மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.115
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.115.1
ततः सत्यवती काले वधूं स्नातामृतौ तदा ।
संवेशयन्ती शयने शनैर्वचनमब्रवीत् ॥ १.११५.१ ॥
அப்போது சத்யவதி தகுந்த காலத்தில் ருதுஸ்நானம் செய்த மருமகளை படுக்கையில் கிடத்தி மெதுவாக இவ்வாறு சொன்னாள்.
1.115.2
कौसल्ये देवरस्तेऽस्ति सोऽद्य त्वाऽनुप्रवेक्ष्यति ।
अप्रमत्ता प्रतीक्षैनं निशीथे ह्यागमिष्यति ॥ १.११५.२ ॥
கௌசல்யையே, உன் மைத்துனன் இருக்கிறான்; அவன் இன்று உன்னிடம் வருவான். கவனத்துடன் அவனுக்காகக் காத்திரு; நள்ளிரவில் அவன் நிச்சயமாக வருவான்.
1.115.3
श्वश्र्वास्तद्वचनं श्रुत्वा शयाना शयने शुभे ।
साऽचिन्तयत्तदा भीष्ममन्यांश्च कुरुपुङ्गवान् ॥ १.११५.३ ॥
மாமியாரின் அந்த சொல்லைக் கேட்டு, அழகிய படுக்கையில் கிடந்த அவள் அப்போது பீஷ்மரையும் குருகுல சிறந்தவர்கள் மற்றவர்களையும் எண்ணினாள்.
1.115.4
ततः सुप्तजनप्रायेऽर्धरात्रे भगवानृषिः ।
दीप्यमानेषु दीपेषु शरणं प्रविवेश ह ॥ १.११५.४ ॥
அப்போது மக்கள் பெரும்பாலும் உறங்கிய நள்ளிரவில், விளக்குகள் எரிந்துகொண்டிருக்கையில் பகவான் முனிவர் அறைக்குள் நுழைந்தார்.
1.115.5
ततोऽम्बिकायां प्रथमं नियुक्तः सत्यवागृषिः ।
जगाम तस्याः शयनं विपुले तपसि स्थितः ॥ १.११५.५ ॥
அப்போது உண்மை பேசும் முனிவர், பெரும் தவத்தில் நிலைத்திருந்தவர், முதலில் அம்பிகைக்காக நியமிக்கப்பட்டவராக அவளது படுக்கையை நோக்கிச் சென்றார்.
1.115.6
तं समीक्ष्य तु कौसल्या दुष्प्रेक्षमतथोचिता ।
विरूप इति वित्रस्ता संकुच्यासीन्निमीलिता ॥ १.११५.६ ॥
அவனைக் கண்டதும், அவனுக்குத் தகாதவளான கௌசல்யை, கண்டு பார்ப்பதற்கு அருவருப்பானவன் என்று அஞ்சி, குறுகி, கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.
1.115.7
विरूपो हि जटी चापि दुर्वर्णः परुषः कृशः ।
सुगन्धेतरगन्धश्च सर्वथा दुष्प्रधर्षणः ॥ १.११५.७ ॥
அவன் அருவருப்பான தோற்றமும், சடை முடியும், கெட்ட நிறமும், கடுமையும், மெலிந்த உடலும் உடையவன்; நறுமணம் அற்ற வாசனையுடையவன்; எவ்வகையிலும் அணுக முடியாதவன்.
1.115.8
तस्य कृष्णस्य कपिलां जटां दीप्ते च लोचने ।
बब्रूणि चैव श्मश्रूमि दृष्ट्वा देवी न्यमीलयत् ॥ १.११५.८ ॥
அந்த கருநிறத்தவனின் பொன்னிற சடையையும், ஒளிரும் கண்களையும், பழுப்பு தாடியையும் கண்டு தேவி கண்களை மூடிக்கொண்டாள்.
1.115.9
संभूव तया सार्धं मातुः प्रियचिकीर्षया ।
भयात्काशिसुता तं तु नाशक्नोदभिवीक्षितुम् ॥ १.११५.९ ॥
தாயை மகிழ்விக்க விரும்பி அவன் அவளுடன் கூடினான்; ஆனால் பயத்தால் காசிராஜன் மகள் அவனை நேருக்கு நேர் பார்க்கவும் இயலவில்லை.
1.115.10
ततो निष्क्रान्तमागम्य माता पुत्रमुवाच ह ।
अप्यस्यां गुणवान्पुत्र राजपुत्रो भविष्यति ॥ १.११५.१० ॥
பின்னர் வெளியேறிய மகனிடம் வந்து தாய் கூறினாள்: 'மகனே, இவளிடம் குணவானான ஓர் இளவரசன் பிறப்பானோ?'
1.115.11
निशम्य तद्वचो मातुर्व्यासः सत्यवतीसुतः ।
प्रोवाचातीन्द्रियज्ञानो विधिना संप्रचोदितः ॥ १.११५.११ ॥
தாயின் அந்த சொல்லைக் கேட்டு, சத்தியவதியின் மகன் வியாசர் — புலனுக்கு அப்பாற்பட்ட ஞானமுடையவர், விதியால் தூண்டப்பட்டவர் — பேசினார்.
1.115.12
नागायुतसमप्राणो विद्वान्राजर्षिसत्तमः ।
महाभागो महावीर्यो महाबुद्धिर्भविष्यति ॥ १.११५.१२ ॥
'பத்தாயிரம் யானைகளின் உயிராற்றல் கொண்டவனும், அறிஞனும், அரசரிஷிகளில் சிறந்தவனும், பெரும் பாக்கியமும், பெரும் வீரமும், பெரும் அறிவும் உடையவனுமாவான்.'
1.115.13
तस्य चापि शतं पुत्रा भविष्यन्ति महात्मनः ।
किंतु मातुः स वैगुण्यादन्ध एव भविष्यति ॥ १.११५.१३ ॥
அந்த மகாத்மாவுக்கு நூறு மகன்களும் பிறப்பர்; ஆனால் தாயின் குறையினால் அவன் குருடனாகவே இருப்பான்.
1.115.14
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा माता पुत्रमथाऽब्रवीत् ।
नान्धः कुरूणां नृपतिरनुरूपस्तपोधन ॥ १.११५.१४ ॥
அவனது அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட தாய் மகனிடம் சொன்னாள்: "தவச்செல்வனே, குருக்களின் அரசன் குருடனாக இருப்பது தகாது."
1.115.15
ज्ञातिवंशस्य गोप्तारं पितॄणां वंशवर्धनम् ।
अपरस्यामपि पुनर्मम शोकविनाशनम् ॥ १.११५.१५ ॥
சுற்றத்தாரின் குலத்தைக் காப்பவனும், முன்னோர்களின் வம்சத்தை வளர்ப்பவனும், மற்றொருத்தியின் மூலமாவது மீண்டும் என் துயரை நீக்குபவனுமான ஒருவனை.
1.115.16
तस्मादवरजं पुत्रं जनयान्यं नराधिपम् ।
भ्रातुर्भार्याऽवरा चेयं रूपयौवनशालिनी ॥ १.११५.१६ ॥
ஆகையால் இன்னொரு இளைய மகனைப் பெற்றெடு, அவன் மனிதர்களின் அதிபதியாக இருப்பான்; இந்தத் தம்பியின் இளைய மனைவி அழகும் இளமையும் நிறைந்தவள்.
1.115.17
अस्यामुत्पादयाऽपत्यं मन्नियोगाद्गुणाधिकम् ।
द्वितीयं कुरुवंशस्य राजानं दातुमर्हसि ॥ १.११५.१७ ॥
என் கட்டளையால் இவளிடம் ஒரு சந்ததியை உண்டாக்கு; அது குணத்தில் மேம்பட்டதாக இருக்கும்; குரு வம்சத்திற்கு இரண்டாவது அரசனைக் கொடுப்பது உனக்குரியது.
1.115.18
स तथेति प्रतिज्ञाय निश्चक्राम महायशाः ।
साऽपि कालेन कौसल्या सुषुवेऽन्धं तमात्मजम् ॥ १.११५.१८ ॥
"அப்படியே ஆகட்டும்" என்று உறுதியளித்து அந்த மகாயசஸ்வி வெளியேறினான். அவளும் காலக்கிரமத்தில் குருடனான அந்த மகனைப் பெற்றாள்.
1.115.19
पुनरेव तु सा देवी परिभाष्य स्नुषां ततः ।
ऋषिमावाहयत्सत्या यथापूर्वमरिन्दम ॥ १.११५.१९ ॥
பிறகு அரசி சத்யவதி தன் மருமகளிடம் பேசி, எதிரிகளை அடக்குபவனே, முன்பு போல் அந்த முனிவரை வரவழைத்தாள்.
1.115.20
अम्बालिकां समाहूय तस्यां सत्यवती सुतम् ।
भूयो नियोजयामास सन्तानाय कुलस्य वै ॥ १.११५.२० ॥
அம்பாலிகையை அழைத்து, குலத்தின் தொடர்ச்சிக்காக சத்யவதி அவள் மூலம் மீண்டும் ஒரு மகனைப் பெற ஏற்பாடு செய்தாள்.
1.115.21
विषण्णाम्बालिका साध्वी निषण्णा शयनोत्तमे ।
कोन्वेष्यतीति ध्यायन्ती नियतां संप्रतीक्षते ॥ १.११५.२१ ॥
துயரத்தில் ஆழ்ந்த கற்புடைய அம்பாலிகை சிறந்த படுக்கையில் அமர்ந்து, "யார் வருவார்?" என்று எண்ணியவளாய் அடக்கத்துடன் காத்திருந்தாள்.
1.115.22
ततस्तेनैव विधिना महर्षिस्तामपद्यत ।
अम्बालिकामथाऽभ्यागादृषिं दृष्ट्वा च साऽपि तम् ॥ १.११५.२२ ॥
பின்னர் அதே முறையில் அந்த மகாரிஷி அவளை அடைந்தார். அம்பாலிகையும் அந்த முனிவரைக் கண்டு அருகில் வந்தாள்.
1.115.23
विवर्णा पाण्डुसंकाशा समपद्यत भारत ।
तां भीतां पाण्डुसंकाशां विषण्णां प्रेक्ष्य भारत ॥ १.११५.२३ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, அவள் நிறம் மங்கி வெளுத்துப் போனாள். பரதா, பயந்து வெளிறி துயரத்தில் இருந்த அவளைக் கண்டு.
1.115.24
व्यासः सत्यवतीपुत्र इदं वचनमब्रवीत् ।
यस्मात्पाण्डुत्वमापन्ना विरूपं प्रेक्ष्य मामिह ॥ १.११५.२४ ॥
சத்யவதியின் மகன் வியாசர் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: "இங்கே என் அழகற்ற தோற்றத்தைக் கண்டு நீ வெளிறிப் போனதால்..."
1.115.25
तस्मादेष सुतस्ते वै पाण्डुरेव भविष्यति ।
नाम चास्यैतदेवेह भविष्यति शुभानने ॥ १.११५.२५ ॥
ஆகவே உன் இந்த மகன் பாண்டுவாகவே இருப்பான். சுபமுகியே, இங்கு அவனுக்கு இதுவே பெயராகும்.
1.115.26
इत्युक्त्वा स निराक्रामद्भगवानृषिसत्तमः ।
ततो निष्क्रान्तमालोक्य सत्या पुत्रमथाऽब्रवीत् ॥ १.११५.२६ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு அந்த பகவான், ரிஷிகளில் சிறந்தவர் புறப்பட்டுச் சென்றார். பின்னர் அவர் சென்றதைக் கண்ட சத்யவதி தன் மகனிடம் கூறினாள்.
1.115.27
कुमारो ब्रूहि मे पुत्र अप्यत्र भविता शुभः ।
शशंस स पुनर्मात्रे तस्य बालस्य पाण्डुताम् ॥ १.११५.२७ ॥
குமாரா, என்னிடம் சொல், மகனே, இங்கும் ஏதேனும் சுபம் இருக்குமா? அவர் மீண்டும் தாயிடம் அந்தக் குழந்தையின் பாண்டுத்தன்மையை விவரித்தார்.
1.115.28
भविष्यति सुविक्रान्तः कुमारो दिक्षु विश्रुतः ।
पाण्डुत्वं वर्णतस्तस्य मातृदोषाद्भविष्यति ॥ १.११५.२८ ॥
இந்தக் குமாரன் மிகுந்த வீரனாகவும் திசைகளெங்கும் புகழ்பெற்றவனாகவும் இருப்பான். தாயின் குற்றத்தால் அவனது நிறத்தில் பாண்டுத்தன்மை உண்டாகும்.
1.115.29
तस्य पुत्रा महेष्वासा भविष्यन्तीह पञ्च वै ।
इत्युक्त्वा मातरं तत्र सोऽभिवाद्य जगाम ह ॥ १.११५.२९ ॥
அவனுக்கு ஐந்து மகன்கள் இருப்பார்கள், அவர்கள் மாபெரும் வில்லாளிகளாக இருப்பார்கள். இவ்வாறு கூறி, அங்கே தாயை வணங்கிவிட்டு அவர் சென்றார்.
1.115.30
तं माता पुनरेवान्यमेकं पुत्रमयाचत ।
तथेति च महर्षिस्तां मातरं प्रत्यभाषत ॥ १.११५.३० ॥
தாய் அவரிடம் மீண்டும் வேறொரு மகனை வேண்டினாள். அந்த மகரிஷி அந்தத் தாயிடம், 'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்று பதிலளித்தார்.
1.115.31
ततः कुमारं सा देवी प्राप्तकालमजीजनत् ।
पाण्डुलक्षणसंपन्नं दीप्यमानमिव श्रिया ॥ १.११५.३१ ॥
பின்பு அந்த தேவி உரிய காலத்தில் ஒரு குமாரனைப் பெற்றாள்; அவன் பாண்டுவின் லட்சணங்களுடன் கூடியவனாகவும், அழகால் ஒளிர்பவனாகவும் இருந்தான்.
1.115.32
यस्य पुत्रा महेष्वासा जज्ञिरे पञ्च पाण्डवाः ।
तयोर्जन्मक्रियाः सर्वा यथावदनुपूर्वशः ॥ १.११५.३२ ॥
அவளுக்கு மகா வில்லாளிகளான ஐந்து பாண்டவர்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் இருவருக்கும் உரிய அனைத்து பிறப்புச் சடங்குகளும் முறைப்படி வரிசையாக நடந்தன.
1.115.33
कारयामास वै भीष्मो ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
अन्धं दृष्ट्वाऽम्बिकापुत्रं जातं सत्यवती सुतम् ॥ १.११५.३३ ॥
வேதங்களில் தேர்ந்த பிராமணர்களைக் கொண்டு பீஷ்மர் சடங்குகளைச் செய்வித்தார். அம்பிகையின் மகன் குருடனாகப் பிறந்ததைக் கண்டு, சத்யவதியின் மகன்…
1.115.34
कौसल्यार्थे समाहूय पुत्रमन्यमयाचत ।
अन्धोयमन्यमिच्छामि कौसल्यातनयं शुभम् ॥ १.११५.३४ ॥
கௌசல்யைக்காக அழைத்து, அவள் மற்றொரு மகனை வேண்டினாள். "இவன் குருடன்; கௌசல்யையின் நல்ல மகனை நான் விரும்புகிறேன்" என்றாள்.
1.115.35
एवमुक्तो महर्षिस्तां मातरं प्रत्यभाषत ।
नियता यदि कौसल्या भविष्यति पुनःशुभा ॥ १.११५.३५ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், மகரிஷி அந்த தாயிடம் மறுமொழி கூறினார்: "கௌசல்யை கட்டுப்பாடுடன் இருந்தால், அவள் மீண்டும் நல்லவளாவாள்."
1.115.36
भविष्यति कुमारोऽस्या धर्मशास्त्रार्थतत्ववित् ।
तां समाधाय वै भूयः स्नुषां सत्यवती पुनः ॥ १.११५.३६ ॥
அவளுக்கு தர்மசாஸ்திரத்தின் பொருளையும் உண்மை தத்துவத்தையும் அறிந்த ஒரு மகன் பிறப்பான். பின்பு சத்யவதி அந்த மருமகளை மீண்டும் தயார் செய்து…
1.115.37
ऋतुकाले ततो ज्येष्ठां वधूं तस्मै न्ययोजयत् ।
सा तु रूपं च गन्धं च महर्षेः प्रविचिन्त्य तं ॥ १.११५.३७ ॥
பின்னர் ருதுகாலத்தில் மூத்த மருமகளை அவரிடம் அனுப்பவில்லை; ஆனால் அந்த மகரிஷியின் உருவத்தையும் வாசனையையும் எண்ணிப் பார்த்து—
1.115.38
नाकरोद्वचनं देव्या भयात्सुरसुतोपमा ।
ततःस्वैर्भूषणैर्दासीं भूषयित्वाऽप्सरोपमाम् ॥ १.११५.३८ ॥
தேவியின் பயத்தால் தேவகன்னியைப் போன்ற அவள் அவள் சொல்லுக்குக் கீழ்ப்படியவில்லை; பிறகு தன் சொந்த அணிகளால் ஓர் அடிமைப் பெண்ணை அப்சரஸைப் போல அலங்கரித்து—
1.115.39
प्रेषयामास कृष्णाय ततः काशिपतेः सुता ।
सा तं त्वृषिमनुप्राप्तं प्रत्युद्गम्याभिवाद्य च ॥ १.११५.३९ ॥
பின்னர் காசி மன்னனின் மகள் அந்தப் பணிப்பெண்ணை கிருஷ்ணரிடம் (வியாசரிடம்) அனுப்பினாள். அந்த ரிஷி வந்தபோது, அவள் எதிர்சென்று வணங்கினாள்.
1.115.40
संविवेशाभ्यनुज्ञाता सत्कृत्योपचचार ह ।
वाग्भावोपप्रदानेन गात्रसंस्पर्शनेन च ॥ १.११५.४० ॥
அனுமதி பெற்று அவள் அவரருகில் சென்றாள்; அவரை மரியாதையுடன் உபசரித்துப் பணிவிடை செய்தாள்; இனிய சொற்களாலும் குறிப்புகளாலும் அவர் உடலைத் தொட்டும் (மகிழ்வித்தாள்).
1.115.41
कामोपभोगेन रहस्तस्यां तुष्टिमगादृषिः ।
तया सहोषितो राजन्महर्षिः संशितव्रतः ॥ १.११५.४१ ॥
காம இன்பத்தால் தனிமையில் அவளிடம் அந்த ரிஷி திருப்தி அடைந்தார். அரசே! கடுமையான விரதமுள்ள அந்த மகரிஷி அவளுடன் வாழ்ந்தார்.
1.115.42
उत्तिष्ठन्नब्रवीदेनामभुजिष्या भविष्यसि ।
अयं च ते शुभे गर्भः श्रेयानुदरमागतः।
धर्मात्मा भविता लोके सर्वबुद्धिमतां वरः ॥ १.११५.४२ ॥
எழுந்தபடி அவர் அவளிடம் சொன்னார்: "நீ அடிமையாக இருக்கமாட்டாய்; நல்லவளே! உன் கருவில் இந்த உயர்ந்த கரு தங்கியுள்ளது; அவன் தர்மாத்மாவாக இருப்பான், உலகில் எல்லா அறிவாளிகளிலும் சிறந்தவனாக இருப்பான்."
1.115.43
स जज्ञे विदुरो नाम कृष्णद्वैपायनात्मजः ।
धृतराष्ट्रस्य वै भ्राता पाण्डोश्चैव महात्मनः ॥ १.११५.४३ ॥
அவர் விதுரர் என்ற பெயருடன் பிறந்தார்; கிருஷ்ணத்வைபாயனரின் மகனான அவர் திருதராஷ்டிரனின் சகோதரரும், மகாத்மா பாண்டுவின் சகோதரரும் ஆவார்.
1.115.44
धर्मो विदुररूपेण शापात्तस्य महात्मनः ।
माण्डव्यस्यार्थतत्त्वज्ञः कामक्रोधविवर्जितः ॥ १.११५.४४ ॥
மகாத்மா மாண்டவ்யரின் சாபத்தால் தர்மமே விதுரர் வடிவில் வந்தது; அவர் அர்த்த தத்துவம் அறிந்தவர், காமமும் கோபமும் அற்றவர்.
1.115.45
कृष्णद्वैपायनोऽप्येतत्सत्यवत्यै न्यवेदयत् ।
प्रलम्भमात्मनश्चैव शूद्रायाः पुत्रजन्म च ॥ १.११५.४५ ॥
கிருஷ்ணத்வைபாயனர் இதையும் சத்தியவதியிடம் தெரிவித்தார்; தம் வஞ்சனையையும், சூத்திரப் பெண்ணிடம் மகன் பிறந்ததையும் கூறினார்.
1.115.46
स धर्मस्यानृणो भूत्वा पुनर्मात्रा समेत्य च ।
तस्यै गर्भं समावेद्य तत्रैवान्तरधीयत ॥ १.११५.४६ ॥
அவர் தர்மத்தின் கடனிலிருந்து விடுபட்டு, தாயை மீண்டும் சந்தித்து, அவளுக்குக் கருவைப் பற்றிக் கூறிவிட்டு அங்கேயே மறைந்தார்.
1.115.47
एते विचित्रवीर्यस्य क्षेत्रे द्वैपायनादपि ।
जज्ञिरे देवगर्भाभाः कुरुवंशविवर्धनाः ॥ १.११५.४७ ॥
விசித்திரவீரியனின் மனைவியர் என்ற வயலில் துவைபாயனரிடமிருந்தும் இவர்கள் பிறந்தனர்; தேவர்களின் கருவைப் போன்ற ஒளியுடையவர்கள், குருவம்சத்தை வளர்த்தவர்கள்.