മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.128.1
एवमुक्तस्तया राजा तां देवीं पुनरब्रवीत् ।
धर्मविद्धर्मसंयुक्तमिदं वचनमुत्तमम् ॥ १.१२८.१ ॥
അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ധർമ്മജ്ഞനായ രാജാവ് ആ ദേവിയോട് വീണ്ടും ധർമ്മയുക്തമായ ഈ ഉത്തമവാക്യം പറഞ്ഞു.
1.128.2
एवमेतत्पुरा कुन्ति व्युषिताश्वश्चकार ह ।
यथा त्वयोक्तं कल्याणि स ह्यासीदमरोपमः ॥ १.१२८.२ ॥
കുന്തീ, പണ്ട് വ്യുഷിതാശ്വൻ നീ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ ചെയ്തു; കല്യാണീ, അവൻ ദേവതുല്യനായിരുന്നു.
1.128.3
अथ त्विदं प्रवक्ष्यामि धर्मतत्त्वं निबोध मे ।
पुराणमृषिभिर्दृष्टं धर्मविद्भिर्महात्मभिः ॥ १.१२८.३ ॥
ഇനി ഞാൻ ഈ ധർമ്മതത്ത്വം പറയാം; എന്നിൽനിന്ന് അറിഞ്ഞുകൊള്ളുക. ധർമ്മജ്ഞരായ മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാർ കണ്ട പുരാതനമാണിത്.
1.128.4
अनावृताः किल पुरा स्त्रिय आसन्वरानने ।
कामचारविहारिण्यः स्वतन्त्राश्चारुहासिनि ॥ १.१२८.४ ॥
മനോഹരമുഖീ, പണ്ട് സ്ത്രീകൾ തീർച്ചയായും നിയന്ത്രണമില്ലാത്തവരായിരുന്നു; ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിച്ച്, സ്വതന്ത്രരായി, മനോഹരമായി ചിരിക്കുന്നവളേ.
1.128.5
तासां व्युच्चरमाणानां कौमारात्सुभगे पतीन् ।
नाधर्मोऽभूद्वरारोहे स हि धर्मः पुराऽभवत् ॥ १.१२८.५ ॥
സൗഭാഗ്യവതീ, കൗമാരം മുതൽ ഭർത്താക്കന്മാരെ മാറിമാറി സ്വീകരിച്ച് സഞ്ചരിച്ചവർക്ക് അധർമ്മമുണ്ടായിരുന്നില്ല; മനോഹരമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, അതുതന്നെയായിരുന്നു പണ്ടത്തെ ധർമ്മം.
1.128.6
तं चैव धर्मं पौराणं तिर्यग्योनिगताः प्रजाः ।
अद्याप्यनुविधीयन्ते कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १.१२८.६ ॥
ആ പുരാതനധർമ്മത്തെത്തന്നെ തിര്യക്‌യോനികളിൽ ജനിച്ച ജീവികൾ കാമക്രോധങ്ങളില്ലാതെ ഇന്നും പിന്തുടരുന്നു.
1.128.7
प्रमाणदृष्टो धर्मोऽयं पूज्यते च महर्षिभिः ।
उत्तरेषु च रम्भोरु कुरुष्वद्यापि पूज्यते।
स्त्रीणामनुग्रहकरः स हि धर्मः सनातनः ॥ १.१२८.७ ॥
ഇത് പ്രമാണമായി കാണപ്പെട്ട ധർമ്മമാണ്; മഹർഷിമാർ ഇതിനെ പൂജിക്കുന്നു. വാഴത്തണ്ടുപോലുള്ള തുടകളുള്ളവളേ, പിന്നീടുള്ള കുരുവംശജരിലും ഇന്നും ഇത് പൂജിക്കപ്പെടുന്നു. സ്ത്രീകൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന ആ ധർമ്മമാണ് സനാതനം.
1.128.8
नाग्निस्तृप्यति काष्ठानां नापगानां महोदधिः ।
नान्तकः सर्वभूतानां न पुंसां वामलोचनाः ॥ १.१२८.८ ॥
തീ വിറകുകൊണ്ട് തൃപ്തമാകുന്നില്ല; മഹാസമുദ്രം നദികൾകൊണ്ട് തൃപ്തമാകുന്നില്ല; മരണം സർവ്വ ജീവികളാലും തൃപ്തമാകുന്നില്ല; അതുപോലെ സുന്ദരനേത്രകളായ സ്ത്രീകൾ പുരുഷന്മാരാൽ തൃപ്തരാകുന്നില്ല.
1.128.9
एवं तृष्णा तु नारीणां पुरुषं पुरुषं प्रति ।
अगम्यागमनं स्त्रीणां नास्ति नित्यं शुचिस्मिते ॥ १.१२८.९ ॥
ഇങ്ങനെതന്നെ സ്ത്രീകളുടെ ആഗ്രഹം ഓരോ പുരുഷനിലേക്കും ചെല്ലുന്നു. ശുചിസ്മിതേ, അഗമ്യഗമനം സ്ത്രീകൾക്ക് എപ്പോഴും ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
1.128.10
पुत्रं वा किल पौत्रं वा कासांचिद्धातरं तथा ।
रहसीह नरं दृष्ट्वा योनिरुत्क्लिद्यते तदा ॥ १.१२८.१० ॥
മകനോ, പേരക്കുട്ടിയോ, അല്ലെങ്കിൽ ആരുടെയോ സഹോദരനോ ആയ ഒരു പുരുഷനെ ഏകാന്തത്തിൽ കാണുമ്പോൾ അപ്പോൾ സ്ത്രീയുടെ യോനി നനയുന്നു.
1.128.11
एतत्स्वाभाविकं स्त्रीणां न निमित्तकृतं शुभे ।
अस्मिंस्तु लोके नचिरान्मर्यादेयं शुचिस्मिते ॥ १.१२८.११ ॥
ഇത് സ്ത്രീകളുടെ സ്വാഭാവികമായ പ്രകൃതിയാണ്; ബാഹ്യകാരണത്താൽ ഉണ്ടായതല്ല. ശുഭേ, എന്നാൽ ഈ ലോകത്തിൽ ഈ മര്യാദ അധികം വൈകാതെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു, ശുചിസ്മിതേ.
1.128.12
स्थापिता येन यस्माच्च तन्मे विस्तरतः शृणु ।
बभूवोद्दालको नाम महर्षिरिति नः श्रुतम् ॥ १.१२८.१२ ॥
ഇത് ആരാൽ, ആരിൽ നിന്ന് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു എന്നത് എന്നിൽ നിന്ന് വിസ്തരിച്ച് കേൾക്കുക. ഉദ്ദാലകൻ എന്ന മഹർഷി ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
1.128.13
श्वेतकेतुरिति ख्यातः पुत्रस्तस्याभवन्मुनिः ।
मर्यादेयं कृता तेन धर्म्या वै श्वेतकेतुना ॥ १.१२८.१३ ॥
ശ്വേതകേതു എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ ഒരു മുനി അവന്റെ പുത്രനായി ഉണ്ടായി. ശ്വേതകേതുവാണ് ഈ ധർമ്മപരമായ മര്യാദ സ്ഥാപിച്ചത്.
1.128.14
कोपात्कमलपत्राक्षि यदर्थं तन्निबोध मे ॥ १.१२८.१४ ॥
താമരയിതൾ പോലുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവളേ, കോപം മൂലം ഏത് കാരണത്താലാണ് അത് സംഭവിച്ചതെന്ന് എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുക.
1.128.15
श्वेतकेतोः पिता देवि तप उग्रं समास्थितः ।
ग्रीष्मे पञ्चतपा भूत्वा वर्षास्वाकाशगोऽभवत् ॥ १.१२८.१५ ॥
ദേവീ, ശ്വേതകേതുവിന്റെ പിതാവ് കഠിനമായ തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു. വേനലിൽ പഞ്ചാഗ്നി തപസ്സ് ചെയ്ത് മഴക്കാലത്ത് ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനായി.
1.128.16
शिशइरे सलिलस्थायी सह पत्न्या महातपाः ।
उद्दालकं तपस्यन्तं नियमेन समाहितम् ॥ १.१२८.१६ ॥
ശിശിരത്തിൽ വെള്ളത്തിൽ നിൽക്കുന്ന മഹാതപസ്വി, ഭാര്യയോടൊപ്പം, നിയമത്തോടെ സമാഹിതനായി തപസ്സ് ചെയ്യുന്ന ഉദ്ദാലകനെ.
1.128.17
तस्य पुत्रः श्वेतकेतुः परिचर्यां चकार ह ।
अभ्यागच्छद्द्विजः कश्चिद्वलीपलितसंततः ॥ १.१२८.१७ ॥
അവന്റെ പുത്രൻ ശ്വേതകേതു പരിചരണം ചെയ്തു. അപ്പോൾ ചുളിവുകളും നരച്ച മുടിയുമുള്ള ഒരു ദ്വിജൻ വന്നു.
1.128.18
तं दृष्ट्वैव मुनिः प्रीतः पूजयामास शास्त्रतः ।
स्वागतेन च पाद्येन मृदुवाक्यैश्च भारत ॥ १.१२८.१८ ॥
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മുനി സന്തുഷ്ടനായി, ശാസ്ത്രപ്രകാരം സ്വാഗതം, പാദ്യം, മൃദുവായ വാക്കുകൾ എന്നിവയാൽ അദ്ദേഹത്തെ പൂജിച്ചു, ഹേ ഭാരതാ.
1.128.19
शाकमूलफलाद्यैश्च वन्यैरन्यैरपूजयत् ।
क्षुत्पिपासाश्रमेंणार्तः पूजितश्च महर्षिणा ॥ १.१२८.१९ ॥
ചീര, കിഴങ്ങ്, പഴങ്ങൾ മുതലായ കാട്ടുവിഭവങ്ങളാലും മറ്റുമായി അവനെ സത്കരിച്ചു. വിശപ്പും ദാഹവും മൂലമുള്ള ക്ഷീണത്താൽ പീഡിതനായവൻ മഹർഷിയാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
1.128.20
विश्रान्तो मुनिमासाद्य पर्यपृच्छद्द्विजस्तदा ।
उद्दालक महर्षे त्वं सत्यं मे ब्रूहि माऽनृतम् ॥ १.१२८.२० ॥
വിശ്രമിച്ച ആ ദ്വിജൻ മുനിയെ സമീപിച്ച് അപ്പോൾ ചോദിച്ചു: 'ഉദ്ദാലക മഹർഷേ, എനിക്ക് സത്യം പറയൂ, അസത്യമരുത്.'
1.128.21
ऋषिपुत्रः कुमारोऽयं दर्शनीयो विशेषतः ।
तव पुत्रमिमं मन्ये कृतकृत्योऽसि तद्वद ॥ १.१२८.२१ ॥
ഈ യുവാവ് ഒരു ഋഷിപുത്രനാണ്, വിശേഷിച്ചും കാണേണ്ടവനാണ്. ഇവനെ നിന്റെ പുത്രനായി ഞാൻ കരുതുന്നു; നീ കൃതകൃത്യനാണെങ്കിൽ അത് പറയൂ.
1.128.22
मम पत्नी महाप्राज्ञ कुशिकस्य सुता मता ।
मामेवानुगता पत्नी मम नित्यमनुव्रता ॥ १.१२८.२२ ॥
മഹാപ്രാജ്ഞനേ, എന്റെ ഭാര്യ കുശികന്റെ പുത്രിയെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. അവൾ എപ്പോഴും എന്നെ മാത്രം അനുസരിക്കുന്ന, എനിക്കു വ്രതനിഷ്ഠയുള്ള ഭാര്യയാണ്.
1.128.23
अरुन्धतीव पत्नीनां तपसा कर्शितस्तनी ।
अस्यां जातः श्वेतकेतुर्मम पुत्रो महातपाः ॥ १.१२८.२३ ॥
ഭാര്യമാരിൽ അരുന്ധതിയെപ്പോലെയുള്ളവൾ; തപസ്സിനാൽ മുലകൾ മെലിഞ്ഞവൾ. അവളിൽ എന്റെ പുത്രൻ ശ്വേതകേതു മഹാതപസ്വിയായി ജനിച്ചു.
1.128.24
वेदवेदाङ्गविद्विप्र मच्छासनपरायणः ।
लोकज्ञः सर्वलोकेषु विश्रुतः सत्यवाग्घृणी ॥ १.१२८.२४ ॥
ഓ വിപ്രനേ, അവൻ വേദവേദാംഗങ്ങൾ അറിയുന്നവനാണ്; എന്റെ ഉപദേശത്തിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവനാണ്, ലോകജ്ഞനാണ്, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധനാണ്, സത്യവാനും കാരുണ്യവാനുമാണ്.
1.128.25
अपुत्री भार्यया चार्थी वृद्धोऽहं मन्दचाक्षुषः ।
पित्र्यादृणादनिर्मुक्तः पूर्वमेवाकृतस्त्रियः ॥ १.१२८.२५ ॥
ഞാൻ പുത്രനില്ലാത്തവനും ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും വൃദ്ധനും മങ്ങിയ കാഴ്ചയുള്ളവനുമാണ്; മുമ്പ് ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കാത്തതിനാൽ പിതൃഋണത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഇതുവരെ മുക്തനായിട്ടില്ല.
1.128.26
प्रजारणिस्तु पत्नी ते कुलशीलसमन्विता ।
सदृशी मम गोत्रेण वहाम्येनां क्षमस्व मे ॥ १.१२८.२६ ॥
നിങ്ങളുടെ ഈ ഭാര്യ സന്തതിയുടെ അരണിയാണ്; കുലശീലങ്ങളോടു കൂടിയവൾ, എന്റെ ഗോത്രത്തിന് യോജിച്ചവൾ; ഇവളെ ഞാൻ കൊണ്ടുപോകുന്നു, എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ.
1.128.27
इत्युक्त्वा मृगशावाक्षीं चीरकृष्णाजिनाम्बराम् ।
यष्ट्याधारः स्रस्तगात्रो मन्दचक्षुरबुद्धिमान् ॥ १.१२८.२७ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മാൻമിഴിയാളെ, മരവുരിയും കറുത്ത മാൻതോലും ധരിച്ചവളെ, വടിയിൽ ഊന്നി, തളർന്ന ശരീരവും മങ്ങിയ കാഴ്ചയും ബുദ്ധിയില്ലാത്തവൻ കൊണ്ടുപോയി.
1.128.28
स्वव्यापाराक्षमां श्रेष्ठमचित्तामात्मनि द्विजः ।
श्वेतकेतोः किल पुरा समक्षं मातरं पितुः ॥ १.१२८.२८ ॥
സ്വന്തം പ്രവൃത്തി സഹിക്കാനാവാത്തവനും മനസ്സുറയ്ക്കാത്തവനുമായ ആ ദ്വിജൻ, പണ്ടു ശ്വേതകേതുവിന്റെ മുന്നിൽവെച്ചു പിതാവിന്റെ ശ്രേഷ്ഠപത്നിയെ (അമ്മയെ) കൊണ്ടുപോയി.
1.128.29
जग्राह ब्राह्मणः पापौ गच्छाव इति चाब्रवीत् ।
ऋषिपुत्रस्तदा कोपं चकारामर्षितस्तदा ॥ १.१२८.२९ ॥
ബ്രാഹ്മണൻ അവളെ പിടിച്ചു, 'നമുക്കിരുവർക്കും പാപികളായി പോകാം' എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഋഷിപുത്രൻ അസഹിഷ്ണുവായി കോപിച്ചു.
1.128.30
मातरं तां तथा दृष्ट्वा नीयमानां बलादिव ।
तपसा दीप्तवीर्यो हि श्वेतकेतुर्न चक्षमे ॥ १.१२८.३० ॥
അമ്മയെ ഇങ്ങനെ ബലാത്കാരമായി കൊണ്ടുപോകുന്നത് കണ്ട്, തപസ്സിനാൽ ജ്വലിക്കുന്ന വീര്യമുള്ള ശ്വേതകേതു അത് സഹിച്ചില്ല.
1.128.31
संगृह्य मातरं हस्ते श्वेतकेतुरभाषत ।
दुर्ब्राह्मण विमुञ्च त्वं मातरं मे पतिव्रताम् ॥ १.१२८.३१ ॥
അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ശ്വേതകേതു പറഞ്ഞു: "ദുഷ്ടനായ ബ്രാഹ്മണാ, പതിവ്രതയായ എന്റെ അമ്മയെ വിട്ടയക്കൂ."
1.128.32
स्वयं पिता मे ब्रह्मर्षिः क्षमावान्ब्रह्मवित्तमः ।
शापानुग्रहयोः शक्तः तूष्णींभूतो महाव्रतः ॥ १.१२८.३२ ॥
എന്റെ പിതാവ് തന്നെ ബ്രഹ്മർഷിയാണ്, ക്ഷമാശീലനും ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമാണ്; ശാപവും അനുഗ്രഹവും നൽകാൻ കഴിവുള്ളവനായിട്ടും മഹാവ്രതനായി അദ്ദേഹം മൗനം പാലിച്ചു.
1.128.33
तस्य पत्नी दमोपेता मम माता विशेषतः ।
पतिव्रतां तपोवृद्धां साध्वाचारैरलङ्कृताम् ॥ १.१२८.३३ ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ, ദമശീലയായവൾ; എന്റെ മാതാവ് വിശേഷിച്ചും; പതിവ്രത, തപസ്സിൽ വൃദ്ധ, സദാചാരത്താൽ അലങ്കൃത.
1.128.34
अप्रमादेन ते ब्रह्मन्मातृभूतां विमुञ्च वै ॥ १.१२८.३४ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, അശ്രദ്ധ കൂടാതെ, അമ്മയെപ്പോലെയുള്ള ഇവളെ തീർച്ചയായും വിട്ടയക്കൂ.
1.128.35
एवमुक्त्वा तु याचन्तं विमुञ्चेति मुहुर्मुहुः ।
प्रत्यवोचद्द्विजो राजन्नप्रगल्भमिदं वचः ॥ १.१२८.३५ ॥
രാജാവേ, ഇങ്ങനെ വീണ്ടുംവീണ്ടും "വിട്ടയക്കൂ" എന്ന് യാചിച്ചവനോട് ആ ദ്വിജൻ ഈ അപക്വമായ വാക്ക് മറുപടി പറഞ്ഞു.
1.128.36
अपत्यार्थी श्वेतकेतो वृद्धोऽहं मन्दचाक्षुषः ।
पिता ते ऋणनिर्मुक्तस्त्वया पुत्रेण काश्यप ॥ १.१२८.३६ ॥
ശ്വേതകേതോ, ഞാൻ സന്തതിയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണ്; ഞാൻ വൃദ്ധനും മന്ദദൃഷ്ടിയുമാണ്. കാശ്യപാ, നിന്റെ പിതാവ് നിന്റെ പുത്രനായ നിന്നാൽ കടത്തിൽനിന്ന് മോചിതനായി.
1.128.37
ऋणादहमनिर्मुक्तो वृद्धोऽहं विगतस्पृहः ।
मम को दास्यति सुतां कन्यां संप्राप्तयौवनाम् ॥ १.१२८.३७ ॥
ഞാൻ ഇതുവരെ കടത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായിട്ടില്ല; ഞാൻ വൃദ്ധനും ആഗ്രഹങ്ങളില്ലാത്തവനുമാണ്. യൗവനമെത്തിയ എന്റെ മകളെ എനിക്ക് ആര് തരും?
1.128.38
प्रजारणिमिमां पत्नीं विमुञ्च त्वं महातपः ।
एकया प्रजया प्रीतो मातरं ते ददाम्यहम् ॥ १.१२८.३८ ॥
ഹേ മഹാതപസ്വീ, ഈ ഭാര്യയെ സന്താന-കടത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കൂ. ഒരു സന്തതികൊണ്ടുതന്നെ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാകുന്നു; നിന്റെ മാതാവിനെ ഞാൻ നിനക്കു തരാം.
1.128.39
एवमुक्तः श्वेतकेतुर्लज्जया क्रोधमेयिवान् ।
क्रुद्धं तं तु पिता दृष्ट्वा श्वेतकेतुमुवाच ह ॥ १.१२८.३९ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട ശ്വേതകേതു ലജ്ജയാൽ കോപം പൂണ്ടു. കോപിച്ച അവനെ കണ്ട് പിതാവ് ശ്വേതകേതുവിനോട് പറഞ്ഞു.
1.128.40
मा तात कोपं कार्षीस्त्वमेष धर्मः सनातनः ।
अनावृता हि सर्वेषां वर्णानामङ्गना भुवि ॥ १.१२८.४० ॥
മകനേ, കോപിക്കരുത്. ഇത് സനാതന ധർമ്മമാണ്; ഭൂമിയിൽ എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളിലെയും സ്ത്രീകൾ നിയന്ത്രണമില്ലാത്തവരാണ്.
1.128.41
यथा गावः स्थिताः पुत्र स्वेस्वे वर्णे तथा प्रजाः ।
तथैव च कुटुम्बेषु न प्रमाद्यन्ति कर्हिचित् ॥ १.१२८.४१ ॥
മകനേ, പശുക്കൾ അവരവരുടെ വർണ്ണത്തിൽ നിൽക്കുന്നതുപോലെ, സ്ത്രീകളും; കുടുംബങ്ങളിൽ അവർ ഒരിക്കലും തെറ്റു ചെയ്യുന്നില്ല.
1.128.42
ऋतुकाले तु संप्राप्ते भर्तारं न जहुस्तदा ।
ऋषिपुत्रोऽथ तं धर्मं श्वेतकेतुर्न चक्षमे ॥ १.१२८.४२ ॥
ഋതുകാലം വന്നപ്പോൾ അവർ അന്ന് ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല. എന്നാൽ ഋഷിപുത്രനായ ശ്വേതകേതു ആ ധർമ്മത്തെ സഹിച്ചില്ല.
1.128.43
चकार चैव मर्यादामिमां स्त्रीपुंसयोर्भुवि ।
मानुषेषु महाभागे न त्वेवान्येषु जन्तुषु ॥ १.१२८.४३ ॥
മഹാഭാഗേ, ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യരിൽ സ്ത്രീപുരുഷന്മാർക്ക് ഈ മര്യാദ അവൻ സ്ഥാപിച്ചു; മറ്റു ജീവികളിലല്ല.
1.128.44
तदाप्रभृति मर्यादा स्थितेयमिति नः श्रुतम् ।
व्युच्चरन्त्याः पतिं नार्या अद्यप्रभृति पातकम् ॥ १.१२८.४४ ॥
അന്നുമുതൽ ഈ മര്യാദ നിലനിന്നു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഭർത്താവിനെ വിട്ട് അലയുന്ന സ്ത്രീക്ക് ഇന്നുമുതൽ ഇത് പാപമാണ്.
1.128.45
भ्रूणहत्यासमं घोरं भविष्यत्यसुखावहम् ।
अद्याप्यनुविधीयन्ते कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १.१२८.४५ ॥
ഇത് ഭ്രൂണഹത്യക്ക് സമമായ ഘോരമാകും; ദുഃഖം വരുത്തുന്നതുമാകും. ഇന്നും കാമക്രോധങ്ങളില്ലാത്തവർ ഇത് പാലിക്കുന്നു.
1.128.46
उत्तरेषु महाभागे कुरुष्वेवं यशस्विनि ।
पुराणदृष्टो धर्मोऽयं पूज्यते च महर्षिभिः ॥ १.१२८.४६ ॥
മഹാഭാഗേ, യശസ്വിനീ, കുരുവംശത്തിന്റെ പിന്നീടുള്ളവരിലും ഇങ്ങനെതന്നെ. പുരാണങ്ങളിൽ കാണുന്ന ഈ ധർമ്മം മഹർഷിമാർ ആദരിക്കുന്നു.
1.128.47
भार्यां तथा व्युच्चरतः कौमारब्रह्मचारिणीम् ।
पतिव्रतामेतदेव भविता पातकं भुवि ॥ १.१२८.४७ ॥
അതുപോലെ, ചെറുപ്പം മുതൽ ബ്രഹ്മചാരിണിയും പതിവ്രതയുമായ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതും ഭൂമിയിൽ പാപമാകും.
1.128.48
नियुक्ता पतिना भार्या यद्यपत्यस्य कारणात् ।
न कुर्यात्तत्तथा भीरु सैनः सुमहदाप्नुयात्।
इति तेन पुरा भीरु मर्यादा स्थापिता बलात् ॥ १.१२८.४८ ॥
ഭർത്താവ് സന്തതിക്കായി നിയോഗിച്ച ഭാര്യ അങ്ങനെ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ, ഭീരൂ, അവൾക്കും വലിയ പാപം വരും. ഭീരൂ, പണ്ട് അദ്ദേഹം ബലമായി ഈ മര്യാദ സ്ഥാപിച്ചു.
1.128.49
उद्दालकस्य पुत्रेण धर्म्या वै श्वेतकेतुना ।
सौदासेन च रम्भोरु नियुक्ता पुत्रजन्मनि ॥ १.१२८.४९ ॥
ഉദ്ദാലകന്റെ പുത്രൻ ശ്വേതകേതുവും സൗദാസനും, ഓ രംഭോരു, പുത്രജന്മത്തിനായി ധർമ്മാനുസാരം നിയുക്തരായവരാണ്.
1.128.50
मदयन्ती जगामर्षिं वसिष्ठमिति नः श्रुतम् ।
तस्माल्लेभे च सा पुत्रमश्मकं नाम भामिनी ॥ १.१२८.५० ॥
മദയന്തി വസിഷ്ഠ മുനിയുടെ അടുത്ത് പോയി എന്ന് നാം കേട്ടിട്ടുണ്ട്; അതിനാൽ ആ ഭാമിനി അശ്മകൻ എന്ന പുത്രനെ നേടി.
1.128.51
एवं कृतवती सापि भर्तुः प्रियचिकीर्षया ।
अस्माकमपि ते जन्म विदितं कमलेक्षणे ॥ १.१२८.५१ ॥
അതുപോലെ അവളും ഭർത്താവിനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ അങ്ങനെ ചെയ്തു; ഓ താമരക്കണ്ണീ, നിന്റെ ജന്മവും ഞങ്ങൾക്ക് അറിയാം.
1.128.52
कृष्णद्वैपायनाद्भीरु कुरूणां वंशवृद्धये ।
अत एतानि सर्वाणि कारणानि समीक्ष्य वै ॥ १.१२८.५२ ॥
ഓ ഭീരൂ, കുരുവംശത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്കായി കൃഷ്ണദ്വൈപായനനിൽ നിന്ന് (പുത്രനെ നേടുന്നത് ഉചിതം); അതിനാൽ ഈ കാരണങ്ങളെല്ലാം നന്നായി പരിഗണിച്ച്...
1.128.53
ममैतद्वचनं धर्म्यं कर्तुमर्हस्यनिन्दिते ।
ऋतावृतौ राजपुत्रि स्त्रिया भर्ता पतिव्रते ॥ १.१२८.५३ ॥
നിർദോഷേ, എന്റെ ഈ ധർമ്മ്യമായ വാക്ക് നീ ചെയ്യുന്നത് ഉചിതമാണ്; ഓ രാജപുത്രീ, ഓരോ ഋതുവിലും സ്ത്രീക്ക് ഭർത്താവാണ് (ആശ്രയം), ഓ പതിവ്രതേ.
1.128.54
नातिवर्तव्य इत्येवं धर्मं धर्मविदो विदुः ।
शेषेष्वन्येषु कालेषु स्वातन्त्र्यं स्त्री किलार्हति ॥ १.१२८.५४ ॥
'ഇത് ലംഘിക്കരുത്' എന്ന് ധർമ്മജ്ഞർ ധർമ്മത്തെ ഇങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; ശേഷിച്ച മറ്റു കാലങ്ങളിൽ സ്ത്രീക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്.
1.128.55
धर्ममेवं जनाः सन्तः पुराणं परिचक्षते ।
भर्ता भार्यां राजपुत्रि धर्म्यं वाऽधर्म्यमेव वा ॥ १.१२८.५५ ॥
രാജപുത്രീ, സജ്ജനങ്ങൾ പുരാതനകാലം മുതൽ ധർമ്മം ഇപ്രകാരമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ഭർത്താവ് ഭാര്യയോട്, അത് ധർമ്മ്യമോ അധർമ്മ്യമോ, അതുതന്നെ ചെയ്യാം.
1.128.56
यद्ब्रूयात्तत्तथा कार्यमिति वेदविदो विदुः ।
विशेषतः पुत्रगृद्धी हीनः प्रजननात्स्वयम् ॥ १.१२८.५६ ॥
വേദജ്ഞർ അറിയുന്നു: പറയുന്നത് അതുപോലെ ചെയ്യണം. പ്രത്യേകിച്ച്, പുത്രനെ ആഗ്രഹിച്ച്, സ്വയം സന്താനോത്പാദനത്തിന് കഴിവില്ലാത്തവന്.
1.128.57
यथाऽहमनवद्याङ्गि पुत्रदर्शनलालसः ।
अयं रक्ताङ्गुलिनखः पद्मपत्रनिभः शुभे ॥ १.१२८.५७ ॥
കുറ്റമറ്റ അവയവങ്ങളുള്ളവളേ, പുത്രനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെയാണ് ഞാൻ. ശുഭേ, ചുവന്ന വിരലുകളും നഖങ്ങളുമുള്ള, താമരയിതൾ പോലുള്ള ഈ കൈ.
1.128.58
प्रसादनार्थं सुश्रोणि शिरस्यभ्युद्यतोऽञ्जलिः ।
मन्नियोगात्सुकेशान्ते द्विजातेस्तपसाऽधिकात् ॥ १.१२८.५८ ॥
സുന്ദരകടിയുള്ളവളേ, അനുഗ്രഹത്തിനായി എന്റെ ശിരസ്സിനുമീതെ ഉയർത്തിയ അഞ്ജലി. സുന്ദരകേശിയേ, എന്റെ നിയോഗത്താൽ, തപസ്സിൽ അധികനായ ദ്വിജനുവേണ്ടി.
1.128.59
पुत्रान्गुणसमायुक्तानुत्पादयितुमर्हसि ।
त्वत्कृतेऽहं पृथुश्रोणि गच्छेयं पुत्रिणां गतिम् ॥ १.१२८.५९ ॥
ഗുണസമ്പന്നരായ പുത്രന്മാരെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നതിന് നീ അർഹയാണ്. വിശാലകടിയുള്ളവളേ, നിന്നാൽ ഞാൻ പുത്രവാന്മാരുടെ ഗതി പ്രാപിക്കാം.
1.128.60
एवमुक्ता ततः कुन्ती पाण्डुं परपुरञ्जयम् ।
प्रत्युवाच वरारोहा भर्तुः प्रियहिते रता ॥ १.१२८.६० ॥
ഇപ്രകാരം പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ, ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിച്ച പാണ്ഡുവിനോട് കുന്തി മറുപടി പറഞ്ഞു. സുന്ദരകടിയുള്ള അവൾ, ഭർത്താവിന്റെ പ്രിയത്തിലും ഹിതത്തിലും ഭക്തിയോടെ നിന്നവളായിരുന്നു.
1.128.61
अधर्मः सुमहानेषु स्त्रीणां भरतसत्तम ।
यत्प्रसादयते भर्ता प्रसाद्यः क्षत्रियर्षभ।
शृणु चेदं महाबाहो मम प्रीतिकरं चः ॥ १.१२८.६१ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, സ്ത്രീകൾക്ക് ഇതിൽ ഏറ്റവും വലിയ അധർമ്മം, ഭർത്താവിനെ പ്രസാദിപ്പിക്കേണ്ടവൾ തന്നെ അവനെ പ്രസാദിപ്പിക്കേണ്ടിവരുന്നതാണ്. ക്ഷത്രിയശ്രേഷ്ഠാ, മഹാബാഹോ, എനിക്ക് പ്രിയമായ ഈ വാക്കും കേൾക്കൂ.
1.128.62
पितृवेश्मन्यहं बाला नियुक्ताऽतिथिपूजने ।
उग्रं पर्यचरं तत्र ब्राह्मणं संशितव्रतम् ॥ १.१२८.६२ ॥
പിതാവിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ ഞാൻ ബാലികയായിരുന്നപ്പോൾ, അതിഥിസത്കാരത്തിന് നിയോഗിക്കപ്പെട്ട്, അവിടെ കഠിനവ്രതനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ ഞാൻ ശുശ്രൂഷിച്ചു.
1.128.63
निगूढनिश्चयं धर्मे यं तं दुर्वाससं विदुः ।
तमहं संशितात्मानं सर्वयत्नैरतोषयम् ॥ १.१२८.६३ ॥
ധർമ്മത്തിൽ രഹസ്യമായ നിശ്ചയമുള്ളവനെ, ദുർവാസാവെന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ആ സംയമിത ആത്മാവിനെ ഞാൻ എല്ലാ ശ്രമങ്ങളാലും പ്രസാദിപ്പിച്ചു.
1.128.64
स मेऽभिचारसंयुक्तमाचष्ट भगवान्वरम् ।
मन्त्रं त्विमं च मे प्रादादब्रवीच्चैव मामिदम् ॥ १.१२८.६४ ॥
ആ ഭഗവാൻ എനിക്ക് അഭിചാരത്തോടുകൂടിയ വരം പറഞ്ഞുതന്നു; ഈ മന്ത്രവും എനിക്കു നൽകി, എന്നോട് ഇതും പറഞ്ഞു.
1.128.65
यं यं देवं त्वमेतेन मन्त्रेणावाहयिष्यसि ।
अकामो वा सकामो वा वशं ते समुपैष्यति ॥ १.१२८.६५ ॥
നീ ഈ മന്ത്രത്താൽ ഏതു ദേവനെ ആവാഹിച്ചാലും, അവൻ ഇച്ഛയോടെയോ ഇച്ഛയില്ലാതെയോ നിന്റെ വശത്തേക്ക് വരും.
1.128.66
तस्य तस्य प्रसादात्ते राज्ञि पुत्रो भविष्यति ।
इत्युक्ताऽहं तदा तेन पितृवेश्मनि भारत ॥ १.१२८.६६ ॥
ആ ഓരോ ദേവന്റെയും അനുഗ്രഹത്താൽ, രാജ്ഞീ, നിനക്ക് പുത്രൻ ജനിക്കും എന്ന് ഭാരതാ, അന്ന് അദ്ദേഹം എന്റെ പിതൃഗൃഹത്തിൽ വെച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞു.
1.128.67
ब्राह्मणस्य वचस्तथ्यं तस्य कालोऽयमागतः ।
अनुज्ञाता त्वया देवमाह्वयेयमहं नृप ॥ १.१२८.६७ ॥
ബ്രാഹ്മണന്റെ വാക്ക് സത്യമാണ്; അതിനുള്ള കാലം ഇതാ വന്നിരിക്കുന്നു. രാജാവേ, നിന്റെ അനുമതിയോടെ ഞാൻ ദേവനെ വിളിക്കാം.
1.128.68
यां मे विद्यां महाराज अददात्स महायशाः ।
तयाऽऽहूतः सुरः पुत्रं प्रदास्यति सुरोपमम्।
अनपत्यकृतं यस्ते शोकं वीर विनेष्यति ॥ १.१२८.६८ ॥
മഹാരാജാവേ, മഹായശസ്വി എനിക്ക് നൽകിയ ആ വിദ്യയാൽ വിളിക്കപ്പെട്ട ദേവൻ ദേവതുല്യനായ പുത്രനെ നൽകും. വീരാ, സന്താനമില്ലായ്മ നിന്നിൽ വരുത്തിയ ദുഃഖം അവൻ നീക്കും.