மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.13.1
किमर्थं राजशार्दूलः स राजा जनमेजयः ।
सर्पसत्रेण सर्पाणां गतोऽन्तं तद्वदस्व मे ॥ १.१३.१ ॥
அரசப் புலியான அந்த ஜனமேஜய மன்னன் சர்ப்பசத்ரத்தால் ஏன் சர்ப்பங்களின் முடிவை அடைந்தான்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
1.13.2
निखिलेन यथातत्त्वं सौते सर्वमशेषतः ।
आस्तीकश्च द्विजश्रेष्ठः किमर्थं जपतां वरः ॥ १.१३.२ ॥
சௌதியே, எல்லாவற்றையும் உண்மையாக, முழுமையாக, எஞ்சாமல் சொல்லுங்கள். துவிஜர்களில் சிறந்த ஆஸ்தீகர் ஏன் ஜபம் செய்பவர்களில் சிறந்தவர்?
1.13.3
मोक्षयामास भुजगान्प्रदीप्ताद्वसुरेतसः ।
कस्य पुत्रः स राजासीत्सर्पसत्रं य आहरत् ॥ १.१३.३ ॥
வசுரேதஸின் (அக்னியின்) எரியும் நெருப்பிலிருந்து அவன் பாம்புகளை விடுவித்தான். சர்ப்பசத்ரத்தை நடத்திய அந்த அரசன் யாருடைய மகன்?
1.13.4
स च द्विजातिप्रवरः कस्य पुत्रोऽभिधत्स्व मे ।
महदाक्यानमास्तीकं यथैतत्प्रोच्यते द्विज ॥ १.१३.४ ॥
அந்த துவிஜச் சிறந்தவன் யாருடைய மகன்? எனக்குச் சொல்லுங்கள். துவிஜனே, ஆஸ்தீகரின் இந்த பெரிய கதை எப்படிச் சொல்லப்படுகிறதோ அப்படியே சொல்லுங்கள்.
1.13.5
सर्वमेतदशेषेण शृणु मे वदतां वर ।
श्रोतुमिच्छाम्यशेषेण कथामेतां मनोरमाम् ॥ १.१३.५ ॥
பேசுபவர்களில் சிறந்தவரே, இவையனைத்தையும் எஞ்சாமல் என்னிடம் கேளுங்கள். இந்த இனிமையான கதையை முழுமையாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
1.13.6
आस्तीकस्य पुराणर्षेर्ब्राह्मणस्य यशस्विनः ।
इतिहासमिमं विप्राः पुराणं परिचक्षते ॥ १.१३.६ ॥
புகழ்பெற்ற பழங்கால முனிவரும் பிராமணருமான ஆஸ்தீகரின் இந்த இதிகாசம் இது. விப்ரர்களே, இதை புராணம் என்று அழைக்கிறார்கள்.
1.13.7
कृष्णद्वैपायनप्रोक्तं नैमिषारण्यवासिषु ।
पूर्वं प्रचोदितः सूतः पिता मे लोमहर्षणः ॥ १.१३.७ ॥
கிருஷ்ணத்வைபாயனர் சொன்ன இதை, நைமிஷாரண்யத்தில் வசித்த முனிவர்களுக்கு முன்பு என் தந்தையான சூதர் லோமஹர்ஷணர் எடுத்துரைத்தார்.
1.13.8
शिष्यो व्यासस्य मेधावी ब्राह्मणेष्विदमुक्तवान् ।
तस्मादहमुपश्रुत्य प्रवक्ष्यामि यथातथम् ॥ १.१३.८ ॥
வியாசரின் புத்திசாலி சீடர் இதை பிராமணர்களிடையே சொன்னார். ஆகவே அதை நான் கேட்டறிந்து, உள்ளபடியே எடுத்துரைப்பேன்.
1.13.9
इदमास्तीकमाख्यानं तुभ्यं शौनक पृच्छते ।
कथयिष्याम्यशेषेण सर्वपापप्रणाशनम् ॥ १.१३.९ ॥
ஓ சௌநகரே, நீ கேட்பதால், எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் இந்த ஆஸ்தீகரின் கதையை முழுமையாக உனக்கு விவரிப்பேன்.
1.13.10
आस्तीकस्य पिता ह्यासीत्प्रजापतिसमः प्रभुः ।
ब्रह्मचारी यताहारस्तपस्युग्रे रतः सदा ॥ १.१३.१० ॥
ஆஸ்தீகரின் தந்தை பிரஜாபதிக்கு நிகரான வல்லவர். அவர் பிரம்மசாரியாகவும், உணவைக் கட்டுப்படுத்தியவராகவும், எப்போதும் கடுமையான தவத்தில் ஈடுபட்டவராகவும் இருந்தார்.
1.13.11
जरत्कारुरिति ख्यात ऊर्ध्वरेता महातपाः ।
यायावराणां प्रवरो धर्मज्ञः संशितव्रतः ॥ १.१३.११ ॥
அவர் ஜரத்காரு என்று புகழ்பெற்றவர். ஊர்த்வரேதஸ், மகா தபஸ்வி, யாயாவரர்களில் சிறந்தவர், தர்மத்தை அறிந்தவர், உறுதியான விரதம் கொண்டவர்.
1.13.12
स कदाचिन्महाभागस्तपोबलसमन्वितः ।
चचार पृथिवीं सर्वां यत्रसायंगृहो मुनिः ॥ १.१३.१२ ॥
அந்த மகாபாக்கியசாலியான, தவ வலிமை பெற்ற முனிவர் ஒரு காலத்தில் பூமி முழுவதும் சுற்றித் திரிந்தார்; மாலை எங்கு வருகிறதோ அதுவே அவரது வீடாக இருந்தது.
1.13.13
तीर्थेषु च समाप्लावं कुर्वन्नटति सर्वशः ।
चरन्दीक्षां महातेजा दुश्चरामकृतात्मभिः ॥ १.१३.१३ ॥
அவர் மகாதேஜஸ்வி, புனிதத் துறைகளில் எங்கும் நீராடியவாறு அலைந்தார்; தன்னடக்கமற்றோரால் செய்ய முடியாத கடினமான விரதத்தை மேற்கொண்டார்.
1.13.14
वायुभक्षो निराहारः शुष्यन्ननिमिषो मुनिः ।
इतस्ततः परिचरन्दीप्तपावकसप्रभः ॥ १.१३.१४ ॥
காற்றை உணவாகக் கொண்டு, உணவின்றி, உடல் வாடியவராய், இமையாது, அந்த முனிவர் இங்குமங்கும் திரிந்தார்; எரியும் நெருப்பைப் போல் ஒளிர்ந்தார்.
1.13.15
अटमानः कदाचित्स्वान्स ददर्श पितामहान् ।
लम्बमानान्महागर्ते पादैरूर्ध्वैरवाङ्मुखान् ॥ १.१३.१५ ॥
ஒருமுறை அலைந்து திரிந்தபோது, அவர் தம் முன்னோர்களைக் கண்டார்; ஒரு பெரிய குழியில் கால்கள் மேலே, முகம் கீழே தொங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.
1.13.16
तानब्रवीत्स दृष्ट्वै जरत्कारुः पितामहान् ।
के भवन्तोऽवलम्बन्ते गर्ते ह्यस्मिन्नधोमुखाः ॥ १.१३.१६ ॥
அவர்களைக் கண்டு ஜரத்காரு தம் முன்னோர்களிடம் கூறினார்: 'இந்தக் குழியில் தலை கீழே தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் நீங்கள் யார்?'
1.13.17
वीरणस्तम्भके लग्नाः सर्वतः परिभक्षिते ।
मूषकेन निगूढेन गर्तेऽस्मिन्नित्यवासिना ॥ १.१३.१७ ॥
வீரண புல்லின் தண்டில் பிடித்துக் கொண்டு, எங்கும் கொறிக்கப்பட்டவர்களாய், இந்தக் குழியில் நிரந்தரமாக வாழும் மறைந்த எலியால்.
1.13.18
यायावरा नाम वयमृषयः संशितव्रताः ।
संतानप्रक्षयाद्ब्रह्मन्नधो गच्छाम मेदिनीम् ॥ १.१३.१८ ॥
நாங்கள் யாயாவரர் என்னும் முனிவர்கள், கடும் விரதம் உடையவர்கள். பிராமணரே, சந்ததி அழிந்ததால் இதோ பூமிக்குள் கீழே செல்கிறோம்.
1.13.19
अस्माकं संततिस्त्वेको जरत्कारुरिति स्मृतः ।
मन्दभाग्योऽल्पभाग्यानां तप एकं समास्थितः ॥ १.१३.१९ ॥
எங்கள் வழித்தோன்றல் ஒருவன் மட்டுமே; அவன் பெயர் ஜரத்காரு. அல்ப பாக்கியர்களில் மந்த பாக்கியனான அவன் ஒருவனே தவத்தில் நிலைத்திருக்கிறான்.
1.13.20
न स पुत्राञ्जनयितुं दारान्मूढश्चिकीर्षति ।
तेन लम्बामहे गर्ते संतानस्य क्षयादिह ॥ १.१३.२० ॥
மூடனான அவன் புதல்வர்களைப் பெறுவதற்காக மனைவியரை மணக்க விரும்பவில்லை. அதனால் வழித்தோன்றல் அழிந்ததால் இங்கு குழியில் தலைகீழாகத் தொங்குகிறோம்.
1.13.21
अनाथास्तेन नाथेन यथा दुष्कृतिनस्तथा ।
येषां तु संततिर्नास्ति मर्त्यलोके सुखावहा ॥ १.१३.२१ ॥
அவனால், பாவிகளுக்குத் தலைவன் இல்லாததுபோல் நாம் தலைவனற்றவர்களாய் இருக்கிறோம். மண்ணுலகில் இன்பம் தரும் வழித்தோன்றல் எவர்க்கு இல்லையோ அவர்கள் அப்படியே.
1.13.22
न ते लभन्ते वसतिं स्वर्गे पुण्यकृतोऽपि हि ।
कस्त्वं बन्धुरिवास्माकमनुशोचसि सत्तम ॥ १.१३.२२ ॥
புண்ணியம் செய்தவர்களும்கூட சொர்க்கத்தில் வாசஸ்தலத்தைப் பெறுவதில்லை. நல்லவர்களில் சிறந்தவனே, எங்கள் உறவினன் போல் எங்களுக்காக வருந்தும் நீ யார்?
1.13.23
ज्ञातुमिच्छामहे ब्रह्मन्को भवानिह नः स्थितः ।
किमर्थं चैव नः शोच्याननुशोचसि सत्तम ॥ १.१३.२३ ॥
பிராமணரே, இங்கு எங்கள் முன் நிற்கும் நீர் யார் என்பதை அறிய விரும்புகிறோம். இரங்கத்தக்க எங்களுக்காக எதற்காக வருந்துகிறீர்? நல்லவர்களில் சிறந்தவரே!
1.13.24
मम पूर्वे भवन्तो वै पितरः सपितामहाः ।
ब्रूत किं करवाण्यद्य जरत्कारुरहं स्वयम् ॥ १.१३.२४ ॥
நீங்கள் என் முன்னோர், தந்தையரும் பாட்டன்மாரும் ஆவீர்கள். இன்று நான் என்ன செய்யவேண்டும் என்று சொல்லுங்கள். நானே ஜரத்காரு.
1.13.25
यतस्व यत्नवांस्तात संतानाय कुलस्य नः ।
आत्मनोऽर्थेऽस्मदर्थे च धर्म इत्येव वा विभो ॥ १.१३.२५ ॥
அன்பு மகனே, எங்கள் குலத்தின் சந்ததிக்காக முயற்சியுடன் பாடுபடு. உனக்காகவும் எங்களுக்காகவும் இதுவே தர்மம், ஓ வல்லவனே.
1.13.26
न हि धर्मफलैस्तात न तपोऽभिः सुसंचितैः ।
तां गतिं प्राप्नुवन्तीह पुत्रिणो यां व्रजन्ति वै ॥ १.१३.२६ ॥
அன்பு மகனே, தர்மத்தின் பலன்களாலும் நன்கு சேர்த்த தவங்களாலும் அடையமுடியாத அந்த நிலையை, இங்கு மகன்களை உடையோர் அடைகின்றனர்.
1.13.27
तद्दारग्रहणे यत्नं संतत्यां च मनः कुरु ।
पुत्रकास्मन्नियोगात्त्वमेतन्नः परमं हितम् ॥ १.१३.२७ ॥
ஆகவே மனைவியை ஏற்றுக்கொள்ள முயற்சி செய், சந்ததியில் மனதை வை. மகனே, எங்கள் கட்டளையால் இதுவே எங்களுக்கு மிகச் சிறந்த நன்மை.
1.13.28
न दारान्वै करिष्येऽहं न धनं जीवितार्थतः ।
भवतां तु हितार्थाय करिष्ये दारसंग्रहम् ॥ १.१३.२८ ॥
நான் வாழ்க்கைக்காக மனைவியரையோ செல்வத்தையோ ஏற்கமாட்டேன். ஆனால் உங்கள் நன்மைக்காக நான் மனைவியை ஏற்றுக்கொள்வேன்.
1.13.29
समयेन च कर्ताऽहमनेन विधिपूर्वकम् ।
तथा यद्युपलप्स्यामि करिष्ये नान्यथा ह्यहम् ॥ १.१३.२९ ॥
நான் இந்த நிபந்தனையுடன் முறைப்படி இதைச் செய்வேன். அத்தகைய மனைவி எனக்குக் கிடைத்தால் இதைச் செய்வேன், இல்லையெனில் செய்யமாட்டேன்.
1.13.30
सनाम्नी या भवित्री मे दित्सिता चैव बन्धुभिः ।
भैक्ष्यवत्तामहं कन्यामुपयंस्ये विधानतः ॥ १.१३.३० ॥
என் பெயரையே உடையவளாகவும், உறவினர்களால் எனக்குத் தரப்பட விரும்பப்படுபவளாகவும் உள்ள அந்தக் கன்னியை, பிச்சையாகப் போல முறைப்படி மணந்துகொள்வேன்.
1.13.31
दरिद्राय हि मे भार्यां को दास्यति विशेषतः ।
प्रतिग्रहीष्ये भिक्षां तु यदि कश्चित्प्रदास्यति ॥ १.१३.३१ ॥
ஏழையான எனக்கு யார் குறிப்பாக மனைவியைத் தருவார்? ஒருவர் தந்தால் நான் பிச்சையாக மட்டுமே ஏற்றுக்கொள்வேன்.
1.13.32
एवं दारक्रियाहेतोः प्रयतिष्ये पितामहाः ।
अनेन विधिना शश्वन्न करिष्येऽहमन्यथा ॥ १.१३.३२ ॥
இவ்வாறு, மனைவியை அடைவதற்காக நான் முயல்வேன், பிதாமகர்களே. இந்த முறையிலேயே எப்போதும் செய்வேன், வேறு விதமாக அல்ல.
1.13.33
तत्र चोत्पत्स्यते जन्तुर्भवतां तारणाय वै ।
शाश्वतं स्थानमासाद्य मोदन्तां पितरो मम ॥ १.१३.३३ ॥
அங்கே உங்கள் விடுதலைக்காக ஓர் உயிர் பிறக்கும். நிலையான இடத்தை அடைந்து என் பிதிரர்கள் மகிழட்டும்.