Mahābhārata · Adhyāya 1.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.121.1
सत्वरूपगुणोपेता धर्मारामा महाव्रता ।
दुहिता कुन्तिभोजस्य पृथा पृथुललोचना ॥ १.१२१.१ ॥
Pṛthā, die Tochter Kuntibhojas, begabt mit Güte, Schönheit und Tugenden, am Dharma erfreut, die großen Gelübde folgend, mit weiten Augen.
1.121.2
तां तु तेजस्विनीं कन्यां रूपयौवनशालिनीम् ।
व्यावृण्वन्पार्थिवाः केचिदतीव स्त्रीगुणैर्युताम् ॥ १.१२१.२ ॥
Einige Könige wollten jene strahlende Jungfrau erwählen, geschmückt mit Schönheit und Jugend und reich an weiblichen Tugenden.
1.121.3
ततः सा कुन्तिभोजेन राज्ञाहूय नराधिपान् ।
पित्रा स्वयंवरे दत्ता दुहिता राजसत्तम ॥ १.१२१.३ ॥
Dann lud König Kuntibhoja die Herren der Menschen ein, und bei dem Svayamvara gab der Vater seine Tochter hin, o Bester der Könige.
1.121.4
ततः सा रङ्गमध्यस्थं तेषां राज्ञां मनस्विनी ।
ददर्श राजशार्दूलं पाण्डुं भरतसत्तमम् ॥ १.१२१.४ ॥
Dann sah die nachdenkliche Jungfrau inmitten der Arena unter jenen Königen Pāṇḍu, den Tiger unter den Königen, den Besten der Bharatas.
1.121.5
सिंहदर्पं महोरस्कं वृषभाक्षं महाबलम् ।
आदित्यमिव सर्वेषां राज्ञां प्रच्छाद्य वै प्रभाः ॥ १.१२१.५ ॥
Mit dem Stolz eines Löwen, breiter Brust, stiergleichen Augen, von großer Kraft, wie die Sonne, hatte er den Glanz aller Könige überstrahlt.
1.121.6
तिष्ठन्तं राजसमितौ पुरन्दरमिवापरम् ।
तं दृष्ट्वा साऽनवद्याङ्गी कुन्तिभोजसुता शुभा ॥ १.१२१.६ ॥
Der in der Versammlung der Könige stand wie ein zweiter Indra; als die makellos gebaute, glückverheißende Tochter Kuntibhojas ihn sah,
1.121.7
पाण्डुं नरवरं रङ्गे हृदयेनाकुलाऽभवत् ।
ततः कामपरीताङ्गी सकृत्प्रचलमानसा ॥ १.१२१.७ ॥
Als sie Pāṇḍu, den besten der Männer, in der Arena sah, geriet ihr Herz in Aufruhr. Dann, von Verlangen ergriffen an ihren Gliedern, schwankte ihr Geist auf einmal.
1.121.8
व्रीडमान स्रजं कुन्ती राज्ञः स्कन्धे समासजत् ।
तं निशम्य वृतं पाण्डुं कुन्त्या सर्वे नराधिपाः ॥ १.१२१.८ ॥
Verschämt legte Kuntī die Girlande auf die Schulter des Königs. Als alle Herrscher hörten, dass Kuntī Pāṇḍu erwählt hatte,
1.121.9
यथागतं समाजग्मुर्गजैरश्वै रथैस्तथा ।
ततस्तस्याः पिता राजन्विवाहमकरोत्प्रभुः ॥ १.१२१.९ ॥
Sie kehrten zurück, wie sie gekommen waren, mit Elefanten, Pferden und Streitwagen. Dann, o König, veranstaltete ihr Vater, der mächtige Herr, die Hochzeit.
1.121.10
स तया कुन्तिभोजस्य दुहित्रा कुरुनन्दनः ।
युयुजेऽमितसौभाग्यः पौलोम्या मघवानिव ॥ १.१२१.१० ॥
Jener Liebling der Kurus, von unermesslichem Glück, vereinigte sich mit der Tochter Kuntibhojas, wie Indra mit Paulomī.
1.121.11
कुन्त्याः पाण्डोश्च राजेन्द्र कुन्तिभोजो महीपतिः ।
कृत्वोद्वाहं तदा तं तु नानावसुभिरर्चितम्।
स्वपुरं प्रेषयामास स राजा कुरुसत्तम ॥ १.१२१.११ ॥
Und Kuntibhoja, Herr der Erde, vollzog die Hochzeit von Kuntī und Pāṇḍu, o Herr der Könige, und schickte ihn mit vielen Schätzen geehrt in seine Stadt zurück, o Bester der Kurus.
1.121.12
ततो बलेन महता नानाध्वजपताकिना ।
स्तूयमानः स चाशीर्भिर्ब्राह्मणैश्च महर्षिभिः ॥ १.१२१.१२ ॥
Dann, mit einem großen, mit vielen Bannern und Wimpeln geschmückten Heer, wurde er von Brahmanen und großen Weisen mit Segenswünschen gepriesen.
1.121.13
संप्राप्य नगरं राजा पाण्डुः कौरवनन्दनः ।
न्यवेशत तां भार्यां कुन्तीं स्वभवने प्रभुः ॥ १.१२१.१३ ॥
Als er in die Stadt gelangt war, setzte König Pāṇḍu, die Freude der Kuru-Sippe, als Herr seine Gemahlin Kuntī in seinem eigenen Palast ein.