Mahābhārata · Adhyāya 1.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.13.1
किमर्थं राजशार्दूलः स राजा जनमेजयः ।
सर्पसत्रेण सर्पाणां गतोऽन्तं तद्वदस्व मे ॥ १.१३.१ ॥
Aus welchem Grund gelangte jener Tiger unter den Königen, König Janamejaya, durch das Schlangenopfer zum Ende der Schlangen? Sag es mir.
1.13.2
निखिलेन यथातत्त्वं सौते सर्वमशेषतः ।
आस्तीकश्च द्विजश्रेष्ठः किमर्थं जपतां वरः ॥ १.१३.२ ॥
O Sauti, erzähle alles der Wahrheit gemäß, vollständig und ohne Auslassung. Warum ist Āstīka, der Beste der Zweimalgeborenen, der Vorzüglichste unter den Rezitierenden?
1.13.3
मोक्षयामास भुजगान्प्रदीप्ताद्वसुरेतसः ।
कस्य पुत्रः स राजासीत्सर्पसत्रं य आहरत् ॥ १.१३.३ ॥
Er befreite die Schlangen aus dem lodernden Feuer des Vasu-retas (Agni). Wessen Sohn war jener König, der das Schlangenopfer vollzog?
1.13.4
स च द्विजातिप्रवरः कस्य पुत्रोऽभिधत्स्व मे ।
महदाक्यानमास्तीकं यथैतत्प्रोच्यते द्विज ॥ १.१३.४ ॥
Und wessen Sohn war jener Vorzüglichste der Zweimalgeborenen? Sag es mir. O Zweimalgeborener, erzähle die große Geschichte Āstīkas, so wie sie überliefert wird.
1.13.5
सर्वमेतदशेषेण शृणु मे वदतां वर ।
श्रोतुमिच्छाम्यशेषेण कथामेतां मनोरमाम् ॥ १.१३.५ ॥
O Bester der Redner, höre dies alles von mir, ohne etwas auszulassen. Ich möchte diese reizvolle Geschichte vollständig hören.
1.13.6
आस्तीकस्य पुराणर्षेर्ब्राह्मणस्य यशस्विनः ।
इतिहासमिमं विप्राः पुराणं परिचक्षते ॥ १.१३.६ ॥
Dies ist die Geschichte Āstīkas, des berühmten alten Weisen und Brahmanen. O Brahmanen, man nennt dies die alte Überlieferung.
1.13.7
कृष्णद्वैपायनप्रोक्तं नैमिषारण्यवासिषु ।
पूर्वं प्रचोदितः सूतः पिता मे लोमहर्षणः ॥ १.१३.७ ॥
Diese von Kṛṣṇa Dvaipāyana vorgetragene Erzählung wurde den in dem Naimiṣa-Wald lebenden Weisen zuerst von meinem Vater, dem Barden Lomaharṣaṇa, erzählt.
1.13.8
शिष्यो व्यासस्य मेधावी ब्राह्मणेष्विदमुक्तवान् ।
तस्मादहमुपश्रुत्य प्रवक्ष्यामि यथातथम् ॥ १.१३.८ ॥
Der weise Schüler Vyāsas trug dies unter den Brahmanen vor. Deshalb werde ich es, nachdem ich es gehört habe, genau so erzählen, wie es ist.
1.13.9
इदमास्तीकमाख्यानं तुभ्यं शौनक पृच्छते ।
कथयिष्याम्यशेषेण सर्वपापप्रणाशनम् ॥ १.१३.९ ॥
O Śaunaka, da du fragst, werde ich dir diese Erzählung von Āstīka vollständig berichten, die alle Sünden vernichtet.
1.13.10
आस्तीकस्य पिता ह्यासीत्प्रजापतिसमः प्रभुः ।
ब्रह्मचारी यताहारस्तपस्युग्रे रतः सदा ॥ १.१३.१० ॥
Der Vater Āstīkas war in der Tat ein Herr, Prajāpati gleich. Als keuscher Schüler, maßvoll in seiner Speise, war er stets der strengen Askese ergeben.
1.13.11
जरत्कारुरिति ख्यात ऊर्ध्वरेता महातपाः ।
यायावराणां प्रवरो धर्मज्ञः संशितव्रतः ॥ १.१३.११ ॥
Er war unter dem Namen Jaratkāru bekannt, ein keuscher Asket von großer Strenge, der Vorzüglichste unter den Yāyāvaras, ein Kenner des Dharma und fest in seinen Gelübden.
1.13.12
स कदाचिन्महाभागस्तपोबलसमन्वितः ।
चचार पृथिवीं सर्वां यत्रसायंगृहो मुनिः ॥ १.१३.१२ ॥
Dieser hochbegnadete Weise, mit der Kraft der Askese ausgestattet, wanderte einst über die ganze Erde, und sein Heim war dort, wo ihn der Abend fand.
1.13.13
तीर्थेषु च समाप्लावं कुर्वन्नटति सर्वशः ।
चरन्दीक्षां महातेजा दुश्चरामकृतात्मभिः ॥ १.१३.१३ ॥
Der überaus Strahlende wanderte umher und badete überall in den heiligen Furten, indem er das schwere Gelübde hielt, das Ungezügelte nicht vollziehen können.
1.13.14
वायुभक्षो निराहारः शुष्यन्ननिमिषो मुनिः ।
इतस्ततः परिचरन्दीप्तपावकसप्रभः ॥ १.१३.१४ ॥
Der Weise, von Luft lebend und ohne Speise, verzehrte sich mit unbewegten Augen und wanderte hierhin und dorthin, leuchtend wie ein loderndes Feuer.
1.13.15
अटमानः कदाचित्स्वान्स ददर्श पितामहान् ।
लम्बमानान्महागर्ते पादैरूर्ध्वैरवाङ्मुखान् ॥ १.१३.१५ ॥
Einmal, auf seiner Wanderung, sah er seine Vorfahren in einer großen Grube hängen, die Füße nach oben und die Gesichter nach unten.
1.13.16
तानब्रवीत्स दृष्ट्वै जरत्कारुः पितामहान् ।
के भवन्तोऽवलम्बन्ते गर्ते ह्यस्मिन्नधोमुखाः ॥ १.१३.१६ ॥
Als er sie sah, sprach Jaratkāru zu seinen Vorfahren: 'Wer seid ihr, die ihr mit dem Kopf nach unten in dieser Grube hängt?'
1.13.17
वीरणस्तम्भके लग्नाः सर्वतः परिभक्षिते ।
मूषकेन निगूढेन गर्तेऽस्मिन्नित्यवासिना ॥ १.१३.१७ ॥
An den Halm des Vīraṇa-Grases geklammert, von allen Seiten von einer verborgenen Ratte benagt, die ständig in dieser Grube wohnt.
1.13.18
यायावरा नाम वयमृषयः संशितव्रताः ।
संतानप्रक्षयाद्ब्रह्मन्नधो गच्छाम मेदिनीम् ॥ १.१३.१८ ॥
Wir sind Weise namens Yāyāvaras, mit strengen Gelübden. O Brahmane, weil unsere Nachkommenschaft versagt hat, steigen wir hinab unter die Erde.
1.13.19
अस्माकं संततिस्त्वेको जरत्कारुरिति स्मृतः ।
मन्दभाग्योऽल्पभाग्यानां तप एकं समास्थितः ॥ १.१३.१९ ॥
Unsere Nachkommenschaft ruht auf einem einzigen, Jaratkāru genannt. Unglücklich unter den Unglücklichen, hat er sich allein der Askese hingegeben.
1.13.20
न स पुत्राञ्जनयितुं दारान्मूढश्चिकीर्षति ।
तेन लम्बामहे गर्ते संतानस्य क्षयादिह ॥ १.१३.२० ॥
Jener Narr will keine Frauen nehmen, um Söhne zu zeugen; deshalb hängen wir durch den Untergang unserer Nachkommenschaft hier in der Grube.
1.13.21
अनाथास्तेन नाथेन यथा दुष्कृतिनस्तथा ।
येषां तु संततिर्नास्ति मर्त्यलोके सुखावहा ॥ १.१३.२१ ॥
Durch ihn sind wir ohne Schutzherrn, wie Übeltäter ohne Beschützer; so ergeht es auch denen, die keine glückbringende Nachkommenschaft in der sterblichen Welt haben.
1.13.22
न ते लभन्ते वसतिं स्वर्गे पुण्यकृतोऽपि हि ।
कस्त्वं बन्धुरिवास्माकमनुशोचसि सत्तम ॥ १.१३.२२ ॥
Auch wer verdienstvolle Taten getan hat, erlangt keine Wohnung im Himmel. Bester der Guten, wer bist du, der um uns klagt, als wärst du unser Verwandter?
1.13.23
ज्ञातुमिच्छामहे ब्रह्मन्को भवानिह नः स्थितः ।
किमर्थं चैव नः शोच्याननुशोचसि सत्तम ॥ १.१३.२३ ॥
Brahmane, wir möchten wissen, wer du bist, der hier vor uns steht. Warum trauerst du um uns, die wir Trauer verdienen? Bester der Guten!
1.13.24
मम पूर्वे भवन्तो वै पितरः सपितामहाः ।
ब्रूत किं करवाण्यद्य जरत्कारुरहं स्वयम् ॥ १.१३.२४ ॥
Ihr seid meine Vorfahren, Väter und Großväter. Sagt mir, was soll ich heute tun? Ich selbst bin Jaratkāru.
1.13.25
यतस्व यत्नवांस्तात संतानाय कुलस्य नः ।
आत्मनोऽर्थेऽस्मदर्थे च धर्म इत्येव वा विभो ॥ १.१३.२५ ॥
Lieber Sohn, bemühe dich eifrig um die Fortdauer unseres Geschlechts. Für dich selbst und für uns ist dies Dharma, o Mächtiger.
1.13.26
न हि धर्मफलैस्तात न तपोऽभिः सुसंचितैः ।
तां गतिं प्राप्नुवन्तीह पुत्रिणो यां व्रजन्ति वै ॥ १.१३.२६ ॥
Lieber Sohn, weder durch die Früchte des Dharma noch durch gut angehäufte Askese erreicht man jenes Ziel, das die Söhnehabenden hier erreichen.
1.13.27
तद्दारग्रहणे यत्नं संतत्यां च मनः कुरु ।
पुत्रकास्मन्नियोगात्त्वमेतन्नः परमं हितम् ॥ १.१३.२७ ॥
Bemühe dich daher, eine Frau zu nehmen, und richte deinen Sinn auf Nachkommenschaft. Lieber Sohn, auf unser Geheiß ist dies unser höchstes Wohl.
1.13.28
न दारान्वै करिष्येऽहं न धनं जीवितार्थतः ।
भवतां तु हितार्थाय करिष्ये दारसंग्रहम् ॥ १.१३.२८ ॥
Ich werde keine Frauen nehmen, und auch nicht Reichtum für meinen Lebensunterhalt. Doch zu eurem Wohl will ich eine Frau nehmen.
1.13.29
समयेन च कर्ताऽहमनेन विधिपूर्वकम् ।
तथा यद्युपलप्स्यामि करिष्ये नान्यथा ह्यहम् ॥ १.१३.२९ ॥
Ich werde dies gemäß dieser Abmachung und nach der Regel tun. Finde ich eine solche Frau, so tue ich es; sonst tue ich es nicht.
1.13.30
सनाम्नी या भवित्री मे दित्सिता चैव बन्धुभिः ।
भैक्ष्यवत्तामहं कन्यामुपयंस्ये विधानतः ॥ १.१३.३० ॥
Das Mädchen, das meinen eigenen Namen tragen wird und das meine Verwandten mir geben wollen, werde ich nach der Regel zur Ehe nehmen, wie man Almosen empfängt.
1.13.31
दरिद्राय हि मे भार्यां को दास्यति विशेषतः ।
प्रतिग्रहीष्ये भिक्षां तु यदि कश्चित्प्रदास्यति ॥ १.१३.३१ ॥
Wer wird mir, einem Armen, besonders eine Gattin geben? Wenn jemand sie gibt, nehme ich sie nur als Almosen an.
1.13.32
एवं दारक्रियाहेतोः प्रयतिष्ये पितामहाः ।
अनेन विधिना शश्वन्न करिष्येऽहमन्यथा ॥ १.१३.३२ ॥
So werde ich mich, um eine Gattin zu erlangen, bemühen, o Ahnen. Immer werde ich nach dieser Weise handeln und nicht anders.
1.13.33
तत्र चोत्पत्स्यते जन्तुर्भवतां तारणाय वै ।
शाश्वतं स्थानमासाद्य मोदन्तां पितरो मम ॥ १.१३.३३ ॥
Dort wird ein Wesen zu eurer Erlösung geboren werden. Mögen meine Vorfahren, nachdem sie einen ewigen Ort erreicht haben, sich freuen.