மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.128.1
एवमुक्तस्तया राजा तां देवीं पुनरब्रवीत् ।
धर्मविद्धर्मसंयुक्तमिदं वचनमुत्तमम् ॥ १.१२८.१ ॥
அவள் இவ்வாறு கூறியபோது, தர்மத்தை அறிந்த அரசன் அந்தத் தேவியிடம் மீண்டும் தர்மத்துடன் கூடிய இந்த உயர்ந்த சொல்லைக் கூறினான்.
1.128.2
एवमेतत्पुरा कुन्ति व्युषिताश्वश्चकार ह ।
यथा त्वयोक्तं कल्याणि स ह्यासीदमरोपमः ॥ १.१२८.२ ॥
குந்தியே, முன்பு வ்யுஷிதாஶ்வன் நீ கூறியபடியே இதைச் செய்தான்; கல்யாணியே, அவன் தேவர்களுக்கு ஒப்பானவன்.
1.128.3
अथ त्विदं प्रवक्ष्यामि धर्मतत्त्वं निबोध मे ।
पुराणमृषिभिर्दृष्टं धर्मविद्भिर्महात्मभिः ॥ १.१२८.३ ॥
இப்போது நான் இந்த தர்மத்தின் சாரத்தை எடுத்துரைக்கிறேன்; என்னிடமிருந்து அறிந்துகொள், இது தர்மமறிந்த மகாத்மா ரிஷிகளால் கண்ட பழமையானது.
1.128.4
अनावृताः किल पुरा स्त्रिय आसन्वरानने ।
कामचारविहारिण्यः स्वतन्त्राश्चारुहासिनि ॥ १.१२८.४ ॥
சிறந்த முகத்தவளே, பண்டைய காலத்தில் பெண்கள் கட்டுப்பாடின்றி இருந்தனர்; விரும்பியபடி சுற்றித் திரிந்து சுதந்திரமாக இருந்தனர், இனிய சிரிப்புடையவளே.
1.128.5
तासां व्युच्चरमाणानां कौमारात्सुभगे पतीन् ।
नाधर्मोऽभूद्वरारोहे स हि धर्मः पुराऽभवत् ॥ १.१२८.५ ॥
அழகியே, கன்னிப் பருவத்திலிருந்தே கணவர்களை மாற்றிக்கொண்டு திரிந்த அவர்களுக்கு அதர்மம் இருக்கவில்லை; அழகிய இடையுடையவளே, அதுவே பண்டைய தர்மம்.
1.128.6
तं चैव धर्मं पौराणं तिर्यग्योनिगताः प्रजाः ।
अद्याप्यनुविधीयन्ते कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १.१२८.६ ॥
அந்தப் பழைய தர்மத்தையே விலங்கு இனங்களில் பிறந்த உயிரினங்கள் காமமும் கோபமும் இல்லாமல் இன்றும் பின்பற்றுகின்றன.
1.128.7
प्रमाणदृष्टो धर्मोऽयं पूज्यते च महर्षिभिः ।
उत्तरेषु च रम्भोरु कुरुष्वद्यापि पूज्यते।
स्त्रीणामनुग्रहकरः स हि धर्मः सनातनः ॥ १.१२८.७ ॥
இது பிரமாணமாகக் காணப்பட்ட தர்மம்; மகரிஷிகளால் போற்றப்படுகிறது. ரம்பை போன்ற தொடைகளை உடையவளே, பின்வந்த குருக்களிலும் இன்றும் இது போற்றப்படுகிறது. பெண்களுக்கு அருள் புரியும் அதுவே சனாதன தர்மம்.
1.128.8
नाग्निस्तृप्यति काष्ठानां नापगानां महोदधिः ।
नान्तकः सर्वभूतानां न पुंसां वामलोचनाः ॥ १.१२८.८ ॥
நெருப்பு விறகுகளால் திருப்தியடைவதில்லை; பெருங்கடல் நதிகளால் திருப்தியடைவதில்லை; மரணம் எல்லா உயிர்களாலும் திருப்தியடைவதில்லை; அதுபோல அழகிய கண்களையுடைய பெண்கள் ஆண்களால் திருப்தியடைவதில்லை.
1.128.9
एवं तृष्णा तु नारीणां पुरुषं पुरुषं प्रति ।
अगम्यागमनं स्त्रीणां नास्ति नित्यं शुचिस्मिते ॥ १.१२८.९ ॥
இவ்வாறே பெண்களின் ஆசை ஒவ்வொரு ஆணின் மீதும் செல்கிறது. தூய புன்னகையுடையவளே, பெண்களுக்கு அடையத்தகாதவரை அடையும் நிலை எப்போதும் இருப்பதில்லை.
1.128.10
पुत्रं वा किल पौत्रं वा कासांचिद्धातरं तथा ।
रहसीह नरं दृष्ट्वा योनिरुत्क्लिद्यते तदा ॥ १.१२८.१० ॥
மகனோ, பேரனோ, அல்லது யாருக்கோ சகோதரனோ ஆகிய ஒரு ஆணை இரகசியமாகக் காணும்போது, அப்போது பெண்ணின் யோனி ஈரமாகிறது.
1.128.11
एतत्स्वाभाविकं स्त्रीणां न निमित्तकृतं शुभे ।
अस्मिंस्तु लोके नचिरान्मर्यादेयं शुचिस्मिते ॥ १.१२८.११ ॥
இது பெண்களின் இயற்கைத் தன்மை; வெளிக் காரணத்தால் உண்டானதல்ல. சுபையே, ஆனால் இந்த உலகில் இந்த வரம்பு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே அமைக்கப்பட்டது, தூய புன்னகையுடையவளே.
1.128.12
स्थापिता येन यस्माच्च तन्मे विस्तरतः शृणु ।
बभूवोद्दालको नाम महर्षिरिति नः श्रुतम् ॥ १.१२८.१२ ॥
இது யாரால், எவரிடமிருந்து நிறுவப்பட்டது என்பதை விரிவாக என்னிடம் கேள். உத்தாலகர் என்ற ஒரு மகரிஷி இருந்தார் என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம்.
1.128.13
श्वेतकेतुरिति ख्यातः पुत्रस्तस्याभवन्मुनिः ।
मर्यादेयं कृता तेन धर्म्या वै श्वेतकेतुना ॥ १.१२८.१३ ॥
அவருடைய மகன் சுவேதகேது என்ற பெயரில் புகழ்பெற்ற முனிவரானான். அவர் இந்த தர்மமான வரம்பை ஏற்படுத்தினார், உண்மையாகவே சுவேதகேதுவால்.
1.128.14
कोपात्कमलपत्राक्षि यदर्थं तन्निबोध मे ॥ १.१२८.१४ ॥
தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடையவளே, கோபத்தினால் எதற்காக அது நடந்தது என்பதை என்னிடமிருந்து கேள்.
1.128.15
श्वेतकेतोः पिता देवि तप उग्रं समास्थितः ।
ग्रीष्मे पञ्चतपा भूत्वा वर्षास्वाकाशगोऽभवत् ॥ १.१२८.१५ ॥
தேவியே, சுவேதகேதுவின் தந்தை கடுமையான தவத்தை மேற்கொண்டார். கோடையில் ஐந்து தீ தவம் செய்து மழைக்காலத்தில் ஆகாயத்தில் வாழ்பவராக ஆனார்.
1.128.16
शिशइरे सलिलस्थायी सह पत्न्या महातपाः ।
उद्दालकं तपस्यन्तं नियमेन समाहितम् ॥ १.१२८.१६ ॥
குளிர்காலத்தில் நீரில் நின்று தவம் செய்யும் மாபெரும் தபஸ்வி தன் மனைவியுடன், ஒழுக்கத்தால் ஒருமுகப்பட்டு தவம் செய்யும் உத்தாலகரை.
1.128.17
तस्य पुत्रः श्वेतकेतुः परिचर्यां चकार ह ।
अभ्यागच्छद्द्विजः कश्चिद्वलीपलितसंततः ॥ १.१२८.१७ ॥
அவருடைய மகன் சுவேதகேது பணிவிடை செய்தான். அப்போது சுருக்கங்களும் நரைமுடியும் நிறைந்த ஒரு துவிஜர் வந்தார்.
1.128.18
तं दृष्ट्वैव मुनिः प्रीतः पूजयामास शास्त्रतः ।
स्वागतेन च पाद्येन मृदुवाक्यैश्च भारत ॥ १.१२८.१८ ॥
அவரைக் கண்டதும் முனிவர் மகிழ்ந்து, சாஸ்திரப்படி வரவேற்பு, பாத நீர் மற்றும் மென்மையான சொற்களால் அவரை வணங்கினார், ஓ பாரதா.
1.128.19
शाकमूलफलाद्यैश्च वन्यैरन्यैरपूजयत् ।
क्षुत्पिपासाश्रमेंणार्तः पूजितश्च महर्षिणा ॥ १.१२८.१९ ॥
கீரை, கிழங்கு, பழங்கள் முதலிய காட்டுப் பொருட்களாலும் பிற பொருட்களாலும் அவனை உபசரித்தான். பசி, தாகம், களைப்பால் வருந்தியவன் மகரிஷியால் கௌரவிக்கப்பட்டான்.
1.128.20
विश्रान्तो मुनिमासाद्य पर्यपृच्छद्द्विजस्तदा ।
उद्दालक महर्षे त्वं सत्यं मे ब्रूहि माऽनृतम् ॥ १.१२८.२० ॥
ஓய்வெடுத்த அந்த த்விஜன் முனிவரை அணுகி அப்போது கேட்டான்: 'உத்தாலக மகரிஷியே, எனக்கு உண்மையைச் சொல்லுங்கள், பொய்யை அல்ல.'
1.128.21
ऋषिपुत्रः कुमारोऽयं दर्शनीयो विशेषतः ।
तव पुत्रमिमं मन्ये कृतकृत्योऽसि तद्वद ॥ १.१२८.२१ ॥
இந்த இளைஞன் ஒரு ரிஷியின் மகன், குறிப்பாக அழகானவன். இவனை உம் மகனாக நினைக்கிறேன்; நீர் கிருதகிருத்யர் என்றால் அதைச் சொல்லுங்கள்.
1.128.22
मम पत्नी महाप्राज्ञ कुशिकस्य सुता मता ।
मामेवानुगता पत्नी मम नित्यमनुव्रता ॥ १.१२८.२२ ॥
மகாப்ராஜ்ஞரே, என் மனைவி குசிகனின் மகள் என்று கருதப்படுகிறாள். அவள் எப்போதும் என்னையே பின்பற்றி, என்னிடம் அர்ப்பணிப்புடன் இருக்கும் மனைவி.
1.128.23
अरुन्धतीव पत्नीनां तपसा कर्शितस्तनी ।
अस्यां जातः श्वेतकेतुर्मम पुत्रो महातपाः ॥ १.१२८.२३ ॥
மனைவியரில் அருந்ததியைப் போன்றவள்; தவத்தால் மார்பகங்கள் மெலிந்தவள். அவளிடமிருந்து என் மகன் ஷ்வேதகேது பிறந்தான், மகா தவசி.
1.128.24
वेदवेदाङ्गविद्विप्र मच्छासनपरायणः ।
लोकज्ञः सर्वलोकेषु विश्रुतः सत्यवाग्घृणी ॥ १.१२८.२४ ॥
ஓ விப்ரரே, அவன் வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் அறிந்தவன்; என் உபதேசத்தில் ஈடுபட்டவன், உலகங்களை அறிந்தவன், எல்லா உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றவன், உண்மை பேசுபவன், இரக்கமுள்ளவன்.
1.128.25
अपुत्री भार्यया चार्थी वृद्धोऽहं मन्दचाक्षुषः ।
पित्र्यादृणादनिर्मुक्तः पूर्वमेवाकृतस्त्रियः ॥ १.१२८.२५ ॥
நான் மகனற்றவன், மனைவியை விரும்புபவன், முதியவன், மங்கிய பார்வையுள்ளவன்; முன்பு மனைவியை ஏற்காததால் பித்ருக்களின் கடனிலிருந்து இன்னும் விடுபடவில்லை.
1.128.26
प्रजारणिस्तु पत्नी ते कुलशीलसमन्विता ।
सदृशी मम गोत्रेण वहाम्येनां क्षमस्व मे ॥ १.१२८.२६ ॥
உங்கள் மகள் சந்ததியின் அரணி; குலமும் நற்பண்பும் கொண்டவள், என் கோத்திரத்திற்குப் பொருத்தமானவள்; இவளை நான் அழைத்துச் செல்கிறேன், என்னை மன்னியுங்கள்.
1.128.27
इत्युक्त्वा मृगशावाक्षीं चीरकृष्णाजिनाम्बराम् ।
यष्ट्याधारः स्रस्तगात्रो मन्दचक्षुरबुद्धिमान् ॥ १.१२८.२७ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, மான்விழியாளை, மரவுரியும் கருமான் தோலும் அணிந்தவளை, கோலை ஊன்றி, தளர்ந்த உடலும் மங்கிய பார்வையும் அற்ற, அறிவற்ற அவன் (அழைத்துச் சென்றான்).
1.128.28
स्वव्यापाराक्षमां श्रेष्ठमचित्तामात्मनि द्विजः ।
श्वेतकेतोः किल पुरा समक्षं मातरं पितुः ॥ १.१२८.२८ ॥
தன் செயலைத் தாங்க இயலாதவனும், தன்னிலே நிலையற்ற மனமுள்ளவனுமான அந்தத் தொன்மையான பிராமணன், முன்பு சுவேதகேதுவின் கண்முன்னே தந்தையின் சிறந்த மனைவியை (அவன் தாயை) அழைத்துச் சென்றான்.
1.128.29
जग्राह ब्राह्मणः पापौ गच्छाव इति चाब्रवीत् ।
ऋषिपुत्रस्तदा कोपं चकारामर्षितस्तदा ॥ १.१२८.२९ ॥
பிராமணன் அவளைப் பிடித்து, 'நாம் இருவரும் பாவிகளாக செல்வோம்' என்றான். அப்போது ரிஷிபுத்திரன் அமர்ஷத்தோடு கோபம் கொண்டான்.
1.128.30
मातरं तां तथा दृष्ट्वा नीयमानां बलादिव ।
तपसा दीप्तवीर्यो हि श्वेतकेतुर्न चक्षमे ॥ १.१२८.३० ॥
தன் தாயை இவ்வாறு பலவந்தமாக இழுத்துச் செல்லப்படுவதைக் கண்டு, தவத்தால் ஒளிரும் வீரியமுள்ள சுவேதகேது அதைப் பொறுத்துக்கொள்ளவில்லை.
1.128.31
संगृह्य मातरं हस्ते श्वेतकेतुरभाषत ।
दुर्ब्राह्मण विमुञ्च त्वं मातरं मे पतिव्रताम् ॥ १.१२८.३१ ॥
தாயின் கையைப் பற்றிக்கொண்டு சுவேதகேது கூறினான்: "கொடிய பிராமணனே, என் கற்புடைய தாயை விடுவிப்பாயாக."
1.128.32
स्वयं पिता मे ब्रह्मर्षिः क्षमावान्ब्रह्मवित्तमः ।
शापानुग्रहयोः शक्तः तूष्णींभूतो महाव्रतः ॥ १.१२८.३२ ॥
என் தந்தை தாமே பிரம்மரிஷி, பொறுமையுடையவர், பிரம்மஞானிகளில் சிறந்தவர்; சாபமும் அருளும் வழங்கும் ஆற்றல் உடையவராயினும் பெரிய விரதம் கொண்டவராய் மௌனமாக இருந்தார்.
1.128.33
तस्य पत्नी दमोपेता मम माता विशेषतः ।
पतिव्रतां तपोवृद्धां साध्वाचारैरलङ्कृताम् ॥ १.१२८.३३ ॥
அவருடைய மனைவி, அடக்கமுடையவள்; என் தாயான அவள் சிறப்பாக; கணவனுக்கு உண்மையானவள், தவத்தில் முதிர்ந்தவள், நல்லொழுக்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள்.
1.128.34
अप्रमादेन ते ब्रह्मन्मातृभूतां विमुञ्च वै ॥ १.१२८.३४ ॥
பிராமணனே, அலட்சியம் இன்றி, தாயைப் போன்ற இவளை நிச்சயமாக விடுவிப்பாயாக.
1.128.35
एवमुक्त्वा तु याचन्तं विमुञ्चेति मुहुर्मुहुः ।
प्रत्यवोचद्द्विजो राजन्नप्रगल्भमिदं वचः ॥ १.१२८.३५ ॥
அரசனே, இவ்வாறு திரும்பத் திரும்ப "விடு" என்று வேண்டியவனிடம் அந்த இருபிறப்பாளன் இந்தப் பக்குவமற்ற சொல்லைக் கூறினான்.
1.128.36
अपत्यार्थी श्वेतकेतो वृद्धोऽहं मन्दचाक्षुषः ।
पिता ते ऋणनिर्मुक्तस्त्वया पुत्रेण काश्यप ॥ १.१२८.३६ ॥
சுவேதகேதுவே, நான் மக்கட்பேறு விரும்புபவன்; முதியவன், மங்கிய பார்வை உடையவன். காசியபனே, உன் தந்தை உன் மகனாகிய உன்னால் கடனிலிருந்து விடுபட்டார்.
1.128.37
ऋणादहमनिर्मुक्तो वृद्धोऽहं विगतस्पृहः ।
मम को दास्यति सुतां कन्यां संप्राप्तयौवनाम् ॥ १.१२८.३७ ॥
நான் இன்னும் கடனிலிருந்து விடுபடவில்லை; நான் முதியவன், ஆசையற்றவன். யௌவனம் அடைந்த என் மகளை எனக்கு யார் கொடுப்பார்?
1.128.38
प्रजारणिमिमां पत्नीं विमुञ्च त्वं महातपः ।
एकया प्रजया प्रीतो मातरं ते ददाम्यहम् ॥ १.१२८.३८ ॥
ஓ பெரிய தவசியே, இந்த மனைவியை சந்ததி-கடனிலிருந்து விடுவி. ஒரு மகவினாலேயே நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்; உன் தாயை உனக்குத் தருகிறேன்.
1.128.39
एवमुक्तः श्वेतकेतुर्लज्जया क्रोधमेयिवान् ।
क्रुद्धं तं तु पिता दृष्ट्वा श्वेतकेतुमुवाच ह ॥ १.१२८.३९ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட சுவேதகேது நாணத்தால் கோபம் கொண்டான். கோபமுற்ற அவனைக் கண்ட தந்தை சுவேதகேதுவிடம் கூறினார்.
1.128.40
मा तात कोपं कार्षीस्त्वमेष धर्मः सनातनः ।
अनावृता हि सर्वेषां वर्णानामङ्गना भुवि ॥ १.१२८.४० ॥
அன்பு மகனே, கோபம் கொள்ளாதே. இது நித்திய தர்மம்; பூமியில் எல்லா வருணத்து பெண்களும் கட்டுப்பாடற்றவர்கள்.
1.128.41
यथा गावः स्थिताः पुत्र स्वेस्वे वर्णे तथा प्रजाः ।
तथैव च कुटुम्बेषु न प्रमाद्यन्ति कर्हिचित् ॥ १.१२८.४१ ॥
மகனே, பசுக்கள் அவரவர் இனத்தில் இருப்பது போல, பெண்களும் அவ்வாறே; குடும்பங்களில் அவர்கள் ஒருபோதும் தவறுவதில்லை.
1.128.42
ऋतुकाले तु संप्राप्ते भर्तारं न जहुस्तदा ।
ऋषिपुत्रोऽथ तं धर्मं श्वेतकेतुर्न चक्षमे ॥ १.१२८.४२ ॥
ருதுகாலம் வந்தபோது அவர்கள் அப்போது கணவனை விட்டுவிடவில்லை. ஆனால் ரிஷிபுத்திரன் சுவேதகேது அந்த தர்மத்தை ஏற்கவில்லை.
1.128.43
चकार चैव मर्यादामिमां स्त्रीपुंसयोर्भुवि ।
मानुषेषु महाभागे न त्वेवान्येषु जन्तुषु ॥ १.१२८.४३ ॥
மகாபாகே, பூமியில் மனிதர்களிடையே ஆண் பெண்ணுக்கு இந்த வரம்பை அவர் ஏற்படுத்தினார்; மற்ற உயிரினங்களிடையே அல்ல.
1.128.44
तदाप्रभृति मर्यादा स्थितेयमिति नः श्रुतम् ।
व्युच्चरन्त्याः पतिं नार्या अद्यप्रभृति पातकम् ॥ १.१२८.४४ ॥
அன்று முதல் இந்த வரம்பு நிலைத்தது என்று நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம். கணவனைக் கைவிட்டு அலையும் பெண்ணுக்கு இன்று முதல் இது பாவம்.
1.128.45
भ्रूणहत्यासमं घोरं भविष्यत्यसुखावहम् ।
अद्याप्यनुविधीयन्ते कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १.१२८.४५ ॥
இது கருக்கொலைக்கு நிகரான கொடியது; துன்பம் தருவதாகும். இன்றும் காமக்குரோதம் அற்றோர் இதைப் பின்பற்றுகின்றனர்.
1.128.46
उत्तरेषु महाभागे कुरुष्वेवं यशस्विनि ।
पुराणदृष्टो धर्मोऽयं पूज्यते च महर्षिभिः ॥ १.१२८.४६ ॥
மகாபாகே, யசஸ்வினி, குருக்களின் பின்வந்தோரிடையேயும் இவ்வாறே. பழங்கதைகளில் காணப்படும் இந்த தர்மம் மகரிஷிகளால் போற்றப்படுகிறது.
1.128.47
भार्यां तथा व्युच्चरतः कौमारब्रह्मचारिणीम् ।
पतिव्रतामेतदेव भविता पातकं भुवि ॥ १.१२८.४७ ॥
அதுபோல, இளமையிலிருந்து பிரம்மசாரிணியாகவும் கணவனுக்கு உறுதியானவளுமான மனைவியைக் கைவிடுவதும் பூமியில் பாவமாகும்.
1.128.48
नियुक्ता पतिना भार्या यद्यपत्यस्य कारणात् ।
न कुर्यात्तत्तथा भीरु सैनः सुमहदाप्नुयात्।
इति तेन पुरा भीरु मर्यादा स्थापिता बलात् ॥ १.१२८.४८ ॥
கணவனால் சந்ததிக்காக நியமிக்கப்பட்ட மனைவி அதைச் செய்யாவிட்டால், அவளுக்கும் பெரும் பாவம் வரும். அஞ்சுபவளே, முன்பு அவர் வலிமையால் இந்த வரம்பை நிலைநாட்டினார்.
1.128.49
उद्दालकस्य पुत्रेण धर्म्या वै श्वेतकेतुना ।
सौदासेन च रम्भोरु नियुक्ता पुत्रजन्मनि ॥ १.१२८.४९ ॥
உத்தாலகரின் மகன் ஷ்வேதகேது, சௌதாசன் ஆகியோர் முறையாகவே, ஓ ரம்போரு, மகப்பேற்றுக்காக நியமிக்கப்பட்டனர்.
1.128.50
मदयन्ती जगामर्षिं वसिष्ठमिति नः श्रुतम् ।
तस्माल्लेभे च सा पुत्रमश्मकं नाम भामिनी ॥ १.१२८.५० ॥
மதயந்தி வசிஷ்ட முனிவரிடம் சென்றாள் என்று நாம் கேள்விப்பட்டோம்; எனவே அந்த பாமினி அஷ்மகம் என்ற மகனைப் பெற்றாள்.
1.128.51
एवं कृतवती सापि भर्तुः प्रियचिकीर्षया ।
अस्माकमपि ते जन्म विदितं कमलेक्षणे ॥ १.१२८.५१ ॥
இவ்வாறே அவளும் கணவனை மகிழ்விக்கும் விருப்பத்தால் செய்தாள்; ஓ தாமரைக்கண்ணியே, எங்களுக்கும் உன் பிறப்பு இப்படியே அறியப்பட்டது.
1.128.52
कृष्णद्वैपायनाद्भीरु कुरूणां वंशवृद्धये ।
अत एतानि सर्वाणि कारणानि समीक्ष्य वै ॥ १.१२८.५२ ॥
ஓ அஞ்சும் பெண்ணே, குரு வம்சத்தின் வளர்ச்சிக்காக கிருஷ்ண த்வைபாயனரிடமிருந்து (மகனைப் பெறுவது தகும்); எனவே இவை அனைத்து காரணங்களையும் நன்கு ஆராய்ந்து...
1.128.53
ममैतद्वचनं धर्म्यं कर्तुमर्हस्यनिन्दिते ।
ऋतावृतौ राजपुत्रि स्त्रिया भर्ता पतिव्रते ॥ १.१२८.५३ ॥
குற்றமற்றவளே, என் இந்த தர்மமான சொல்லைச் செய்வது உனக்குத் தகும்; ஓ அரசகுமாரி, ஒவ்வொரு ருதுவிலும் பெண்ணுக்கு கணவனே (அடைக்கலம்), ஓ பதிவிரதையே.
1.128.54
नातिवर्तव्य इत्येवं धर्मं धर्मविदो विदुः ।
शेषेष्वन्येषु कालेषु स्वातन्त्र्यं स्त्री किलार्हति ॥ १.१२८.५४ ॥
'இதை மீறக்கூடாது' என்று தர்மம் அறிந்தோர் இவ்வாறே தர்மத்தை அறிவிக்கின்றனர்; மற்ற மீதமுள்ள காலங்களில் பெண்ணுக்கு சுதந்திரம் உண்டு.
1.128.55
धर्ममेवं जनाः सन्तः पुराणं परिचक्षते ।
भर्ता भार्यां राजपुत्रि धर्म्यं वाऽधर्म्यमेव वा ॥ १.१२८.५५ ॥
அரசகுமாரியே, நல்லோர் பழங்காலம் முதல் தர்மம் இவ்வாறே என்று அறிவிக்கிறார்கள்: கணவன் மனைவியிடம், அது தர்மமானதோ அதர்மமானதோ, அதையே செய்யலாம்.
1.128.56
यद्ब्रूयात्तत्तथा कार्यमिति वेदविदो विदुः ।
विशेषतः पुत्रगृद्धी हीनः प्रजननात्स्वयम् ॥ १.१२८.५६ ॥
வேதம் அறிந்தோர் அறிவர்: சொல்லப்பட்டதையே செய்ய வேண்டும். குறிப்பாக, மகனை விரும்பி, தானே மக்களைப் பெற இயலாதவனுக்கு.
1.128.57
यथाऽहमनवद्याङ्गि पुत्रदर्शनलालसः ।
अयं रक्ताङ्गुलिनखः पद्मपत्रनिभः शुभे ॥ १.१२८.५७ ॥
குற்றமற்ற அங்கங்களை உடையவளே, மகனைக் காணும் ஆவலுடையவனாக இருக்கிறேன். மங்களகரமானவளே, சிவந்த விரல் நகங்களும் தாமரை இதழ் போன்றதுமான இக்கை.
1.128.58
प्रसादनार्थं सुश्रोणि शिरस्यभ्युद्यतोऽञ्जलिः ।
मन्नियोगात्सुकेशान्ते द्विजातेस्तपसाऽधिकात् ॥ १.१२८.५८ ॥
அழகிய இடையுடையவளே, அருள் பெறுவதற்காக என் தலைமேல் உயர்த்தப்பட்ட கூப்பிய கைகள். அழகிய கூந்தலுடையவளே, என் கட்டளையால், தவத்தில் உயர்ந்த துவிஜன் பொருட்டு.
1.128.59
पुत्रान्गुणसमायुक्तानुत्पादयितुमर्हसि ।
त्वत्कृतेऽहं पृथुश्रोणि गच्छेयं पुत्रिणां गतिम् ॥ १.१२८.५९ ॥
நற்குணங்கள் நிறைந்த மகன்களைப் பெறுவது உனக்குத் தகும். அகன்ற இடையுடையவளே, உன்னால் நான் மகன்களுடையோரின் கதியை அடையலாம்.
1.128.60
एवमुक्ता ततः कुन्ती पाण्डुं परपुरञ्जयम् ।
प्रत्युवाच वरारोहा भर्तुः प्रियहिते रता ॥ १.१२८.६० ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், பகைவர் நகரங்களை வென்ற பாண்டுவுக்கு குந்தி பதிலளித்தாள். அழகிய இடையுடையவளான அவள், கணவனின் இன்பத்திலும் நலத்திலும் ஈடுபட்டிருந்தவள்.
1.128.61
अधर्मः सुमहानेषु स्त्रीणां भरतसत्तम ।
यत्प्रसादयते भर्ता प्रसाद्यः क्षत्रियर्षभ।
शृणु चेदं महाबाहो मम प्रीतिकरं चः ॥ १.१२८.६१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இவற்றில் பெண்களுக்கு மிகப் பெரிய அதர்மம் என்னவென்றால், கணவன் தன்னைத் திருப்தி செய்ய வேண்டியவனாக இருக்க, அவனையே பெண் திருப்திப்படுத்த வேண்டியிருப்பது. க்ஷத்திரியர்களில் காளையே, மகாபாஹுவே, எனக்கு மகிழ்ச்சி தரும் இதையும் கேளுங்கள்.
1.128.62
पितृवेश्मन्यहं बाला नियुक्ताऽतिथिपूजने ।
उग्रं पर्यचरं तत्र ब्राह्मणं संशितव्रतम् ॥ १.१२८.६२ ॥
என் தந்தையின் இல்லத்தில் நான் சிறுமியாக இருந்தபோது, விருந்தினர் உபசரிப்பில் நியமிக்கப்பட்டு, கடுமையான விரதமுடைய ஒரு பிராமணரை அங்கே பணிவிடை செய்தேன்.
1.128.63
निगूढनिश्चयं धर्मे यं तं दुर्वाससं विदुः ।
तमहं संशितात्मानं सर्वयत्नैरतोषयम् ॥ १.१२८.६३ ॥
தர்மத்தில் ரகசியமான உறுதியுடையவர், துர்வாசஸ் என்று அறியப்படுபவர், அந்தக் கட்டுப்பாடுள்ள மனமுடையவரை நான் எல்லா முயற்சிகளாலும் திருப்திப்படுத்தினேன்.
1.128.64
स मेऽभिचारसंयुक्तमाचष्ट भगवान्वरम् ।
मन्त्रं त्विमं च मे प्रादादब्रवीच्चैव मामिदम् ॥ १.१२८.६४ ॥
அந்த பகவான் எனக்கு அபிசார இணைந்த வரத்தை எடுத்துரைத்தார்; இந்த மந்திரத்தையும் எனக்குக் கொடுத்தார், என்னிடம் இதையும் சொன்னார்.
1.128.65
यं यं देवं त्वमेतेन मन्त्रेणावाहयिष्यसि ।
अकामो वा सकामो वा वशं ते समुपैष्यति ॥ १.१२८.६५ ॥
நீ இந்த மந்திரத்தால் எந்தத் தேவனை அழைத்தாலும், அவன் விருப்பமுள்ளவனாக இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் உன் வசத்துக்கு வருவான்.
1.128.66
तस्य तस्य प्रसादात्ते राज्ञि पुत्रो भविष्यति ।
इत्युक्ताऽहं तदा तेन पितृवेश्मनि भारत ॥ १.१२८.६६ ॥
ஒவ்வொரு தேவனின் அருளாலும், அரசியே, உனக்கு ஒரு மகன் பிறப்பான் என்று, பரதனின் வழித்தோன்றலே, அப்போது அவர் என் தந்தையின் இல்லத்தில் என்னிடம் சொல்லியிருந்தார்.
1.128.67
ब्राह्मणस्य वचस्तथ्यं तस्य कालोऽयमागतः ।
अनुज्ञाता त्वया देवमाह्वयेयमहं नृप ॥ १.१२८.६७ ॥
அந்தணரின் சொல் உண்மையானது; அதற்குரிய காலம் இதோ வந்துவிட்டது. அரசே, உங்கள் அனுமதி பெற்று நான் தேவனை அழைக்கப் போகிறேன்.
1.128.68
यां मे विद्यां महाराज अददात्स महायशाः ।
तयाऽऽहूतः सुरः पुत्रं प्रदास्यति सुरोपमम्।
अनपत्यकृतं यस्ते शोकं वीर विनेष्यति ॥ १.१२८.६८ ॥
பெரும் அரசே, புகழ்மிக்க அவர் எனக்கு அளித்த அந்த வித்தையால் அழைக்கப்பட்ட தேவன் தேவனுக்கு ஒப்பான மகனை அளிப்பான். வீரனே, மகனின்மையால் உங்களுக்கு உண்டான துயரை அவன் நீக்குவான்.