Mahābhārata · Adhyāya 1.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.13.1
किमर्थं राजशार्दूलः स राजा जनमेजयः ।
सर्पसत्रेण सर्पाणां गतोऽन्तं तद्वदस्व मे ॥ १.१३.१ ॥
Por que razão aquele tigre entre os reis, o rei Janamejaya, chegou ao fim das serpentes através do sacrifício das serpentes? Diga-me isso.
1.13.2
निखिलेन यथातत्त्वं सौते सर्वमशेषतः ।
आस्तीकश्च द्विजश्रेष्ठः किमर्थं जपतां वरः ॥ १.१३.२ ॥
Ó Sauti, conte tudo como é, completamente, sem omitir nada. Por que Āstīka, o melhor dos duas vezes nascidos, é o primeiro entre os que recitam?
1.13.3
मोक्षयामास भुजगान्प्रदीप्ताद्वसुरेतसः ।
कस्य पुत्रः स राजासीत्सर्पसत्रं य आहरत् ॥ १.१३.३ ॥
Ele libertou as serpentes do fogo ardente de Vasu-retas (Agni). De quem era filho aquele rei que realizou o sacrifício das serpentes?
1.13.4
स च द्विजातिप्रवरः कस्य पुत्रोऽभिधत्स्व मे ।
महदाक्यानमास्तीकं यथैतत्प्रोच्यते द्विज ॥ १.१३.४ ॥
E de quem era filho aquele primeiro dos duas vezes nascidos? Diga-me. Ó duas vezes nascido, conte a grande história de Āstīka tal como é narrada.
1.13.5
सर्वमेतदशेषेण शृणु मे वदतां वर ।
श्रोतुमिच्छाम्यशेषेण कथामेतां मनोरमाम् ॥ १.१३.५ ॥
Ó melhor dos oradores, ouça tudo isto de mim, sem omitir nada. Desejo ouvir esta história encantadora por completo.
1.13.6
आस्तीकस्य पुराणर्षेर्ब्राह्मणस्य यशस्विनः ।
इतिहासमिमं विप्राः पुराणं परिचक्षते ॥ १.१३.६ ॥
Esta é a história de Āstīka, o célebre antigo sábio e brâmane. Ó brâmanes, chamam a isto Purāṇa.
1.13.7
कृष्णद्वैपायनप्रोक्तं नैमिषारण्यवासिषु ।
पूर्वं प्रचोदितः सूतः पिता मे लोमहर्षणः ॥ १.१३.७ ॥
Esta narrativa, recitada por Kṛṣṇa Dvaipāyana, foi primeiro contada aos sábios que vivem na floresta de Naimiṣa por meu pai, o bardo Lomaharṣaṇa.
1.13.8
शिष्यो व्यासस्य मेधावी ब्राह्मणेष्विदमुक्तवान् ।
तस्मादहमुपश्रुत्य प्रवक्ष्यामि यथातथम् ॥ १.१३.८ ॥
O sábio discípulo de Vyāsa recitou isto entre os brâmanes. Por isso, tendo-o ouvido, vou relatá-lo exatamente como é.
1.13.9
इदमास्तीकमाख्यानं तुभ्यं शौनक पृच्छते ।
कथयिष्याम्यशेषेण सर्वपापप्रणाशनम् ॥ १.१३.९ ॥
Ó Śaunaka, já que perguntas, vou relatar-te por completo esta narrativa de Āstīka, que destrói todos os pecados.
1.13.10
आस्तीकस्य पिता ह्यासीत्प्रजापतिसमः प्रभुः ।
ब्रह्मचारी यताहारस्तपस्युग्रे रतः सदा ॥ १.१३.१० ॥
O pai de Āstīka era, de fato, um senhor igual a Prajāpati. Sendo um estudante celibatário, moderado na alimentação, dedicava-se sempre à ascese severa.
1.13.11
जरत्कारुरिति ख्यात ऊर्ध्वरेता महातपाः ।
यायावराणां प्रवरो धर्मज्ञः संशितव्रतः ॥ १.१३.११ ॥
Era conhecido pelo nome de Jaratkāru, um asceta celibatário de grande austeridade, o primeiro entre os Yāyāvaras, conhecedor do dharma e firme em seus votos.
1.13.12
स कदाचिन्महाभागस्तपोबलसमन्वितः ।
चचार पृथिवीं सर्वां यत्रसायंगृहो मुनिः ॥ १.१३.१२ ॥
Esse sábio de grande fortuna, dotado do poder da ascese, certa vez percorreu toda a terra, tendo por lar onde quer que a noite o encontrasse.
1.13.13
तीर्थेषु च समाप्लावं कुर्वन्नटति सर्वशः ।
चरन्दीक्षां महातेजा दुश्चरामकृतात्मभिः ॥ १.१३.१३ ॥
O de grande esplendor vagava banhando-se em todos os vaus sagrados, observando o voto difícil que os de mente não disciplinada não podem cumprir.
1.13.14
वायुभक्षो निराहारः शुष्यन्ननिमिषो मुनिः ।
इतस्ततः परिचरन्दीप्तपावकसप्रभः ॥ १.१३.१४ ॥
O sábio, vivendo de ar e em jejum, definhando com olhos que não piscavam, andava de lá para cá, radiante como fogo ardente.
1.13.15
अटमानः कदाचित्स्वान्स ददर्श पितामहान् ।
लम्बमानान्महागर्ते पादैरूर्ध्वैरवाङ्मुखान् ॥ १.१३.१५ ॥
Certa vez, vagando, viu seus antepassados pendurados num grande poço, com os pés para cima e os rostos para baixo.
1.13.16
तानब्रवीत्स दृष्ट्वै जरत्कारुः पितामहान् ।
के भवन्तोऽवलम्बन्ते गर्ते ह्यस्मिन्नधोमुखाः ॥ १.१३.१६ ॥
Ao vê-los, Jaratkāru disse aos seus antepassados: 'Quem são vocês, que pendem de cabeça para baixo neste poço?'
1.13.17
वीरणस्तम्भके लग्नाः सर्वतः परिभक्षिते ।
मूषकेन निगूढेन गर्तेऽस्मिन्नित्यवासिना ॥ १.१३.१७ ॥
Agarrados ao caule da erva vīraṇa, roídos por todos os lados por um rato oculto que sempre habita este poço.
1.13.18
यायावरा नाम वयमृषयः संशितव्रताः ।
संतानप्रक्षयाद्ब्रह्मन्नधो गच्छाम मेदिनीम् ॥ १.१३.१८ ॥
Somos sábios chamados Yāyāvaras, de votos rigorosos. Ó brâmane, porque nossa descendência falhou, descemos para debaixo da terra.
1.13.19
अस्माकं संततिस्त्वेको जरत्कारुरिति स्मृतः ।
मन्दभाग्योऽल्पभाग्यानां तप एकं समास्थितः ॥ १.१३.१९ ॥
Nossa descendência repousa em um só, chamado Jaratkāru. Infeliz entre os infelizes, ele se entregou sozinho à austeridade.
1.13.20
न स पुत्राञ्जनयितुं दारान्मूढश्चिकीर्षति ।
तेन लम्बामहे गर्ते संतानस्य क्षयादिह ॥ १.१३.२० ॥
Aquele tolo não deseja tomar esposas para gerar filhos; por isso, pela ruína da nossa linhagem, pendemos aqui na cova.
1.13.21
अनाथास्तेन नाथेन यथा दुष्कृतिनस्तथा ।
येषां तु संततिर्नास्ति मर्त्यलोके सुखावहा ॥ १.१३.२१ ॥
Por causa dele estamos desamparados, como os malfeitores sem protetor; assim estão aqueles que não têm descendência que traga felicidade no mundo mortal.
1.13.22
न ते लभन्ते वसतिं स्वर्गे पुण्यकृतोऽपि हि ।
कस्त्वं बन्धुरिवास्माकमनुशोचसि सत्तम ॥ १.१३.२२ ॥
Nem mesmo os que praticaram obras meritórias obtêm morada no céu. Melhor dos justos, quem és tu, que nos lamentas como se fosses nosso parente?
1.13.23
ज्ञातुमिच्छामहे ब्रह्मन्को भवानिह नः स्थितः ।
किमर्थं चैव नः शोच्याननुशोचसि सत्तम ॥ १.१३.२३ ॥
Brâmane, desejamos saber quem és tu, que estás aqui diante de nós. Por que lamentas por nós, que somos dignos de lástima? Melhor dos justos!
1.13.24
मम पूर्वे भवन्तो वै पितरः सपितामहाः ।
ब्रूत किं करवाण्यद्य जरत्कारुरहं स्वयम् ॥ १.१३.२४ ॥
Vós sois meus antepassados, pais e avós. Dizei-me, o que devo fazer hoje? Eu mesmo sou Jaratkāru.
1.13.25
यतस्व यत्नवांस्तात संतानाय कुलस्य नः ।
आत्मनोऽर्थेऽस्मदर्थे च धर्म इत्येव वा विभो ॥ १.१३.२५ ॥
Querido filho, esforça-te diligentemente pela continuidade da nossa linhagem. Para ti e para nós, isto é dharma, ó poderoso.
1.13.26
न हि धर्मफलैस्तात न तपोऽभिः सुसंचितैः ।
तां गतिं प्राप्नुवन्तीह पुत्रिणो यां व्रजन्ति वै ॥ १.१३.२६ ॥
Querido filho, nem pelos frutos do dharma nem por austeridades bem acumuladas se alcança aquele destino que os que têm filhos aqui alcançam.
1.13.27
तद्दारग्रहणे यत्नं संतत्यां च मनः कुरु ।
पुत्रकास्मन्नियोगात्त्वमेतन्नः परमं हितम् ॥ १.१३.२७ ॥
Portanto, esforça-te por tomar esposa e dirige a tua mente à descendência. Querido filho, por nosso mandato, este é o nosso supremo bem.
1.13.28
न दारान्वै करिष्येऽहं न धनं जीवितार्थतः ।
भवतां तु हितार्थाय करिष्ये दारसंग्रहम् ॥ १.१३.२८ ॥
Não tomarei esposas nem riquezas pelo sustento da minha vida. Mas, para o vosso bem, tomarei uma esposa.
1.13.29
समयेन च कर्ताऽहमनेन विधिपूर्वकम् ।
तथा यद्युपलप्स्यामि करिष्ये नान्यथा ह्यहम् ॥ १.१३.२९ ॥
Farei isto com este acordo, segundo a regra. Se obtiver tal esposa, assim farei; caso contrário, não o farei.
1.13.30
सनाम्नी या भवित्री मे दित्सिता चैव बन्धुभिः ।
भैक्ष्यवत्तामहं कन्यामुपयंस्ये विधानतः ॥ १.१३.३० ॥
A donzela que levará o meu próprio nome e que os meus parentes desejam dar-me, tomá-la-ei em casamento segundo a regra, como quem recebe esmola.
1.13.31
दरिद्राय हि मे भार्यां को दास्यति विशेषतः ।
प्रतिग्रहीष्ये भिक्षां तु यदि कश्चित्प्रदास्यति ॥ १.१३.३१ ॥
Quem, em particular, dará uma esposa a um pobre como eu? Se alguém a der, eu a aceitarei apenas como esmola.
1.13.32
एवं दारक्रियाहेतोः प्रयतिष्ये पितामहाः ।
अनेन विधिना शश्वन्न करिष्येऽहमन्यथा ॥ १.१३.३२ ॥
Assim, para obter uma esposa, me esforçarei, ó avós. Sempre agirei por este método e não de outra forma.
1.13.33
तत्र चोत्पत्स्यते जन्तुर्भवतां तारणाय वै ।
शाश्वतं स्थानमासाद्य मोदन्तां पितरो मम ॥ १.१३.३३ ॥
Ali nascerá um ser para a vossa libertação. Tendo alcançado um lugar eterno, que se regozijem os meus antepassados.