മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.13.1
किमर्थं राजशार्दूलः स राजा जनमेजयः ।
सर्पसत्रेण सर्पाणां गतोऽन्तं तद्वदस्व मे ॥ १.१३.१ ॥
രാജശാർദൂലനായ ആ ജനമേജയൻ സർപ്പസത്രത്താൽ സർപ്പങ്ങളുടെ നാശത്തിലേക്ക് എന്തുകൊണ്ട് എത്തി? അത് എന്നോട് പറയൂ.
1.13.2
निखिलेन यथातत्त्वं सौते सर्वमशेषतः ।
आस्तीकश्च द्विजश्रेष्ठः किमर्थं जपतां वरः ॥ १.१३.२ ॥
സൗതേ, എല്ലാം യഥാർത്ഥമായി, പൂർണ്ണമായി, ശേഷമില്ലാതെ പറയൂ. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായ ആസ്തീകൻ ജപിക്കുന്നവരിൽ എന്തുകൊണ്ട് ശ്രേഷ്ഠനാകുന്നു?
1.13.3
मोक्षयामास भुजगान्प्रदीप्ताद्वसुरेतसः ।
कस्य पुत्रः स राजासीत्सर्पसत्रं य आहरत् ॥ १.१३.३ ॥
വസുരേതസ്സിന്റെ (അഗ്നിയുടെ) ജ്വലിക്കുന്ന ജ്വാലയിൽ നിന്ന് അവൻ സർപ്പങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചു. സർപ്പസത്രം നടത്തിയ ആ രാജാവ് ആരുടെ പുത്രനായിരുന്നു?
1.13.4
स च द्विजातिप्रवरः कस्य पुत्रोऽभिधत्स्व मे ।
महदाक्यानमास्तीकं यथैतत्प्रोच्यते द्विज ॥ १.१३.४ ॥
ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ ആരുടെ പുത്രനാണ്? എന്നോട് പറയൂ. ഓ ദ്വിജാ, ആസ്തീകന്റെ ഈ മഹത്തായ ആഖ്യാനം പറയപ്പെടുന്നതുപോലെ പറയൂ.
1.13.5
सर्वमेतदशेषेण शृणु मे वदतां वर ।
श्रोतुमिच्छाम्यशेषेण कथामेतां मनोरमाम् ॥ १.१३.५ ॥
വക്താക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഇതെല്ലാം ശേഷമില്ലാതെ എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കൂ. ഈ മനോഹരമായ കഥ പൂർണ്ണമായി കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
1.13.6
आस्तीकस्य पुराणर्षेर्ब्राह्मणस्य यशस्विनः ।
इतिहासमिमं विप्राः पुराणं परिचक्षते ॥ १.१३.६ ॥
യശസ്വിയായ പുരാതന ഋഷിയും ബ്രാഹ്മണനുമായ ആസ്തീകന്റെ ഈ ഇതിഹാസമാണിത്. വിപ്രരേ, ഇതിനെ പുരാണമെന്ന് വിളിക്കുന്നു.
1.13.7
कृष्णद्वैपायनप्रोक्तं नैमिषारण्यवासिषु ।
पूर्वं प्रचोदितः सूतः पिता मे लोमहर्षणः ॥ १.१३.७ ॥
കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ പറഞ്ഞ ഇതിനെ, നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ വസിക്കുന്ന മുനിമാരോട് മുൻപ് എന്റെ പിതാവായ ലോമഹർഷണ സൂതൻ വിവരിച്ചു.
1.13.8
शिष्यो व्यासस्य मेधावी ब्राह्मणेष्विदमुक्तवान् ।
तस्मादहमुपश्रुत्य प्रवक्ष्यामि यथातथम् ॥ १.१३.८ ॥
വ്യാസന്റെ ബുദ്ധിമാനായ ശിഷ്യൻ ഇത് ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ പറഞ്ഞു. അതിനാൽ ഞാൻ അത് കേട്ട് യഥാതഥമായി വിവരിക്കാം.
1.13.9
इदमास्तीकमाख्यानं तुभ्यं शौनक पृच्छते ।
कथयिष्याम्यशेषेण सर्वपापप्रणाशनम् ॥ १.१३.९ ॥
ഓ ശൗനകാ, നീ ചോദിച്ചതിനാൽ, സർവപാപങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ ആസ്തീകാഖ്യാനം ഞാൻ പൂർണ്ണമായി നിനക്ക് പറഞ്ഞുതരാം.
1.13.10
आस्तीकस्य पिता ह्यासीत्प्रजापतिसमः प्रभुः ।
ब्रह्मचारी यताहारस्तपस्युग्रे रतः सदा ॥ १.१३.१० ॥
ആസ്തീകന്റെ പിതാവ് പ്രജാപതിക്ക് തുല്യനായ പ്രഭുവായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ബ്രഹ്മചാരിയും ആഹാരനിയന്ത്രണമുള്ളവനും എപ്പോഴും കഠിനതപസ്സിൽ മുഴുകിയവനുമായിരുന്നു.
1.13.11
जरत्कारुरिति ख्यात ऊर्ध्वरेता महातपाः ।
यायावराणां प्रवरो धर्मज्ञः संशितव्रतः ॥ १.१३.११ ॥
ജരത്കാരു എന്ന പേരിൽ അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു. ഊർദ്ധ്വരേതസ്സായ മഹാതപസ്വിയും യായാവരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ധർമ്മജ്ഞനും ദൃഢവ്രതനുമായിരുന്നു.
1.13.12
स कदाचिन्महाभागस्तपोबलसमन्वितः ।
चचार पृथिवीं सर्वां यत्रसायंगृहो मुनिः ॥ १.१३.१२ ॥
മഹാഭാഗ്യവാനും തപോബലസമ്പന്നനുമായ ആ മുനി ഒരിക്കൽ ഭൂമി മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ചു; സന്ധ്യയാകുന്നിടത്ത് അദ്ദേഹത്തിന് ഭവനമായിരുന്നു.
1.13.13
तीर्थेषु च समाप्लावं कुर्वन्नटति सर्वशः ।
चरन्दीक्षां महातेजा दुश्चरामकृतात्मभिः ॥ १.१३.१३ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ അദ്ദേഹം തീർത്ഥങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും സ്നാനം ചെയ്തു സഞ്ചരിച്ചു; ആത്മസംയമമില്ലാത്തവർക്ക് സാധ്യമല്ലാത്ത കഠിനമായ ദീക്ഷ അനുഷ്ഠിച്ചു.
1.13.14
वायुभक्षो निराहारः शुष्यन्ननिमिषो मुनिः ।
इतस्ततः परिचरन्दीप्तपावकसप्रभः ॥ १.१३.१४ ॥
വായുവിനെ ആഹാരമാക്കി, ഭക്ഷണമില്ലാതെ, ശരീരം ക്ഷയിച്ച്, കണ്ണടയ്ക്കാതെ ആ മുനി ഇവിടെയും അവിടെയും സഞ്ചരിച്ചു; കത്തുന്ന അഗ്നിപോലെ ശോഭിച്ചു.
1.13.15
अटमानः कदाचित्स्वान्स ददर्श पितामहान् ।
लम्बमानान्महागर्ते पादैरूर्ध्वैरवाङ्मुखान् ॥ १.१३.१५ ॥
ഒരിക്കൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം തന്റെ പൂർവ്വപിതാക്കന്മാരെ കണ്ടു; ഒരു വലിയ കുഴിയിൽ കാലുകൾ മേലോട്ടും മുഖം താഴോട്ടുമായി തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നവരെ.
1.13.16
तानब्रवीत्स दृष्ट्वै जरत्कारुः पितामहान् ।
के भवन्तोऽवलम्बन्ते गर्ते ह्यस्मिन्नधोमुखाः ॥ १.१३.१६ ॥
അവരെ കണ്ട് ജരത്കാരു തന്റെ പൂർവ്വപിതാക്കന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ കുഴിയിൽ തലകീഴായി തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നിങ്ങൾ ആരാണ്?'
1.13.17
वीरणस्तम्भके लग्नाः सर्वतः परिभक्षिते ।
मूषकेन निगूढेन गर्तेऽस्मिन्नित्यवासिना ॥ १.१३.१७ ॥
വീരണപ്പുല്ലിന്റെ തണ്ടിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട്, എല്ലായിടത്തും കരണ്ടുതിന്നപ്പെട്ടവരായി, ഈ കുഴിയിൽ എപ്പോഴും വസിക്കുന്ന ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന എലിയാൽ.
1.13.18
यायावरा नाम वयमृषयः संशितव्रताः ।
संतानप्रक्षयाद्ब्रह्मन्नधो गच्छाम मेदिनीम् ॥ १.१३.१८ ॥
ഞങ്ങൾ യായാവരർ എന്ന പേരുള്ള, കഠിനവ്രതരായ ഋഷിമാരാണ്. ബ്രാഹ്മണാ, സന്തതി നശിച്ചതിനാൽ ഞങ്ങൾ ഭൂമിക്കടിയിലേക്ക് പോകുന്നു.
1.13.19
अस्माकं संततिस्त्वेको जरत्कारुरिति स्मृतः ।
मन्दभाग्योऽल्पभाग्यानां तप एकं समास्थितः ॥ १.१३.१९ ॥
ഞങ്ങളുടെ സന്തതിയിൽ ജരത്കാരു എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഒരുവൻ മാത്രമേയുള്ളൂ. അൽപഭാഗ്യരിൽ മന്ദഭാഗ്യനായ അവൻ ഏകനായി തപസ്സിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
1.13.20
न स पुत्राञ्जनयितुं दारान्मूढश्चिकीर्षति ।
तेन लम्बामहे गर्ते संतानस्य क्षयादिह ॥ १.१३.२० ॥
മൂഢനായ അവൻ പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിക്കാൻ ഭാര്യമാരെ സ്വീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അതിനാൽ സന്തതി നശിച്ചതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ ഇവിടെ കുഴിയിൽ തലകീഴായി തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.
1.13.21
अनाथास्तेन नाथेन यथा दुष्कृतिनस्तथा ।
येषां तु संततिर्नास्ति मर्त्यलोके सुखावहा ॥ १.१३.२१ ॥
അവൻ കാരണം, ദുഷ്കർമ്മികൾക്ക് രക്ഷകനില്ലാത്തതുപോലെ, ഞങ്ങൾ നാഥനില്ലാത്തവരായി. മർത്യലോകത്ത് സുഖം നൽകുന്ന സന്തതി ആർക്കില്ലയോ അവരും അങ്ങനെതന്നെ.
1.13.22
न ते लभन्ते वसतिं स्वर्गे पुण्यकृतोऽपि हि ।
कस्त्वं बन्धुरिवास्माकमनुशोचसि सत्तम ॥ १.१३.२२ ॥
പുണ്യം ചെയ്തവർക്കുപോലും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വാസസ്ഥലം ലഭിക്കുന്നില്ല. സത്പുരുഷരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഞങ്ങളുടെ ബന്ധുവിനെപ്പോലെ ഞങ്ങൾക്കായി ദുഃഖിക്കുന്ന നീ ആരാണ്?
1.13.23
ज्ञातुमिच्छामहे ब्रह्मन्को भवानिह नः स्थितः ।
किमर्थं चैव नः शोच्याननुशोचसि सत्तम ॥ १.१३.२३ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, ഇവിടെ ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന അങ്ങ് ആരാണെന്ന് അറിയാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദുഃഖിക്കപ്പെടേണ്ട ഞങ്ങൾക്കായി അങ്ങ് എന്തിന് ദുഃഖിക്കുന്നു? സത്പുരുഷരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ!
1.13.24
मम पूर्वे भवन्तो वै पितरः सपितामहाः ।
ब्रूत किं करवाण्यद्य जरत्कारुरहं स्वयम् ॥ १.१३.२४ ॥
അങ്ങ് എന്റെ പൂർവ്വികരും പിതാക്കന്മാരും മുത്തച്ഛന്മാരുമാണ്. ഇന്ന് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറഞ്ഞാലും. ഞാൻ തന്നെയാണ് ജരത്കാരു.
1.13.25
यतस्व यत्नवांस्तात संतानाय कुलस्य नः ।
आत्मनोऽर्थेऽस्मदर्थे च धर्म इत्येव वा विभो ॥ १.१३.२५ ॥
പ്രിയ പുത്രാ, നമ്മുടെ കുലത്തിന്റെ സന്തതിക്കായി പ്രയത്നത്തോടെ യത്നിക്കുക. നിനക്കും ഞങ്ങൾക്കും വേണ്ടി ഇതാണ് ധർമ്മം, ഓ വിഭോ.
1.13.26
न हि धर्मफलैस्तात न तपोऽभिः सुसंचितैः ।
तां गतिं प्राप्नुवन्तीह पुत्रिणो यां व्रजन्ति वै ॥ १.१३.२६ ॥
പ്രിയ പുത്രാ, ധർമ്മഫലങ്ങളാലോ നന്നായി സമ്പാദിച്ച തപസ്സുകളാലോ, പുത്രന്മാരുള്ളവർ ഇവിടെ പ്രാപിക്കുന്ന ആ ഗതി ലഭിക്കുകയില്ല.
1.13.27
तद्दारग्रहणे यत्नं संतत्यां च मनः कुरु ।
पुत्रकास्मन्नियोगात्त्वमेतन्नः परमं हितम् ॥ १.१३.२७ ॥
അതിനാൽ ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കാൻ യത്നിക്കുക, സന്തതിയിൽ മനസ്സ് വയ്ക്കുക. പുത്രാ, ഞങ്ങളുടെ നിയോഗത്താൽ ഇതാണ് ഞങ്ങൾക്ക് പരമമായ ഹിതം.
1.13.28
न दारान्वै करिष्येऽहं न धनं जीवितार्थतः ।
भवतां तु हितार्थाय करिष्ये दारसंग्रहम् ॥ १.१३.२८ ॥
ജീവിതത്തിനുവേണ്ടി ഞാൻ ഭാര്യമാരെയോ ധനമോ സ്വീകരിക്കുകയില്ല. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി ഞാൻ ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കും.
1.13.29
समयेन च कर्ताऽहमनेन विधिपूर्वकम् ।
तथा यद्युपलप्स्यामि करिष्ये नान्यथा ह्यहम् ॥ १.१३.२९ ॥
ഈ ഉടമ്പടിയോടെ വിധിപ്രകാരം ഞാൻ ഇത് ചെയ്യും. അങ്ങനെയുള്ള ഭാര്യ എനിക്ക് ലഭിച്ചാൽ ഞാൻ ഇതുതന്നെ ചെയ്യും, അല്ലാതെ ചെയ്യുകയില്ല.
1.13.30
सनाम्नी या भवित्री मे दित्सिता चैव बन्धुभिः ।
भैक्ष्यवत्तामहं कन्यामुपयंस्ये विधानतः ॥ १.१३.३० ॥
എന്റെ പേരുള്ളവളും ബന്ധുക്കൾ എനിക്ക് നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവളുമായ ആ കന്യകയെ ഭിക്ഷപോലെ വിധിപ്രകാരം ഞാൻ വിവാഹം ചെയ്യും.
1.13.31
दरिद्राय हि मे भार्यां को दास्यति विशेषतः ।
प्रतिग्रहीष्ये भिक्षां तु यदि कश्चित्प्रदास्यति ॥ १.१३.३१ ॥
ദരിദ്രനായ എനിക്ക് ആരാണ് പ്രത്യേകിച്ച് ഭാര്യയെ നൽകുക? ആരെങ്കിലും നൽകിയാൽ ഞാൻ ഭിക്ഷയായി മാത്രം സ്വീകരിക്കും.
1.13.32
एवं दारक्रियाहेतोः प्रयतिष्ये पितामहाः ।
अनेन विधिना शश्वन्न करिष्येऽहमन्यथा ॥ १.१३.३२ ॥
ഇങ്ങനെ ഭാര്യയെ നേടാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കും, പിതാമഹന്മാരേ. ഈ വിധിയിൽ തന്നെ എപ്പോഴും ചെയ്യും, മറ്റൊരു വിധത്തിലല്ല.
1.13.33
तत्र चोत्पत्स्यते जन्तुर्भवतां तारणाय वै ।
शाश्वतं स्थानमासाद्य मोदन्तां पितरो मम ॥ १.१३.३३ ॥
അവിടെ നിങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ഒരു ജീവി ജനിക്കും. ശാശ്വത സ്ഥാനം പ്രാപിച്ച് എന്റെ പിതൃക്കൾ ആനന്ദിക്കട്ടെ.