சென்றார்.
1.114.38
स नियुक्तो मया व्यक्तं त्वया चाप्रतिमद्युतिः ।
भ्रातुः क्षेत्रेषु कल्याणमपत्यं जनयिष्यति ॥ १.११४.३८ ॥
நான் மற்றும் நீ தெளிவாக நியமித்த அவர், ஒப்பற்ற ஒளியுடையவர், சகோதரனின் மனைவியரிடம் நல்ல மக்களைப் பெறுவார்.
1.114.39
स हि मामुक्तवांस्तत्र स्मरेः कृच्छ्रेषु मामिति ।
तं स्मरिष्ये महाबाहो यदि भीष्म त्वमिच्छसि ॥ १.११४.३९ ॥
அங்கே அவர் என்னிடம், 'கடின காலங்களில் என்னை நினைவுகூரு' என்று கூறினார். மகாபாகு பீஷ்மா, நீ விரும்பினால் நான் அவரை நினைவுகூர்வேன்.
1.114.40
तव ह्यनुमते भीष्म नियतं स महातपाः ।
विचित्रवीर्यक्षेत्रेषु पुत्रानुत्पादयिष्यति ॥ १.११४.४० ॥
பீஷ்மா, உன் அனுமதியுடனே அந்த மகா தவசி நிச்சயமாக விசித்திரவீரியனின் மனைவியரில் மகன்களைப் பெறுவார்.
1.114.41
महर्षेः कीर्तने तस्य भीष्मः प्राञ्जलिरब्रवीत् ।
देशकालौ च जानासि क्रियतामर्थसिद्धये। ॥ १.११४.४१ ॥
அந்த மகரிஷியின் பெயர் சொல்லப்பட்டதும், பீஷ்மர் கைகூப்பிக் கூறினார்: 'இடத்தையும் காலத்தையும் நீ அறிவாய்; நோக்கம் நிறைவேற செய்வாயாக.'
1.114.42
अर्थमर्थानुबन्धं च धर्मं धर्मानुबन्धनम् ।
कामं कामानुबन्धं च विपरीतान्पृथक्पृथक् ॥ १.११४.४२ ॥
பொருள், பொருளின் பிணைப்பு, அறம், அறத்தின் பிணைப்பு, இன்பம், இன்பத்தின் பிணைப்பு, மற்றும் அவற்றின் எதிர்மறைகள் — ஒவ்வொன்றையும் தனித்தனியாகக் காண்க.
1.114.43
यो विचिन्त्य धिया धीरो व्यवस्यति स बुद्धिमान् ।
तदिदं धर्मयुक्तं च हितं चैव कुलस्य नः ॥ १.११४.४३ ॥
நன்கு சிந்தித்து, உறுதியான புத்தியால் முடிவு செய்பவனே அறிவாளி. இந்த முடிவு தர்மத்துடன் பொருந்தியது; நம் குலத்திற்கும் நன்மை பயப்பது.
1.114.44
उक्तं भवत्या यच्छ्रेयस्तन्मह्यं रोचते भृशम् ।
ततस्तस्मिन्प्रतिज्ञाते भीष्मेण कुरुनन्दन ॥ १.११४.४४ ॥
நீங்கள் சொன்ன நன்மையான வார்த்தை எனக்கு மிகவும் பிடித்திருக்கிறது. அப்போது பீஷ்மர் அந்த வாக்குறுதியை அளித்தபின், ஓ குருநந்தனா.
1.114.45
कृष्णद्वैपायनं काली चिन्तयामास वै मुनिम् ।
स वेदान्विब्रुवन्धीमान्मातुर्विज्ञाय चिन्तितम् ॥ १.११४.४५ ॥
காளி கிருஷ்ணத்வைபாயன முனிவரை நினைத்தாள். அந்த அறிவுள்ள முனிவர் வேதங்களைப் பிரித்துரைத்தபடி, தாயின் எண்ணத்தை அறிந்தார்.
1.114.46
प्रादुर्बभूवाविदितः क्षणेन कुरुनन्दन ।
तस्मै पूजां ततः कृत्वा सुताय विधिपूर्वकम् ॥ १.११४.४६ ॥
அவர் ஒரு கணத்தில் தோன்றாமலேயே தோன்றினார். ஓ குருநந்தனா, பின்னர் தாய் தன் மகனுக்கு முறைப்படி பூஜை செய்தாள்.
1.114.47
परिष्वज्य च बाहुभ्यां प्रस्रवैरभ्यषिञ्चत ।
मुमोच बाष्पं दाशेयी पुत्रं दृष्ट्वा चिरस्य तु ॥ १.११४.४७ ॥
இருகைகளாலும் அணைத்து, கண்ணீர்ப் பெருக்கால் அவனை நனைத்தாள். தாசேயி (சத்யவதி) நீண்ட நாட்களுக்குப் பின் மகனைக் கண்டு கண்ணீர் விட்டாள்.
1.114.48
तामद्भिः परिषिच्यार्तां महर्षिरभिवाद्य च ।
मातरं पूर्वजः पुत्रो व्यासो वचनमब्रवीत् ॥ १.११४.४८ ॥
நீரால் அந்த துயருற்ற தாயைத் தெளித்து, மகரிஷிக்கு வணக்கம் செய்து, மூத்த மகனான வியாசர் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
1.114.49
भवत्या यदभिप्रेतं तदहं कर्तुमागतः ।
शाधि मां धर्मतत्त्वज्ञे करवाणि प्रियं तव ॥ १.११४.४९ ॥
நீங்கள் விரும்புவதை நான் செய்யவே வந்தேன். தர்மத்தின் உண்மைத் தத்துவத்தை அறிந்தவளே, எனக்கு ஆணையிடுங்கள்; உங்களுக்கு விருப்பமானதைச் செய்கிறேன்.
1.114.50
तस्मै पूजां ततोऽकार्षीत्पुरोधाः परमर्षये ।
स च तां प्रतिजग्राह विधिमन्मन्त्रपूर्वकम् ॥ १.११४.५० ॥
பின்னர் அந்தப் புரோகிதர் அந்த மகா ரிஷிக்கு பூஜை செய்தார்; அவரும் அதை விதிப்படி, மந்திரங்களுடன் ஏற்றுக்கொண்டார்.
1.114.51
पूजितो मन्त्रपूर्वं तु विधिवत्प्रीतिमाप सः ।
तमासनगतं माता पृष्ट्वा कुशलमव्ययम् ॥ १.११४.५१ ॥
மந்திரங்களுடன் விதிப்படி பூஜிக்கப்பட்டு அவர் மகிழ்ந்தார். ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்த அவரிடம் தாய் அவரது நலத்தை விசாரித்தாள்.
1.114.52
सत्यवत्यथ वीक्ष्यैनमुवाचेदमनन्तरम् ।
मातापित्रोः प्रजायन्ते पुत्राः साधारणाः कवे ॥ १.११४.५२ ॥
பின்னர் சத்யவதி அவரைப் பார்த்து இவ்வாறு கூறினாள்: ஓ கவியே, மகன்கள் தாய் தந்தை இருவரிடமிருந்தும் சமமாகப் பிறக்கிறார்கள்.
1.114.53
तेषां पिता यथा स्वीमी तथा माता न संशयः ।
विधानविहितः स त्वं यथा मे प्रथमः सुतः ॥ १.११४.५३ ॥
அவர்களுக்குத் தந்தை எப்படி உரிமையாளனோ, அப்படியே தாயும்; இதில் ஐயமில்லை. விதியால் நியமிக்கப்பட்ட நீ என் முதல் மகன்.
1.114.54
विचित्रवीर्यो ब्रह्मर्षे तथा मेऽवरजः सुतः ।
यथैव पितृतो भीष्मस्तथा त्वमपि मातृतः ॥ १.११४.५४ ॥
ஓ பிரம்மரிஷியே, விசித்திரவீர்யன் என் இளைய மகன். பீஷ்மர் தந்தையின் வழியில் எப்படியோ, அப்படியே நீயும் தாயின் வழியில் உள்ளாய்.
1.114.55
भ्राता विचित्रवीर्यस्य यथा वा पुत्र मन्यसे ।
अयं शान्तनवः सत्यं पालयन्सत्यविक्रमः ॥ १.११४.५५ ॥
நீ விசித்திரவீரியனின் சகோதரனாகவோ மகனாகவோ இதை எண்ணினால், இவன் சாந்தனுவின் மகன்; சத்தியத்தைக் காக்கும் சத்தியபராக்கிரமன்.
1.114.56
बुद्धिं न कुरुतेऽपत्ये तथा राज्याऽनुशासने ।
स त्वं व्यपेक्षया भ्रातुः सन्तानाय कुलस्य च ॥ १.११४.५६ ॥
அவன் சந்ததியிலும் அரசாட்சியின் நிர்வாகத்திலும் கருத்தைச் செலுத்தவில்லை; ஆகவே நீ சகோதரனின் மீதுள்ள மரியாதையாலும் குலத்தின் தொடர்ச்சிக்காகவும் (இதைச் செய்).
1.114.57
भीष्मस्य चास्य वचनान्नियोगाच्च ममानघ ।
अनुक्रोशाच्च भूतानां सर्वेषां रक्षणाय च ॥ १.११४.५७ ॥
பாவமற்றவனே, பீஷ்மரின் சொல்லினாலும், என் கட்டளையினாலும், எல்லா உயிரினங்கள் மீதுள்ள இரக்கத்தாலும், அவற்றைக் காப்பதற்காகவும் (இதைச் செய்).
1.114.58
आनृशंस्याच्च यद्ब्रूयां तच्छ्रुत्वा कर्तुमर्हसि ।
यवीयसस्व भ्रातुर्भार्ये सुरसुतोपमे ॥ १.११४.५८ ॥
கருணையினால் நான் சொல்வதைக் கேட்டு நீ செய்ய வேண்டும்; இளைய சகோதரனின் இரு மனைவியரும் தேவகன்னியரைப் போன்றவர்கள்.
1.114.59
रूपयौवनसंपन्ने पुत्रकामे च धर्मतः ।
तयोरुत्पादयापत्यं समर्थो ह्यसि पुत्रक ॥ १.११४.५९ ॥
அழகும் இளமையும் நிறைந்தவர்களும், மகன்களை விரும்புபவர்களுமான அவர்களிடம் தர்மப்படி சந்ததியை உண்டாக்கு; மகனே, நீ அதற்குச் சக்தியுள்ளவன்.
1.114.60
अनुरूपं कुलस्यास्य संतत्याः प्रसवस्य च ।
वेत्थ धर्मं सत्यवति परं चापरमेव च ॥ १.११४.६० ॥
இக்குலத்தின் சந்ததிக்கும் பிறப்புக்கும் பொருத்தமானது இது; சத்தியவதியே, நீ உயர்ந்த தர்மத்தையும் தாழ்ந்த தர்மத்தையும் அறிவாய்.
1.114.61
तथा तव महाप्राज्ञे धर्मे प्रणिहिता मतिः ।
तस्मादहं त्वन्नियोगाद्धर्ममुद्दिश्य कारणम् ॥ १.११४.६१ ॥
மகாப்ராஜ்ஞையே, உன் மனமும் தர்மத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது. ஆகவே உன் கட்டளையின்படி, தர்மத்தையே காரணமாகக் கொண்டு நான் இதைச் செய்வேன்.
1.114.62
ईप्सितं ते करिष्यामि दृष्टं ह्येतत्सनातनम् ।
भ्रातुः पुत्रान्प्रदास्यामि मित्रावरुणयोः समान् ॥ १.११४.६२ ॥
நீ விரும்பியதை நான் செய்வேன், ஏனெனில் இது பழமையான வழக்கமாகக் காணப்பட்டது. சகோதரருக்காக மித்ரனும் வருணனும் போன்ற புதல்வர்களை நான் அளிப்பேன்.
1.114.63
व्रतं चरेतां ते देव्यौ निर्दिष्टमिह यन्मया ।
संवत्सरं यथान्यायं ततः शुद्धे भविष्यतः ॥ १.११४.६३ ॥
நீ சொல்லுங்கள், இரண்டு தேவியரும் இங்கே நான் கூறிய விரதத்தை ஒரு ஆண்டு முறையாக அனுசரிக்கட்டும்; பின்னர் அவர்கள் தூய்மையடைவார்கள்.
1.114.64
नहि मामव्रतोपेता उपेयात्काचिदङ्गना ।
सद्यो यथा प्रपद्येते देव्यौ गर्भं तथा कुरु ॥ १.११४.६४ ॥
விரதம் அனுஷ்டிக்காத எந்தப் பெண்ணும் என்னை அணுகக்கூடாது; இரண்டு தேவியரும் உடனே கர்ப்பம் தரிக்கும் வகையில் அதைச் செய்.
1.114.65
अराजकेषु राष्ट्रेषु प्रजाऽनाथा विनश्यति ।
नश्यन्ति च क्रियाः सर्वा नास्ति वृष्टिर्न देवता ॥ १.११४.६५ ॥
அரசனற்ற நாடுகளில் மக்கள் பாதுகாவலனின்றி அழிகின்றனர்; எல்லா சடங்குகளும் அழிகின்றன; மழையும் இல்லை, தெய்வங்களின் அருளும் இல்லை.
1.114.66
कथं चाराजकं राष्ट्रं शक्यं धारयितुं प्रभो ।
तस्माद्गर्भं समाधत्स्व भीष्मः संवर्धयिष्यति ॥ १.११४.६६ ॥
பிரபுவே, அரசனற்ற நாட்டை எவ்வாறு தாங்க இயலும்? ஆகவே கர்ப்பத்தை உண்டாக்கு; பீஷ்மர் அதனை வளர்ப்பார்.
1.114.67
यदि पुत्रः प्रदातव्यो मया भ्रातुरकालिकः ।
विरूपतां मे सहतां तयोरेतत्परं व्रतम् ॥ १.११४.६७ ॥
என் சகோதரனுக்காக உரிய காலத்தில் ஒரு மகனை நான் அளிக்க வேண்டுமானால், அவர்கள் இருவரும் என் அசிங்கத்தைப் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டும்; இதுவே அவர்களின் உயர்ந்த விரதம்.
1.114.68
यदि मे सहते गन्धं रूपं वेषं तथा वपुः ।
अद्यैव गर्भं कौसल्या विशिष्टं प्रतिपद्यताम् ॥ १.११४.६८ ॥
அவள் என் நறுமணத்தையும் உருவத்தையும் உடையையும் உடலையும் பொறுத்துக்கொண்டால், கௌசல்யா, இன்றே அவள் சிறந்த கருவைத் தரித்துக்கொள்ளட்டும்.
1.114.69
तस्यापि च शतं पुत्रा भवितारो न संशयः ।
गोप्तारः कुरुवंशस्य भवत्याः शोकनाशनाः ॥ १.११४.६९ ॥
அவனுக்கும் நூறு மகன்கள் பிறப்பார்கள், இதில் ஐயமில்லை. அவர்கள் குருவம்சத்தைக் காப்பவர்களாகவும், உங்கள் துயரை அழிப்பவர்களாகவும் இருப்பார்கள்.
1.114.70
एवमुक्त्वा महातेजा व्यासः सत्यवतीं तदा ।
शयने सा च कौसल्या शुचिवस्त्रा ह्यलङ्कृता ॥ १.११४.७० ॥
மகாதேஜஸ்வியான வியாசர் சத்தியவதியிடம் இவ்வாறு கூறினார்; அப்போது கௌசல்யாவும் தூய ஆடை அணிந்து அலங்கரிக்கப்பட்டு படுக்கையில் இருந்தாள்.
1.114.71
समागमनमाकाङ्क्षेदिति सोऽन्तर्हितो मुनिः ।
ततोऽभिगम्य सा देवी स्नुषां रहसि संगताम् ॥ १.११४.७१ ॥
"அவள் என்னுடன் கூடுவதை விரும்பட்டும்" என்று கூறிவிட்டு அந்த முனிவர் மறைந்தார். பின்னர் அந்த தேவி, தனிமையில் இருந்த மருமகளிடம் சென்றாள்.
1.114.72
धर्म्यमर्थसमायुक्तमुवाच वचनं हितम् ।
कौसल्ये धर्मतन्त्रं त्वां यद्ब्रवीमि निबोध तत् ॥ १.११४.७२ ॥
அவள் தர்மமானதும், பயனுள்ளதும், நலம் பயப்பதுமான சொற்களைக் கூறினாள்: "கௌசல்யே, நான் உன்னிடம் சொல்லும் தர்மத்தின் நெறியை அறிந்துகொள்."
1.114.73
भरतानां समुच्छेदो व्यक्तं मद्भाग्यसंक्षयात् ।
व्यथितां मां च संप्रेक्ष्य पितृवंशं च पीडितम् ॥ १.११४.७३ ॥
என் அதிர்ஷ்டம் அழிந்ததால் பாரதர்களின் வம்சம் அழிவது தெளிவாகிறது. துன்புற்ற என்னையும், துன்புறும் பிதுர் வம்சத்தையும் கண்டு.
1.114.74
भीष्मो बुद्धिमदान्मह्यं कुलस्यास्य विवृद्धये ।
सा च बुद्धिस्त्वय्यधीना पुत्रि प्रापय मां तथा ॥ १.११४.७४ ॥
இந்தக் குலத்தின் செழிப்புக்காக பீஷ்மர் எனக்கு அறிவார்ந்த ஆலோசனை கூறினார். அந்த அறிவு உன்னைச் சார்ந்துள்ளது, மகளே, அதை எனக்கு நிறைவேற்று.
1.114.75
नष्टं च भारतं वंशं पुनरेव समुद्धऱ ।
पुत्रं जनय सुश्रोणि देवराजसमप्रभम् ॥ १.११४.७५ ॥
அழிந்த பாரத வம்சத்தை மீண்டும் உயர்த்து. அழகிய இடையுடையவளே, தேவேந்திரனுக்கு நிகரான ஒளியுடைய மகனைப் பெறு.
1.114.76
स हि राज्यधुरं गुर्वीमुद्वक्ष्यति कुलस्य नः ।
एवमुक्त्वा तु सा देवी स्नुषां सत्यवती तदा ॥ १.११४.७६ ॥
அவனே நம் குலத்தின் கனத்த அரசுச் சுமையைத் தாங்குவான். இவ்வாறு கூறிய தேவி சத்யவதி அப்போது தன் மருமகளிடம் கூறினாள்.
1.114.77
सा धर्मतोऽनुनीयैनां कथंचिद्धर्मचारिणीम् ।
भोजयामास विप्रांश्च देवर्षीनतिथींस्तथा ॥ १.११४.७७ ॥
அவள் தர்மப்படி இந்த தர்மசீலியை எப்படியோ சமாதானப்படுத்தி, அந்தணர்களுக்கும், தேவரிஷிகளுக்கும், விருந்தினர்களுக்கும் உணவளித்தாள்.